CD บทที่ 589 บ้านพักคนชราสุดหรูหรา

ตอนนี้เป็นเวลาตีสามแล้ว ท้องฟ้าเต็มไปด้วยเมฆดำ ยังไม่มีแสงใดส่องสว่างมาจากภายนอก

จ้าวหยู่, หลี่ลั่วหยุน, หรันเต๋า, เจิ้งเค่อ, หวู่ซิ่วหมิน และลูกชายหัวขโมย หม่าเหล่าตาน อยู่ในรถสืบสวนของตำรวจ โดยเพิ่งมาถึงบ้านพักคนชราจินผิงบลิสส์

ในตอนแรก จ้าวหยู่ต้องการสืบสวนด้วยทีมสืบสวนพิเศษเท่านั้น แต่หลังจากที่เขาคิดอีกที เขาก็ตัดสินใจพาหลี่ลั่วหยุนและหม่าเหล่าตานไปด้วย

เหตุผลที่เลือกเช่นนี้ก็เพราะว่าหลังจากที่เขาเจอในคดีฆาตกรรมไล่ล่า ทำให้เขาตระหนักได้ว่าฆาตกรสามารถก่ออาชญากรรมได้สำเร็จก่อนที่ตำรวจจะมาถึง ดังนั้น เขาจึงอดสงสัยไม่ได้ว่ามีหนอนอยู่ในสถานีตำรวจจินผิง

ดังนั้น จ้าวหยู่จึงตัดสินใจพาหลี่ลั่วหยุนและหม่าเหล่าตานไปด้วย เพื่อป้องกันไม่ให้ข่าวเกี่ยวกับการเดินทางครั้งนี้รั่วไหลออกไป หากพรรคพวกของชายในเสื้อแจ็คเก็ตได้รู้เรื่องเกี่ยวกับบ้านพักคนชรา พวกเขาอาจจะขัดขวางการสืบสวนของเขาก็เป็นได้

ยิ่งกว่านั้น วันนี้เขายังได้รับ ‘Qian’ มา ดังนั้นเขาจึงต้องระมัดระวังอย่างยิ่ง ไม่ว่าพวกเขาจะทำอะไรก็ตาม

“หัวหน้าทีมจ้าว” ก่อนที่พวกเขาจะลงมือ หลี่ลั่วหยุนเสนออีกครั้งว่า “ทำไมเราไม่ทำแบบถูกขั้นตอนดูล่ะ? ฉันเอาบัตรประจำตัวมาด้วยนะ เราแค่ต้องหาคนดูแลบ้านพักคนชราให้พบ เพื่อที่เราจะได้ชี้แจงเรื่องต่าง ๆ อย่างเป็นทางการ...”

“ไม่มีทาง!” จ้าวหยู่กล่าว “ชุ่ยหลี่จูเป็นคนที่รอบคอบ และเจ้าเล่ห์มาก เธอคงหนีไปทันทีที่พวกเรากดกริ่งประตู ดังนั้นต้องทำให้เงียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ เจิ้งเค่อและพี่สาวหวู่ พวกคุณสองคนอยู่ที่นี่ คอยสนับสนุนพวกเขาอยู่แนวหลัง ส่วนที่เหลือตามฉันเข้าไป”

“หัวหน้าทีม บ้านพักคนชราไม่เล็กเลย หลังจากเราเข้าไปแล้ว เราจะเริ่มค้นหาที่ไหน?” หรันเต๋าขมวดคิ้วแล้วถาม จากนั้นกล่าวเสริมว่า “อีกอย่าง ประตูก็เปิดไม่ได้ด้วย”

“อย่ากังวลเรื่องประตูเลย ฉันพาผู้เชี่ยวชาญมาด้วย!” จ้าวหยู่ชี้ไปที่หม่าเหล่าตาน “หลังจากที่เราเข้าไปแล้ว เราจะไปที่ห้องเก็บเอกสารของพวกเขาเพื่อตรวจสอบข้อมูลจากใบเสร็จรับเงินก่อน เพื่อที่เราจะได้ค้นหาว่าชุ่ยหลี่จูใช้เงินของเธอไปที่ไหนบ้าง”

“เดี๋ยวก่อนครับ” ขณะที่จ้าวหยู่กำลังจะเคลื่อนไหว เสียงของเจิ้งเค่อก็ดังขึ้นขัดจังหวะ “หัวหน้าทีมครับ เราไม่จำเป็นต้องไปถึงห้องเก็บเอกสารหรอกครับ พวกเขาเปลี่ยนมาใช้ระบบจัดเก็บข้อมูลแบบอิเล็กทรอนิกส์แล้ว และผมก็สามารถแฮ็กเข้าไปได้ ดูนี่สิครับ!”

