บทที่ 366 ราชันวิญญาณระดับกึ่งจักรพรรดิ!

ทว่า ธงร้อยวิญญาณนี้อย่างไรก็เป็นศาสตราจักรพรรดิ อีกทั้งยังมีพลังแห่งโชคชะตาของนิกายร้อยวิญญาณเสริมอยู่ การจะหลอมมัน ไหนเลยจะเป็นเรื่องง่ายดายเช่นนั้น?

แม้จะมีสามพันกฎเกณฑ์กลายเป็นโซ่คอยปราบปราม และมีเพลิงวิเศษฟ้าดินคอยหลอม ก็ยังยากที่จะสั่นคลอนธงร้อยวิญญาณนี้ได้แม้แต่น้อย

ถึงขนาดมีอสูรร้ายน่าเกลียดน่ากลัวนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากธงร้อยวิญญาณ ตรงเข้าใส่โซ่แห่งสามพันกฎเกณฑ์นั้น

ภายใต้การโจมตีของอสูรร้ายน่าเกลียดน่ากลัวนับไม่ถ้วน แม้แต่โซ่ที่เกิดจากพลังแห่งกฎเกณฑ์เหล่านี้ก็ยังถูกทำลายไปเป็นจำนวนมากในทันที

เมื่อปราศจากการผนึกของโซ่แห่งกฎเกณฑ์ ธงร้อยวิญญาณขนาดมหึมาก็กลายเป็นธงผืนใหญ่ที่บดบังฟ้าดิน พุ่งเข้าใส่ฉินอู๋โยวโดยตรง

ธงร้อยวิญญาณที่ทรงพลังเช่นนี้ แม้แต่ฉินอู๋โยวก็ไม่อาจปราบปรามได้

แม้แต่ร่างกายของเขาก็ยังถูกธงร้อยวิญญาณนี้กดทับจนหดเล็กลงเรื่อยๆ ถึงขนาดรู้สึกเหมือนกำลังจะถูกกลืนเข้าไปในธงร้อยวิญญาณ

เมื่อเห็นว่าไม่สามารถปราบธงร้อยวิญญาณนี้ได้ สีหน้าของฉินอู๋โยวก็เปลี่ยนไปอย่างมาก เขารีบใช้วิธีการต่างๆ ทั้งหมดออกมา จึงจะสามารถต้านทานการกดทับของธงร้อยวิญญาณได้อย่างฉิวเฉียด

“เขตแดนวิถีกระบี่ หนึ่งกระบี่เบิกฟ้า!”

ฉินอู๋โยวตะโกนลั่น ปราณกระบี่นับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นนอกกาย เขตแดนวิถีกระบี่กลายเป็นห้วงมิติหนึ่ง ปกป้องเขาไว้ข้างใน ขณะเดียวกันปราณกระบี่อันมหาศาลก็ฟาดฟันออกไปในทันทีพร้อมกับการเคลื่อนไหวของนิ้วมือเขา

ปราณกระบี่สายนี้ฉีกกระชากฟ้าดิน แฝงไว้ด้วยบารมีอันน่าสะพรึงกลัวอย่างหาที่เปรียบมิได้ ฟาดฟันขึ้นไปบนท้องฟ้า

นี่คือการโจมตีด้วยวิถีกระบี่ที่แข็งแกร่งที่สุดของฉินอู๋โยวในตอนนี้แล้ว ภายใต้กระบี่นี้ แม้แต่ธงร้อยวิญญาณระดับศาสตราจักรพรรดิก็ยังถูกฟันจนกระเด็นออกไป

แต่ธงร้อยวิญญาณนี้อย่างไรก็เป็นศาสตราจักรพรรดิ เมื่อรับกระบี่ที่ทรงพลังนี้เข้าไปกลับไม่ได้รับความเสียหายแม้แต่น้อย ซ้ำยังสั่นไหว ปรากฏราชันวิญญาณตนหนึ่งที่มีพลังถึงระดับกึ่งจักรพรรดิออกมา!

