บทที่ 7 ออคซัสถูกลากเข้าทีมซวย ๆ
บทที่ 7 ออคซัสถูกลากเข้าทีมซวย ๆ
บทที่ 7 ออคซัสถูกลากเข้าทีมซวย ๆ
เมืองแมกโนเลียเป็นเมืองใหญ่ คนแน่น ค่าครองชีพแพงเป็นเรื่องปกติ
ไม่กี่วันออคซัสก็เป็นหนี้กิลด์ซะแล้ว เพราะตอนนี้เขายังไม่มีงานทำเลยสักอย่าง
แต่แฟรี่เทลก็ยังให้เขากินฟรี พักฟรี ไม่ต้องจ่ายอะไรทั้งนั้น—เออ…แบบนี้ก็สบายไปดิ
วันนี้ในกิลด์
นัตสึกับเกรย์นั่งเผชิญหน้ากัน ตาลุกวาวจนเลวี่ที่อยู่โต๊ะข้างๆยังงง
“แบบ…พวกนายไม่กระพริบตากันสามชั่วโมงแล้วนะ ตาไม่แห้งกันหรือไงเนี่ย?”
เลวี่บ่นพลางขยี้ตาตัวเองที่เริ่มล้า
คาน่าหัวเราะหึๆ
“ก็พวกนั้นกำลังแข่งกันไง ใครกระพริบตาก่อนแพ้ น่าจะพยายามกันสุดชีวิตแล้วแหละ”
ช่วงสามวันที่ผ่านมา ข่าวลือบ้าๆ เริ่มเต็มเมือง
เกรย์ ถูกลือว่าเป็นพวก “ชอบแก้ผ้าขู่สาว” เดินที่ไหนก็ถอด
โดนจับขังก็ยังถอด! แค่เห็นหมวกก็ถอด!
ส่วน นัตสึ ถูกตราว่า “ตัวก่อไฟลามทุ่ง” เดินไปไหนก็ไฟไหม้ไปหมด
“เฮ้ ถ้าเกรย์ไปสลับร่างกับผู้หญิง…เขายังจะแก้ผ้าอยู่ไหมนะ?”
ออคซัสพึมพำกับตัวเอง
คาน่า – เลวี่ : ตัวสั่นเป็นเจ้าเข้า
…ใช่ เขาคือคนที่เอ็นแชนท์ให้คนสลับร่างกันได้
และเขาน่ากลัวระดับปีศาจของจริง
พวกเธอนึกในใจแบบกลัวๆ
“ชั้นจะไม่ทำให้ออคซัสโกรธเด็ดขาด!! สลับร่างนี่ไม่เอานะ!”
ปัง!
การแข่งที่กินเวลานานก็จบลงเมื่อ นัตสึทุบโต๊ะดังสนั่น
“ไอเกรย์!!! ถ้าแกไม่ทำตัวบ้าๆ เมืองไม่โดนปรับห้าแสนหรอกโว้ย!!”
นัตสึเดือด เพราะเช้านี้เขาเพิ่งโดนเก็บค่าปรับเรื่องไฟไหม้ทั้งเมือง
เกรย์ลุกพรวดขึ้นโต๊ะสวนกลับทันที
“นายโดนแค่ห้าแสน แต่ฉันโดนลือว่าเป็นพวกชอบแก้ผ้าทั่วเมืองนะเว้ย!!”
นัตสึยักไหล่กวนประสาท
“ก็เพราะนายมันชอบแก้ผ้าอยู่แล้วไง ไม่ต้องฉัน ทุกคนก็รู้อยู่ดีอยู้แล้วละเจ้าโง่!”
“หาเรื่องเรอะ?!”
“ไอ้มังกรไฟหัวร้อน!”
“ไอ้คนบ้าแก้ผ้า!”
"ไอตาตก"
ทั้งคู่พุ่งใส่กันต่อทันที
ออคซัสยืนดูด้วยความเพลิดเพลิน…จนกระทั่ง
ปัง!
