เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

CD บทที่ 44 ที่ไหนคือที่เกิดเหตุ?

CD บทที่ 44 ที่ไหนคือที่เกิดเหตุ?

CD บทที่ 44 ที่ไหนคือที่เกิดเหตุ?


“รุ่นพี่ บังเอิญจังเลยนะคะ ฉันกำลังจะโทรหาคุณอยู่พอดีเลย” หลี่เบ่ยหนีกล่าวด้วยน้ำเสียงร่าเริงผ่านทางโทรศัพท์ “ชีวิตส่วนตัวของหลี่ฉินฮัวค่อนข้างจะยุ่ง ๆ หน่อยละมั้งคะ ฉันเห็นเธอเดินเข้าโรงแรมพร้อมกับผู้ชายตั้งสี่คนเลยค่ะ!”

“ห๊ะ? อะไรนะ?!” จ้าวหยู่ต้องการบอกกับหลี่เบ่ยหนีเกี่ยวกับเรื่องของหลี่ดันที่เขาเพิ่งได้หลักฐานใหม่มาแต่เมื่อหลี่เบ่ยหนีกล่าวแบบนั้นออกมาอย่างกระทันหัน เขาก็เผลอลืมสิ่งที่จะพูดไปจนหมดเสียก่อน

หลี่เบ่ยหนีหัวเราะให้กับความคิดไปไกลของจ้าวหยู่ “ฉันรู้นะคะว่าคุณกำลังคิดอะไรอยู่น่ะ ที่จริงแล้วเธอเดินทางไปโรงแรมเพื่อจัดการประชุมต่างหากล่ะค่ะ ฮ่าฮ่า”

จ้าวหยู่รีบตัดบทหลี่เบ่ยหนีในทันทีแล้วบอกถึงสิ่งที่เขาได้เจอมาที่บ้านของหลี่ดันแบบรวดเดียวจบ หลังจากได้ฟังเรื่องราว หลี่เบ่ยหนีรู้สึกตกตะลึงจนพูดไม่ออก ถึงแม้เธอจะเป็นเพียงพนักงานฝึกงานก็ตามแต่ทักษะการสืบสวนของเธอเองก็ค่อนข้างดีทีเดียว เธอมีอาการสับสนเล็กน้อยกับความจริงที่ว่าจ้าวหยู่สามารถเจอตัวคนร้ายในคดีนี้เข้าให้แล้ว

“รุ่นพี่คะ แล้วเราควรจะทำอย่างไรต่อไปดี!” หลี่เบ่ยหนีเอ่ยถามด้วยเสียงสั่น

“เราควรทำอะไรงั้นหรือ?” จ้าวหยู่ไม่ใช่ตำรวจจริง ๆ เสียหน่อยการต้องเผชิญหน้ากับเหตุการณ์ดังกล่าว ทำเอาเขาไปไม่ถูกเหมือนกัน เขาจำเป็นที่จะต้องเข้าไปที่บ้านของหลี่ดันเพื่อเก็บหลักฐานการก่อเหตุของเธอรวมทั้งมือทั้งสามของผู้ตกเป็นเหยื่อในคดีนี้แต่ในเวลาเดียวกันเขาก็ต้องการที่จะรู้ข้อมูลที่อยู่ของทั้งหลี่ดันและเชาลูลู่ในตอนนี้ด้วย!

จ้าวหยู่รู้ว่าเวลากำลังจะหมดลงเรื่อย ๆ แต่มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาและหลี่เบ่ยหนีจะสามารถจัดการกับเหตุการณ์ฉุกเฉินนี้ได้ด้วยตัวเอง พวกเขาจำเป็นต้องขอกำลังสนับสนุนเพื่อเข้าช่วยเหลือเพิ่มเติมแต่อย่างไรก็ตาม จ้าวหยู่มีอารมณ์ขุ่นเคืองคูปิงและหลิวชางฮูอยู่ไม่น้อย เขาเลยไม่ต้องการแบ่งปันหลักฐานที่เขาค้นพบมาอย่างยากลำบากนี้ให้กับใครทั้งนั้น!

จ้าวหยู่เริ่มทำการวางแผนในทันทีที่คิดอย่างถี่ถ้วนแล้วว่า เขาสั่งให้หลี่เบ่ยหนีรีบจัดการโทรหาสมาชิกทีม A เพื่อค้นหาตำแหน่งที่อยู่ของหลี่ดันในทันที พวกเขามักจะถูกทีม B ทำผลงานแซงหน้าไปเป็นประจำ ดังนั้นตัวแทนจำกทีม A ส่วนใหญ่จึงไม่ค่อยชอบขี้หน้าทีม B มากนัก หากพวกเขาสามารถจัดการคดีนี้ได้ก่อนทีม B แล้วล่ะก็ มันจะเป็นโอกาสอันดีสำหรับพวกเขาที่จะกอบกู้ความภาคภูมิใจและเกียรติยศบางอย่างที่ทีม B แย่งไปกลับคืนมา ดังนั้นพวกเขาจะต้องพยายามกันอย่างเต็มที่ในการทำคดีนี้ให้สำเร็จจนได้!

