CD บทที่ 189 สวัสดี หัวหน้าทีมคนใหม่

ในเวลาเช้าตรู่ภายในห้องทำงานของหัวหน้าสถานีหรงหยาง หัวหน้าโจวนั่งตัวตรงที่โต๊ะทำงานและมองที่จ้าวหยู่ด้วยความรังเกียจ โดยไม่รู้ว่านักเลงคนนี้กำลังทำอะไรอยู่

จ้าวหยู่รีบวางถ้วยชาดินเหนียวสีม่วงขนาดใหญ่ไว้ข้างหน้าหัวหน้าโจวด้วยความเคารพและพูดด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้ายว่า

“นี่ครับ หัวหน้าโจว ถ้วยชานี้ทำมาจากปรมาจารย์ชื่อดัง คุณไม่สามารถหามันได้ในตลาด ผมได้ใช้เส้นสายและความพยายามอย่างมากและต้องจ่ายในราคาที่สูงลิบลิ่วกว่าผมจะได้มันมา!

ตั้งแต่ที่ผมขว้างถ้วยของคุณไป ผมจึงซื้อมันมาเพื่อทดแทนใบเก่า ผมหวังว่ามันจะช่วยให้คุณเพลิดเพลินกับการดื่มชานะครับ ฮี่ฮี่…”

หลังจากวางถ้วยลง จ้าวหยู่เห็นว่าป้ายราคา ‘88 หยวน’ บนถ้วยชาไม่ได้ถูกฉีกออกจนหมด เขาจึงขูดออกอย่างรวดเร็ว

“จ้าวหยู่ นี่คุณ…” หัวหน้าโจวมองอย่างช่วยไม่ได้ จ้าวหยู่เป็นคนหน้าด้านสุด ๆ และไม่รู้ว่าจะจัดการกับเขาอย่างไร

“โอ้ มีมากกว่านั้น…” จ้าวหยู่รีบนำใบชาที่เขาหยิบมาจากโรงน้ำชาของจีชุนฮัว เขาเอามาวางตรงเบื้องหน้าโจวอันดงอย่างรวดเร็ว “อันซี เถี่ยกวนยิน! ห้าสิบกรัมราคาหมื่นหยวน! มันเป็นเกรดสูงสุด! คุณลองดูสิ…”

“หยุดเลย…” หัวหน้าโจวโบกมืออย่างรวดเร็ว หน้าผากของเขาเต็มไปด้วยเส้นเลือดปูด “ฉันจะอยากได้ใบชาของคุณไปเพื่ออะไร เลิกทำตัวเหลวไหลได้แล้ว! โอ้ นี่คุณรู้วิธีประจบแล้วงั้นเหรอ เมื่อก่อนไม่เห็นคุณจะเคยทำเลย แล้วเกิดอะไรขึ้นกับคุณที่ดูดุร้ายอย่างกับวัวกระทิงเมื่อสองสามวันก่อนล่ะ?”

“ไม่เอาน่า” จ้าวหยู่รีบอธิบาย “คุณไม่รู้เหรอว่าผมสนิทกับหัวหน้าทีมคู ผมเสียใจกับการจากไปของเธอ ผมแค่ต้องการนำฆาตกรมาลงโทษให้ได้ ผมแน่ใจว่าหัวหน้าโจวจะเข้าใจความกระตือรือร้นของผมดี”

“เฮอะ! เข้าใจงั้นเหรอ ถ้าฉันไม่เข้าใจ คุณคง...”

"ผมรู้เรื่องนั้นแล้ว!" จ้าวหยู่พูดต่อ “หัวหน้าสำนักเหลียวจิงชานบอกผมทุกอย่างแล้ว สิ่งที่ผมกับกับคุณมันมากเกินไป คำพูดของหัวหน้าเหลียวได้ทำให้ผมตั้งสติได้และทำให้เข้าใจทุกอย่าง…”

"พอได้แล้ว!" หัวหน้าโจวโบกมืออย่างโกรธเคือง “สิ่งที่คุณพูดมาเหมือนจะฟังดูดีแต่คุณพยายามจะบอกว่าคุณมีความสัมพันธ์ส่วนตัวที่ดีกับหัวหน้าเหลียวและคุณกำลังใช้เขากดดันฉันงั้นเหรอ?”

“ฮะฮะฮะ ไม่แน่นอน!” จ้าวหยู่กล่าวอย่างรวดเร็ว “ผม จ้าวหยู่เป็นคนที่ยอมรับความผิดพลาดของตัวเองและเต็มใจที่จะเปลี่ยนแปลง  ผมเต็มไปด้วยความชอบธรรมและมีคุณธรรมที่ยอดเยี่ยม! ผมจะจดจำความเมตตาของคุณที่มีต่อผมอย่างสุดใจและผมจะตอบแทนความเมตตาของคุณโดยไม่ลังเล แม้ว่าผมจะต้องเสี่ยงชีวิตก็ตาม!”

