CD บทที่ 494 นักฆ่ามืออาชีพ?

จ้าวหยู่เข้าใจในทันทีว่าคนที่นอนหมดสติอยู่ในห้องนั้นเป็นหมอฟันในโรงพยาบาลทันตกรรม เมื่อดูจากอุปกรณ์ในห้อง สองพี่น้องและผู้ต้องสงสัยทั้งหมดได้เข้ามาในห้องหมอฟันก่อนหน้านี้

‘แล้วเกิดอะไรขึ้นที่นี่?’

แม้ว่าจ้าวหยู่จะยังคงติดตามผู้ต้องสงสัยอยู่ แต่หลังจากไตร่ตรอง เขาก็ค้นพบบางอย่าง เขาจำได้ว่าเสื้อคลุมของหมอฟันหายไปแล้ว เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตกับกางเกงขาสั้น นอกจากนี้ เขาหมดสติอยู่ในห้องด้านในของห้องรักษา ขณะที่ประตูด้านนอกถูกปิด!

‘หรือว่า… ผู้ต้องสงสัยจะทำอะไรกับหมอ แต่กลับบังเอิญไปเจอสองพี่น้องที่เข้ามาโดยบังเอิญ? แล้วเขาก็ฆ่าปิดปากพวกเธองั้นเหรอ?’

‘ไม่อยากจะเชื่อเลย!’

‘ถ้าเขาต้องการจะฆ่าพวกเธอ ก็ไม่จำเป็นต้องลากพวกเธอขึ้นไปบนดาดฟ้าเพื่อจะโยนพวกเธอลงไป มันไม่ยุ่งยากเกินไปหน่อยเหรอ? อีกอย่างหมอฟันก็ยังไม่ตาย!’

‘แล้วผู้ต้องสงสัยตามหาสองพี่น้องจริงหรือ? พวกเธอคือเป้าหมายจริง ๆ อย่างงั้นเหรอ?’

‘ถ้าเป็นเช่นนั้นพวกเธอก็มาพบหมอฟัน และผู้ต้องสงสัยเข้ามาก่อนเพื่อจัดการกับหมอฟัน จากนั้น เขาก็แกล้งทำเป็นหมอฟันเพื่อฆ่าพวกเธอ…’

‘นั่นไม่ถูกต้อง!’

‘ถ้าเขาต้องการฆ่าพวกเธอ ทำไมต้องไปยุ่งเรื่องหมอฟันด้วยล่ะ?’

‘เหมือนจะมีบางอย่างไม่สมเหตุสมผล!’

‘ฮึ่ม! เรื่องนั้นช่างมันก่อน!’

จ้าวหยู่คิดว่าตราบใดที่เขาสามารถจับกุมผู้ต้องสงสัยได้ ความจริงทั้งหมดก็จะถูกเปิดเผยในที่สุด ดังนั้น เขาจึงหยุดคาดเดาและเริ่มมุ่งความสนใจไปที่การจับกุมผู้ต้องสงสัย!

กลิ่นของผู้ต้องสงสัยกระจายไปทั่วชั้นล่าง แน่นอนว่าเขาลงบันไดไปแล้ว เนื่องจากกลิ่นระหว่างทางจางมาก นั่นหมายความว่าอีกฝ่ายลงบันไดไปได้พักใหญ่แล้ว!

ระหว่างทางลง จ้าวหยู่ได้พบกับนางพยาบาล เขารีบแสดงบัตรประจำตัวแล้วบอกพยาบาลเกี่ยวกับหมอฟันที่หมดสติ โดยไม่รอให้นางพยาบาลตอบสนองใด ๆ เขารีบไปต่อทันที

เมื่อเขามาถึงชั้นหนึ่ง กลิ่นของผู้ต้องสงสัยชัดขึ้นเล็กน้อย จ้าวหยู่คิดว่าผู้ต้องสงสัยต้องหยุดตรงนี้ชั่วคราว

เมื่อจ้าวหยู่หยุดตรวจถังขยะตรงหัวมุม เขาก็พบเสื้อคลุมสีขาวตัวใหญ่ของหมอฟันที่หมดสติ ดูเหมือนว่าผู้ต้องสงสัยสวมชุดหมอฟันมาจริง ๆ ครั้นมาถึงมุมนี้แล้วจึงถอดเสื้อคลุมสีขาวออกแล้วโยนลงถังขยะไป

‘เฮอะ! ต่อให้แกไม่ใส่เสื้อคลุม ตราบใดที่กลิ่นของแกยังอยู่ มันก็พอแล้วที่จะทำให้ฉันตามจับแกได้!’

