CD บทที่ 313 เหยื่อรายที่เจ็ด?

"เฮ้อ!" แม่ของจ้าวหยู่กำลังนั่งอยู่บนโซฟาในร้านกาแฟพร้อมกับบ่นว่า "ลูกเอ๋ย ลูกคิดอะไรอยู่? ถ้าลูกไม่ดึงแม่ขึ้นมา แม่คงได้เงิน 200 หยวนจากพวกเขาไปแล้ว ทำไมลูกถึงปล่อยให้พวกเขาไปล่ะ?"

“แม่ครับ ช่วยหยุดบ่นก่อนได้ไหมครับ”

ในขณะนั้นเอง จิตใจของจ้าวหยู่ยุ่งเหยิงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาไม่ได้คาดหวังว่าแม่ของเขาจะเป็นฝ่ายกรรโชกทรัพย์ และนั่นทำให้มุมมองของเขาที่มีต่อเธอเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

“แต่… ทำไมแม่ถึงรู้สึกเหมือนกับว่าลูกกลายเป็นคนอื่น” แม่ของเขาหันกลับมาและพูดว่า "สถานีตำรวจทำอะไรรุนแรงกับลูกเหรอ!? ลูกที่เป็นเด็กขี้อายในตอนนั้น ทำไมถึงดูหัวร้อนตอนนี้ล่ะ? แต่เอาเถอะ สิ่งที่ลูกทำเมื่อกี้มันน่าประทับใจมาก

อ้อจริงสิ! ถ้าลูกไม่ติดอะไร ทำไมลูกไม่ตามแม่กลับบ้านwxล่ะ? พอดีหลี่เอ้อโกวได้สร้างกระท่อมนกพิราบของเขาที่ข้างกำแพงของเราและพ่อของลูกก็โกรธมาก ลูกควรจะกลับไปและให้บทเรียนแก่หลี่เอ้อโกวในนา,ของพ่อของลูกนะ"

“แม่ครับ ช่วยเงียบหน่อยได้ไหมครับ ผมขอคิดดูก่อน!”

จ้าวหยู่กำลังจะบ้า เขาต้องทำอะไรสักอย่างกับแม่ของเขา เนื่องจากแม่ของเขาได้สร้างปัญหาให้เขามากเกินพอแล้ว

"โอ้ใช่!" แม่ของจ้าวหยู่ไม่สนใจอารมณ์ของเขาและพูดต่อว่า "ก่อนหน้านี้ป้าเสี่ยวฉินได้โทรมา เธอเล่าให้ฟังว่านัดบอดก่อนหน้านี้เป็นการเข้าใจผิด เธอคิดว่าแม่กำลังมองหาลูกสะใภ้ให้พี่ชายของลูก ทำให้เธอเลือกจินหยวนหยวนที่แก่กว่าลูกตั้ง 9 ปี เฮ้อ! แม่มันแก่เกินแกงแล้ว แม่ผิดเองที่ไม่บอกเธอให้ชัดเจน…”

จ้าวหยู่ต้องการที่จะปิดหูของเขา แต่ผู้หญิงสวยสองคนในชุดราตรียืนอยู่ต่อหน้าจ้าวหยู่ หญิงในชุดฟ้าถามอย่างอาย ๆ ว่า

"คุณเจ้าหน้าที่ ฉันขอ... ขอไอดีวีแชทของคุณได้ไหมคะ? คุณ... คุณมานัดบอดหรือเปล่า?"

“ฉัน…” จ้าวหยู่เงยหน้าขึ้นและเห็นดวงตาทั้งสองคู่เต็มไปด้วยความชื่นชม เขารู้สึกแปลก ๆ หากเป็นเมื่อก่อน เขามั่นใจว่าเขาสามารถขอมีอะไรกับพวกเธอคนใดคนหนึ่งได้ทันที แต่ในตอนนี้ เขาไม่มีอารมณ์จะทำอย่างนั้น

"ใช่ แน่นอน! ถ้าเขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อนัดบอด แล้วเขาจะมาที่นี่กับแม่ของเขาทำไม?" แม่ของเขาตอบรับและพูดว่า "อย่างที่คุณเห็น ลูกชายของฉันเป็นคนที่ยอดเยี่ยม อย่าพลาดโอกาสที่จะทำความรู้จักเชียวล่ะ!"

