บทที่ 46: เพลิงศักดิ์สิทธิ์หลอมสวรรค์กำเนิดจิตวิญญาณ! ฉินอู๋โยวตกตะลึง!
บทที่ 46: เพลิงศักดิ์สิทธิ์หลอมสวรรค์กำเนิดจิตวิญญาณ! ฉินอู๋โยวตกตะลึง!
วิหารเงาทมิฬชั้นที่ 6
ปีศาจในชั้นนี้ มีความแข็งแกร่งน่าทึ่ง
แม้แต่ปีศาจที่อ่อนแอที่สุด ก็ยังมีตบะขอบเขตตัวอ่อนวิญญาณ และปีศาจที่แข็งแกร่งบางตน ก็มีความแข็งแกร่งถึงขอบเขตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์
เมื่อฉินอู๋โยวปรากฏตัวในชั้นนี้ ก็มีปีศาจขอบเขตตัวอ่อนวิญญาณปรากฏตัวขึ้นในระยะไกลทันที
นั่นคือปีศาจที่แข็งแกร่งตนหนึ่ง มีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับขอบเขตตัวอ่อนวิญญาณขั้นกลาง
ปีศาจขอบเขตตัวอ่อนวิญญาณตนนี้ พูดภาษามนุษย์ว่า “ฮ่าฮ่าฮ่า สวะขอบเขตตำหนักศักดิ์สิทธิ์ ก็กล้ามาตายที่นี่! เผ่ามนุษย์ของพวกเจ้าช่างหยิ่งผยองเสียจริง คิดว่าพวกเราปีศาจเป็นอาหารของพวกเจ้ารึ?”
โฮก!
ปีศาจขอบเขตตัวอ่อนวิญญาณตนนั้นอ้าปากพ่นไฟ เปลวไฟลุกโชนล้อมรอบ ทำให้บริเวณรอบๆ ฉินอู๋โยวกลายเป็นทะเลเพลิง
นี่คือเพลิงอสูร มีพลังทำลายล้างน่าทึ่ง แม้แต่ตัวอ่อนวิญญาณก็สามารถเผาไหม้ได้
ทว่า สำหรับฉินอู๋โยวแล้ว เพลิงอสูรเหล่านี้ ไม่ได้อยู่ในสายตาเลย
ฝ่ามือของเขาส่องประกาย เตาหลอมฟ้าดินขนาดเล็กปรากฏขึ้น ในชั่วพริบตาก็กลืนกินเพลิงอสูรโดยรอบเข้าไปทั้งหมด
เมื่อเพลิงอสูรเหล่านี้ถูกกลืนเข้าไป เพลิงศักดิ์สิทธิ์หลอมสวรรค์ก็ปรากฏขึ้น และกลืนกินเปลวไฟเหล่านี้ทั้งหมดด้วยความตื่นเต้น
“อร่อย อร่อย... เอาอีก...”
หลังจากที่เพลิงศักดิ์สิทธิ์หลอมสวรรค์กลืนกินเพลิงอสูรเข้าไป ก็มีเสียงจิตสำนึกที่แผ่วเบาดังออกมาจากเปลวไฟที่กำลังลุกโชน
เสียงนี้แผ่วเบาอย่างยิ่ง และมีเพียงฉินอู๋โยวเท่านั้นที่ได้ยิน
“ซี้ด! เพลิงศักดิ์สิทธิ์หลอมสวรรค์กำเนิดจิตวิญญาณแล้ว?”
