บทที่ 65 กงล้อแก่นแท้อัคคี

ในเตาหลอมศาสตรา เปลววิญญาณสุริยันม่วงลุกโชน ปล่อยความร้อนสูงที่น่าสะพรึงกลัวออกมา

ภายใต้การควบคุมของจิตสัมผัสของหลี่มู่ พื้นผิวของตัวอ่อนศาสตรากงล้อแก่นแท้สีแดงก่ำก็มี ‘กระแสวิญญาณสีแดง’ ไหลเวียน งดงามอย่างยิ่ง ค่อย ๆ ไหลออกมาจากปากเตาหลอมศาสตรา

หลี่มู่มือหนึ่งถือคีมเหล็ก มือหนึ่งถือค้อนรวมวิญญาณ ใช้คีมเหล็กหนีบตัวอ่อนศาสตรากงล้อแก่นแท้มาวางบนแท่นหลอม พลังวิญญาณในฝ่ามือรวมตัวกันที่ค้อนรวมวิญญาณ เริ่มหลอมกงล้อแก่นแท้ธาตุไฟ เพื่อรวมตัวอ่อนศาสตราให้มัน

“ตัง ตัง...” ในเสียงทุบตีต่อเนื่อง ตัวอ่อนศาสตรากงล้อแก่นแท้ก็ส่องแสงวิญญาณสีแดงออกมา

“สำเร็จแล้ว? อักขระศาสตราสายแรกก็รวมตัวสำเร็จแล้ว!”

“พลังวิญญาณธาตุไฟบริสุทธิ์ขนาดนี้!”

“เริ่มรวมสายที่สองแล้ว เร็วขนาดนี้”

...

เฉินเหยียนโซ่วเบิกตากว้าง จ้องมองหลี่มู่รวมอักขระศาสตราให้ตัวอ่อนศาสตรากงล้อแก่นแท้ ภายใต้การหลอมของเขา ตัวอ่อนศาสตรากงล้อแก่นแท้ก็ระเบิดพลังวิญญาณธาตุไฟออกมาบ่อยครั้ง อักขระศาสตราทีละสายก็รวมตัวกันอย่างต่อเนื่อง ความเร็วเร็วเสียจนเขาไม่อยากจะเชื่อ

อักขระศาสตราสายแรก: ควบคุมวิญญาณ สายที่สอง: รวมเปลว สายที่สาม: สุริยันแรงกล้า...

ค้อนวิญญาณในมือของหลี่มู่ ทุบตีลงบนกงล้อแก่นแท้ธาตุไฟครั้งแล้วครั้งเล่า รวมอักขระศาสตราทีละสายสำเร็จ แสงวิญญาณธาตุไฟส่องประกายเจิดจ้า อักขระศาสตราก็รวมตัวกันอย่างต่อเนื่อง

“หึ่ง หึ่ง...” เสียงศาสตราวุธร้องดังต่อเนื่องไม่ขาดสาย กงล้อแก่นแท้ธาตุไฟร้องหึ่ง ๆ ไม่หยุด การรวมอักขระศาสตราหนึ่งสาย พลังวิญญาณของมันก็จะแข็งแกร่งขึ้นหนึ่งส่วน พลังเปลวไฟที่ปล่อยออกมาก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย

หลังจากรวมอักขระศาสตราสายที่สิบเอ็ดสำเร็จแล้ว ค้อนวิญญาณในมือของหลี่มู่ก็หยุดลงเล็กน้อย จบการหลอมศาสตราอย่างไม่เต็มใจ

[ติ๊ง ท่านหลอมกงล้อแก่นแท้ขั้นสามสำเร็จ ความชำนาญวิชาหลอมศาสตรา +10]

ในแถบบันทึก ข้อความแจ้งเตือนใหม่ก็ปรากฏขึ้นมาในสายตาของหลี่มู่ทันที

หลี่มู่ยิ้มเล็กน้อย จิตสัมผัสสิงอยู่บนศาสตราวุธวิญญาณกงล้อแก่นแท้ธาตุไฟบนแท่นหลอม