“โธ่ แม่! แม่คิดว่าตัวเองกำลังขายผักอยู่เหรอไง?” จ้าวหยู่มองไปรอบ ๆ อย่างมึนงงและตระหนักว่าผู้หญิงในห้องกำลังมองเขาด้วยแววตาที่ต่างออกไป ดูเหมือนว่าการกระทำที่ดุดันไม่เกรงใจใครของเขาจะได้ผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึง

ถ้าพวกเขาอยู่ในรายการถ้าคุณเป็นหนึ่ง (If You Are The One) แขกรับเชิญผู้หญิงเกือบทั้งหมดจะกดไลท์ให้เขา แต่จ้าวหยู่ไม่ได้อยู่ในอารมณ์นั้น นอกจากนี้ ในที่สุดเขาก็เข้าใกล้เหมี่ยวอิงอีกหนึ่งก้าวแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่มีที่ว่างสำหรับใครอื่นในหัวใจของเขา

“โธ่ ลูกแม่!” หญิงชราบอกจ้าวหยู่อย่างมีเลศนัยว่า “สองคนนี้ใช้ไม่ได้ คนหนึ่งดั้งจมูกแหลม ไม่มีโชค อีกคนปากเหมือนปลา ไม่สามารถมีลูกชายได้ มาเถอะ แม่จะหาคนที่ดีกว่านี้ให้ลูก… อืม… คนนี้แหละ!”

จ้าวหยู่ไม่รู้จะพูดอะไร เขาจึงตอบว่า "เชิญแม่เลือกต่อไปเถอะ ผมมีเรื่องจะคุยกับสาวสวยสองคนนี้!" เขาพาผู้หญิงสองคนในชุดราตรีออกไป

ทั้งสองคนคิดว่าจ้าวหยู่สนใจพวกเธอ พวกเธอจึงก็ดูเขินอาย แต่พวกเธอก็ต้องตกใจภายหลังจากจ้าวหยู่เริ่มการสนทนา โดยเขาถามพวกเธอว่า

"โทษทีนะ คุณช่วยเล่าเพิ่มเติมเกี่ยวกับจินหยวนหยวนให้ฉันฟังได้ไหม? คุณรู้ไหมว่าเธอหายตัวไปได้อย่างไร?"

“คุณเจ้าหน้าที่… คุณรู้ได้อย่างไรว่าพวกเรารู้จักจินหยวนหยวน? นี่…” หญิงสาวชุดฟ้าถาม “คุณ… คุณเป็นคนรับผิดชอบคดีของเธอหรือเปล่า?”

"มันก็ไม่ผิดซะทีเดียว!" เพื่อให้อีกฝ่ายตรงประเด็นจ้าวหยู่ได้พูดเกินจริงเกี่ยวกับสถานการณ์ "ขอพูดตรง ๆ ชีวิตของจินหยวนหยวนกำลังตกอยู่ในอันตราย ทางเราต้องตามหาเธอให้เจอ!"

"อะไรนะ!?" หญิงสาวชุดแดงตกตะลึง “มันร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอ? ไม่อยากจะเชื่อเลย!”

“คุณเจ้าหน้าที่ พวกเรามาจากบริษัททัวร์เดียวกัน!” หญิงสาวชุดฟ้ากล่าวว่า "เราซื้อตั๋วสำหรับการนัดบอดของกลุ่มนี้ด้วยกัน แต่หลังจากที่เราซื้อตั๋วแล้ว จินหยวนหยวนก็หายตัวไปเมื่อสองวันก่อน เธอไม่ได้มาที่สำนักงานด้วยซ้ำ!"

"ใช่ค่ะ" หญิงสาวชุดแดงกล่าวต่อว่า "มันผิดปกติมาก เธอเป็นคนตรงต่อเวลาและไม่เคยขาดงานโดยไม่มีเหตุผล เจ้านายของเราติดต่อกับครอบครัวของเธอ แต่พวกเขาบอกว่าเธอไปทำงาน ดังนั้นพวกเขาจึงไปแจ้งความกับตำรวจ แต่ก็ไม่มีข่าวคราวอะไรเลย พวกเราเป็นห่วงเธอแทบตาย ไม่รู้ว่าเธอจะปลอดภัยดีมั้ย?"

‘หื้ม?’ จ้าวหยู่คิดว่า ‘เป็นห่วงแทบตาย! ถ้าพวกคุณเป็นแทบตาย ทำไมพวกคุณถึงมาที่นี่เพื่อนัดบอดกลุ่มล่ะ?’

