CD บทที่ 248 ไม่มีอะไรเป็นไปตามแผน

เดิมทีจ้าวหยู่คิดว่าทันทีที่เขาล่องหน เขาจะจัดการจ้าวฉิงและน็อคฝ่ายหลังได้อย่างง่ายดาย แต่ทว่าจ้าวฉิงไม่ได้วางแผนจะต่อสู้กับจ้าวหยู่มากนัก เขาตั้งใจที่จะหลบหนีมากกว่า ดังนั้นเมื่อเขาลุกขึ้นได้ เขาก็วิ่งไปที่ลิฟต์ที่ลานจอดรถทันที

จ้าวหยู่คาดไม่ถึงว่าจ้าวฉิงจะไม่พยายามหาเขาเมื่อเขาล่องหน!

‘อะไรกันวะเนี่ย!? เขาควรจะงงเป็นไก่ตาแตกไม่ใช่เหรอที่เห็นฉันหายตัวไปต่อหน้าต่อตา’

เมื่อเห็นจ้าวฉิงวิ่งหนีไป ทำให้จ้าวหยู่ไม่สามารถติดอยู่ในความคิดของตัวเองได้มากเกินไป เนื่องจากเสื้อคลุมล่องหนมีเวลาใช้งานเพียงหนึ่งนาที เมื่อผลของมันหมดเขาจะปรากฏตัวทันที ดังนั้นเขาจึงรอช้าไม่ได้

จ้าวหยู่รีบวิ่งไปข้างหน้า ในขณะเดียวกันจ้าวฉิงกำลังกระแทกปุ่มลิฟต์อย่างแรง แต่ตระหนักได้ว่าลิฟต์ไม่ได้หยุดอยู่ในชั้นนี้ เขามองย้อนกลับไปและไม่เห็นจ้าวหยู่ แต่เขาก็ไม่หยุดเคลื่อนไหวอยู่ดี! เขาดึงประตูทางออกฉุกเฉินออกแล้ววิ่งขึ้นบันไดไป!

"เชี่ย!" จ้าวหยู่ตะโกนออกมาด้วยความหงุดหงิดและไล่ตามจ้าวฉิงไป เขารู้สึกปวดร้าวในหัวใจ ‘โธ่ เสื้อคลุมล่องหนที่น่าสงสารของฉัน มันจะจบลงแบบนี้เหรอ?’ เขาคิด

จ้าวฉิงตื่นตัวอย่างมาก แม้ว่าเขาจะไม่เห็นจ้าวหยู่ไล่ตามเขา แต่สัญชาตญาณของเขาบอกว่าอันตรายยังไม่ผ่านพ้นไปและเขาต้องออกจากพื้นที่โดยเร็วที่สุด เขาขึ้นไปชั้นบนอย่างรวดเร็ว เขาผลักประตูออกไปอย่างรวดเร็ว เขาไม่คาดคิดว่านี่คือล็อบบี้ของอาคารและเต็มไปด้วยผู้คน

จ้าวฉิงรีบเดินต่ออย่างรวดเร็ว เขาคิดว่าถ้าเขาเดินต่อไปตามอาคาร เขาอาจจะวิ่งเข้าไปเจอคนบ้าที่ไล่ตามเขาอีกครั้ง มันจะดีกว่าที่จะท้าทายตรรกะปกติแล้วขึ้นไปชั้นบนแทน!

เมื่อคิดได้อย่างนั้น จ้าวฉิงก็รีบวิ่งไปที่บันไดเลื่อน เมื่อมาถึงบันได้เลื่อน เขาก็หอบอย่างหนัก เขาจับราวบันไดเลื่อนด้วยมืออันสั่นเทา

จ้าวหยู่เร่งฝีเท้าจนถึงขีดสุด เขาอยู่ห่างจากเป้าหมายเพียงสิบเมตร เมื่อเห็นจ้าวฉิงบนบันไดเลื่อน เขาก็เดินตามไปอย่างรวดเร็ว เมื่อจ้าวหยู่ขึ้นบันไดเลื่อน เสื้อคลุมล่องหนก็หมดเวลาและทันใดนั้นเขาก็ปรากฏขึ้นบนบันไดเลื่อน มันเป็นประสบการณ์ที่น่ากลัวอย่างแท้จริง

จ้าวฉิงยังคงพยายามกลั้นหายใจ! เมื่อเขาไม่เห็นร่องรอยของจ้าวหยู่ ในที่สุดเขาก็ผ่อนคลายและเช็ดเหงื่อออก แต่เมื่อเขาหันหลังกลับ เขาก็เห็นจ้าวหยู่อยู่ข้างหลังเขา ราวกับว่าเขาโผล่ออกมาจากอากาศ!!