วินาทีต่อมา แสงสีแดงก็ “ซู่” เสียงหนึ่งดังขึ้น บินมาอยู่ข้างกายหลี่มู่ จากนั้น ก็ปรากฏร่างที่แท้จริงขึ้นมา เป็นกงล้อแก่นแท้อัคคีที่มาพร้อมกับเปลววิญญาณสีแดง วนเวียนอยู่ข้างกายหลี่มู่ เดี๋ยวซ้ายเดี๋ยวขวา เดี๋ยวบนเดี๋ยวล่าง คล่องแคล่วอย่างยิ่ง

หลี่มู่วางคีมเหล็ก ค้อนรวมวิญญาณลงบนแท่นหลอม เช็ดเหงื่อบนหน้าผาก หันไปมองหวังเหวินเป่า เฉินเหยียนโซ่ว แล้วยิ้มพูดว่า “เถ้าแก่หวัง ปรมาจารย์เฉิน ไม่ทำให้ผิดหวัง ครั้งนี้หลอมศาสตราโชคดีที่สำเร็จ”

พูดจบ หลี่มู่ก็ใช้จิตสัมผัสควบคุมกงล้อแก่นแท้อัคคี บินไปยังหวังเหวินเป่า ปรมาจารย์เฉิน

“ซู่” เสียงหนึ่งดังขึ้น กงล้อแก่นแท้อัคคีก็ทิ้งร่องรอยที่บิดเบือนอากาศไว้ในอากาศ บินมาถึงหน้าคนทั้งสอง หยุดนิ่งอยู่ตรงหน้าหวังเหวินเป่าอย่างคล่องแคล่ว

“กงล้อแก่นแท้ธาตุไฟขั้นสามระดับสูง ดี! ดี! หวังเหวินเป่าจ้องมองศาสตราวุธวิญญาณกงล้อแก่นแท้ตรงหน้า ในดวงตาเผยความประทับใจออกมา ร้องดีติดต่อกัน

หวังเหวินเป่าเงยหน้ามองหลี่มู่ แล้วชมเชยอย่างตื่นเต้น “ปรมาจารย์หลี่ ฝีมือการหลอมศาสตราของท่านยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว วันนี้ข้าถือว่าได้เปิดหูเปิดตาแล้ว”

“ขาดแค่อักขระศาสตราอีกหนึ่งสาย มันก็จะกลายเป็นศาสตราวุธวิญญาณขั้นสามระดับสุดยอด เจ้ายังมีแรงเหลืออยู่ ค่ายกลรากฐานตัวอ่อนศาสตราก็มีช่องอักขระศาสตราสำรองไว้แล้ว ทำไมเจ้าถึงหยุดกลางคัน?” เฉินเหยียนโซ่วมองหลี่มู่ แล้วถามอย่างไม่เข้าใจ

หลี่มู่พูดไม่ออก ไม่คิดว่าตนเองจะยอมแพ้กลางคัน จะถูกปรมาจารย์เฉินมองออก

“นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าหลอมศาสตราวุธวิญญาณรูปทรงกงล้อแก่นแท้ธาตุไฟ ข้ากลัวว่าตัวอ่อนศาสตราจะไม่มั่นคง เพื่อความปลอดภัยจึงไม่ได้รวมอักขระศาสตราสายต่อไป” หลี่มู่แต่งเรื่องขึ้นมาอธิบาย

ครั้งแรกหรือ!