จางจิงเฟิงกล่าวว่าจินหยวนหยวนเป็นผู้จัดการของบริษัทท่องเที่ยว เธอคงจะไม่ได้สนิทกับสองคนนี้มากนัก

“แล้ว… จินหยวนหยวนพักอยู่ที่ไหน? ครอบครัวของเธอมีใครอีกบ้าง?” จ้าวหยู่ถามอีกครั้ง

เมื่อทั้งสองได้ยินคำถามก็ส่ายหน้าไม่สามารถตอบได้

“แล้ว… ทำไมเธอถึงคิดว่าเธอหายไป?” จ้าวหยู่ถามอีกครั้ง

“อืม… จินหยวนหยวนเป็นคนบ้างาน” หญิงสาวชุดฟ้ากล่าว "เธอไม่มีทางหายตัวไปโดยไม่มีเหตุผล แล้วเธอก็ไม่ใช่คนที่มีศัตรูไปทั่วเหมือนกัน!"

“ถ้าอย่างนั้น…” จ้าวหยู่ต้องการถามคำถามเพิ่มเติม แต่โทรศัพท์ของเขาดังขึ้น เมื่อเขาปลดล็อกโทรศัพท์ เขาเห็นว่าเป็นสายของเหมี่ยวอิง เมื่อเขากดรับ เหมี่ยวอิงก็พูดอย่างโกรธ ๆ ว่า

"จ้าวหยู่ คุณนัดบอดเสร็จแล้วหรือยัง!? เรื่องของจินหยวนหยวนที่คุณพูดถึงมันคืออะไร!? ทำไมคุณถึงแน่ใจว่าเธอจะเป็นเหยื่อรายที่เจ็ด? คุณช่วยพูดให้มันรู้เรื่องสักครั้งได้มั้ย?

แล้วอีกอย่างot ฉันได้ยินมาว่าทีมเฉพาะกิจพบอะไรบางอย่าง และพวกเขาก็ออกไปลงพื้นที่กันแล้ว ถ้าเราไม่พบเบาะแสใหม่ ๆ เราจะแพ้กันจริง ๆ นะ!"

"โอ้?“จ้าวหยู่ตื่นตระหนก”หัวหน้าทีมเหมี่ยว ฉันบังเอิญเจอคนหาย ฉันรู้สึกว่าการหายตัวไปของเธอคล้ายกับเหยื่อจากคดีธุรกรรมอำพราง เราต้องทำการสอบสวนเรื่องนี้!”

"คุณ..." เหมี่ยวอิงพูดอย่างหัวเสีย "คุณเองก็เป็นนักสืบมืออาชีพ คุณจะไปทำตามความรู้สึกของคุณได้อย่างไร? ก่อนหน้านี้ฉันได้ตรวจสอบข้อมูลกับแผนกคนหาย ฉันเลยรู้ว่ามีคนหายมากกว่า 70 คนในฉินชาน ถ้าคุณคิดว่าการผู้หญิงคนนั้นหายตัวไปแล้วเชื่อมโยงกับคดี มันคงจะเป็นบังเอิญมากเกินไปแล้ว!”

เมื่อได้ยินเหมี่ยวอิงพูดคำว่า ‘บังเอิญ’ จ้าวหยู่จึงต้องการพูดถึง ‘เพื่อนบนฟ้า’ ของเขา แต่เหมี่ยวอิงได้ชิงพูดก่อนว่า

"คุณจะบอกว่าเพื่อนมาจากข้างบนได้บอกคุณในเรื่องนี้งั้นเหรอ? จ้าวหยู่ ฉันไม่รู้จะทำยังไงกับคุณจริง ๆ”

“เมื่อวานเราจูบกันแต่เช้านี้คุณกลับไปนัดบอด!? แล้วคุณก็สุ่มคนหายมาและบอกว่าเป็นเหยื่อรายที่เจ็ดให้ฉันตรวจสอบอีก! แถมคุณ… คุณยังไปร้านเบเกอรี่อีกด้วย! คุณพบอะไรแปลก ๆ เกี่ยวกับร้านเบเกอรี่หรือเปล่า? คุณตามสืบคดีของคูปิงลับหลังฉันใช่มั้ย!? คุณกล้าปิดบังฉันเหรอ จ้าวหยู่ คุณนี่มัน!!!” เหมี่ยวอิงส่งเสียงโวยวายทางโทรศัพท์

จากนั้น มีบางอย่างเกิดขึ้นที่ทำให้เธอมีอารมณ์มากขึ้น แม่ของจ้าวหยู่วิ่งเข้ามาและตะโกนว่า

"ลูกแม่ เร็วเข้า! หมายเลข 19 ดูเหมือนจะเป็นตัวเลือกที่ดี ลูกมาดูสิ..."