บทที่ 56 กระบี่ผลาญสวรรค์สำเร็จ! เก้ามังกรลากราชรถ จักรพรรดิโบราณปรากฏ นิมิตสวรรค์สะเทือนฟ้าดิน!
บทที่ 56 กระบี่ผลาญสวรรค์สำเร็จ! เก้ามังกรลากราชรถ จักรพรรดิโบราณปรากฏ นิมิตสวรรค์สะเทือนฟ้าดิน!
“สตรี มีแต่จะทำให้ความเร็วในการชักดาบของเจ้าช้าลง!”
เจ้าหุบเขาอันดับหนึ่งทิ้งคำแนะนำไว้หนึ่งประโยค แล้วก็มองส่งหลินฟานเข้าไปในแดนลับเสวียนเทียน
และในขณะนี้
ภายในดินแดนศักดิ์สิทธิ์เสวียนเทียน
พร้อมกับข่าวการปลดฉินอู๋โยวจากตำแหน่งบุตรศักดิ์สิทธิ์ และการเลื่อนขั้นของหลินฟานเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์คนใหม่แพร่สะพัดออกไป ทุกคนต่างก็พากันวิพากษ์วิจารณ์
แม้จะรู้ดีว่าการปลดฉินอู๋โยวจากตำแหน่งบุตรศักดิ์สิทธิ์เป็นเรื่องที่ต้องเกิดขึ้นไม่ช้าก็เร็ว แต่เมื่อข่าวมาถึงจริงๆ ทุกคนก็ยังคงรู้สึกเสียดายอย่างสุดซึ้ง
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อได้รู้ว่า ฉินอู๋โยวกลายเป็นคนไร้ค่าหลังจากที่ควักตันเถียนของตัวเองออกมามอบให้หลินชิงเสวีย ข่าวการถูกปลดจากตำแหน่งบุตรศักดิ์สิทธิ์ของเขาก็ยิ่งทำให้ทุกคนรู้สึกเสียดายมากขึ้น
“เฮ้อ ฉินอู๋โยวช่างน่าสงสารจริงๆ! เพื่อช่วยหลินชิงเสวีย ถึงกับยอมควักตันเถียนของตัวเองออกมา ผลลัพธ์คือไม่เพียงแต่ถูกหลินชิงเสวียถอนหมั้น แต่คู่หมั้นของเขายังถูกหลินฟานแย่งไปอีก ช่างน่าสงสารจริงๆ”
“เจ้าหลินฟานนี่ช่างเป็นผู้ชนะในชีวิตจริงๆ ไม่เพียงแต่แย่งคู่หมั้นของฉินอู๋โยวไป แม้แต่ตำแหน่งบุตรศักดิ์สิทธิ์ของเขาก็ยังแย่งไปได้ เมื่อเทียบกับฉินอู๋โยวแล้ว หลินฟานต่างหากที่เป็นผู้ชนะในชีวิตอย่างแท้จริง ได้ทั้งตำแหน่งและหญิงงาม”
“นางหลินชิงเสวียนี่ ดูภายนอกเหมือนเทพธิดาภูเขาน้ำแข็ง ไม่คิดเลยว่าจะเป็นหญิงใจร้ายเช่นนี้ หากไม่ใช่เพราะนาง ฉินอู๋โยวก็คงไม่ตกอยู่ในสภาพที่น่าสังเวชเช่นนี้”
“พวกเจ้าว่า ศิษย์พี่ฉินอู๋โยวคนนี้ จะถูกคู่ชั่วช้าสามานย์คู่นี้วางแผนมาตั้งแต่แรกหรือไม่? หรือว่าหลินชิงเสวียกับหลินฟานแอบคบชู้กันมานานแล้ว ตั้งแต่แรกก็เป็นหลินฟานที่ให้หลินชิงเสวียไปยั่วยวนฉินอู๋โยว? แล้วพอสูบผลประโยชน์จากฉินอู๋โยวจนหมด ก็ถีบหัวส่งเขาทิ้งไป?”
