บทที่ 561 ตบฉินป้าเทียนจนมึน!
บทที่ 561 ตบฉินป้าเทียนจนมึน!
ชั่วขณะหนึ่ง สายตาของทุกคนก็จับจ้องไปที่ฉินอู๋โยวและฉินป้าเทียนอีกครั้ง
ศิษย์เอกของตระกูลฉินทั้งสองปรากฏตัวพร้อมกัน เป็นเรื่องยากที่จะไม่ทำให้ผู้คนวิพากษ์วิจารณ์
เมื่อได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของเหล่าผู้ฝึกตน รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของฉินป้าเทียน
การวิพากษ์วิจารณ์เหล่านี้ ย่อมขาดการชี้นำโดยเจตนาของเขาไปไม่ได้
สิ่งที่เขาต้องทำคือทำให้ทุกคนรู้ว่า ฉินอู๋โยวเป็นบุตรจักรพรรดิที่ไม่สมกับตำแหน่ง ผู้ที่เหมาะสมที่จะเป็นบุตรจักรพรรดิตระกูลฉินอย่างแท้จริงมีเพียงเขา ฉินป้าเทียนคนเดียวเท่านั้น!
สำหรับเล่ห์เหลี่ยมเล็กๆ น้อยๆ ของฉินป้าเทียนเหล่านี้ ฉินอู๋โยวไม่ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย
ผู้ที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง จะไม่ใส่ใจเสียงคำรามของมดปลวก และยิ่งไม่ใส่ใจคำวิจารณ์และเยาะเย้ยของมดปลวก!
ฉินป้าเทียนและเหล่าผู้ฝึกตนเหล่านั้น ในสายตาของเขาล้วนเป็นมดปลวก
แต่เขาจะไม่ใส่ใจก็ได้ แต่จะไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้ไม่ได้!
แปะ!
เสียงตบหน้าดังขึ้นอย่างกะทันหัน ตามมาด้วยเสียงคำรามโกรธเกรี้ยว "ฉินอู๋โยว! เจ้าอยากตายใช่ไหม?"
สายตาของทุกคนถูกดึงดูดโดยเสียงคำรามนี้ เมื่อเห็นฉินป้าเทียนที่กำลังกุมใบหน้าด้วยความโกรธจนแทบระเบิด ทุกคนก็รู้ว่าเมื่อครู่เกิดอะไรขึ้น!
ชั่วขณะหนึ่ง ทุกคนต่างตกตะลึงจนพูดไม่ออก!
"บ้าเอ๊ย! ฉินอู๋โยวบ้าไปแล้วหรือ? เขา...เขากล้าตบหน้าฉินป้าเทียน!"
หลังจากนั้นครู่ใหญ่ ก็มีคนร้องอุทานขึ้นมา
เสียงอุทานนี้ทำให้ทุกคนตื่นจากภวังค์ในทันที
"ไม่จริงใช่ไหม? ไม่จริงใช่ไหม? ฉินอู๋โยวตบหน้าฉินป้าเทียน! ข้าดูผิดไปหรือเปล่า? ไม่ใช่ว่าฉินป้าเทียนควรจะตบฉินอู๋โยวหรือ? ทำไมถึงเป็นฉินป้าเทียนที่ถูกตบได้ล่ะ? ข้าต้องตาฝาดแน่ๆ! ฉินป้าเทียนเป็นอันดับหนึ่งของคนรุ่นใหม่นะ ถึงขั้นอาจจะเป็นปรมาจารย์หนุ่มที่อายุน้อยที่สุดในยุคนี้! เขาจะถูกตบได้อย่างไร?"
"บ้าไปแล้ว! ฉินอู๋โยวคนนั้นต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ! เขากล้าตบฉินป้าเทียนได้อย่างไร? หรือเขาไม่รู้ถึงความแข็งแกร่งของบุตรจักรพรรดิป้าเทียน? หรือเขาไม่กลัวที่จะต้องรับความโกรธของบุตรจักรพรรดิป้าเทียน? บ้าไปแล้ว! บ้าไปแล้วจริงๆ! ข้าเหมือนจะเห็นจุดจบของเขาแล้ว! ข้ายังจำได้ว่าครั้งที่แล้วคนที่ท้าทายบุตรจักรพรรดิป้าเทียน ถูกเขาต่อยจนร่างแหลกสลาย แม้แต่ตัวอ่อนวิญญาณก็ถูกทำลายล้าง ไม่มีโอกาสได้กลับมาเกิดใหม่!"