จ้าวหยู่ตั้งใจไว้ว่าจะให้จางจิงเฟิงช่วยเหลือในการหาตำแหน่งของหลี่ดันและเชาลูลู่ ด้วยความเชี่ยวชาญของเขาที่สามารถค้นหาตัวบุคคลได้ พวกเขาจะต้องจับคนร้ายได้อย่างแน่นอน!

หลี่เบ่ยหนีเริ่มดำเนินการตามแผนของจ้าวหยู่ในทันทีหลังการวางสาย เพื่อเป็นการช่วยเหลือการประส านงานของหลี่เบ่ยหนี จ้าวหยู่ต้องการส่งรูปถ่ายเอกสารทั้งหมดจากบ้านของหลี่ดันให้กับเธอ แต่ทว่าโทรศัพท์ของเขาไม่มีสัญญาณอินเทอร์เน็ต เขาจะส่งข้อมูลพวกนี้ได้อย่ำงไรกัน?

โชคดีที่จ้าวหยู่สามารถคิดอะไรบางอย่างได้อย่างรวดเร็วและขับรถตรงไปที่ร้านไก่ทอดตรงปากทางเข้าซอยทันทีซึ่งเป็นสถานที่เดียวกันกับหลัวเหม่ยนามาขอความช่วยเหลือหลังจากที่มือของเธอถูกตัดออกไป

เขาใช้สัญญาณอินเทอร์เน็ตในร้านไก่ทอดส่งข้อมูลไปให้หลี่เบ่ยหนี และเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาจ้าวหยู่รีบโทรหาจางจิงเฟิงในทันทีหลังส่งรูปเสร็จ

แต่ทว่าจางจิงเฟิงไม่ได้เรียนรู้บทเรียนที่เขาได้รับก่อนหน้านี้ไปเลยแม้แต่น้อย เขาพยายามที่จะเหนี่ยวรั้งและรีดไถจ้าวหยู่เรื่องความสามารถพิเศษของเขาเช่นเดิม

จ้าวหยู่ไม่ได้โกรธจางจิงเฟิงแต่อย่างใด เขาเพียงแค่ส่งรูปของหลี่ดันไปให้จางจิงเฟิงก็เท่านั้น ด้วยเหตุนี้จางจิงเฟิงเลยเริ่มรู้สึกสนใจคดีขึ้นมาเล็กน้อย ด้วยฉายา พ่อปลาไหล เขาจะต้องตระหนักถึงผลประโยชน์ที่ตัวเองควรจะได้รับจากการมีส่วนร่วมในการทำงานอยู่เสมอ ถ้าเขาสามารถช่วยจ้าวหยู่ปิดคดีมือที่หายไปนี้ได้ เขาก็จะกลายเป็นเจ้าหน้าที่ผู้มีส่วนช่วยปิดคดีอันโด่งดังนี้แถมเขาคงพ้นจากความเสี่ยงจากการถูกส่งไปเป็นตำรวจจราจรอีกด้วย!

หลังจากตระหนักได้ว่าเขาควรจะทำอะไร ในตัวเขาก็พลุ่งพล่านไปด้วยไฟแห่งกำรทำงานในทันที! เขารีบบอกจ้าวหยู่ให้รอเขาแค่สักครู่เดียวแล้วเขาจะรีบส่งข้อมูลกลับมาให้จ้าวหยู่

จ้าวหยู่รอได้ไม่ถึง 5 นาที จางจิงเฟิงก็โทรกลับมาหาเขาเสียแล้ว “พวก! เรามีความท้าทายใหม่เข้ามาแล้วล่ะ!”

จ้าวหยู่เหมือนกับได้ยินเสียงพิมพ์บนแป้นพิมพ์ที่พิมพ์ไปมาอย่างดังผ่านทางสายโทรศัพท์

“หลี่ดันเป็นคนที่ระวังตัวได้ดีมาก! ฉันไม่สามารถเจาะข้อมูลผ่านโทรศัพท์ของเธอได้เลย ไม่ใช่เพราะว่าเธอปิดเครื่องเอาไว้นะ แม้แต่กระทั่งซิมการ์ดก็ไม่สามารถระบุได้ด้วยเช่นกัน!”

“ไม่ผิดจากที่คิดไว้จริง ๆ!” จ้าวหยู่ส่ายหัว หลี่ดันเป็นคนที่พิถีพิถันมาก อันนี้เขารู้ดี แน่นอนว่าเธอจะต้องเตรียมการล่วงหน้าเอาไว้แล้วและยิ่งกว่านั้น เนื่องจากโทรศัพท์ของเธอไม่สามารถเจาะข้อมูลอะไรได้เลย นั่นหมายความว่าเธอกำลังเริ่มดำเนินการตามแผนเพื่อลงมือกับเชาลูลู่อย่างไม่ต้องสงสัย!