จ้าวฉิงตกตะลึงและเกือบจะล้มลงบนบันไดเลื่อน เขาไม่เข้าใจเลยสักนิด! จ้าวหยู่โผล่มาจากไหน?

ทางด้านจ้าวหยู่ เขาเสียเสื้อคลุมล่องหนที่มีค่าไปและโกรธเคืองอย่างสมบูรณ์ เขารีบผลักฝูงชนอย่างรวดเร็วขึ้นบันไดเลื่อนไป

จ้าวฉิงตกใจและขึ้นไปทันที พวกเขามาถึงชั้นสองอย่างรวดเร็ว จ้าวฉิงรีบไปที่บันไดเลื่อนถัดไปอย่างรวดเร็วเพื่อไปที่ชั้นสามโดยจ้าวหยู่ไล่ตามเขาอยู่

ในทำนองเดียวกัน ทั้งสองคนแสดงฉากไล่ล่าราวบันไดเลื่อนที่ค่อนข้างเหมือนในหนัง และไปถึงชั้นเก้าในพริบตา ตัวอาคารมีเพียงสิบชั้นเท่านั้น พวกเขากำลังจะมาถึงดาดฟ้าแล้ว!

จ้าวหยู่กัดฟันพลางเหนื่อยหอบ เขาคิดกับตัวเองว่า ‘ใกล้จะถึงดาดฟ้าแล้ว ดูสิว่าแกจะหนีไปไหนได้อีก"

จ้าวฉิงยังคงขึ้นไปชั้นสิบและจ้าวหยู่ยังคงไล่ตามแต่จ้าวฉิงหลอกเขา

เมื่อจ้าวฉิงวิ่งไปถึงครึ่งชั้น จู่ ๆ เขาก็กระโดดข้ามฝั่งไปยังบันไดเลื่อนลงแทน!

‘เชี่ย!!’

จ้าวหยู่พยุงตัวเองบนราวบันได เขารู้สึกหัวเสียที่เสียท่าให้กับอีกฝ่าย จากนั้น ความโกรธทั้งหมดของจ้าวหยู่ก็ได้ระเบิดขึ้น เขากระโดดข้ามฝั่งไปโดยไม่สนใจความปลอดภัยของตัวและกระโดดลงไปหาจ้าวฉิง!

จ้าวฉิงไม่คาดคิดว่าจ้าวหยู่จะบ้าบิ่นขนาดนี้

หลังจากถูกจ้าวหยู่ล้มใส่ ทั้งสองก็กลิ้งบันไดเลื่อนเหมือนลูกบอล ทำให้ผู้คนจำนวนได้รับผลกระทบไปตาม ๆ กัน

*โครม โครม!*

หลังจากการต่อสู้อย่างชุลมุน ทั้งสองกลิ้งลงมาที่ชั้นเก้า จ้าวหยู่รู้สึกเหมือนร่างแหลกเป็นเสี่ยง ๆ หัวของเขาหมุนและเต็มไปด้วยเสียงอื้ออึง

ทางด้านจ้าวฉิง ตอนนี้เขาเดือดดาลจนถึงขีดสุด เขากระโดดขึ้นจากพื้นในพริบตา เขาอาจจะหนีไปได้ แต่หลังจากที่ถูกไล่ล่ามานาน ความโกรธของเขาเองก็ปะทุขึ้นเช่นกัน ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยอันตรายขณะที่เขาก้าวเข้าไปใกล้จ้าวหยู่ ในขณะที่หัวของจ้าวหยู่ยังคงหมุนอยู่ จ้าวฉิงเข้ามาและล็อคคอของจ้าวหยู่ด้วยแขนของเขา

จ้าวหยูถึงกับหายใจไม่ออกและใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีแดงอย่างรวดเร็ว แต่จ้าวหยู่ก็เป็นนักสู้เช่นกัน เขากระแทกร่างของเขากับจ้าวฉิง บังคับให้พวกเขากระแทกกระจกบานใหญ่ กระจกแตกเป็นเสี่ยง ๆ และจ้าวฉิงรู้สึกว่าภายในของเขาช้ำจากแรงกระแทก