จากนั้น จ้าวหยู่ก็ตั้งใจที่จะรับกลิ่นนั้นเข้าไปทั้งหมด และแล้วเขาก็พบเส้นทางของกลิ่นอีกครั้ง ผู้ต้องสงสัยออกมาที่ทางเข้าโรงพยาบาลทันตกรรมผ่านทางห้องโถง เห็นได้ชัดว่าเขาเดินออกไปทางทางเข้าหลัก

‘บ้าเอ้ย!’

สำหรับใครบางคนที่ก่ออาชญากรรมร้ายแรงเช่นนี้ แต่ยังสามารถออกไปจากที่เกิดเหตุอย่างสงบได้ มันทำให้จ้าวหยู่เชื่อว่าผู้ต้องสงสัยจะต้องเป็นนักฆ่ามืออาชีพ

‘โอ้พระเจ้า!’

‘ฉันจะได้เจอนักฆ่ามืออาชีพตัวจริงงั้นเหรอ!?’

ยิ่งเขาไล่ตามอีกฝ่ายมากเท่าไร ลางสังหรณ์นั้นก็ยิ่งแรงมากขึ้นเท่านั้น

ในหัวของจ้าวหยู่ นักฆ่ามืออาชีพเป็นตัวตนแค่ในตำนานเท่านั้น แม้ว่าเขาจะจัดการกับผู้ต้องสงสัยและอาชญากรมากมายทุกวัน แต่เขาไม่เคยพบกับนักฆ่ามืออาชีพตัวจริงมาก่อน

แม้ว่าจะมีหลายครั้งที่มีการสังหารจากมืออาชีพ แต่สิ่งเหล่านี้ไม่ได้กระทำโดยนักฆ่ามืออาชีพที่แท้จริง พวกเขาเป็นนักฆ่ามือใหม่ที่ประมาทและทิ้งหลักฐานไว้ หรือไม่สามารถทำภารกิจให้สำเร็จได้เลย!

แต่นักฆ่าคนนี้แตกต่างออกไปอย่างเห็นได้ชัด เขาสงบและมีไหวพริบ จ้าวหยู่คิดว่าเหตุผลที่ฆาตกรเข้ามาใกล้ศพของเหยื่อหรือแม้กระทั่งเดินไปรอบ ๆ ที่เกิดเหตุ น่าจะเป็นเพราะ เขาต้องการยืนยันการเสียชีวิตของพวกเธอ

ท้ายที่สุด เมื่อเป้าหมายได้รับการยืนยันแล้วว่าตายแล้วเท่านั้น นักฆ่าถึงจะได้รับค่าตอบแทน

หากเป็นเช่นนั้น การตายของสองพี่น้องก็เป็นกาฆาตกรรมที่วางแผนไว้ล่วงหน้า

‘บ้าเอ้ย!’

เมื่อได้รู้อย่างนี้แล้ว มันยิ่งทำให้จ้าวหยู่ต้องจับกุมผู้ต้องสงสัยให้เร็วที่สุด เขาอยากจะเห็นว่านักฆ่ามืออาชีพหน้าตาเป็นอย่างไร

เมื่อฝูงชนเข้ามารวมตัวกันมากขึ้นเรื่อย ๆ กลิ่นก็หายไปและปะปนในหมู่พวกเขา โชคดีที่อุปกรณ์จากระบบเป็นของวิเศษเหนือจินตนานการ แม้ว่าจะมีฝูงชนจำนวนมาก แต่จ้าวหยู่ก็ยังคงสามารถระบุกลิ่นของผู้ต้องสงสัยได้

จ้าวหยู่มองไปทางซ้ายและขวา ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่าฆาตกรอาจอยู่ไม่ไกล กลิ่นของฆาตกรบ่งบอกว่าเขาอยู่ในที่เกิดเหตุได้ไม่กี่นาที แสดงว่าเขาเดินไปตามถนนแล้ว จ้าวหยู่ติดตามร่องรอยนั้นไป และตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่าผู้ต้องสงสัยได้เดินไปตามถนนคนเดินไปทางทิศตะวันออก

หลังจากที่จ้าวหยู่เดินไปตามถนนคนเดินประมาณสิบเมตร เขาก็เงยหน้าขึ้นและมองไปยังป้ายรถเมล์ซึ่งมีคนหกหรือเจ็ดคนกำลังยืนรอรถโดยสารสาธารณะอยู่

หัวใจของจ้าวหยู่เต้นแรงทันที!