เพื่อเตรียมตัวสำหรับการประลองใหญ่ของศิษย์ในอีกสามวันข้างหน้า หลินชิงเสวียที่เพิ่งกลับมาถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์เสวียนเทียน ก็ได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์เหล่านี้
ทันใดนั้น นางก็เกือบจะกระอักเลือดด้วยความโกรธ เมื่อเผชิญกับคำเยาะเย้ยถากถางที่ถาโถมเข้ามา นางอยากจะมุดหัวลงไปในคอ แล้วหนีกลับไปยังยอดเขาศิษย์สายตรงอย่างน่าสังเวช
ภายในห้อง หลินชิงเสวียปิดประตูแน่น อุดหู แต่ก็ยังรู้สึกว่ามีคำเยาะเย้ยถากถางต่างๆ นานาแทรกเข้ามาในหัว จนทั้งตัวแทบจะสติแตก
“ฮือๆๆ ข้าทำอะไรผิดกันแน่? ทำไมต้องลงโทษข้าแบบนี้?”
หลินชิงเสวียกอดแขนตัวเอง ร้องไห้ฟูมฟาย
จนถึงตอนนี้ นางก็ยังไม่เข้าใจว่า นางก็แค่ถอนหมั้น ทำไมถึงต้องมาตกอยู่ในสภาพเช่นนี้?
หลังจากร้องไห้อยู่พักหนึ่ง หลินชิงเสวียก็สงบลง
“ฉินอู๋โยว เขาถูกปลดจากตำแหน่งบุตรศักดิ์สิทธิ์จริงๆ หรือ?”
แม้แต่นางเองก็ไม่รู้ว่า ในเวลาเช่นนี้ เหตุใดคนแรกที่นางนึกถึงกลับเป็นฉินอู๋โยว ไม่ใช่หลินฟานที่นางชอบ
โลกใต้พิภพ
เบื้องหน้าของฉินอู๋โยว มีกระบี่เทพเล่มหนึ่งที่แผ่จิตสังหารท่วมฟ้าลอยอยู่
บนกระบี่เทพที่มีรูปทรงโบราณเล่มนี้ แผ่กลิ่นอายอันทรงพลังที่พร้อมจะทำลายล้างทุกสิ่งออกมา
“กระบี่ผลาญสวรรค์ ในที่สุดก็สำเร็จแล้ว!”
สายตาของฉินอู๋โยวจับจ้องไปที่กระบี่ผลาญสวรรค์เล่มนี้ด้วยความตื่นเต้น
แม้ว่านี่จะเป็นเพียงหนึ่งในมหาสมบัติเก้าสวรรค์เท่านั้น
แต่สำหรับเขาแล้ว มันก็มีความสำคัญอย่างยิ่ง
การมีกระบี่ผลาญสวรรค์เล่มนี้ ก็เท่ากับเป็นการเริ่มต้นก้าวแรกในการหลอมประตูแห่งการสร้างสรรค์ของเขา
บึ้ม!
