บทที่ 14 - เสกดอกไม้

บทที่ 14 - เสกดอกไม้

"นาย ไปซื้อดอกไม้จากน้องคนนั้นมาสี่ดอก" ฟางอวี้ชี้ไปที่หลี่อวี่เซวียน

หลี่อวี่เซวียนข่มความโกรธ "นายจะเล่นกล ทำไมฉันต้องไปซื้อดอกไม้?"

ฟางอวี้ทำหน้าแปลกใจ "ฉันไปซื้อนายไม่กลัวฉันเล่นตุกติกเหรอ? ถึงเวลาเบี้ยวไม่จ่ายจะทำไง?"

หลี่อวี่เซวียนแค่นเสียงฮึ ไม่ได้เดินไปเอง แต่เรียกพนักงานให้ไปเรียกเด็กขายดอกไม้มา

"ว้าว พี่สาวทั้งสี่คนสวยจังเลย พี่ชายก็หล่อๆ ทั้งนั้น ซื้อดอกไม้ให้พี่สาวหน่อยไหมคะ~" เด็กน้อยพอได้ยินว่ามีลูกค้า ไม่กี่วินาทีก็เบียดตัวเข้ามาที่โต๊ะของฟางอวี้

ดอกไม้ในผับส่วนใหญ่เป็นกุหลาบ กุหลาบแดง กุหลาบขาว กุหลาบน้ำเงิน เป็นหลัก ฟางอวี้ให้หลี่อวี่เซวียนเลือกกุหลาบแดงที่ดอกตูมที่สุดมาสี่ดอก

ต้องชมว่าเด็กคนนี้ขายกุหลาบจริง ไม่ใช่เอากุหลาบหนูมาหลอกขายว่าเป็นกุหลาบ

ในเมื่อที่นี่ถือเป็นถิ่นของฟางอวี้ครึ่งหนึ่ง หลี่อวี่เซวียนย่อมระแวงว่าฟางอวี้จะเตี๊ยมกับเด็กขายดอกไม้ เขาตรวจสอบดอกกุหลาบตูมทั้งสี่ดอกอย่างละเอียด ดูยังไงก็เป็นดอกกุหลาบตูมของจริงและปกติดีทุกอย่าง

"เริ่มสิครับ ท่านมหาจอมเวท" หลี่อวี่เซวียนพูดประชด

ฟางอวี้โยนดอกไม้ปลอมในแจกันบนโต๊ะทิ้งไป เอาดอกกุหลาบสี่ดอกที่ห่อกระดาษพลาสติกใสปักลงไปในแจกันแทน

ทุกคนจ้องมองการกระทำของฟางอวี้อย่างใจจดใจจ่อ ความวุ่นวายเมื่อครู่ดึงดูดความสนใจของแขกโต๊ะอื่นในคลับให้มายืนมุงดูไม่น้อย

ฟางอวี้นั่งอยู่กลางโซฟา หันหน้าเข้าหาแจกันดอกไม้ เท้าศอกลงบนต้นขา ประสานนิ้วสิบเข้าด้วยกัน พูดช้าๆ ชัดๆ ว่า "ตรงนี้มีกุหลาบสี่ดอกที่ยังไม่บาน"

"พวกคุณคงเคยอ่านเจ้าชายน้อย เจ้าชายน้อยทะเลาะกับดอกกุหลาบของเขา เลยเดินทางมายังโลกมนุษย์ พอมาถึงโลก ก็พบว่าบนโลกมีกุหลาบนับหมื่นนับพัน ดอกกุหลาบของเขาไม่ได้มีเพียงหนึ่งเดียวในโลก เขาผิดหวังมาก"

"แต่ในตอนท้ายของเรื่อง เจ้าชายน้อยก็ค้นพบว่า เหตุผลที่เขาคิดว่าดอกกุหลาบของเขาไม่เหมือนใคร เป็นเพราะเขาเป็นคนรดน้ำดูแลมันมากับมือ เวลาที่เขาเสียไปกับดอกกุหลาบทำให้มันกลายเป็นสิ่งสำคัญสำหรับเขา"

"พวกคุณคิดว่าเรื่องนี้สอนอะไรเรา?"

เชี่ย ขี้เก๊กชิบหาย หลี่อวี่เซวียนด่าในใจ แต่เห็นท่าทางใจเย็นของฟางอวี้ หัวใจเขาก็เต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมาจากคอหอย

ถังอวี่เฟยทำท่าครุ่นคิด "คุณหมายความว่า คนเราอย่าดูถูกตัวเอง กุหลาบทุกดอกอาจจะมีใครสักคนที่มองว่ามันเป็นหนึ่งเดียวในโลกงั้นเหรอคะ?"