กลิ่นมันหยุดตรงเบื้องหน้าเขา!

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ผู้ต้องสงสัยก็อยู่ในหมู่คนเหล่านี้!

‘แล้วเป็นคนไหน?’

จ้าวหยู่มองไปที่ผู้คนที่ป้ายรถเมล์ คนส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง หลังจากขจัดความเป็นไปได้เรื่องเพศออกไปแล้ว จ้าวหยู่ควรมุ่งความสนใจไปที่ชายสามคนที่เหลือ

ชายคนหนึ่งสูงและสะอาดมาก ในขณะที่อีกคนเป็นชายวัยกลางคนที่มีผมสีขาว ส่วนคนสุดท้ายเป็นนักเรียนที่แต่งชุดนักเรียนและสวมหูฟัง!

‘ต้องไม่ใช่นักเรียนแน่นอน!’

เมื่อเหลือผู้ต้องสงสัยเพียงสองคน จ้าวหยู่ก็ตระหนักว่าเขาจะไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างผ่านเครื่องตามกลิ่นล่องหนได้ หากเขาไม่เข้าใกล้เป้าหมายก่อน แต่เมื่อเขาก้าวไปข้างหน้าสองก้าว ชายวัยกลางคนก็เงยหน้าขึ้นมองที่จ้าวหยู่

ภายใต้สายตาของอีกฝ่าย แม้จะเพียงครู่เดียว แต่จ้าวหยู่ก็สัมผัสได้ว่าชายคนนี้มีแววตาที่แปลกประหลาดและน่าสงสัย!

‘ต้องเป็นเขา!’

เขาดูสงบและเยือกเย็นอย่างสมบูรณ์ ชายวัยกลางคนรับรู้แล้วว่ากำลังถูกจ้องมองจากจ้าวหยู่ แต่เขาก็ไม่ได้หลีกเลี่ยงการสบตาเลย เขากลับจ้องไปที่จ้าวหยู่โดยตรงแทน

จ้าวหยู่หยุดโดยสัญชาตญาณและมองย้อนกลับไปที่ดวงตาของชายคนนั้นโดยตรง จ้าวหยู่สามารถเห็นจิตสังหารในแววตาของเขา

เมื่อพวกเขาทั้งสองสบตากัน รถเมล์ก็มาถึง หลังจากเสียงปั๊มไฮดรอลิกปล่อยอากาศ ประตูก็เปิดออก

จ้าวหยู่พร้อมลงมือ เมื่อชายคนนั้นขึ้นรถเมล์ เขาจะเล่นงานอีกฝ่ายทันที!

อย่างไรก็ตาม ชายคนนั้นไม่ได้ขึ้นรถเมล์ เขาเอาแต่มองไปที่จ้าวหยู่โดยไม่กระพริบตา ราวกับว่าเขากำลังรอให้จ้าวหยู่ลงมือก่อน

เมื่อชายอีกสองคนขึ้นรถบัส ก็เหลือเพียงชายวัยกลางคนเท่านั้น ณ ตอนนี้ เครื่องตามกลิ่นล่องหนยังแสดงกลิ่นของผู้ต้องสงสัยโดยไม่มีระดับการเปลี่ยนแปลงเลย ดังนั้น จ้าวหยู่จึงมั่นใจมากว่าชายคนนี้คือฆาตกร!!!

*บรื้น บรื้น บรื้น…*

รถเมล์ก็สตาร์ทเครื่องยนต์ และเคลื่อนตัวช้า ๆ ออกจากป้ายรถเมล์ไป

ทันใดนั้น ชายวัยกลางคนก็ยิ้มแย้มใส่จ้าวหยู่ด้วยสีหน้าอันน่ารังเกียจ ราวกับว่าเขากำลังท้าทายจ้าวหยู่โดยตรง แต่ทันใดนั้นเอง จู่ ๆ เขาก็วิ่งหนีไปอีกทาง เขาพุ่งข้ามถนนและไปอีกฝั่ง!!!