ราชันวิญญาณตนนี้พุ่งออกมาจากธงร้อยวิญญาณ เบื้องหลังคืออสูรร้ายน่าเกลียดน่ากลัวที่พุ่งออกมาอย่างไม่ขาดสาย

พลังของอสูรร้ายเหล่านี้ก็แข็งแกร่งมากเช่นกัน ตนที่อ่อนแอที่สุดก็มีตบะระดับศักดิ์สิทธิ์ ขุนพลวิญญาณบางตนที่แข็งแกร่งกว่านั้น พลังยิ่งเทียบเท่ากับอริยะศักดิ์สิทธิ์และปรมาจารย์สวรรค์!

ในชั่วพริบตา ในโลกแห่งนี้ก็ปรากฏอสูรร้ายที่แข็งแกร่งนับหมื่นนับพัน ราวกับกองทัพใหญ่ที่บุกเข้าสังหารฉินอู๋โยว

แม้ฉินอู๋โยวจะมีพลังไม่ด้อย แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าอสูรร้ายที่แข็งแกร่งนับไม่ถ้วนเหล่านี้ สีหน้าของเขาก็อดที่จะเปลี่ยนไปอย่างมากไม่ได้

“แย่แล้ว! ด้วยพลังของข้า ไม่อาจต้านทานอสูรร้ายเหล่านี้ได้เลย!”

พลังของอสูรร้ายเหล่านี้น่ากลัวเกินไป ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะสามารถต้านทานได้เพียงลำพัง

ในช่วงเวลาสำคัญ ฉินอู๋โยวได้ปลดปล่อยหุ่นเชิดโกลาหลออกมาทีละตน!

หุ่นเชิดที่หลอมขึ้นจากอสูรยักษ์โกลาหลร่างมหึมาทีละตน พุ่งออกมาจากแผนภาพวิถีสวรรค์ เข้าปะทะกับอสูรร้ายน่าเกลียดน่ากลัวเหล่านี้

หุ่นเชิดโกลาหลเหล่านี้ ตนที่อ่อนแอที่สุดก็เทียบเท่ากับขอบเขตปรมาจารย์สวรรค์ แม้จะถูกหลอมเป็นหุ่นเชิด ก็ยังคงรักษาพลังทั้งหมดไว้ได้ ทันทีที่ลงมือก็ดูดกลืนอสูรร้ายไปนับไม่ถ้วน

ในตอนนี้ เบื้องหน้าของฉินอู๋โยวคือหุ่นเชิดโกลาหลหลายพันตน พวกมันสร้างแนวป้องกันที่ไม่อาจทำลายได้ขึ้นมา อสูรร้ายน่าเกลียดน่ากลัวเหล่านั้นไม่สามารถเข้าใกล้ฉินอู๋โยวได้แม้แต่ครึ่งก้าว

เมื่อเห็นว่าอสูรร้ายน่าเกลียดน่ากลัวเหล่านี้ต้านทานการโจมตีของหุ่นเชิดโกลาหลไม่ได้ ราชันวิญญาณระดับกึ่งจักรพรรดิที่แข็งแกร่งที่สุดก็คำรามลั่น ร่างวิญญาณมหึมาของมันกลืนกินอสูรร้ายรอบๆ เข้าไปทั้งหมด

หลังจากกลืนกินอสูรร้ายน่าเกลียดน่ากลัวนับไม่ถ้วน ร่างต้นของราชันวิญญาณระดับกึ่งจักรพรรดิตนนี้ก็ขยายใหญ่ขึ้นหลายหมื่นจ้างในทันที ราวกับยักษ์ตนหนึ่ง โบกมือตบเข้าใส่หุ่นเชิดโกลาหลตนหนึ่งที่อยู่เบื้องหน้า

แม้พลังของหุ่นเชิดโกลาหลจะไม่ด้อย แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าราชันวิญญาณระดับกึ่งจักรพรรดินี้ ก็ยังดูด้อยกว่าอยู่ดี

ปัง ปัง ปัง!