หวงเสียงทำหน้าซาบซึ้ง แอบมองโจวซือเฉียว "ฉันรู้! สายน้ำสามพัน ลือกดื่มเพียงจอกเดียว!" (สำนวน: หญิงงามมีมากมาย แต่รักเดียวใจเดียว)

ฟางอวี้แทบจะกลอกตา "พวกนายจะคิดยังไงก็ได้ แต่ที่ฉันจะบอกคือ ความพิเศษของกุหลาบดอกนั้นของเจ้าชายน้อย เป็นสิ่งที่เขามอบให้มัน ไม่ใช่เพราะตัวดอกกุหลาบเองพิเศษอะไร แต่กุหลาบสี่ดอกตรงหน้าพวกคุณ อาจจะเป็นกุหลาบที่พิเศษที่สุดในโลกใบนี้"

"เล่นลิ้น!" หวังโยวหรานแค่นเสียง

ฟางอวี้ไม่สนใจเธอเลย "ใช่ มันคือกุหลาบสี่ดอกที่พิเศษที่สุดในโลก เพราะพวกมันคือ 'กุหลาบต้องมนตร์' ดูให้ดีๆ"

ฟางอวี้ยกมือขวาขึ้น แตะเบาๆ ไปที่กุหลาบทั้งสี่ดอกทีละดอก

ทุกคนเงียบกริบ รอไปสิบกว่าวินาที ก็ไม่เห็นความเคลื่อนไหวใดๆ

หมายความว่าไง? ไม่เห็นเปลี่ยนเลย

"นี่เหรอเวทมนตร์ที่คุณว่า? แล้วบอกว่าหาในเน็ตไม่เจอ? ฮ่าๆๆ ในเน็ตหาไม่เจอแน่ๆ เพราะแม่งไม่มีอะไรเปลี่ยนเลยไง" หลี่อวี่เซวียนถอนหายใจโล่งอก หัวเราะเยาะเสียงดัง

สีหน้าฟางอวี้ยังคงราบเรียบ ไม่เปลี่ยนสีหน้าแม้แต่น้อย

"ตาแก่ฟาง เกิดไรขึ้น?" หวงเสียงถามเสียงกระซิบด้วยความหวาดเสียว "ฉันบอกนายแล้วนะ ถ้านายแพ้ ฉันออกเงินก่อนให้ได้ แต่นายต้องคืนฉันนะ ไม่งั้น..."

"เอ๊ะ? ดอกไม้มันกำลังบานหรือเปล่า!?" ถังอวี่เฟยเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของกุหลาบทั้งสี่ดอก ร้องอุทานด้วยความตกใจ

ทันใดนั้นเอง เกือบทุกคนก็เห็นความเปลี่ยนแปลงของดอกตูมทั้งสี่ กลีบดอกเริ่มขยายใหญ่ขึ้น ส่วนสีแดงที่โผล่ออกมาก็มากขึ้นเรื่อยๆ

ที่แท้เป็นเพราะตอนแรกฟางอวี้เลือกดอกที่ตูมเกินไป การเปลี่ยนแปลงช่วงแรกเลยไม่ชัดเจน จนทุกคนมองข้ามไป

พี่ฟาง ไม่สิ ลูกพี่ฟาง เจ๋งโคตร! หวงเสียงถือมือถือถ่ายวิดีโอ หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น

เชี่ย! เชี่ย! เชี่ย! นี่มันสถานการณ์อะไรวะ!?

หรือว่าในโลกนี้จะมีเวทมนตร์จริงๆ!?

เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!

หลี่อวี่เซวียนจ้องมองกุหลาบสี่ดอกนั้นตาถลน นี่คือดอกที่ฟางอวี้ชี้แล้วเขาเป็นคนเลือกมากับมือ ตรวจสอบอย่างดีแล้วด้วยว่าเป็นดอกกุหลาบตูมธรรมดาๆ

กุหลาบสี่ดอกราวกับผ่านการเร่งเวลาแบบ Time-lapse จากดอกตูมเล็กๆ ขยายใหญ่ขึ้น จนบานสะพรั่งเป็นกุหลาบสีแดงสดสี่ดอกภายในเวลาไม่กี่สิบวินาที เหมือนเทพแห่งกาลเวลากดปุ่มเร่งเวลาใส่พวกมัน

"เชี่ย! โคตรเจ๋ง!"