เฉินเหยียนโซ่วเงียบไปครู่หนึ่ง สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ราวกับว่าในใจได้รับความกระทบกระเทือนอะไรบางอย่าง

“อายุน้อย รากฐานการหลอมศาสตรามั่นคงขนาดนี้ วิธีการรวมอักขระศาสตราแม่นยำ ท่านสืบทอดวิชามาจากใคร? อาจารย์ของท่านต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน” ปรมาจารย์เฉินจ้องมองหลี่มู่ แล้วถามอย่างสืบสวน

“การหลอมศาสตราเป็นวิชาสืบทอดของตระกูล สืบทอดมาจากบรรพบุรุษ เขาเป็นเพียงผู้บำเพ็ญเพียรอิสระที่ไม่มีชื่อเสียง เสียชีวิตไปนานแล้ว!” หลี่มู่แต่งเรื่องขึ้นมาตอบ แล้วพูดต่อ “สามารถมีระดับการหลอมศาสตราในวันนี้ได้ อาศัยพรสวรรค์ในการหลอมศาสตราของข้าเอง”

...

ปรมาจารย์เฉินอ้าปากค้าง พูดไม่ออก ตกอยู่ในความเงียบชั่วขณะ สีหน้ามืดมนไม่แน่นอน ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

“ปรมาจารย์หลี่ กงล้อแก่นแท้อัคคีขั้นสามระดับสูงที่ท่านหลอมขึ้นมานี้ ใช้ได้ทั้งรุกและรับ พลังวิญญาณเต็มเปี่ยม กงล้อแก่นแท้ชิ้นนี้สามารถกลายเป็นของชิ้นสำคัญในงานประมูลได้อย่างแน่นอน” หวังเหวินเป่ารีบพูดแทรก มองหลี่มู่อย่างดีใจจนเนื้อเต้น แล้วชมเชย

“เถ้าแก่หวัง ตอนนี้ข้ามีคุณสมบัติที่จะเป็นผู้หลอมศาสตราแขกรับเชิญของหอหมื่นสมบัติแล้วใช่ไหม!” หลี่มู่ยิ้มเล็กน้อย มองหวังเหวินเป่าแล้วถาม

“มี มี! แน่นอนมีคุณสมบัติ! ปรมาจารย์หลี่ ท่านสามารถเป็นผู้หลอมศาสตราแขกรับเชิญของหอสมบัติของเราได้ เป็นเกียรติของหอหมื่นสมบัติ!” หวังเหวินเป่าพยักหน้าติดต่อกัน ตอบอย่างดีใจ

“อืม! ด้านค่าตอบแทนของแขกรับเชิญ ข้ามีข้อเรียกร้องพิเศษสองสามอย่าง! ไม่ทราบว่า เถ้าแก่หวังจะยอมรับได้หรือไม่” หลี่มู่ยิ้มเล็กน้อย แล้วบอกเป็นนัย

“ปรมาจารย์หลี่ มีข้อเรียกร้องอะไรท่านพูดมาได้เลย หอหมื่นสมบัติจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อตอบสนองท่าน” หวังเหวินเป่าพยักหน้า มองหลี่มู่อย่างตื่นเต้น

“อืม ข้อเรียกร้องแรก ข้าไม่สามารถประจำอยู่ที่หอหมื่นสมบัติได้นาน สามารถสละเวลาสองสามวัน มาทำภารกิจหลอมศาสตราได้เป็นครั้งคราวเท่านั้น” หลี่มู่มองหวังเหวินเป่าแล้วบอกเป็นนัย

การหลอมศาสตราอะไรนั่น ไกลเกินกว่าการยกระดับบำเพ็ญเพียรและความแข็งแกร่ง

วิธีเดียวที่หลี่มู่จะยกระดับบำเพ็ญเพียรได้คือ: ทำนา ปลูกพืชวิญญาณจำนวนมาก ดูดซับวิญญาณพืช ได้รับการยกระดับบำเพ็ญเพียรและระดับเคล็ดวิชา

ดังนั้น เวลาส่วนใหญ่ในอนาคตของหลี่มู่ต้องอยู่ที่นาวิญญาณ ไม่สามารถเพื่อภารกิจหลอมศาสตราของหอหมื่นสมบัติ ละทิ้งกิจการทำนาได้

หากหอหมื่นสมบัติไม่สามารถยอมรับเงื่อนไขนี้ได้ หลี่มู่ก็ไม่ยอมที่จะเป็นผู้หลอมศาสตราแขกรับเชิญของหอหมื่นสมบัติแน่นอน