จ้าวหยู่ลืมไปว่ามีแฮกเกอร์มือฉมังอยู่กับเขา เขาจึงรีบไปดูข้อมูลที่เจิ้งเค่อเพิ่งพบทันที

เมื่อหรันเต๋ามองไปที่มัน เขาก็ตกใจขึ้นมาทันใดและถามพร้อมกับชี้ไปที่ใบเสร็จ

“นี่ไม่ใช่บ้านพักคนชราธรรมดาแน่ ๆ ดูสิทุกคน… ตรงนี้ แล้วก็ตรงนี้…ค่าใช้จ่ายไม่มีที่ไหนต่ำกว่า 100,000 หยวนเลย! ใครจะไปคิดว่าสถานที่แบบนี้มีอยู่จริง!”

“โอ้… ฉันจำได้แล้ว!” จู่ ๆ หลี่ลั่วหยุนก็ตบหน้าผากของเขาและพูดขึ้นว่า “ไม่แปลกใจเลยที่ฉันรู้สึกว่าชื่อนี้คุ้นหูมาก ฉันเคยได้ยินคนพูดถึงสถานที่แห่งนี้มาก่อน พวกเขาบอกว่ามีคนสร้างบ้านพักคนชราอันโอ่อ่าในจินผิง ซึ่งคนที่ไปใช้บริการจะได้รับการปฏิบัติราวกับเป็นราชา และมีราคาสูงเกินจริง พวกเขาพูดถึงที่นี่หรือเปล่า?”

“โอ้พระเจ้า! ต้องใช้เงินมากมายขนาดนี้เลยเหรอ!?” หวู่ซิ่วหมินอุทาน “ค่าบริการอะไรจะแพงขนาดนั้น คนธรรมดาทั่วไปคงจ่ายไม่ไหวหรอก!”

หลี่ลั่วหยุนส่ายหัว และพูดต่อว่า

“ฉันได้ยินมาว่าค่าใช้จ่ายเดือนละกว่า 100,000 หยวน และแต่ละคนจะมีแพทย์และนักกายภาพส่วนตัว ถ้าฉันจำไม่ผิด มีสนามกอล์ฟสุดหรูอีกด้วย”

“โอ้พระเจ้า!” เจิ้งเค่อพูดไม่ออก เขาชี้ไปที่วันที่ในคอมพิวเตอร์แล้วพูดว่า “บัญชีที่นี่แสดงว่ามีคนอย่างน้อย 100 คนที่นี่ มีคนแก่รวย ๆ มากมายขนาดนี้เลยเหรอครับ!?”

“ที่คุณพูดมาก็ไม่ผิด” หลี่ลั่วหยุนพยักหน้า “แต่ฉันได้ยินมาด้วยว่ามีคนรวยมากมายที่ยังไม่แก่เลย แต่ก็ยังมาใช้บริการที่นี่เป็นครั้งคราว”

“ถ้าเป็นอย่างนั้น…” หรันเต๋าเกาหัวแล้วพูดว่า “ผู้หญิงหน้าอกใหญ่คนนั้นอาจจะซ่อนตัวอยู่ที่นี่จริง ๆ ก็ได้นะ เจิ้งเค่อ รีบไปตรวจสอบว่าชื่อของเธออยู่ในฐานข้อมูลหรือเปล่า?”

