CD บทที่ 599 จุดเริ่มต้นจากการหลอกหลวงไปสู่การเรียกร้องค่าชดเชย

“หัวหน้าทีมครับ…” เจิ้งเค่อรายงานสถานการณ์ล่าสุดให้จ้าวหยู่ทราบทางโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด

“นิ้วหัวแม่มือทั้งสองข้างของชุ่ยหลี่จูถูกตัดออก และทางตำรวจหามันไม่พบ จึงไม่สามารถเย็บกลับคืนได้ นอกจากนี้ เธอยังถูกทรมานและทุบตีเป็นเวลานาน อาการบาดเจ็บของเธอไม่ได้จำกัดแค่ภายนอก แต่อวัยวะภายในก็ได้รับความเสียหายด้วย อย่างไรก็ตาม อาการของเธอยังคงทรงตัว อย่างน้อย ๆ เธอก็ไม่ได้อยู่ในขีดอันตรายครับ…”

ขณะที่จ้าวหยู่ฟังรายงานของเจิ้งเค่อ เขาก็เหยียบคันเร่งเพื่อเร่งความเร็ว เนื่องจากอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ เขาจึงจอดรถโฟล์คสวาเก้นเฟย์ตันไว้ที่ลานจอดรถที่สถานีจินผิง

ในขณะนี้ จ้าวหยู่กำลังขับรถเจ็ตต้าธรรมดา ถึงมันจะเป็นรถเจ็ตต้าธรรมดา แต่เมื่อจ้าวหยู่เป็นคนขับ มันก็พุ่งไปได้เร็วเหมือนกับเฟอร์รารี่ ด้วยเหตุนี้ เขาจึงไปยังอาคารพาณิชย์แห่งหนึ่งในจินผิงในเวลาไม่นาน

“เจิ้งเค่อ ฉันบอกให้พวกเขาไปสืบเรื่องชายชราในห้อง 606 พวกเขาพบอะไรบ้างไหม?” จ้าวหยู่ถาม

“พวกเขาทำไปแล้วครับ แต่ชายชราคนนั้นดูแปลกกว่าที่ผมคิดเสียอีก” เจิ้งเค่อตอบด้วยความลังเล “ทางตำรวจจินผิงพยายามอย่างเต็มที่ในการสืบสวนเพิ่มเติม แต่ก็ยังไม่พบเบาะแสที่มีนัยสำคัญเลย ท้ายที่สุดแล้ว ทั้งชื่อ บัตรประจำตัว บัญชีธนาคาร ฟัน และแม้แต่ผมของเขาก็ล้วนเป็นของปลอมทั้งหมด… เหมือนกับว่าไม่มีสิ่งใดเกี่ยวกับตัวเขาที่เป็นของจริงเลยครับ”

“จริงเหรอ? แปลกชะมัดยาก แต่ไม่ว่าอย่างไร เราต้องทำการสืบสวนต่อไป” จ้าวหยู่กล่าว “ฉันรู้สึกว่าการที่ชุ่ยหลี่จูขโมยยาของหลิวหยู่ไปนั้นอาจไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เพื่อพิสูจน์เรื่องนี้ เราต้องรู้ที่มาที่ไปของชายชราคนนั้น!”

“เข้าใจแล้วครับ” เจิ้งเค่อตอบด้วยความมั่นใจ “แต่จากการที่ชุ่ยหลี่จู่ซ่อนยาที่ขโมยมาไว้ในห้องของชายชรา นั่นหมายความว่าพวกเขาต้องมีความเกี่ยวข้องกันเป็นพิเศษ ทันทีที่ชุ่ยหลี่จูออกจากห้องผ่าตัด เราก็จะสามารถซักถามเธอได้ เราก็น่าจะสามารถค้นหาความเชื่อมโยงระหว่างเธอกับชายชราคนนั้นได้ครับ”

“โอเค แต่คอยจับตาดูชุ่ยหลี่จูไว้ให้ดี!” จ้าวหยู่เตือนอีกครั้ง “ตรวจดูห้องพักของเธอบ่อย ๆ ด้วย ผู้หญิงคนนี้เต็มไปด้วยกลอุบายมากมาย แถมเธอยังมีทักษะหดตัวของร่างกายด้วย”

“ไม่ต้องกังวลหรอกครับ หัวหน้าทีม ถ้าคุณอ่านรายงานทางการแพทย์ของชุ่ยหลี่จู คุณก็จะไม่กังวลมากนัก ตอนนี้เธอเดินไม่ได้ด้วยซ้ำ!” เจิ้งเค่อยิ้ม “และอีกอย่างหนึ่งครับ ผมได้ข่าวอัปเดตจากทางโรงพยาบาลมา ก่อนที่หลี่ลั่วหยุนจะเข้ารับการผ่าตัด เขาสั่งให้ลูกน้องที่เขาไว้ใจสืบสวนนักสืบทั้งหมดที่สถานีตำรวจจินผิง คุณคิดว่ามีสายลับอยู่จริง ๆ เหรอครับ?”