เมื่อได้ยินเสียงจากเพลิงศักดิ์สิทธิ์หลอมสวรรค์นี้ ฉินอู๋โยวก็ตกตะลึงเช่นกัน
เพลิงศักดิ์สิทธิ์หลอมสวรรค์คือเปลวไฟที่เกิดจากการหลอมรวมของแก่นแท้ ปราณ และจิตวิญญาณ เป็นหนึ่งในเพลิงเทวะฟ้าดิน
ตามหลักแล้ว เพลิงศักดิ์สิทธิ์หลอมสวรรค์นี้ จะต้องเติบโตถึงขอบเขตสูงสุด จึงจะสามารถกำเนิดจิตวิญญาณได้
แต่ตอนนี้ ระดับของเพลิงศักดิ์สิทธิ์หลอมสวรรค์นี้ อย่างมากก็แค่เพลิงวิญญาณระดับสอง ห่างไกลจากขอบเขตเพลิงเทพอีกแสนแปดพันลี้
กล่าวว่าเป็นเพลิงศักดิ์สิทธิ์หลอมสวรรค์ จริงๆ แล้วควรเรียกว่าเพลิงวิญญาณหลอมสวรรค์ จะเหมาะสมกว่า
เพลิงวิญญาณ เพลิงเทพ เพลิงเซียน
นี่คือเส้นทางการเลื่อนระดับของเปลวไฟทั้งหมดในฟ้าดิน
เปลวเพลิงแต่ละระดับ แบ่งออกเป็นเก้าระดับ
ระดับหนึ่งต่ำสุด ระดับเก้าแข็งแกร่งที่สุด
เกินกว่าระดับเก้าขึ้นไป ก็จะสามารถเลื่อนขึ้นสู่ระดับต่อไปได้
แต่เพลิงศักดิ์สิทธิ์หลอมสวรรค์ของเขา ตอนนี้มีเพียงขอบเขตเพลิงวิญญาณระดับสอง แต่กลับกำเนิดจิตวิญญาณขึ้นมา!
จะเห็นได้ว่านี่เป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจเพียงใด!
“อร่อย? เจ้าอยากกินไฟหรือ?”
สูดหายใจเข้าลึกๆ ฉินอู๋โยวถามอย่างระมัดระวัง
ไม่ว่าเพลิงศักดิ์สิทธิ์หลอมสวรรค์นี้จะกำเนิดจิตวิญญาณขึ้นมาได้อย่างไร อย่างไรก็ตามเขาก็โชคดีอย่างมาก
เพลิงศักดิ์สิทธิ์หลอมสวรรค์ที่กำเนิดจิตวิญญาณขึ้นมา พลังของมันอย่างน้อยก็ต้องสูงกว่าระดับของตนเองสองระดับขึ้นไป
กล่าวคือ ตอนนี้เพลิงศักดิ์สิทธิ์หลอมสวรรค์ในขอบเขตเพลิงวิญญาณระดับสอง พลังของมันอย่างน้อยก็เทียบเท่ากับเพลิงวิญญาณระดับสี่!
“กิน กิน อร่อย... กินไฟ...”
เมื่อได้ยินเสียงจิตสำนึกที่แผ่วเบาจากเพลิงศักดิ์สิทธิ์หลอมสวรรค์อีกครั้ง ฉินอู๋โยวก็เผยรอยยิ้มออกมา
เมื่อมองไปยังปีศาจขอบเขตตัวอ่อนวิญญาณที่ตกตะลึงอยู่ตรงหน้า ฉินอู๋โยวก็เลียริมฝีปาก หัวเราะหึๆ แล้วพูดว่า “เสี่ยวฮั่ว อย่าเพิ่งรีบ! ข้าจะไปหาของกินให้เจ้าเดี๋ยวนี้!”
ก็แค่กินไฟไม่ใช่หรือ?
นี่มันยากตรงไหน?
ฆ่าปีศาจขอบเขตตัวอ่อนวิญญาณนี่ซะ แล้วชิงแก่นแท้เปลวไฟของมันมา ก็ใช้ได้แล้ว
และในขณะที่ฉินอู๋โยวกำลังจะลงมือ ปีศาจขอบเขตตัวอ่อนวิญญาณตนนี้ ก็ได้สติกลับมาจากความตกตะลึง
เมื่อเห็นว่าเพลิงอสูรของตนถูกกลืนกิน เขาก็คำรามอย่างเกรี้ยวกราด “มนุษย์ที่น่าตาย มดปลวกที่ต่ำต้อย! จงรับความโกรธของยมทูตไปซะ!”