จ้าวฉิงต้องการจัดการจ้าวหยู่อย่างเด็ดขาด เขายังคงรัดคอจ้าวหยู่โดยต้องการให้เขาขาดอากาศหายใจ

ทางด้านจ้าวหยู่เห็นว่าการกระแทกจ้าวฉิงเข้าไปในกระจกไม่ได้ผล ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจวิ่งไปรอบ ๆ โดยมีจ้าวฉิงอยู่บนหลังของเขา

ที่ชั้นเก้าเป็นสนามเด็กเล่นจึงเต็มไปด้วยของเล่น

เนื่องจากเขาไม่สามารถหายใจได้ พลังของจ้าวหยู่จึงค่อย ๆ ลดลง แม้ว่าเขาจะกระแทกจ้าวฉิงเข้ากับสิ่งของอีกสองสามครั้ง แต่เขาไม่สามารถสลัดอีกฝ่ายให้หลุดออกไปได้

ใบหน้าของจ้าวหยู่แดงก่ำ ดวงตาของเขาแทบจะถลนออกมา

เมื่อถึงช่วงเวลาวิกฤต จ้าวหยู่ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ เขานึกขึ้นได้ว่ามีเครื่องช่วยหายใจล่องหนจำนวนหนึ่งอยู่ในช่องเก็บของของเขา!

ตอนนี้เป็นเวลาเหมาะสมที่สุดในการใช้งานพวกมัน เขาจึงไม่ลังเลและเปิดใช้งานทันที เขาเริ่มที่จะสามารถหายใจได้อีกครั้ง แม้ว่าจ้าวฉิงจะบีบคอของเขาแน่น แต่ความรู้สึกที่หายใจไม่ออกก็หายไปอย่างสมบูรณ์

‘เอาเลย!’ จ้าวหยู่คิด "บีบคอฉันตามที่แกต้องการ! ในระหว่างนี้ฉันจะทุบแกให้ตายคามือ!"

จ้าวหยู่กลับมามีแรงอีกครั้ง เนื่องจากจ้าวฉิงยังคงอยู่บนหลังของเขา เขาจึงกระแทกฝ่ายหลังไปทั่วสนามเด็กเล่น คราวนี้จ้าวหยู่บ้าคลั่งอย่างเต็มที่ ทุกอย่างในสนามเด็กเล่นกจะจัดกจะจายเละเทะย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นชายสองคนกำลังต่อสู้กันอยู่ พวกเด็ก ๆ และผู้ปกครองทั้งหมดต่างรีบหนีไป สนามเด็กเล่นเต็มไปด้วยเสียงกรีดร้องและความโกลาหล

จ้าวฉิงตกตะลึงเล็กน้อย ‘อะไรกันวะเนี่ย!?’ เขาคิด ‘ฉันรัดคอเขานานขนาดนี้ เขายังมีเรี่ยวแรงเหลืออยู่อีกเหรอ!? เป็นไปได้ไหมว่า… เขาจะสามารถกลั้นหายใจไปนานกว่าคนทั่วไป?”

เขาไม่สามารถใช้แผนเดิมได้อีกต่อไป ตอนนี้แผ่นหลังของเขาบอบช้ำจากถูกกระแทกเข้ากับสิ่งของต่าง ๆ ถ้าเขาไม่จัดการจ้าวหยู่ให้ได้เร็วกว่านี้ เขาก็คงเป็นฝ่ายที่ต้องพ่ายแพ้ไป!

เมื่อคิดได้เช่นนี้ จ้าวฉิงจึงปล่อยมือทันที แต่จ้าวหยู่ตระหนักว่าการอาละวาดของเขาได้พาพวกเขาไปที่บ่อตกปลาของเด็ก จ้าวหยู่เห็นสระน้ำขนาดเล็กและนึกแผนการขึ้นมาได้ทันที

‘ฮิฮิ! ตอนนี้ฉันอยู่ในน้ำไม่ได้ แล้วแกล่ะทำได้หรือเปล่า?’

จากนั้นเขาเหวี่ยงตัวเองไปข้างหลังทันที ทั้งสองตกลงไปในสระน้ำพร้อมกัน!