ราชันวิญญาณระดับกึ่งจักรพรรดิตนนั้นลงมือต่อเนื่อง หุ่นเชิดโกลาหลหลายตนก็ถูกมันตบจนแหลกละเอียดโดยตรง

โชคดีที่หุ่นเชิดโกลาหลเหล่านี้ หลังจากถูกหลอมแล้วก็มีความสามารถใกล้เคียงกับความเป็นอมตะ ตราบใดที่ฉินอู๋โยวยังอยู่ ก็สามารถทำให้พวกมันเกิดใหม่ได้อย่างไม่จำกัด

ดังนั้นเมื่อเห็นหุ่นเชิดโกลาหลเหล่านี้ถูกตบจนแหลก ฉินอู๋โยวกลับไม่รู้สึกเสียดาย

สายตาของเขาจ้องเขม็งไปที่ราชันวิญญาณระดับกึ่งจักรพรรดิตนนั้น ขณะที่ลูกตากลอกไปมา กระบี่เซียนเฟิงหยุนก็ปรากฏขึ้นในมืออีกครั้ง

ในขณะเดียวกัน วิญญาณกระบี่หยุนหลานก็ปรากฏขึ้นข้างกายเขา สายตาจับจ้องไปที่ราชันวิญญาณระดับกึ่งจักรพรรดิตนนั้นอย่างมีประกาย

“นายท่าน! เจ้านี่มอบให้ข้าเถอะ! หากกลืนกินจิตวิญญาณของมัน ก็น่าจะเพียงพอให้ข้าฟื้นฟูได้หนึ่งในหมื่นส่วนแล้ว!”

วิญญาณกระบี่หยุนหลานเอ่ยขึ้น ไม่เปิดโอกาสให้ฉินอู๋โยวปฏิเสธเลยแม้แต่น้อย เจ้านี่ก็พุ่งเข้าใส่ราชันวิญญาณระดับกึ่งจักรพรรดิตนนั้นด้วยตนเองแล้ว

พลังของวิญญาณกระบี่หยุนหลานแข็งแกร่งเพียงใด โดยเฉพาะกับราชันวิญญาณที่อยู่ในสภาพวิญญาณเช่นนี้ ยิ่งมีวิธีการรับมือโดยเฉพาะ

ฟิ้ว!

วิญญาณกระบี่หยุนหลานกลายเป็นกระบี่เทพ ฟาดฟันออกไปหนึ่งกระบี่ ราชันวิญญาณระดับกึ่งจักรพรรดิตนนั้นก็ถูกสังหารในทันที กลายเป็นปราณวิญญาณสีดำทมิฬนับไม่ถ้วน หมายจะหนีเข้าไปในธงร้อยวิญญาณ

แต่ก่อนที่ปราณวิญญาณเหล่านี้จะกลับเข้าไปในธงร้อยวิญญาณ ก็ถูกวิญญาณกระบี่หยุนหลานอ้าปากกลืนเข้าไปเสียก่อน

หลังจากกลืนกินราชันวิญญาณระดับกึ่งจักรพรรดิไปหนึ่งตน ร่างวิญญาณของวิญญาณกระบี่หยุนหลานก็ดูเหมือนจะฟื้นฟูขึ้นมาบ้าง ถึงขนาดรู้สึกเหมือนกำลังจะแข็งตัวขึ้น

การสังหารราชันวิญญาณระดับกึ่งจักรพรรดิได้อย่างง่ายดาย พลังของวิญญาณกระบี่หยุนหลานทำให้ฉินอู๋โยวได้เปิดหูเปิดตาอีกครั้ง

แต่สิ่งที่ทำให้เขาตกตะลึงอย่างแท้จริงคือคำพูดของวิญญาณกระบี่หยุนหลานเมื่อครู่นี้

การกลืนกินราชันวิญญาณระดับกึ่งจักรพรรดิหนึ่งตน เพิ่งจะทำให้วิญญาณกระบี่หยุนหลานฟื้นฟูได้เพียงหนึ่งในหมื่นส่วนเท่านั้น!

