เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

เล่ม 2 ตอนที่ 7 : ศึกที่สันเขาสีเทา (3)

เล่ม 2 ตอนที่ 7 : ศึกที่สันเขาสีเทา (3)

เล่ม 2 ตอนที่ 7 : ศึกที่สันเขาสีเทา (3)


ติดตามการแจ้งเตือนตอนใหม่ก่อนใครได้ที่แฟนเพจ

Facebook Fanpage กดเลย

==========

เล่ม 2 ตอนที่ 7 : ศึกที่สันเขาสีเทา (3)

สองชั่วโมงหลังออกจากหมู่บ้าน ปาร์ตี้กลุ่มนี้ก็มาถึงทางเข้าของพื้นที่สันเขาสีเทา หลังจัดการฝูงมอนสเตอร์และพักผ่อนเล็กน้อย ข้อความฉับพลันก็เด้งขึ้นมา

=====

ท่านโดนขับไล่ออกจากปาร์ตี้

=====

ผู้ที่กำลังออกคำสั่งการต่อสู้อยู่เบื้องหน้าคือผู้นำปาร์ตี้ กล่าวก็คือ ลีโอได้ขับไล่อาร์คออกจากปาร์ตี้ ไม่เพียงแค่อาร์ค ซิดเองก็ได้รับข้อความดังกล่าวด้วยเช่นเดียวกัน

“ขออภัยนะลีโอนิม ทำไมถึงขับไล่ผมออกจากปาร์ตี้กัน?”

ฉับพลัน สีหน้าของลีโอเปลี่ยนไปขณะที่พูดออกมา “พวกเราไม่ไปต่อแล้ว”

“หา? พูดเรื่องอะไรอยู่กันเนี่ย?” ซิดกระพริบตาราวกับไม่เข้าใจสถานการณ์

ลีโอยกยิ้มขณะเหวี่ยงค้อนลงพื้น

“ในเมื่อไม่มีธุระอะไรให้พูดคุยกันอีกแล้ว ข้าขอบอกให้แกส่งผ้าไหมทั้งหมดมาแล้วไสหัวไปซะ อาร์ค ถ้าแกยอมมอบไข่มุกทั้งหมดที่มีและทำตัวเป็นเด็กดี ข้าจะปล่อยปละละเว้นแกให้ เข้าใจใช่ไหม? อย่าให้ข้าได้พูดซ้ำ”

“วะ-วางแผนแบบนี้เอาไว้ตั้งแต่เริ่มแล้ว...?”

“แน่นอน คิดว่าคนอย่างข้า ฮาร์เก้น จะติดตามแกมาเพราะอยากได้ถั่วลิสงสักเม็ดหรือไงกัน?”

“นะ-นายจะทำแบบนี้ไม่ได้ สิ่งของพวกนี้เป็นผมซื้อหามาโดยเดิมพันอนาคตเอาไว้ ถ้าหากเสียมันไปผมก็ต้องล้มละลาย ผมยอมตายเสียดีกว่า!”

“ถ้ายังจะพูดมากอีกก็ไม่มีทางเลือกแล้วแหละนะ เฮ้อ ถึงนี่มันจะแพงไปหน่อยก็เถอะ”

ลีโอนำเอาม้วนคัมภีร์สีแดงออกมากาง “เป้าหมาย ซิด กำหนดเป้าหมาย ผ้าไหม”

จากนั้น กระแสลำแสงจึงแผ่พุ่งออกมาล้อมซิดเอาไว้

‘นี่มันม้วนคัมภีร์โจมตี?’

อาร์คสะดุ้งโดยอัตโนมัติ ทว่าซิดนั้นไม่ได้รับความเสียหายใด มันไม่ใช่คัมภีร์โจมตี ทว่า ใบหน้าของซิดต้องซีดเผือดโดยทันที เขาถึงกับล้มลงด้วยร่างกายสั่นเทิ้มขณะที่น้ำตาหยาดหยดลงจากดวงตาคู่นั้น

“ดะ-ได้โปรดปล่อยผมไป ถ้าหากผมขายผ้าไหมในกิรันได้จะมอบให้ท่านถึงครึ่งหนึ่ง”

“เหตุใดข้าต้องเลือกหนทางยากลำบากในเมื่อมันมีหนทางง่ายได้รับมารออยู่ตรงหน้ากัน?”