“ก็ได้ ๆ ฉันยอมรับ!” หัวหน้าสำนักโจวแตะถ้วยชา “หน้าคุณหนาอย่างกับฝาผนังจริง ๆ!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า คุณก็กำลังชมผมเกินไป…” จ้าวหยู่รีบกำหมัดเข้าหากัน “อืม หัวหน้าโจว ตอนนี้จีชุนฮัวถอนการร้องเรียนของเขาแล้ว คุณคิดว่าผมจะกลับไปทำงานได้ไหม คดีลักพาตัวเมียนหลิงกำลังรอให้ผมไขคดีอยู่!”

“ฮิฮิ... เจ้าตัวแสบ!” หัวหน้าโจวชี้ไปที่จ้าวหยู่ “ทำไมคุณถึงฟังดูชอบธรรมเสมอทั้ง ๆ ที่ทำตัวไร้ยางอายอย่างนี้”

ในขณะนั้นหัวหน้าโจวก็ยิ้มออกมาและดูเหมือนว่าการคืนสถานะของจ้าวหยู่เป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ขณะที่หัวหน้าโจวกำลังแตะถ้วยและกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ก็มีคนเคาะประตู

*ก๊อก ก๊อก ก๊อก*

"เข้ามา!" การแสดงออกที่จริงจังของหัวหน้าโจวปรากฏขึ้นอีกครั้งในทันที หัวหน้าหลินเยว่ฉิงผลักประตูให้เปิดและเดินเข้าไป

“หัวหน้าโจว หัวหน้าทีมคนใหม่ของแผนกสืบสวนอยู่ที่นี่แล้ว ตอนนี้กำลังรออยู่ข้างนอก!” หัวหน้าหลินกล่าว

“อ้าว มาแล้วเหรอ!? เข้ามาเร็วเข้า!” หัวหน้าโจวรีบลุกขึ้นจากเก้าอี้เพื่อต้อนรับพวกเขา

‘เอ๊ะ!?’ จ้าวหยู่ซึ่งนั่งตรงข้ามเขารู้สึกงุนงง ‘อะไร?’ เขาสงสัย ‘หัวหน้าทีมคนใหม่? ใคร?’

ในขณะที่จ้าวหยู่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เจ้าหน้าที่ตำรวจหญิงที่ดูกล้าหาญในเครื่องแบบก็เดินเข้ามา ขณะที่เจ้าหน้าที่ตำรวจหญิงคนนี้เดินเข้ามา จ้าวหยู่รู้สึกได้ถึงความสดชื่น กระปรี้กระเปร่าจากเธอ

เมื่อจ้าวหยู่เห็นว่าเจ้าหน้าที่หญิงคนนี้สูง 165 เซนติเมตร แม้ว่าเธอจะสวมหมวกตำรวจ แต่เขาก็ยังเห็นได้ว่าเธอมีทรงผมทรงเห็ดที่ครอบหู!

‘โอ้พระเจ้า! ไม่จริง!’ จ้าวหยู่พูดในหัวของเขา เขาอดไม่ได้ที่จะเปิดปากของเขาและกรามของเขาเกือบจะตกลงไปที่พื้น! หัวหน้าทีมคนใหม่ไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก เหมี่ยวเหรินเฟิงหรือก็คือเหมี่ยวอิง!!!

‘เหมี่ยว เหมี่ยว เหมี่ยว เหมี่ยว’ จ้าวหยู่ตกใจมาก เขาเรียกชื่อเธอซ้ำ ๆ จนฟังดูเหมือนเสียงร้องของแมวออกมา

ทางด้านเหมี่ยวอิงไม่ได้คิดว่าจ้าวหยู่ที่เป็นศัตรูตัวฉกาจของเธอจะปรากฏตัวในห้องทำงานของหัวหน้าสถานี เธอรู้สึกไม่ดีทันที เธอคิดในใจว่า

‘ช่างโชคร้ายอะไรอย่างนี้ ทำไมฉันต้องมาเจอไอ้เวรตอนที่ในวันแรกที่ฉันเข้ามาทำงานด้วย โลกมันแคบเกินไปจริง ๆ!"

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากหัวหน้าสถานีอยู่ เหมี่ยวอิงจึงรีบเดินเข้าไปข้างหน้าและทักทายหัวหน้าโจวอย่างรวดเร็ว!

“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ฉัน เหมี่ยวอิง ฉันจะมาทำงานที่นี่ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป!”

“เอ่อ... ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน” หัวหน้าโจวรีบทักทายกลับอย่างรวดเร็วและกล่าวว่า "คุณเหมี่ยวเสี่ยวอิง คุณมาได้ถูกเวลาพอดีเลย พวกเราสถานีหรงหยางต้องการกำลังคนมากขึ้น เป็นเรื่องที่ดีมากที่มีคุณอยู่ที่นี่!"