“ไม่มีครับ” เจิ้งเค่อรีบพิมพ์แป้นพิมพ์ “แต่ผมค้นหาตามหมายเลขใบเสร็จรับเงิน และหาข้อมูลที่แน่นอนสำหรับการชำระเงินของเธอได้แล้วครับ นี่ครับ”

จ้าวหยู่ก้มหัวลงและมองดู เขาเห็นห้องหมายเลข 606 ปรากฏบนหน้าจอ จากนั้น รูปถ่ายของชายชราก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาทุกคน อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครเคยเห็นบุคคลนี้มาก่อน

เจิ้งเค่อเปิดหน้าต่างอื่นบนคอมพิวเตอร์ของเขาอย่างรวดเร็ว และป้อนชื่อและรหัสประจำตัวของชายคนดังกล่าวเพื่อค้นหาข้อมูล แต่ผลการค้นหาแสดงให้เห็นว่าหมายเลขประจำตัวของบุคคลนี้ไม่ถูกต้อง

“ผู้กองหลี่พูดถูกครับ” เจิ้งเค่อเสริมขึ้น “จากบันทึกธุรกรรมของพวกเขา มีคนชำระค่าใช้จ่ายโรงพยาบาลล่วงหน้าให้เขาไปแล้ว เป็นเงินถึง 170,000 หยวน สำหรับบริการเพียงแค่สามเดือนเท่านั้นครับ”

“โอ้พระเจ้า! ถ้าฉันได้เงินมากขนาดนั้น ฉันจะไปเที่ยวรอบโลก!” หม่าเหล่าตานพูดแทรกขึ้นมา “น่าเสียดายจริง ๆ ที่ต้องให้เงินจำนวนนี้กับบ้านพักคนชรา คุณหนูชุ่ยของเราช่างน่าประทับใจจริง ๆ ที่นี่มีเศรษฐีมากมาย ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเธอต้องได้ประโยชน์มหาศาลที่นี่แน่ ๆ แต่ว่า... ฉันก็ยังคิดว่าชุ่ยหลี่จูคงไม่ซ่อนตัวอยู่ที่นี่หรอก”

ถึงหม่าเหล่าตานพูดแบบนั้น แต่จ้าวหยู่กลับคิดต่าง เขาคิดว่าชุ่ยหลี่จูมีข้อตกลงลับกับบ้านพักคนชรา โดยอาจฟอกเงินหรือใช้บ้านพักคนชราช่วยเธอหลบหนี แต่จากที่เห็น เงิน 170,000 หยวนนั้นเป็นเพียงค่าใช้จ่ายบริการบ้านพักคนชราเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ในเมื่อพวกเขาอยู่ที่บ้านพักคนชราแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลใดที่จะไม่ลองสำรวจดู อีกทั้ง ใบเสร็จที่พบในรถของชุ่ยหลี่จูยังเชื่อมโยงถึงชายชราผู้อาศัยในห้อง 606 ด้วย ซึ่งอาจมีความเกี่ยวข้องกับเธอ ดังนั้น พวกเขาจึงจำเป็นต้องค้นหาเบาะแสเพิ่มเติมเพื่อไขความลับนี้ให้กระจ่าง

ในที่สุด จ้าวหยู่และทีมงานของเขาก็พร้อมที่จะลงมือปฏิบัติแล้ว ก่อนที่พวกเขาจะออกเดินทาง เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ตกอยู่ในกับดักแบบเดิมอีก จ้าวหยู่จึงใช้เครื่องตรวจจับล่องหนรุ่นขยายเวลา ซึ่งสามารถใช้งานได้นานถึงสิบวัน

สิ่งนี้จะช่วยให้เขาสามารถตรวจพบอุปกรณ์ไฟฟ้ารอบตัวเขาได้ตลอดเวลา นอกจากนี้ยังช่วยเพิ่มความปลอดภัยและความมั่นใจให้กับเขาอีกด้วย และด้วยความช่วยเหลือของหลี่ลั่วหยุน ไม่เพียงแต่จ้าวหยู่จะมีปืนอยู่ในมือ แม้แต่หรันเต๋าก็มีปืนติดตัวไปด้วย