"ซี้ด! ฉินอู๋โยวคนนี้ช่างกล้าหาญเสียจริง! ตั้งคำถามกับผู้อาวุโสรองตระกูลฉิน ตอนนี้ยังกล้าตบหน้าบุตรจักรพรรดิป้าเทียนอีก! หรือว่าเจ้าหมอนี่คิดว่าตระกูลฉินเป็นของเขาจริงๆ? คนโอหังไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำแบบนี้ ไม่รู้จริงๆ ว่าได้เป็นบุตรจักรพรรดิตระกูลฉินได้อย่างไร? โชคดีที่ตระกูลฉินเลือกบุตรจักรพรรดิป้าเทียนขึ้นมาใหม่ หากปล่อยให้เจ้าหมอนี่ครองตำแหน่งบุตรจักรพรรดิต่อไป เกรงว่าอนาคตของตระกูลฉินทั้งหมดคงจบสิ้น!"
เสียงวิพากษ์วิจารณ์รอบข้างดังขึ้นไม่ขาดสาย!
ไม่มีใครคาดคิดว่าฉินอู๋โยวจะตบหน้าฉินป้าเทียนต่อหน้าสาธารณชน!
นั่นคือฉินป้าเทียนนะ!
เป็นอัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่คนรุ่นใหม่ของพวกเขา!
พวกเขาคิดไม่ตกว่าฉินอู๋โยวไปเอาความกล้ามาจากไหน ถึงได้กล้าตบหน้าฉินป้าเทียนต่อหน้าสาธารณชน?
พวกเขาดูเหมือนจะเห็นจุดจบของฉินอู๋โยวแล้ว
ฉินป้าเทียนผู้ครอบครองกายาเทพทรราช บำเพ็ญเพียรในวิถีแห่งอำนาจ ไม่ว่าจะเป็นนิสัยหรือจิตแห่งวิถีของเขา ล้วนไม่อนุญาตให้เขากล้ำกลืนฝืนทน!
หากเขากล้ำกลืนฝืนทนจริงๆ สิ่งแรกที่จะพังทลายก็คือจิตแห่งวิถีของเขา!
จิตแห่งวิถีถูกทำลาย ก็เปรียบเสมือนเส้นทางสู่จักรพรรดิถูกตัดขาด!
ดังนั้นฉินป้าเทียนจึงพุ่งออกมาในทันทีที่ได้สติ จ้องมองฉินอู๋โยวด้วยความโกรธเกรี้ยว ทำท่าเหมือนพร้อมจะลงมือได้ทุกเมื่อ!
เดิมทีผู้อาวุโสรองตระกูลฉินต้องการเกลี้ยกล่อมให้ฉินป้าเทียนถอยไป แต่เมื่อเห็นภาพนี้ก็ทำได้เพียงส่ายหน้าอย่างจนใจ
เขารู้ดีว่าหากเกลี้ยกล่อมให้ฉินป้าเทียนถอยไปในตอนนี้ ก็เท่ากับเป็นการตัดเส้นทางสู่จักรพรรดิของฉินป้าเทียน!
"ฉินอู๋โยว! เจ้าช่างกำเริบเสิบสานเกินไปแล้ว!"
ผู้อาวุโสรองตระกูลฉินคำรามลั่น จ้องมองฉินอู๋โยวด้วยความโกรธเกรี้ยวและตวาดว่า "ในฐานะบุตรจักรพรรดิตระกูลฉิน เจ้าไม่มีความใจกว้างเลยแม้แต่น้อย! อีกทั้งยังใส่ร้ายผู้อาวุโสผู้นี้ ไม่เคารพผู้ใหญ่! รังแกคนรุ่นเดียวกัน! วันนี้หากเจ้าไม่ให้คำอธิบายแก่พวกเรา อย่าหาว่าผู้อาวุโสผู้นี้ลงโทษเจ้า!"
เผชิญหน้ากับผู้อาวุโสที่ 2 ตระกูลฉินที่ตำหนิ ฉินอู๋โยวเพียงแค่กวาดตามองเขาอย่างเย็นชา น้ำเสียงยิ่งเย็นยะเยือกน่ากลัว “เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาจัดการข้า? แค่ผู้อาวุโสที่ 2 ตระกูลฉิน สถานะบุตรจักรพรรดิผู้นี้เป็นสิ่งที่เจ้าจะมาเทียบได้หรือ? ตระกูลฉิน? เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาพูดเรื่องตระกูลฉินกับข้า! บุตรจักรพรรดิผู้นี้คือบุตรจักรพรรดิตระกูลฉินที่ถูกต้องตามกฎหมาย คือผู้นำตระกูลฉินในอนาคต เจ้าเป็นอะไรกันแน่ เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาเป็นตัวแทนตระกูลฉิน?”
การโต้กลับเป็นชุดของฉินอู๋โยว เกือบทำให้ผู้อาวุโสรองตระกูลฉินโกรธจนกระอักเลือด!
อย่างไรเสียเขาก็เป็นถึงผู้อาวุโสรองตระกูลฉินนะ!
