บทที่ 3 สาวยึดติด…

บทที่ 3 สาวยึดติด…

แต่ว่านะ เอลซ่าไม่อยากเจอเรื่องวุ่นวายแบบนี้

เธอชี้ไปที่ผู้หญิงหลายคนแล้วบอกว่า “ฉันจัดการพวกโจรพวกนี้ได้สบายๆ แต่ปัญหาคือระยะโจมตีของฉันมันกว้างไปหน่อย อาจไปโดนสาวๆ พวกนั้นได้ง่ายๆ”

“ฉันอยากให้เธอช่วยปกป้องพวกเขาในตอนที่ฉันใช้เวทย์”

หืม?

ออคซัสมองไปที่ชุดเกราะสวรรค์ของเธอ แล้วเดาว่าเธออาจใช้สกิลแบบไหน

“เวทย์ของฉันเป็นเวทย์มนตร์เอ็นแชนท์ ปกป้องสาวๆ พวกนั้นไม่ได้หรอก” ออคซัสอธิบาย

ดวงตาของเอลซ่าสับสนทันที

แค่ท่าเดียว ทำให้ตึกสามชั้นกลายเป็นขี้เถ้าไปแล้ว แล้วเขามาบอกว่ามันคือเวทย์เอ็นแชนท์งั้นหรอ?

ออคซัสพูดร่าเริงว่า “ฉันแนะนำว่าอย่าใช้สกิลโจมตีเป็นพื้นที่เลย แค่ดาบเล่มเดียวก็พอ และฉันสามารถเพิ่มความเร็วให้มันได้ด้วยนะ”

เอลซ่าขมวดคิ้วด้วยความคิดที่ขัดแย้ง

แม้ว่าความเร็วของเธอจะเพิ่มขึ้น แต่ก็จัดการโจรหลายสิบคนพร้อมกันไม่ได้อยู่ดีใช่มั้ย?

เว้นแต่ว่าความเร็วจะพุ่งสูงจนสามารถฟันได้หลายครั้งในไม่กี่วินาที

แต่ปัญหาคือ มันเป็นไปไม่ได้!

เอลซ่าหันไปเตือนเขาอย่างจริงจัง “พวกโจรไม่มีศรัทธา พวกมันฆ่าชาวบ้านได้ตามใจชอบเพื่อความปลอดภัยของตัวเอง”

“เว้นแต่ว่าฉันจะฟันได้หลายสิบครั้งในสองถึงสามวินาที พวกมันจะฆ่าสาวๆ พวกนั้นแน่ๆ”

เธอคิดว่าการเตือนขนาดนี้คงทำให้ออคซัสรู้ว่าไม่ใช่เรื่องง่าย

แต่ใครจะคิดว่าออคซัสใช้เวลาแค่สองวิแล้วพยักหน้า

“ด้วยพลังเวทย์และความแข็งแกร่งของเธอ เธอควรเพิ่มความเร็วฟันได้เกิน 10 ครั้งต่อวินาทีสบายๆ”

อะไรนะ???

ใบหน้าเอลซ่าเต็มไปด้วยความสงสัย

เขาทำให้เธอเร็วขนาดนั้นได้จริงๆ หรอ? นี่มันฟังดูเหลือเชื่อเกินไป

เอลซ่าถามยืนยัน “นายไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม?”

ออคซัสตอบแน่นอน “แน่นอน ฉันเกลียดที่จะเห็นผู้หญิงตายต่อหน้าฉันที่สุด”

ณ จุดนี้

เอลซ่าตัดสินใจให้ความไว้วางใจเขา เหมือนกับที่เธอไว้วางใจเพื่อนกิลด์

เธอไม่ใช่คนลังเล พอคิดวิธีรับมือศัตรูได้ เธอก็เปลี่ยนศาตรากลับเป็นชุดเกราะเรียบๆ ตามปกติ

เธอเรียกดาบอัศวินที่ลับคมเข้ามาในมือ จับด้วยสองมือ มองไปที่ออคซัสด้วยความมุ่งมั่น

“เอ็นแชนท์: พลังพายุ!”

ออคซัสถอยหลังสองก้าวเพื่อสร้างระยะ จับไม้เท้าและเปิดเวทย์เอ็นแชนท์

เขาแตะเอลซ่าเบาๆ

ติ๊ง! ตรวจพบการใช้เอ็นแชนท์ เพิ่มพลังอนันต์เป็น: พลังพายุ Lv. MAX

ระบบบวกอนันต์ขยายผลทันที

เอลซ่ารู้สึกร่างกายเบาลง ลองยกแขน แต่ทันทีที่คิด แขนก็ถูกยกขึ้นทันที

“เร็วมาก… ด้วยความเร็วขนาดนี้ ฉันจัดการพวกโจรได้แน่นอน…” เอลซ่าพูด

แต่สิ่งที่เธอไม่คาดคิดคือ ความเร็วพูดของเธอก็เร็วตามไปด้วย

ริมฝีปากแทบไม่ทันขยับก่อนจบประโยค

ออคซัสเตือน “ตอนนี้ร่างกายและใจของเธอแทบประสานเป็นหนึ่งเดียวแล้ว น่าจะพอจัดการโจรพวกนี้ได้”

เขาเคยใช้เอ็นแชนท์กับคนธรรมดา แต่ไม่เคยกับจอมเวทย์

ตอนนี้เขาอยากเห็นว่าการเพิ่มความเร็วจะได้ผลแค่ไหน

เอลซ่าพยักหน้าเล็กน้อย แล้วหันไปมองพวกโจร

เธอวางแผนตัดพวกมันอย่างรวดเร็ว ไม่เสียเวลา

“ไปกันเถอะ!”