"เจียเจีย เจียเจีย มาดูเร็ว มายากลนี้โคตรเทพ!"

"เสี่ยหลิว! ทางนี้ๆ! เชี่ย! เชี่ย!"

"อย่าเบียดสิวะ! เชี่ย!"

ดีมาก พื้นฐานการศึกษาน่าเป็นห่วงกันทุกคน (สบถแต่คำว่าเชี่ย)

เกือบทุกคนที่มุงดูรีบหยิบมือถือมาถ่าย แต่น่าเสียดาย นอกจากส่วนน้อยที่มีกล้องติดหัว คนส่วนใหญ่ควักมือถือออกมาตอนดอกไม้บานเกือบสุดแล้ว

มีแต่หวังโยวหรานกับหวงเสียงที่ถ่ายไว้ตลอด

"นี่ นาย เดี๋ยวส่งคลิปให้ฉันด้วยนะ" สวีเชินข้ามตัวฟางอวี้มาสะกิดหวงเสียง หวงเสียงงง หวังโยวหรานก็ถ่าย ทำไมไม่ไปขอหวังโยวหรานล่ะ

ฟางอวี้ยังคงนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟา ยิ้มเยาะมุมปาก เชิดคางใส่หลี่อวี่เซวียน "คุณชายหลี่ เป็นไง? หาในเน็ตเจอไหม?"

หลี่อวี่เซวียนไม่มีเวลามาสนใจคำเยาะเย้ยของฟางอวี้ เหงื่อแตกพลั่กๆ นิ้วรูดหน้าจอ iPhone 6 Plus ขนาด 5.5 นิ้วรัวๆ

ยิ่งหา ใจยิ่งสั่น ไม่มี ไม่มี ไม่มี... อันนี้คล้ายๆ... ไม่สิ ไม่เหมือน อันนี้แจกันเป็นกลไก ใช่แล้ว กลไก!

หลี่อวี่เซวียนกระโจนเข้าไปคว้าแจกันดอกไม้บนโต๊ะมาถือไว้

"เฮ้ยๆ อย่าคิดทำลายหลักฐานนะ ถ่ายไว้อยู่นะเว้ย" ฟางอวี้กอดอก พูดอย่างใจเย็น

หลี่อวี่เซวียนรีบตรวจสอบดอกไม้สี่ดอกนั้น ใช่ น่าจะเป็นสี่ดอกเมื่อกี้ หนามตรงก้านที่เขายังไม่ได้เล็มออก ตอนนั้นเกือบตำมือเขา เขายังจำได้

ตรวจสอบแจกัน ก็แค่แจกันแก้วธรรมดา พอดึงดอกไม้ออก ข้างในก็ว่างเปล่า

เขาทำได้ยังไง? ทำได้ยังไง?

"นี่ไม่ใช่เรื่องจริง!" หลี่อวี่เซวียนใจปั่นป่วน ไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้าคนอื่น กลัวจะเห็นสายตาเยาะเย้ยและสมเพช "นายเตี๊ยมกับเด็กขายดอกไม้ไว้ก่อนแล้ว ดอกไม้ที่เอาออกมาเป็นอุปกรณ์มายากล! ใช่ไหม?"

ฟางอวี้มองเขาเหมือนมองคนปัญญาอ่อน "ถามควายๆ มายากลมีของจริงที่ไหน?"

"นี่ยังเชื่อเรื่องซานตาคลอสอยู่เหรอ?"

"ไหนบอกว่าหาเฉลยในเน็ตง่ายๆ ไง? หาเจอไหม?"

"บอกไว้ก่อนนะ ปัญญาอ่อนก็ถือเป็นผู้หย่อนความสามารถ สัญญาที่เซ็นไปก็ยังมีผลบังคับใช้นะครับ"

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า" รอบโต๊ะฟางอวี้มีคนมุงดูอย่างน้อยยี่สิบสามสิบคน แม้แต่ทีมสร้างบรรยากาศก็เลิกเต้น วิ่งมาดูเรื่องสนุก ได้ยินฟางอวี้ด่าเจ็บแสบ ก็พากันระเบิดหัวเราะ

"พี่ฟางเจ๋งว่ะ~" มีคนรู้จักฟางอวี้ตะโกนแซว

"เอาอีกๆ~" นี่เสียงกองเชียร์

ฟางอวี้โบกมือให้ผู้ชม เห็นสีหน้าได้ใจของฟางอวี้ หลี่อวี่เซวียนอยากจะซัดหน้ามันให้เละคามือ

"สรุปคือ อันนี้ไม่นับ"