ไม้เท้าของมาสเตอร์มาคารอฟกระแทกพื้น กิลด์เงียบกริบ
“วันนี้…นายกเทศมนตรีมาฟ้องเกรย์เรื่องแก้ผ้าใส่ผู้หญิง”
เกรย์ : หน้าดำทันที
“แล้วก็มาฟ้องนัตสึเรื่องวางเพลิง ทำอาคารเสียหาย ต้องชดใช้รวมหนึ่งล้านทอง”
นัตสึ – เกรย์ : ช็อกจนหัวแทบหลุดจากคอ
ทั้งคู่หันไปมองกันด้วยสีหน้าจะร้องไห้
—ถ้ารู้ว่าต้องเสียเงินขนาดนี้คงไม่ทำบ้าๆ แบบนี้แน่
“ตั้งแต่วันนี้ พวกนายต้องร่วมทีมกันทำงานจนกว่าจะหาเงินใช้หนี้ให้หมด”
คำสั่งมาสเตอร์ทำให้ทั้งคู่ผงะ
“ไม่มีทาง!”
“ฉันไม่ทำงานกับไอ้คนแก้ผ้านี่แน่ๆ!”
มาสเตอร์พูดต่อ
“ออคซัสก็ต้องไปด้วย เพราะเขาเป็นคนทำให้สลับร่างกัน เขาต้องรับผิดชอบ”
ออคซัส : ยิ้มค้าง…เซ็งแบบปลงๆ
“แล้วถ้าพวกนายไม่ร่วมมือกันล่ะก็…”
มาสเตอร์ยิ้มปีศาจ
“ออคซัสมีพลังเอ็นแชนท์ให้พวกนายสลับร่างกับลูกแมวหรือลูกหมาได้”
นัตสึ – เกรย์ :
ฮึดฮัด — ขนลุก — กลืนน้ำลาย
โอเค ทีมนี้ต้องยอมจริงๆ
“ไปหา ภารกิจ กันเลย!! จะได้รีบใช้หนี้แล้วแยกทีมซะที!”
นัตสึพุ่งไปที่กระดานทันที
ออคซัสชี้ภารกิจล่ามอนสเตอร์ในเมืองถัดไป
ค่าตอบแทนสองแสน ถึงจะยากหน่อยแต่ทำสี่–ห้าครั้งก็ครบล้าน
แฮปปี้โผล่ตามมาติดๆ
“หวา~ สัตว์วิเศษสูงสิบเมตร…น่าจะโหดนะเนี่ย”
เกรย์ยืดเส้นยืดสาย
“ฉันโอเค งานแบบนี้ถนัดอยู่แล้ว”
นัตสึยิ้มร้าย
“ฉันจะเอาไฟเผาให้ไหม้ทั้งตัวเลย!”
หลังจากยืนยันภารกิจกับมิร่า
ทุกคนจึงเตรียมของแล้วนัดกันไปเจอที่สถานีรถไฟ
ทันทีที่เกรย์เดินมา
ผู้หญิงสองคนแถวนั้นร้องลั่นแล้ววิ่งหนี
“นั่นเกรย์จากแฟรี่เทล! หนีเร็ว!!”
เพื่อนเธองง
“เอ่อ…เขาเป็นคนกิลด์เดียวกับเธอไม่ใช่เหรอ?”
“เธอไม่รู้เหรอ! เกรย์เป็นพวกชอบแก้ผ้าโชว์สาวนะ! วิ่ง!”
เกรย์ได้ยินเต็มสองหู
เส้นเลือดปูด ตาแดงก่ำ หันไปมองนัตสึด้วยความแค้น
แฮปปี้กลั้นขำไม่ไหว
“พัฟฟ์~ ฮ่าๆๆ เกรย์ไม่มีวันมีชื่อเสียงดีๆ ในเมืองนี้อีกแล้วล่ะ!”
นัตสึยืนเท้าเอวอย่างสะใจ
“สมน้ำหน้า! ผลจากการหาเรื่องฉันล้วนๆ!”
ออคซัสจับไหล่เกรย์กันไม่ให้ระเบิด
“ไปๆ ขึ้นรถไฟกัน!”
และทีมมหาภัยก็ออกเดินทางในที่สุด