ขณะที่หัวหน้าโจวกำลังพูดอยู่ เขาก็ตระหนักว่าเหมี่ยวอิงกำลังจ้องมองจ้าวหยู่และจ้าวหยู่ก็จ้องมองเหมี่ยวอิงเช่นกัน ทันใดนั้น บรรยากาศในห้องทำงานก็เปลี่ยนไปเป็นความอึดอัดขึ้นมาทันที

“เอ่อ จ้าวหยู่!” หัวหน้าโจวเห็นจ้าวหยู่นั่งบนเก้าอี้อย่างแน่นหนาและจ้องมองเขาอย่างรวดเร็ว เขาจึงชี้ไปที่เหมี่ยวอิง “จ้าวหยู่ นี่คือเหมี่ยวเสี่ยวอิง เธอเพิ่งย้ายมาจากสถานีรุ่ยหยาง เธอมาที่นี่เพื่อเข้ารับตำแหน่งหัวหน้าทีม B คุณต้องทำงานร่วมกันอย่างดีในอนาคต!”

"โอ้" ในที่สุด จ้าวหยู่ก็ยืนขึ้นและยื่นมือออกมา "ยินดีที่ได้รู้จักครับ!"

“นี่คือจ้าวหยู่ ตัวแทนของทีม A!” หัวหน้าโจวแนะนำ แม้ว่าเหมี่ยวอิงจะรู้สึกไม่พอใจแต่เธอก็จับมือจ้าวหยู่เบา ๆ ด้วยความสุภาพ

“คุณเหมี่ยวเสี่ยวอิง” หัวหน้าโจวพยักหน้า "ฉันได้ยินเรื่องดี ๆ จากหัวหน้าเหลียงมาเยอะ คุณได้รับมอบหมายหน้าที่ในช่วงเวลาที่สำคัญเช่นนี้แต่คุณไม่ต้องกังวลไป ทางสถานีหรงหยางทั้งหมดจะให้การสนับสนุนคุณเอง!"

“ขอบคุณค่ะ หัวหน้าโจว!” เหมี่ยวอิงกล่าวด้วยความเคารพ

หัวหน้าโจวสั่งจ้าวหยู่ "คุณช่วยพาคุณเหมี่ยวเสี่ยวอิงไปพบกับรองหัวหน้าหลันด้วย" เขาหันไปหาเหมี่ยวอิงและกล่าวว่า "เธอจะพาคุณเหมี่ยวเสี่ยวอิงแนะนำให้สมาชิกแผนกสืบสวนรู้จัก ฉันหวังว่าคุณจะปรับตัวเข้ากับที่ทำงานใหม่ได้อย่างรวดเร็ว!"

“เข้าใจแล้วค่ะ ฉันจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง!” เหมี่ยวอิงกล่าวอย่างมั่นใจ ด้วยท่าทางที่เฉียบคมของเธอทำให้เธอดูกล้าหาญยิ่งขึ้น

จ้าวหยู่ที่ยังตกใจกับการมาถึงอย่างกะทันหันของเหมี่ยวอิงและจ้องมองที่เธออย่างร้อนรน เขายังทำใจไม่ได้ก่อนที่จะจากไป เขาหันกลับมามองที่หัวหน้าโจวราวกับจะพูดว่า

‘แล้วเรื่องการพักงานของฉันล่ะ?’

หัวหน้าโจวรีบยกมือขึ้นและโบกมือให้จ้าวหยู่ไปเหมือนกำลังไล่แมลงวัน ราวกับจะพูดว่า

‘ทำไมคุณยังไม่รีบกลับไปทำงานอีก คุณมัวรออะไรอยู่?’

จ้าวหยู่เข้าใจในทันทีและเดินนำเหมี่ยวอิงออกไปอย่างมีความสุข

หลังจากที่ทั้งสองออกไป หัวหน้าโจวก็รีบถือถ้วยชาดินเหนียวสีม่วงและมองอย่างระมัดระวัง เขาสงสัยว่า

"เจ้าตัวแสบ ดูเหมือนเขาจะรู้วิธีเอาใจฉันจริง ๆ เขารู้ได้อย่างไรว่าฉันชอบชุดถ้วยน้ำชา?"

ในระหว่างที่หัวหน้าโจวกำลังตรวจสอบถ้วย เขาได้พลิกถ้วยขึ้นมา เขาเห็นว่าป้ายราคายังติดอยู่ด้านล่าง มันเขียนว่า ’88 หยวน’ อยู่ตรงนั้น!

“อา จ้าวหยู่ เจ้าคนโกหก…” หัวหน้าโจวเริ่มสาปแช่งจ้าวหยู่ในห้องทำงาน