“ไม่เป็นไร งั้นลองตรวจสอบของเชาลูลู่ดู โอ้ ไม่สิ ตอนนี้ต้องเรียกเธอว่าเชาเจียหยิงแล้วนี่น่า เธอเดินทางมาจากออสเตรเลียและเพิ่ง ถึงฉินชานได้ไม่นานนี้เอง ฉันส่งรูปตั๋วเครื่องบินของเธอให้คุณไปแล้ว คุณลองตรวจสอบมันดู” จ้าวหยู่สั่งการภายในครั้งเดียว “รีบค้นหาตำแหน่งของเธอเร็วเข้า!”

“ฉันกำลังตรวจสอบให้น่าพวก!” จางจิงเฟิงรีบตอบกลับ “ฉันได้เบอร์โทรศัพท์ของเธอมาแล้วแต่เธอใช้ซิมการ์ดแบบระหว่างประเทศนี่สิ รูปแบบรหัสมันต่างจากของเรา ฉันต้องการเวลาอีกสักหน่อย!”

“เท่าไหร่?” จ้าวหยู่ถาม

“ไม่เกิน 10 นาที! ถ้าฉันอยู่ที่สถานีตำรวจล่ะก็คงจะไวกว่านี้”

“หมายความว่าไง? คุณไม่ได้อยู่ที่นั่น?”

“เอิ่ม ฉันใช้คอมพิวเตอร์ของบาร์พลูอยู่น่ะ!”

“ให้ตายเถอะ! ถ้าแกตายล่ะก็ ฉันสาบานเลยว่าจะเผาโต๊ะแทงพลูไปให้แกแน่!” จ้าวหยู่ก่นแช่ง

“ฉันกำลังรีบทำให้นี่ไง กำลังทำอยู่เลยเนี่ย! ไม่เกิน 15 นำทีแน่นอน! โอเค้?” จางจิงเฟิงอ้อนวอน

จ้าวหยู่คิดกับตัวเองว่าภายใน 15 นำทีนี้เชาลูลู่อาจจะถูกตัดมือไปแล้วก็ได้! แต่ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้เขาเองก็ไม่มีทางเลือกอื่นมากนักนอกจากการอดทนรอ

หลังจากวางสาย จ้าวหยู่รีบกลับมามองรูปภาพที่ถ่ายมาอีกทีเพื่อตรวจสอบว่าเขาพลาดอะไรไปหรือเปล่า จู่ ๆ ตอนนั้นเขาก็คิดอะไรขึ้นมาได้กระทันหัน เขาจำได้ว่าตอนเห็นโหลแก้วที่ใต้เตียงของหลี่แดนมันควรจะมีสี่ขวดอยู่ที่นั่นสิ เห็นได้ชัดว่าพื้นที่ตรงนั้นถูกจัดวางเอาไว้สำหรับเชาลูลู่ด้วยแต่ไม่มีขวดอยู่ที่นั่น? หรือว่าหลี่แดนจะพกขวดติดตัวไปด้วยกัน? มันจะไม่สะดวกหรอกหรือถ้าพกขวดใหญ่ขนาดนั้นไปด้วย? หรือหลี่แดนนำขวดไปซ่อนไว้ที่อื่นก่อนเหมือนกับเคสของคนอื่น ๆ?

“จะเป็นที่ไหนได้กัน? สนามบินงั้นหรอ? เป็นไปไม่ได้! ที่นั่นมีคนเยอะเกินไป หลี่ดันไม่น่าจะก่อเหตุในสถานที่แบบนั้นได้แม้ว่าเธอจะมีความสามารถมากแค่ไหนก็ตำม แล้วจะมีที่ไหนได้อีกกันนอกจากสนามบิน?”

ความคิดที่วนเวียนไปมาทำให้จ้าวหยู่รีบเปิดภาพหลุมศพพร้อมเอกสารขึ้นมาดู

“ใช่แล้ว! สาเหตุที่เชาลูลู่กลับมาที่ฉินชานก็เพราะเหตุนี้! เธอกลับมาซ่อมแซมหลุมฝังศพของพ่อเธอ ถ้าเครื่องบินที่เธอนั่งมาไม่มีกำหนดการล่าช้าและลงจอดตามเวลาบ่าย 3 โมงแล้วล่ะก็ เป็นไปได้ไหมว่าเธอจะตรงไปที่สุสานในทันทีที่เครื่องลงจอด!”

ถ้าหลุมฝังศพของพ่อตัวเองถูกทำลายไปใครกันจะไม่เป็นห่วงในเรื่องนี้? ดังนั้นเชาลูลู่จะต้องตรงไปที่สุสานอย่างแน่นอน! แต่หลี่ดันจะโจมตีเธอได้อย่างไรกัน?

“โอ้ย อะไรกันวะเนี่ย! นอกจากสุสานก็คงไม่มีที่อื่นแล้ว! ที่นั่นไม่มีทั้งคนดูแล ไม่มีทั้งกล้องวงจรปิด มันเป็นสถานที่ที่เหมาะแก่การลงมือที่สุดแล้วนี่!”

จบบทที่ CD บทที่ 44 ที่ไหนคือที่เกิดเหตุ?

คัดลอกลิงก์แล้ว