*ซ่า!*

น้ำไหลผ่านอากาศพร้อมกับปลาทองที่น่าสงสาร

จ้าวฉิงถูกตรึงไว้ใต้ร่างของจ้าวหยู่ ใบหน้าของเขาอยู่ใต้น้ำอย่างสมบูรณ์ เขาตะเกียกตะกายอย่างสุดชีวิตเพื่อที่จะขึ้นจากผิวน้ำ แต่จ้าวหยู่ได้ใช้โอกาสนี้และหันหลังกลับทันทีและเริ่มเหวี่ยงหมัดของเขา!

*พลัวะ! พลัวะ! พลัวะ!*

หมัดของเขากระแทกเข้ากับใบหน้าของจ้าวฉิงอย่างเต็มแรง ทำให้จ้าวฉิงหันหลังกลับด้วยความเจ็บปวด จ้าวหยู่ใช้โอกาสนี้และนั่งคร่อมจ้าวฉิง เขาหมายที่จะกดหัวของอีกฝ่ายลงใต้น้ำโดยไม่ปล่อยให้เขาหายใจ

แต่จ้าวหยู่ยังคงประเมินพลังของเจ้าหน้าที่พิเศษต่ำไป แม้ในสถานการณ์ที่ล่อแหลมเช่นนี้ จ้าวฉิงก็ไม่ตื่นตระหนก แม้ว่าเขาจะถูกชกไปสองสามครั้ง เขาก็ตั้งตัวดำดิ่งลงไปในสระผ่านขาของจ้าวหยู่ แล้วโผล่ขึ้นมาจากด้านหลังจ้าวหยู่

จ้าวหยู่ตกใจกับการเปลี่ยนตำแหน่งอย่างกะทันหัน เขาต้องการหันกลับ แต่คราวนี้จ้าวฉิงไม่ปล่อยให้จ้าวหยู่ทำเช่นนั้น ทันทีที่เขาตัวตั้งได้ เขาก็จัดการจ้าวหยู่ทันทีโดยดึงจ้าวหยู่ลงไปในน้ำ

ความแข็งแกร่งของจ้าวหยู่ไม่ใกล้เคียงกับจ้าวฉิงและเขาได้สูญเสียความได้เปรียบในการสู้รบอย่างรวดเร็ว จ้าวฉิงกดจ้าวหยู่ลงไป ใต้น้ำอย่างแรง

แต่จ้าวหยู่ไม่ได้กังวลเลย เครื่องช่วยหายใจล่องหนของเขายังคงทำงานอยู่และกินเวลานานสิบนาที ในสิบนาทีนั้น เขาไม่สามารถจมน้ำตายได้ แม้ว่าอีกฝ่ายจะพยายามมากแค่ไนก็ตาม

จ้าวหยู่หยุดต่อต้านโดยวางแผนที่จะให้จ้าวฉิงคิดว่าเขามีชัยเหนือ เขาตัดสินใจที่จะใช้เวลานี้เพื่อพักผ่อนและเมื่อจ้าวฉิงเหนื่อยจากการกดเขาใต้น้ำ จ้าวหยู่ก็สามารถใช้เรี่ยวแรงที่เก็บไว้ตอบโต้อีกฝ่ายอย่างไม่ทันตั้งตัว!

จ้าวหยู่ได้วางแผนทุกอย่างไว้แล้ว แต่มีบางอย่างผิดพลาดอีกครั้ง

ในระหว่างจ้าวหยู่กำลังรอโอกาสที่จะตอบโต้ เขารู้สึกว่าน้ำหนักบนร่างกายของเขาเบาลงและตระหนักว่าจ้าวฉิงไม่ได้อยู่บนเขาอีกต่อไป

‘หนอย! ไอ้หมอนี่กำลังจะหนีอีกแล้วเหรอ!?’ จ้าวหยู่คิด

เขารีบขึ้นจากน้ำ แต่เมื่อเขาเช็ดน้ำออกจากใบหน้าและคายปลาทองในปากออก เขาก็ตกใจเมื่อเห็นว่าจ้าวฉิงกำลังต่อสู้กับคนอื่นอยู่!

คนที่ต่อสู้กับจ้าวฉิงไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเหมี่ยวอิงซึ่งเธอยังคงสวมมาสก์หน้าบำรุงผิวอยู่!!!