พร้อมกับการที่เขากระตุ้นกระบี่ผลาญสวรรค์ ปราณกระบี่อันมหาศาลก็พุ่งทะลวงไปทั่วทั้งโลกใต้พิภพ
แสงสว่างเจิดจ้าทะลวงผ่านม่านพลังชั้นแล้วชั้นเล่าของโลกใต้พิภพโดยตรง ราวกับกระบี่ยักษ์ที่สั่นไหว ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า
โลกเบื้องล่างที่เพิ่งจะสงบลงได้ไม่นานจากเรื่องนิมิตสวรรค์ ก็เกิดความสั่นสะเทือนขึ้นอีกครั้งในตอนที่กระบี่เทพขนาดยักษ์เล่มนี้ปรากฏขึ้น
ภายในดินแดนศักดิ์สิทธิ์เสวียนเทียน เจ้าหุบเขาทุกคนต่างก็มองไปยังกระบี่เทพขนาดยักษ์ที่แทบจะทิ่มแทงฟ้าดินด้วยความตกตะลึง
กระบี่เทพเล่มนั้นทะลวงฟ้าดิน แผ่กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่พร้อมจะทำลายล้างทุกสิ่ง
แม้แต่ผู้แข็งแกร่งระดับราชันย์ศักดิ์สิทธิ์อย่างพวกเขาก็ยังรู้สึกหวาดกลัวภายใต้การกดดันของกระบี่เทพขนาดยักษ์เล่มนี้
ยิ่งไปกว่านั้น ในตอนที่กระบี่เทพขนาดยักษ์ปรากฏขึ้น บนท้องฟ้าดูเหมือนจะมีมหาวิถีทะลวงฟ้าดิน แม่น้ำแห่งกาลเวลาปรากฏขึ้นจากส่วนลึกของมิติเวลา
เงาโบราณร่างแล้วร่างเล่า เดินออกมาจากส่วนลึกของแม่น้ำแห่งกาลเวลานี้
เงาโบราณแต่ละร่างล้วนแผ่กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่สั่นสะเทือนฟ้าดิน กดข่มมหาวิถี
“ซี้ด! นั่นคือเงาของจักรพรรดิบรรพกาลหรือ?”
จ้าวศักดิ์สิทธิ์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เสวียนเทียนปรากฏตัวขึ้น สายตาของเขาจับจ้องไปยังเงาร่างแล้วร่างเล่าที่เดินออกมาจากแม่น้ำแห่งกาลเวลาด้วยความตกตะลึงอย่างสุดขีด
เงาแต่ละร่าง คือจักรพรรดิโบราณหนึ่งองค์
พวกเขาบรรลุวิถีสู่จักรพรรดิ สร้างตำนานขึ้นในแต่ละยุคสมัยที่แตกต่างกัน
แม้ว่าในที่สุดพวกเขาจะร่วงหล่นไปในช่วงปลายยุคสมัย มหาเต๋าแห่งฟ้าดินก็ยังคงจารึกชื่อของพวกเขาไว้
และเงาของจักรพรรดิในแม่น้ำแห่งกาลเวลานั้น ยิ่งเป็นอมตะตลอดกาล
เมื่อเงาของจักรพรรดิบรรพกาลนับไม่ถ้วนเหล่านี้ปรากฏเต็มท้องฟ้า แม่น้ำแห่งกาลเวลาก็สั่นสะเทือน ราชรถทองคำขนาดใหญ่โตไร้ขอบเขตคันหนึ่งก็เคลื่อนออกมาจากส่วนลึกของแม่น้ำแห่งกาลเวลา
นั่นคือราชรถทองคำที่ไม่รู้ว่าผ่านกาลเวลามานานเท่าใด สิ่งที่ลากราชรถก็ไม่ใช่วัตถุธรรมดา แต่เป็นมังกรแท้!
มังกรแท้บรรพกาลเก้าตัวที่สูญพันธุ์ไปจากยุคนี้แล้ว พวกมันลากราชรถทองคำมาจากแม่น้ำแห่งกาลเวลา
ในตอนที่ราชรถทองคำคันนี้เคลื่อนออกมาจากแม่น้ำแห่งกาลเวลา เงาของจักรพรรดิบรรพกาลทุกร่างต่างก็แสดงความเคารพอย่างสูงสุดต่อราชรถทองคำ
พวกเขาดูเหมือนกำลังเคารพบูชาตัวตนที่ไร้เทียมทาน
พวกเขาดูเหมือนกำลังเคารพบูชาตัวตนที่ทั่วทั้งสวรรค์ต่างยกย่อง
ทว่า ภายในราชรถทองคำนั้นกลับว่างเปล่า ราวกับลากอากาศมาทั้งคัน
ถึงกระนั้น เงาของจักรพรรดิบรรพกาลเหล่านี้ก็ยังคงแสดงความเคารพอย่างสูงสุด ไม่กล้าล่วงเกินแม้แต่น้อย
ราชรถทองคำเคลื่อนออกจากแม่น้ำแห่งกาลเวลา
ราชรถทองคำที่ลากโดยมังกรแท้บรรพกาลเก้าตัว หยุดอยู่เบื้องหน้ากระบี่เทพขนาดยักษ์ที่ทะลวงฟ้าดินเล่มนี้
ซี่ ซี่ ซี่!
มังกรศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลเก้าตัวส่งเสียงคำราม ทะลวงฟ้าดิน ทะลวงแม่น้ำแห่งกาลเวลา
พวกมันคุกเข่าลงต่อหน้ากระบี่เทพขนาดยักษ์เล่มนี้ ราวกับกำลังต้อนรับใครบางคน
ในตอนนี้ ทุกคนต่างก็เข้าใจแล้ว
ราชรถทองคำที่ลากโดยมังกรแท้บรรพกาลเก้าตัวนี้ กำลังรอคอยเจ้าของกระบี่เทพขนาดยักษ์เล่มนี้
พวกเขาดูเหมือนจะมาเพื่อต้อนรับเจ้าของกระบี่ยักษ์เล่มนี้
ทว่า ไม่นานพวกเขาก็พบว่า
นั่นไม่ใช่กระบี่เทพที่แท้จริง แต่เป็นเพียงเงา เป็นเพียงแสงกระบี่
มังกรแท้บรรพกาลเก้าตัวลุกขึ้นยืน แววตาเต็มไปด้วยความเสียดาย ลากราชรถทองคำขนาดมหึมากลับเข้าไปในแม่น้ำแห่งกาลเวลาอีกครั้ง
พร้อมกับการหายไปของราชรถทองคำในแม่น้ำแห่งกาลเวลา
เงาของจักรพรรดิบรรพกาลบนท้องฟ้าก็ติดตามกลับไปยังแม่น้ำแห่งกาลเวลาเช่นกัน
นิมิตสวรรค์บนท้องฟ้าดำเนินต่อไปเป็นเวลาหนึ่งเค่อ
ในตอนที่เงาของจักรพรรดิบรรพกาลร่างสุดท้ายหายไป กระบี่เทพขนาดยักษ์ที่ทะลวงฟ้าดินเล่มนั้นก็หายไปเช่นกัน
ภายในโลกเบื้องล่าง
ผู้ฝึกตนทุกคนต่างก็มองท้องฟ้าด้วยความตกตะลึง
ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ สำหรับพวกเขาแล้วเหมือนกับความฝัน
พวกเขาถึงกับสงสัยว่าเกิดภาพลวงตาขึ้นหรือไม่?
เก้ามังกรลากราชรถ จักรพรรดิบรรพกาลนับไม่ถ้วนต้อนรับ นี่เป็นนิมิตสวรรค์ที่ไม่อาจจินตนาการได้!
“ซี้ด! แม้แต่จักรพรรดิบรรพกาลกลับชาติมาเกิด ก็ไม่น่าจะได้รับการต้อนรับเช่นนี้!”
เมื่อเทียบกับนิมิตสวรรค์เมื่อครู่นี้ นิมิตสวรรค์ก่อนหน้านี้ก็เหมือนกับของเด็กเล่น
เหมือนกับเด็กเล่นขายของ ไม่น่าสนใจเลยแม้แต่น้อย
สายตาของจ้าวศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์เสวียนเทียนทะลุทะลวงฟ้าดิน มองเห็นหุบเขาเทพอสูรได้ในพริบตา เมื่อสังเกตเห็นว่าสถานที่ที่นิมิตสวรรค์ปรากฏคือหุบเขาเทพอสูร เขาก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว อุทานออกมาด้วยความเหลือเชื่อว่า
“เป็นไปได้อย่างไรที่จะเป็นหุบเขาเทพอสูรอีกแล้ว?”