ทั้งสี่คนปีนข้ามกำแพงและวิ่งไปยังอาคารหลักของบ้านพักคนชรา ตามแผนที่เจิ้งเค่อได้เตรียมไว้ล่วงหน้า เมื่อพวกเขาเข้าไปถึงข้างใน จ้าวหยู่จึงเริ่มออกคำสั่งให้ทุกคนทำตามแผนที่วางไว้

แม้ว่าหลี่ลั่วหยุนกับหรันเต๋าจะทำงานแนวหน้ามานานหลายปี แต่พวกเขาก็ไม่เคยทำอะไรลับ ๆ ล่อ ๆ แบบนี้มาก่อน ดังนั้นพวกเขาจึงประหม่ามาก

ส่วนจ้าวหยู่กับหม่าเหล่าตานนั้นตรงกันข้ามกันโดยสิ้นเชิง เนื่องจากพวกเขามีความเชี่ยวชาญในการทำเรื่องลับ ๆ ดังนั้น พวกเขาจึงสงบนิ่งอย่างสมบูรณ์

ประตูอาคารไม่สามารถหยุดหม่าเหล่าตานผู้มีทักษะที่ยอดเยี่ยมได้ หลังจากทั้งสี่คนเข้าไป พวกเขาก็ขึ้นลิฟต์ไปที่ชั้นหกโดยตรง

ภายในบ้านพักคนชราตกแต่งอย่างสุดยอดจริง ๆ แม้แต่ห้องโถงก็ดูหรูหรา และประดับประดาอย่างวิจิตรบรรจง ราวกับว่าพวกเขาได้เข้าไปในพระราชวัง

ทั้งสี่คนมาถึงห้อง 606 และเห็นว่าประตูถูกล็อกด้วยระบบล็อกอิเล็กทรอนิกส์ขั้นสูง หม่าเหล่าตานขมวดคิ้วและพูดเบา ๆ ว่า

“คุณตำรวจ ฉันต้องใช้เวลาสักพักในการเปิดมัน”

“นานแค่ไหน?” จ้าวหยู่รีบถาม

“ฉันไม่รู้เลยว่าจะเปิดมันได้ยังไง” หม่าเหล่าตานพูดพลางส่ายหัวด้วยความจนใจ “ตัวล็อกอิเล็กทรอนิกส์นี้เป็นรุ่นล่าสุด ไม่มีอะไรในตลาดที่เทียบเท่ามันได้เลย!”

“ถ้าอย่างนั้น…” หลี่ลั่วหยุนยืนตรงและกล่าวว่า “ทำไมเราไม่ให้ยามทำหน้าที่นี้ล่ะ”

“ไม่ ๆ ทำไมไม่ทำลายมันทิ้งไปเลยล่ะ?” หรันเต๋าเสนอแนะ

“หยุดเลย เดี๋ยวฉันจัดการเอง!” จ้าวหยู่เบ้ปาก

จากนั้น เขาเปิดใช้งานกุญแจผีล่องหนในหัวของเขาทันที แต่เมื่อเขาพยายามใช้มันกับตัวล็อกอิเล็กทรอนิกส์ อุปกรณ์ระบบก็เตือนเขาทันทีว่าอุปกรณ์ไม่ถูกต้อง

‘ไม่ถูกต้อง?’

‘บ้าน่า ปกติมันใช้งานได้ตลอดเวลา ทำไมตอนนี้มันใช้งานไม่ได้?’

‘โอ้…’

จู่ ๆ จ้าวหยู่ก็ตระหนักถึงบางสิ่ง เขาจึงยื่นมือไปกดที่จับประตูอย่างรวดเร็ว จากนั้นประตูก็เปิดออก

‘ประตูมันเปิดอยู่ตลอดเวลา!’

ทั้งสี่คนมองหน้ากันอย่างประหลาดใจ และจ้าวหยู่ก็ผลักประตูให้เปิดออก

ห้องนั้นหรูหราสมกับที่คาดเอาไว้มาก มันใหญ่โตอย่างเหลือเชื่อ แถมยังมีเก้าอี้นวดและอุปกรณ์ออกกำลังกายวางอยู่ที่มุมห้องอีกด้วย

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่จ้าวหยู่เดินเข้ามา เขาก็พบกับอะไรบางอย่างที่ดูไม่ชอบมาพากล!