“ฉันไม่รู้ แต่ลองไปสืบก็ดี” จ้าวหยู่สั่ง “บอกหรันเต๋าให้สังเกตโดยรอบให้ดีด้วย ถ้ามีอะไรผิดสังเกตให้รีบมารายงานฉันทันที”

“เข้าใจแล้วครับ แต่ว่า…” เจิ้งเค่อลังเลแล้วถาม “หัวหน้าทีม คุณกำลังไปไหนเหรอครับ?”

“ฉันมีธุระที่ต้องทำจัดการ เมื่อฉันทำธุระเสร็จแล้ว ฉันจะไปพบพวกคุณทันที!”

หลังจากตอบสั้น ๆ เสร็จ จ้าวหยู่ก็กดวางสายไป

ตอนนี้เป็นเวลาเก้าโมงสิบห้านาที อีกเพียงสิบห้านาที ภารกิจรองก็จะเริ่มต้นขึ้นตามกำหนดเวลาในเก้าโมงครึ่ง

ในตอนแรก จ้าวหยู่ไม่แน่ใจว่าเขาควรมาทำภารกิจรองดีหรือไม่? เพราะตอนนี้คือช่วงเวลาที่เขายุ่งที่สุด และหากภารกิจรองไม่เกี่ยวข้องกับคดีนี้ มันก็จะรู้สึกเหมือนเสียเวลาไปเปล่า ๆ

อย่างไรก็ตาม เขาได้รับคำว่า ‘Qian’ มา นอกจากนี้ เขายังกระหายที่จะสะสมแต้มเพิ่มอีกด้วย หากเขาพลาดภารกิจรอง นั่นเท่ากับว่าเขาพลาดแต้มสะสมอันเป็นที่รักของเขา

ด้วยเหตุนี้ จ้าวหยู่จึงขับรถมุ่งหน้าไปยังตำแหน่งภารกิจรอง ขณะที่เขากำลังดูแผนที่ หัวใจของเขาก็เต้นเร็วขึ้นแบบทวีคูณ

ภารกิจรองกำลังระบุตำแหน่งในจินผิงที่เรียกว่าอาคารพาณิชย์เนบิวลา

จ้าวหยู่คุ้นเคยกับสถานที่แห่งนี้เป็นอย่างดี เพราะเมื่อไม่กี่วันก่อน ฆาตกรในคดีฆาตกรรมไล่ล่าได้เผาเงินค่าไถ่ไปที่นั่น เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าหากภารกิจรองพาเขาไปที่นั่น เขาจะพบเบาะแสที่สำคัญกว่าที่นั่นหรือไม่?

หลังจากจอดรถและเข้าไปในอาคารพาณิชย์แล้ว เขาก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้น ภารกิจรองชี้ให้เห็นว่ามันอยู่ที่ชั้นเก้าพอดี ซึ่งเป็นจุดที่เกิดไฟไหม้

‘มันจะเป็นเรื่องบังเอิญจริง ๆ เหรอ?’

จ้าวหยู่ภาวนาในใจ

‘พี่ระบบ ได้โปรดอย่าให้เรื่องนี้เป็นแค่ความบังเอิญธรรมดาเลย ขอให้ฉันได้มีโอกาสทำอะไรสักอย่างเพื่อไขคดีนี้ด้วยเถอะ!’

เขาขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นที่เก้าทันที ในขณะนี้เป็นเวลาเก้าโมงครึ่งพอดี แม้ว่าจ้าวหยู่จะผิดหวังเล็กน้อยที่ตำแหน่งภารกิจรองไม่ได้อยู่ตรงบริเวณกองขยะใกล้กับบันไดเลื่อน แต่กลับอยู่บริเวณทางเดินที่ไกลออกไป เขาก็ยังมีความหวังว่าภารกิจนี้จะมีเบาะแสที่เป็นประโยชน์

ชั้นเก้าของอาคารพาณิชย์เนบิวลาเต็มไปด้วยร้านอาหารต่าง ๆ แม้ว่าจะยังไม่ถึงเวลาอาหารกลางวัน แต่ก็เต็มไปด้วยผู้คนแล้ว

ขณะที่จ้าวหยู่กำลังรีบไปยังจุดหมายที่กำหนด เขาก็ได้ยินเสียงเด็กร้องไห้!