หลี่อวี่เซวียนกัดฟัน หน้าด้านแถต่อ "ดอกไหนนายก็เป็นคนชี้ ก็แค่นายเตี๊ยมกับคนขายดอกไม้ บีบดอกตูมไว้แน่นๆ พอมาถึงมือนาย นายทำลายสมดุลแรงกด ดอกมันก็บานออกมาเอง"

ไอ้หมอนี่หัวไวใช้ได้นะเนี่ย แต่ไม่เป็นไร

"ตาข้างไหนเห็นฉันเตี๊ยมกับคนขายดอกไม้? เอาแบบนี้ ในเมื่อนายมั่นใจขนาดนี้ นายลองทำให้ดูหน่อยสิ" ฟางอวี้พูดสบายๆ

"ฉันเข้าใจหลักการทำงานตู้เย็น จำเป็นต้องสร้างตู้เย็นเองเป็นเหรอ?" หลี่อวี่เซวียนสวนกลับ "ถ้านายบอกว่าไม่ใช่ ก็เอาหลักฐานมา หรือไม่ก็เล่นกลอื่นที่ฉันจับไม่ได้มาสิ"

"เอาอีก! เอาอีก! ทำให้มันจนมุมไปเลย!" ไทยมุงไม่เคยขาดคนชอบเรื่องดราม่า

ฟางอวี้หัวเราะ หึๆ ชี้หน้าหลี่อวี่เซวียน "หน้าด้านได้โล่จริงๆ เมื่อกี้ทุกคนก็ถ่ายคลิปไว้ ดูย้อนหลังก็รู้ว่านายมั่วหรือเปล่า"

"แต่ช่างเถอะ ในเมื่อทุกคนเรียกร้องขนาดนี้ ดูให้ดีๆ"

พูดจบ ฟางอวี้ก็ดึงกุหลาบบานดอกหนึ่งออกมาจากแจกัน

หลี่อวี่เซวียนหน้าซีดเผือด หรือว่าหมอนี่ยังเล่นได้อีก?

ทุกคนเห็นฟางอวี้หยิบดอกไม้ขึ้นมาอีกครั้ง ก็รีบเปิดกล้องมือถือถ่ายด้วยความตื่นเต้น

"เรารู้กันดีว่ากุหลาบเป็นสัญลักษณ์แห่งความรัก แต่จริงๆ แล้ว กุหลาบต่างสี ก็มีความหมายต่างกัน"

ฟางอวี้เขย่าดอกกุหลาบในมือขวา แล้วใช้มือซ้ายกำดอกกุหลาบไว้ "เช่น กุหลาบขาว หมายถึงความบริสุทธิ์ ไร้เดียงสา เหมือนกับ... กุหลาบขาวดอกนี้!"

พูดจบ ฟางอวี้คลายมือซ้ายออก กุหลาบแดงเมื่อครู่ กลายเป็นกุหลาบสีขาวบริสุทธิ์!

ขาวกว่าหน้าหลี่อวี่เซวียนตอนนี้ซะอีก!

"ว้าว!" เสียงฮือฮาดังกระหึ่ม ตอนนี้ทุกคนเพิ่งสังเกตเห็นว่า เพลงในผับหยุดไปแล้ว กล้องรางบนเพดานทุกตัวจับภาพมาที่โต๊ะ K66 และบนจอยักษ์ทุกจอ ก็ปรากฏภาพของฟางอวี้

คนมุงเยอะขึ้นเรื่อยๆ แขกหลายคนยืนบนโซฟาหรือแม้แต่บนบาร์ชะโงกหน้ามาดู ฟางอวี้ยังเห็นฝรั่งสองคนที่เต้นเมื่อกี้อยู่ในฝูงชนด้วย

ฟางอวี้ยื่นกุหลาบให้หวงเสียง "ตาแก่หวง ดอกนี้มอบให้ผู้หญิงที่นายคิดว่าบริสุทธิ์ไร้เดียงสาที่สุดซะ"

หวงเสียงไม่นึกว่าจะมีบท รับดอกกุหลาบมาด้วยความตื่นเต้น ยื่นให้โจวซือเฉียวอย่างเขินอาย "โจโจ้ ดอกนี้ให้เธอนะ"

"วิ้ว~ ฮิ้ว~" เสียงแซวดังระงม โจวซือเฉียวรับดอกไม้ แก้มแดงระเรื่อ

ฟางอวี้หมายความว่าไง? ทำไมให้ดอกไม้หวงเสียง? เขารู้อยู่แล้วว่าหวงเสียงต้องให้ฉัน หรือเขาเขิน? แต่ไม่นาน ฟางอวี้ก็ทำให้โจวซือเฉียวตาสว่าง