โฮก!
เขาอ้าปากพ่นอีกครั้ง เพลิงอสูรที่แข็งแกร่งกว่าเมื่อครู่หลายสิบเท่า ราวกับมังกรเพลิง พุ่งเข้ามาหาเขา
“มาดี!”
“เสี่ยวฮั่ว ไปกินซะ!”
ฉินอู๋โยวหัวเราะเสียงดัง เตาหลอมฟ้าดินขยายใหญ่ขึ้นนับไม่ถ้วนในพริบตา กลืนกินเพลิงอสูรเหล่านั้นเข้าไปทั้งหมด
เมื่อเพลิงอสูรเหล่านี้ ถูกดูดเข้าไปในเตาหลอมฟ้าดินทั้งหมด เพลิงศักดิ์สิทธิ์หลอมสวรรค์ก็กลืนกินเปลวไฟเหล่านี้อย่างตื่นเต้น พร้อมกับส่งเสียงโห่ร้องอย่างตื่นเต้นว่า “อร่อย อร่อย... เอาอีก... กินให้อิ่ม...”
ในพริบตา เพลิงอสูรจำนวนมหาศาล ก็ถูกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หลอมสวรรค์กลืนกินจนหมดสิ้น
และฉินอู๋โยวก็สังเกตเห็นว่า หลังจากดูดซับเพลิงอสูรอย่างต่อเนื่อง พลังของเพลิงศักดิ์สิทธิ์หลอมสวรรค์ก็เพิ่มขึ้นไม่น้อย
ถึงกับมีทีท่าว่าจะเลื่อนระดับ!
“ยังหิวอยู่ไหม?”
“เช่นนั้นก็ให้เจ้ากินให้อิ่มไปเลย!”
ฉินอู๋โยวหัวเราะฮ่าๆ สายตาของเขาจ้องไปยังปีศาจขอบเขตตัวอ่อนวิญญาณที่อยู่ตรงข้าม
ถูกกลืนกินเพลิงอสูรไปอย่างต่อเนื่อง ปีศาจขอบเขตตัวอ่อนวิญญาณก็รู้ว่าเจ้านี่ไม่ใช่คนที่รับมือง่ายๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อสังเกตเห็นสายตาของฉินอู๋โยว เขาก็ถึงกับตัวสั่นด้วยความกลัว
“บ้าเอ๊ย ข้าคือราชันย์ปีศาจผู้ยิ่งใหญ่! จะกลัวหนอนแบบนี้ได้อย่างไร? เทพอสูรผู้ยิ่งใหญ่ โปรดประทานพลังอันไร้ขีดจำกัดให้ข้า ให้ข้าเหยียบย่ำเจ้านี่ที่ล่วงเกินอำนาจของท่านแทนท่านด้วยเถิด!”
เมื่อเสียงของปีศาจขอบเขตตัวอ่อนวิญญาณสิ้นสุดลง ลำแสงลึกลับก็ปรากฏขึ้นจากทุกทิศทุกทางในโลกวิหารเงาทมิฬนี้
ลำแสงเหล่านี้รวมตัวกันอย่างรวดเร็วเข้าสู่ร่างกายของปีศาจขอบเขตตัวอ่อนวิญญาณ
ในชั่วพริบตา ก็มีลำแสงนับหมื่นนับพันหลอมรวมเข้าสู่ร่างกายของปีศาจขอบเขตตัวอ่อนวิญญาณนี้
หลังจากดูดซับลำแสงลึกลับจำนวนมากเช่นนี้ ปีศาจขอบเขตตัวอ่อนวิญญาณขั้นกลางตนนี้ ก็ทะลวงสู่ขอบเขตตัวอ่อนวิญญาณขั้นปลายในพริบตา!