แม้แต่ในตระกูลฉิน ก็ไม่มีใครกล้าดูถูกเขาเช่นนี้!
ฉินอู๋โยวเป็นเพียงบุตรจักรพรรดิตระกูลฉิน ยังไม่ได้เป็นผู้นำตระกูลฉินเสียหน่อย เหตุใดจึงกล้าไม่เห็นเขาอยู่ในสายตา?
เหตุใดจึงกล้าดูถูกเขาเช่นนี้?
"ไอ้ลูกทรพี! ไอ้ลูกทรพี! อย่างเจ้า ไม่คู่ควรที่จะเป็นบุตรจักรพรรดิของตระกูลฉินข้า!"
ผู้อาวุโสรองตระกูลฉินโกรธจนแทบทนไม่ไหว ชี้ไปที่ฉินอู๋โยวแล้วคำรามว่า "เจ้ารอเลย! ข้าจะให้คนในตระกูลปลดเจ้าออกจากตำแหน่งบุตรจักรพรรดิ! เจ้าไม่คู่ควรที่จะเป็นบุตรจักรพรรดิของตระกูลฉินข้า! แม้แต่จะเป็นคนของตระกูลฉินข้าก็ไม่คู่ควร!"
เมื่อเห็นฉินอู๋โยวและผู้อาวุโสรองตระกูลฉินทะเลาะกัน เหล่าผู้ฝึกตนรอบข้างต่างตกตะลึงจนอ้าปากค้าง
บุตรจักรพรรดิตระกูลฉินและผู้อาวุโสตระกูลฉิน ฉีกหน้ากันต่อหน้าสาธารณชน!
นี่มันช่างน่าตื่นเต้นเสียจริง!
แน่นอนว่าสิ่งที่พวกเขาอยากเห็น ไม่ใช่แค่เรื่องเหล่านี้!
การต่อสู้ระหว่างฉินอู๋โยวและผู้อาวุโสรองตระกูลฉินยังคงเป็นการปะทะคารม พวกเขาอยากเห็นการต่อสู้ระหว่างฉินอู๋โยวและฉินป้าเทียนมากกว่า!
หากบุตรจักรพรรดิทั้งสองของตระกูลฉินลงมือ จะต้องน่าตื่นตาตื่นใจอย่างแน่นอน!
ท่ามกลางความคาดหวังของทุกคน ฉินป้าเทียนได้มายืนขวางหน้าฉินอู๋โยวแล้ว ในดวงตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความโกรธ เขาตวาดเสียงเย็น "ฉินอู๋โยว! เดิมทีข้าไม่อยากจะถือสาหาความกับเจ้า แต่เจ้าช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง! เมื่อครู่เจ้าตบหน้าข้าต่อหน้าสาธารณชน ข้าจะทำให้เจ้าได้ลิ้มรสความเจ็บปวดเป็นสิบเท่า!"
ฉินป้าเทียนเอ่ยปาก ก็เข้าสู่ขั้นตอนการลงมือทันที
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เหล่าผู้ฝึกตนรอบข้างต่างเบิกตากว้างด้วยความตื่นเต้น บางคนถึงกับส่งเสียงโห่ร้องเชียร์อย่างไม่กลัวเรื่องจะบานปลาย
"พูดได้ดี! บุตรจักรพรรดิป้าเทียนเกรียงไกร! สั่งสอนเขาสักหน่อย!"
"ลงมือสิ! ดีแต่พูดไม่ลงมือ หรือว่าคนตระกูลฉินของพวกเจ้ามีดีแค่ปาก?"
สำหรับเสียงโห่ร้องของผู้ฝึกตนเหล่านี้ ทั้งสองคนต่างไม่สนใจ
ดวงตาของฉินป้าเทียนจ้องเขม็งไปที่ฉินอู๋โยว พลังปราณบนร่างกายของเขาพุ่งสูงขึ้นถึงขีดสุดในทันที พลังของอริยะศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุดราวกับคลื่นยักษ์ถล่มทลาย กดดันเข้าใส่ฉินอู๋โยว!
จนกระทั่งพลังปราณของเขาได้ครอบคลุมพื้นที่โดยรอบ เปลี่ยนพื้นที่รัศมีหลายร้อยจ้างให้กลายเป็นเขตแดนของตน เขาจึงจ้องมองฉินอู๋โยวด้วยสายตาเย็นเยียบและตวาดอย่างองอาจว่า "ฉินอู๋โยว! วันนี้ข้าจะขอดูหน่อยว่าเจ้ามีฝีมือแค่ไหน! อยากจะข้ามหัวข้าไปเป็นบุตรจักรพรรดิอันดับหนึ่งของตระกูลฉิน ก็ต้องดูว่าเจ้ามีฝีมือพอหรือไม่! มีความสามารถพอหรือไม่!"