ทุกคนคิดว่ามายากลจบแล้ว กำลังวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่ แต่เห็นฟางอวี้ยกมือขึ้นกดลงเบาๆ แล้วดึงกุหลาบดอกที่สองออกจากแจกัน

ยังมีอีก! รอบข้างเงียบกริบทันที

"เมื่อกี้บอกไปแล้ว กุหลาบมีหลายสี แต่ละสีความหมายต่างกัน กุหลาบแดงแทนความรัก กุหลาบขาวแทนความบริสุทธิ์ไร้เดียงสา ส่วนกุหลาบสีเหลือง หมายถึง... รอยยิ้มอันสดใส!"

ฟางอวี้คลายมือซ้าย กุหลาบสีเหลืองนวลปรากฏขึ้นในมือขวา!

"สวีเชิน วันนี้รอยยิ้มคุณสดใสมาก" ฟางอวี้ยื่นดอกไม้ให้สวีเชินอย่างไม่ใส่ใจนัก สวีเชินเอามือปิดปาก แทบไม่เชื่อสายตา เข้ากอดฟางอวี้ด้วยความดีใจ แล้วจุ๊บแก้มฟางอวี้ดังฟอด

ฟางอวี้ดึงทิชชูเปียกมาเช็ดหน้านิ่งๆ แล้วดึงกุหลาบดอกที่สามออกมา

"งั้น สีที่แทนความน่ารักคืออะไร? แน่นอนว่าต้องเป็น... สีชมพู!"

"ว้าว!"

"เชี่ย!"

"สุดยอด!"

กุหลาบเปลี่ยนสีต่อหน้าต่อตา ฟางอวี้ดึงกุหลาบออกมาทีละดอก บรรยากาศยิ่งพีกขึ้นเรื่อยๆ

"เมื่อกี้เต้นได้เซ็กซี่มาก และก็น่ารักมากด้วย" ฟางอวี้ยื่นกุหลาบสีชมพูให้ถังอวี่เฟย

ถังอวี่เฟยอ้าปากค้างเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ

เธอไม่ได้คิดว่าฟางอวี้กำลังจีบเธอ ด้วยรูปร่างหน้าตาที่โดดเด่นแต่เด็ก เธอไม่เคยขาดคนตามจีบ ผู้ชายคิดจะจีบเธอหรือไม่ เธอดูออก

"ขอบคุณค่ะ!" ถังอวี่เฟยยิ้มหวานรับดอกกุหลาบสีชมพูมา ดมดู หอมจัง กลิ่นกุหลาบจริงๆ ด้วย

"สุดท้าย..." ฟางอวี้ดึงกุหลาบดอกสุดท้ายออกมา ยิ้มให้หวังโยวหราน

หวังโยวหรานชะงัก รู้สึกกระอักกระอ่วนใจ มีของฉันด้วยเหรอ?

แล้วจะรับหรือไม่รับดี?

ฟางอวี้ยังคงใช้มือซ้ายกำดอกกุหลาบ มือขวาจับก้าน

"เมื่อกี้เรามอบสีขาว สีเหลือง สีชมพู ให้สาวสวยทั้งสามท่านไปแล้ว ทั้งสามสีเหมาะกับพวกเธอมาก ดอกสุดท้ายนี้ แน่นอนว่าต้องมอบให้สาวสวยในโต๊ะเราที่ยังไม่ได้กุหลาบ"

"สีนี้เหมาะกับเธอมาก เชื่อว่าเธอต้องชอบแน่นอน นั่นก็คือ..."

"สีดำ!"

ในมือขวาของฟางอวี้ ปรากฏกุหลาบสีดำสนิท ดำชนิดที่ไม่มีอะไรเจือปน!

ทุกคนตะลึง สีดำ? ทำไมเป็นกุหลาบดำ? กุหลาบดำมีความหมายว่าไง?

บางคนที่มีมือถือสองเครื่อง เครื่องหนึ่งถ่ายวิดีโอ อีกเครื่องเริ่มเสิร์ชความหมายกุหลาบดำแล้ว

"เธอชอบของดำไม่ใช่เหรอ? ให้เธอ" ฟางอวี้โยนส่งๆ กุหลาบดำหมุนติ้วตกลงที่เท้าของหวังโยวหราน

ความเป็นสุภาพบุรุษ? กูเนี่ยแหละสุภาพบุรุษ!

(จบแล้ว)