“ฮือ… แม่จ๋า… เจ็บจังเลย…”

เขามองไปรอบ ๆ และเห็นเด็กอ้วนคนหนึ่งกำลังนั่งร้องไห้อยู่บนพื้น นอกจากนี้ยังมีหุ่นยนต์สีขาวยืนอยู่ข้างหลังเด็กอ้วนคนนั้น

จากลักษณะภายนอก ดูเหมือนว่าเด็กอ้วนจะเพิ่งชนกับหุ่นยนต์ จ้าวหยู่คิดอย่างนั้น เพราะหุ่นยนต์มีไฟสีแดงกะพริบ ราวกับว่าเพิ่งถูกเปลี่ยนโหมดทำงานเป็นโหมดผิดปกติ

หุ่นยนต์ตัวนี้ดูเรียบง่ายมาก มือทั้งสองข้างถือจานที่วางโบรชัวร์ไว้เป็นตั้ง ๆ

หุ่นยนต์ตัวนี้ถูกใช้เพื่อเดินขึ้นเดินลงตามทางเดินเพื่อแจกโบรชัวร์ให้กับลูกค้าที่ผ่านไปมา แน่นอนว่านี่เป็นการโปรโมตร้านอาหาร แต่ดูเหมือนว่าวันนี้หุ่นยนต์ตัวดังกล่าวจะเกิดอุบัติเหตุขึ้นโดยไม่คาดคิด

“ลูกแม่ ไม่เป็นไรนะ?” จู่ ๆ หญิงอ้วนก็วิ่งออกมาจากร้านอาหารข้าง ๆ ก่อนจะกอดปลอบลูกชายแน่น จากนั้น เธอหันไปจ้องหุ่นยนต์ด้วยสายตาเกรี้ยวกราด พลางตะคอกเสียงดังว่า “ไอ้หุ่นยนต์โง่! เป็นของร้านไหนกัน!? ปล่อยให้เดินไปมาได้ยังไง!?”

“เฮ้! มันไม่ใช่ความผิดของหุ่นยนต์นะ อย่ามาพูดจาไร้สาระแล้วพยายามก่อเรื่องดีกว่า!”

เมื่อได้ยินเสียงวุ่นวาย พนักงานก็วิ่งมาจากอีกด้านของบันได และเข้าไปช่วยหุ่นยนต์ทันที จากนั้น เขาก็หันไปถามผู้เป็นแม่อย่างหัวเสียว่า

“หุ่นยนต์ของเราถูกตั้งโปรแกรมให้เดินได้แค่ความเร็วเท่ามนุษย์ธรรมดาเท่านั้น แล้วมันจะชนใครล้มได้ยังไง?”

หญิงคนนั้นตอบกลับทันทีด้วยความฉุนเฉียวไม่แพ้กัน

“ไม่เห็นรึไงว่ามันชนลูกชายของฉัน!” หญิงอ้วนตะโกนลั่นด้วยความโกรธ “ทำไมถึงไร้ความรับผิดชอบแบบนี้!? คิดว่าฉันให้ลูกแกล้งเจ็บเพื่อเรียกร้องค่าชดเชยหรือไง!? ใช้เหตุผลหน่อยสิ! หุ่นยนต์ของคุณชนลูกชายฉัน! ตอนนี้เขาเจ็บแล้ว ดังนั้น ร้านของคุณต้องรับผิดชอบ!”

“ไม่มีทาง!” พนักงานแย้ง “อย่างที่เห็น ลูกของคุณวิ่งเร็วเกินไป แล้วไปชนหุ่นยนต์ของเรา ดูนี่สิ หุ่นยนต์ของเราพังแล้ว เราต่างหากที่ต้องเรียกค่าเสียหายจากคุณ!”

“จะเอากันอย่างนี้ใช่มั้ย!? ได้! แจ้งตำรวจเลย แล้วให้พวกเขาตัดสิน!” เธอกล่าว

“ไม่จำเป็น!” พนักงานกล่าว “หุ่นยนต์ของเรามีกล้องวงจรปิดติดตั้งอยู่ คอยดูให้ดี ใครกันแน่ที่จะเป็นฝ่ายผิด!”

“เอาสิ! เปิดคลิปจากกล้องมาเลย!” หญิงอ้วนไม่มีทีท่าว่าจะยอมแพ้

ขณะที่ทั้งสองกำลังโต้เถียงกันอยู่นั้น จู่ ๆ ก็มีอีกคนวิ่งเข้ามา คน ๆ นั้นก้าวออกมาคว้ามือคนงานแล้วตะโกนว่า

“เข้าใจแล้วว่าทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่! ถามอะไรหน่อยสิ มันมีกล้องวงจรปิดอยู่ในหุ่นยนต์ตัวนี้จริง ๆ เหรอ!?”

“คุณเป็นใคร!?” พนักงานตกตะลึง

“ใช่แล้ว คุณเป็นใคร!?” หญิงอ้วนถามเช่นกัน

จ้าวหยู่รีบหยิบบัตรประจำตัวตำรวจของเขาออกมาและตะโกนใส่คนงานว่า

“เร็วเข้า! เอาบันทึกวิดีโอจากหุ่นยนต์มาให้ฉันเดี๋ยวนี้!”

“ฮือ…” เด็กอ้วนยังคงคร่ำครวญอยู่เบื้องหลัง แม้ว่าเขาจะไม่ได้รับบาดเจ็บมากก็ตาม

“เงียบปากซะ ไม่งั้นฉันจะตีเธอแน่!”

จ้าวหยู่กำลังหัวเสียอย่างมาก อารมณ์ฉุนเฉียวของเขาทำให้เขาดูเหมือนปีศาจชั่วร้าย ทำให้เด็กน้อยต้องรีบปิดปากทันที...