แล้วจะต้องใช้ทรัพยากรมากแค่ไหน ถึงจะทำให้วิญญาณกระบี่หยุนหลานนี้กลับสู่สภาพสูงสุดได้?

ซี้ด!

ฉินอู๋โยวสูดลมหายใจเย็นเยียบ ไม่กล้าคิด! ไม่กล้าคิดเลยจริงๆ!

หลังจากตกตะลึง เขาก็มองไปที่ธงร้อยวิญญาณอีกครั้ง

หลังจากสูญเสียราชันวิญญาณระดับกึ่งจักรพรรดิไป บารมีของธงร้อยวิญญาณนี้ก็อ่อนแอลงไปมาก

แม้แต่พลังแห่งโชคชะตาบนธงร้อยวิญญาณก็ยังสลายไปบางส่วน กระจายออกไปรอบๆ

ฉินอู๋โยวไม่อาจมองดูพลังแห่งโชคชะตาเหล่านี้สลายไปได้ เขาลงมืออย่างรวดเร็ว ใช้มหาเวทแห่งโชคชะตาช่วงชิงพลังแห่งโชคชะตาเหล่านี้

ในชั่วพริบตา เขาก็ได้รับพลังแห่งโชคชะตามาเป็นจำนวนมาก

แต่พลังแห่งโชคชะตาเหล่านี้ยังไม่เพียงพอสำหรับให้ฉินจ้านพิสูจน์มรรค

ดังนั้นสายตาของฉินอู๋โยวจึงจับจ้องไปที่ธงร้อยวิญญาณอีกครั้ง!

“มหาสมบัติแห่งโชคชะตาที่ชั่วร้ายเช่นนี้ ต่อให้ข้าจะใช้ได้ ข้าก็จะไม่ใช้เด็ดขาด! ของที่หลอมขึ้นจากชีวิตคนนับร้อยล้านเช่นนี้ อย่าทิ้งไว้ให้เป็นภัยต่อโลกมนุษย์เลย!”

ฉินอู๋โยวตัดสินใจแล้วว่าจะทำลายธงร้อยวิญญาณนี้!

แม้ว่าธงร้อยวิญญาณนี้จะเป็นศาสตราจักรพรรดิที่ทรงพลังอย่างหาที่เปรียบมิได้ เขาก็ไม่คิดจะใช้มัน

ศาสตราจักรพรรดิที่โหดร้ายผิดหลักสวรรค์เช่นนี้ การทำลายมันก็ถือเป็นการสร้างบุญกุศล!

สิ้นเสียงของฉินอู๋โยว กระบี่เซียนเฟิงหยุนในมือก็กลายเป็นลำแสงพุ่งออกไป

เมื่อปราศจากการคุ้มครองของราชันวิญญาณระดับกึ่งจักรพรรดิ ธงร้อยวิญญาณนี้ก็กลายเป็นเศษเล็กเศษน้อยนับไม่ถ้วนในทันทีภายใต้การโจมตีของกระบี่เซียนเฟิงหยุน

พร้อมกับการแตกสลายของธงร้อยวิญญาณ พลังแห่งโชคชะตานับไม่ถ้วนก็กระจายออกไปรอบๆ ทันที

แม้ธงร้อยวิญญาณนี้จะไม่ใช่สมบัติฝ่ายธรรมะ แต่ก็แฝงไว้ด้วยพลังแห่งโชคชะตานับสิบล้านปีของนิกายร้อยวิญญาณ

พลังแห่งโชคชะตาเหล่านี้กระจายออกไป มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า พลังแห่งโชคชะตาอันน่าสะพรึงกลัวกลายเป็นมังกรแห่งโชคชะตาสีดำหลายตัว พุ่งหนีไปรอบทิศทาง!