“ฮ่าฮ่าฮ่า... มดปลวกที่ต่ำต้อย ข้าจะบิดหัวของเจ้าออกมา ถวายแด่เทพอสูรผู้สูงศักดิ์ที่สุด!”
เมื่อมองไปยังปีศาจที่ขอบเขตพลังเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน แม้แต่ฉินอู๋โยวก็ยังตกตะลึงกับฉากนี้
“เวรเอ๊ย! เมื่อครู่เกิดอะไรขึ้น? เจ้านี่แค่สวดภาวนาไม่กี่คำ แล้วก็มีพลังลึกลับปรากฏขึ้นมาจริงๆ ทำให้ขอบเขตของเขาทะลวงผ่าน?”
แม้แต่ฉินอู๋โยวก็ยังตกตะลึงกับฉากนี้จนพูดไม่ออก
เดิมทีเขาคิดว่าคำอธิษฐานของปีศาจขอบเขตตัวอ่อนวิญญาณนั้น เป็นเพียงพิธีกรรมเท่านั้น ไม่เคยคาดคิดว่าคำอธิษฐานของเขาจะได้ผลจริงๆ!
ไม่ใช่แค่ได้ผล แต่มันได้ผลเกินไปแล้ว!
เพียงแค่ดูดซับลำแสงลึกลับนับหมื่นนับพัน ก็ทะลวงจากขอบเขตตัวอ่อนวิญญาณขั้นกลางสู่ขอบเขตตัวอ่อนวิญญาณขั้นปลายในพริบตา นี่มันเหมือนกับใช้โปรแกรมโกงเลย
“หรือว่าเทพอสูรที่เขาพูดถึง มีอยู่จริง?”
แม้แต่ฉินอู๋โยวก็ยังสงสัยว่า เทพอสูรที่เจ้านี่อธิษฐานถึง จะอยู่ในโลกวิหารเงาทมิฬนี้หรือไม่?
หากไม่ใช่ แล้วทำไมหลังจากที่เขาอธิษฐานเสร็จ ถึงได้มีการตอบสนองในทันที?
และเทพอสูรหลังจากได้รับคำอธิษฐานแล้ว กลับสามารถใช้วิธีที่น่าอัศจรรย์เช่นนี้ เพิ่มความแข็งแกร่งของปีศาจได้ในพริบตา นี่มันยิ่งน่าเหลือเชื่อเข้าไปใหญ่!
หากไม่ได้เห็นด้วยตาตนเองว่าปีศาจขอบเขตตัวอ่อนวิญญาณตนนี้ ทะลวงจากขอบเขตตัวอ่อนวิญญาณขั้นกลางสู่ขั้นปลาย เขาคงไม่เชื่อเด็ดขาดว่าในโลกนี้จะมีเรื่องน่าอัศจรรย์เช่นนี้
แต่ตอนนี้ เขาต้องเชื่อ
ไม่เพียงเท่านั้น เขายังสงสัยว่าเทพอสูรที่ปีศาจขอบเขตตัวอ่อนวิญญาณอธิษฐานถึง อยู่ในโลกวิหารเงาทมิฬนี้!
ซี้ด!
ฉินอู๋โยวสูดหายใจเข้าลึกๆ สีหน้าเคร่งขรึมอย่างยิ่ง
หากเทพอสูรนั้นมีอยู่จริง เขาก็เท่ากับแย่งอาหารจากปากเสือมิใช่หรือ?
เมื่อความคิดนี้ผุดขึ้นมา เขาก็ถึงกับอยากจะออกจากโลกวิหารเงาทมิฬชั้นนี้ทันที
น่ากลัวเกินไปแล้ว!
ใครจะไปคิดว่า ในโลกวิหารเงาทมิฬนี้ จะมีเทพอสูรที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้อยู่ด้วย?