“ไม่มีปัญหา อันนี้แน่นอนไม่มีปัญหา เพียงแค่ปรมาจารย์หลี่มั่นใจว่าจะทำภารกิจหลอมศาสตราให้เสร็จก็พอแล้ว ไปมาอิสระ หอหมื่นสมบัติจะไม่จำกัดการเดินทางของปรมาจารย์หลี่” หวังเหวินเป่าถอนหายใจอย่างโล่งอก รีบยืนยัน

“อืม งั้นข้อเรียกร้องที่สอง หลอมศาสตราวุธวิญญาณสำเร็จหนึ่งชิ้นไม่ใช่ว่ามีส่วนแบ่ง 20% หรือ ข้าหวังว่าหอหมื่นสมบัติ จะสามารถจ่ายส่วนแบ่งนี้ให้เร็วหน่อย พยายามใช้จ่ายเป็นวัสดุหลอมศาสตราให้ข้า เช่น ครั้งนี้หลอมกงล้อแก่นแท้อัคคีนี้สำเร็จ ข้าต้องการวัสดุหลอมศาสตราห้าธาตุขั้นสามชุดหนึ่ง” หลี่มู่ยิ้มเล็กน้อย แล้วพูดอย่างอับอาย

“ได้ ได้ อันนี้ง่าย ปรมาจารย์หลี่ ศาสตราวุธวิญญาณที่ท่านหลอมขึ้นมาในอนาคต ผ่านการประเมินราคาจากผู้ประเมินวิญญาณแล้ว ข้าจะตัดสินใจจ่ายส่วนแบ่ง 20% ให้ท่านล่วงหน้า และให้หลิวจงจัดสรรเป็นวัสดุหลอมศาสตรามอบให้ท่าน ถึงตอนนั้น ท่านต้องการวัสดุอะไร ถามหลิวจงโดยตรงก็ได้ หากไม่พอ ยังมีวงเงินที่สามารถบันทึกบัญชีได้” หวังเหวินเป่ายิ้มพยักหน้า ตอบสนองความต้องการเล็ก ๆ นี้ของหลี่มู่

หลี่มู่พยักหน้าอย่างพอใจ แบบนี้ ค่ายกลกระบี่ห้าธาตุก็มีหวังแล้ว และยังเป็นค่ายกลกระบี่ที่ประกอบด้วยกระบี่วิญญาณห้าธาตุขั้นสามอีกด้วย

“ปรมาจารย์หลี่ ยังมีข้อเรียกร้องอะไรอีก ท่านพูดมาได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ” หวังเหวินเป่ามองหลี่มู่อย่างตื่นเต้น แล้วเร่งถาม

หลี่มู่ขมวดคิ้วคิดอยู่ครู่หนึ่ง ตอนนี้เขาสวมหน้ากากหลิงหลง ตัวตนคือผู้หลอมศาสตรา วัสดุวิญญาณที่เกี่ยวกับยันต์วิญญาณ หุ่นเชิด เมล็ดพืชวิญญาณไม่สะดวกที่จะซื้อ เหมือนจะไม่มีข้อเรียกร้องพิเศษอะไรแล้ว

“ก็สองข้อนี้แหละ! ไม่มีข้อเรียกร้องอื่นแล้ว!” หลี่มู่คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วส่ายหน้า

เมื่อได้ยินดังนั้น หวังเหวินเป่าก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ยังคิดว่าหลี่มู่จะเสนอเงื่อนไขพิเศษที่เข้มงวดอะไร! แค่สองข้อเรียกร้องเล็ก ๆ นี้ ตอบสนองง่ายเกินไปแล้ว

ในขณะนั้นเอง ปรมาจารย์เฉินก็เปิดปากอีกครั้ง คำพูดของเขา ทำให้สีหน้าของหลี่มู่ หวังเหวินเป่าเปลี่ยนไปอย่างมาก

(จบตอน)