พอออคซัสได้ยินคำสองคำนี้ ร่างของเอลซ่าหายไปจากตรงนั้น

เขาหันไปมองพื้นที่โล่ง แล้วเห็น…

เอลซ่ายังคงพุ่งตรงผ่านกลุ่มโจรหลายสิบคน

เธอแพ้หรือไง?

ขณะที่ออคซัสคิดแบบนั้น

เลือดพุ่งจากร่างโจรนับสิบ พวกมันล้มหมดสติ

เธอตัดพวกมันเรียบร้อยจริงๆ!

“แค่เสี้ยววินาที ฉันไม่คิดว่าจอมเวทย์จะถูกเอ็นแชนท์ได้แรงขนาดนี้”

ออคซัสเดินไปดูใกล้ๆ พบว่าโจรแต่ละคนมีบาดแผลจากดาบอย่างน้อยสองแผล

“เร็วมาก!” เอลซ่าตอบ

ตอนนี้ความเร็วพูดของเธอกลับมาเป็นปกติ ออคซัสเลยยกคิ้วเล็กน้อย

เอ็นแชนท์กับจอมเวทย์ให้ผลดีกว่าที่คาด แต่ปัญหาคือ อาจไม่ยั่งยืน

ออคซัสเห็นแบบนี้เพื่อเตรียมใช้เอ็นแชนท์ได้เร็วขึ้นในอนาคต

“วู้วู้…” “หญิงหยิงหยิง…”

เมื่อจัดการโจรหมดแล้ว ออคซัสกับเอลซ่าเดินไปหาสาวๆ ที่ถูกมัด

เด็กสาวแต่ละคนดิ้น แสดงทั้งความกลัวและกตัญญู

ซวบ ซวบ!

ดาบสองเล่มของเอลซ่าตัดเชือก

“ขอบคุณค่ะ! ขอบคุณมากๆค่ะ ท่านจอมเวทย์ทั้งสอง!”

“ถ้าไม่ได้พวกคุณ ชะตากรรมของเราคงแย่แน่”

“ขอบคุณค่ะ! พอกลับไป ครอบครัวเราจะต้องขอบคุณคุณแน่นอน”

ผู้หญิงทุกคนพูดขอบคุณเป็นแถว

ออคซัสหวังว่าพวกเธอจะให้เงินเพิ่มเพื่อเขาจะได้เดินทางต่อ

“ทำไมพวกเธอไม่กลับเมืองไปกับเราล่ะ? เดี๋ยวเราจะให้ทหารจับโจรพวกนี้เอง” เอลซ่าพูด

สาวๆ ยิ้มอย่างมีความสุข

พวกเธอนำเชือกที่ถูกตัดต่อเข้าด้วยกัน มัดโจรที่หมดสติ

คณะเดินทางมุ่งสู่เมือง

“ท่านจอมเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่ คืนนี้ฉันจะจัดงานเลี้ยงที่บ้านเพื่อขอบคุณ พวกท่านพอมีเวลามามั้ย?”

“หนุ่มหล่อ กลับบ้านกับฉันเถอะ! ฉันก็อยากเรียนเวทย์มนต์เหมือนกัน”

“จอมเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่ พ่อบังคับให้ฉันแต่งงานอยู่เรื่อย ช่วยแกล้งเป็นแฟนฉันหน่อยได้มั้ย?”

“ผู้ชายหล่อ ผู้ชายหล่อ ลูกแมวฉันทำแบ็คฟลิปได้”

การเดินทางกลับเป็นทั้งเจ็บปวดและแฮปปี้สำหรับออคซัส

สาวๆ ล้อมรอบ พูดคุยไม่หยุด

บางคนคล้องแขนถูตัวกับเขา

คนอื่นเชิญดื่มชา

หัวออคซัสรู้สึกเหมือนใหญ่เท่าถัง จากความวิตกกังวลทางสังคม

ตอนนี้เขาเสียใจสุดๆ ที่ช่วยพวกเธอไว้

“ออคซัส ผมสีม่วงกับตาสีทองนายทำให้ดูมีเสน่ห์กว่าผู้ชายหลายคนแน่นอน พอเข้ากิลด์จอมเวทย์แล้ว นายจะกลายเป็นจอมเวทย์ชายที่โด่งดังที่สุดในหนังสือพิมพ์แน่นอน” เอลซ่าหัวเราะ

แต่เขากลอกตาและยังจัดการสาวๆ ที่เกาะเขาต่อ

กลับเมืองแล้ว

เอลซ่ากับออคซัสรีบไปหาทหารรายงาน ไม่ช้า ครอบครัวที่สูญเสียลูกสาวก็ส่งคนมารับ

ก่อนออกไป สาวๆ ก็ชวนกลับมาพร้อมบอกอยากขอบคุณ

จริงๆ พวกเธอสนใจแค่รูปลักษณ์ออคซัส

เอลซ่าแซว “คืนนี้พักที่นี่นะ เจอกันที่สถานีพรุ่งนี้เช้า ดูแลตัวเองด้วยละ!”

หลังพูดจบ เธอไปหาที่พักทันที

ออคซัสต้องตัดสินใจว่าจะไปนอนบ้านผู้หญิงหลังไหนดี

“ไม่มีเงินซื้อข้าว…” เขาตบกระเป๋าเบาๆ ไม่มีสตางค์แม้แต่บาทเดียว จึงต้องหาบ้านสาวสักหลังกินข้าวฟรี

เขาไม่ได้คิดจะนอนกับผู้หญิง แต่สาวๆ พวกนั้นไม่ได้ให้รางวัลเขา

เขาจึงคิดเดินเคาะประตูบ้านขอเงิน...