อาร์คยังไม่เข้าใจสถานการณ์ทั้งหมดตรงหน้านี้

เมื่อผู้เล่นกลายเป็นฆาตกร พวกเขาจะได้รับโทษทัณฑ์อันใหญ่หลวง พวกเขาจะไม่สามารถซื้อหรือขายสิ่งใดจากร้านค้าได้ กระทั่งว่าพวกเขาจะเข้าหมู่บ้านขนาดใหญ่สักแห่งหนึ่ง พวกเขายังโดนหมายหัว

หากเป็นฆาตกรไปครั้งหนึ่งแล้ว การที่จะลบล้างสถานะนี้ไปได้จำเป็นต้องถูกคุมขังในเรือนจำอยู่หลายวันและต้องจ่ายค่าปรับ แน่นอนว่าเวลาที่ต้องอยู่ในเรือนจำกับค่าปรับนั้นมันก็ขึ้นอยู่กับความวุ่นวายที่พวกเขาก่อรวมถึงเลเวล สำหรับผู้ที่เลเวลเกินกว่า 60 ระยะเวลาการคุมขังนับได้ว่าไม่ใช่จำนวนน้อยเลยทีเดียว

ไม่ว่าพวกเขาจะอยากได้ผ้าไหมขนาดไหน มันก็ไม่คุ้มเลยที่จะต้องกลับกลายเป็นผู้เล่นฆาตกร ดังนั้นแล้วอาร์คจึงสงสัยความต้องการของทั้งสอง เขาไม่อาจจินตนาการถึงกรณีเลวร้ายที่สุดที่จะเกิดขึ้นได้

นั่นไม่ใช่ทั้งหมดที่เขายังไม่เข้าใจ ในเมื่อพ่อค้ามีของมากมายอยู่ในกระเป๋านอกจากผ้าไหม กระทั่งว่าซิดโดนฆ่าไป โอกาสที่ผ้าไหมจะดร็อปก็น้อยนิดนัก ทว่า ลีโอและซิดทั้งสองต่างเผยท่าทีราวกับผ้าไหมต้องดร็อปออกมาอย่างแน่นอน

‘มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย?’

“ต้องขออภัย มันไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ในเมื่อพวกเราเองก็ต้องอยู่รอด!”

ขณะที่ลีโอพุ่งเข้าใส่พร้อมเหวี่ยงค้อนนั้น อาร์คยังคงคิดไม่ตก ถ้าหากอีกฝ่ายเป็นมอนสเตอร์ เขายังมีความมั่นใจว่าจะสามารถโค่นล้มได้ถึงสองหรือสามตัวกระทั่งเลเวล 70 ก็ตาม

ทว่า คู่ต่อสู้ของเขาคือผู้เล่น สองคนมันออกจะเกินไปแม้จะเป็นอาร์คก็ตาม

‘หรือเราควรหนีดีนะ?’ อาร์คคิดเช่นนั้น ทว่า...

“บ้าไปแล้ว งั้นผมก็ยอมเตรียมสูญเสีย!”

ซิดนำเอาม้วนคัมภีร์ออกมาอย่างรวดเร็ว และเมื่อเขากางมันออก แสงได้ปกคลุมและตัวเขาก็หายไป มันเป็นผลลัพธ์อันน่าทึ่งจากม้วนคัมภีร์ราคาแพงและหายากอย่าง [วาร์ป]

“ไอ้บ้านั่น มันถึงกับซ่อนม้วนคัมภีร์วาร์ปเอาไว้”

ลีโอขบเขี้ยวฟันของตนขณะเหวี่ยงค้อนลงบนพื้น

“เหอะ แกคิดหรือว่าข้าจะปล่อยไปง่ายขนาดนั้น? [ตามรอย]!”

โดยไม่ชักช้า อย่างรวดเร็วลีโอได้ใช้ม้วนคัมภีร์อีกเล่มด้วยดวงตาเรืองแสงแดงก่ำ ด้วยดวงตาสีแดงนี้ ลีโอสามารถมอบไปโดยรอบค้นหาซิดที่หนีไปในระยะสองร้อยเมตรได้ มันเป็นการต่อสู้ประหลาดโดยใช้ม้วนคัมภีร์

ลีโอตะโกนออกขณะไล่ล่าซิด “ฮาร์เก้น จัดการด้านนี้ด้วย! คนเดียวรับมือไหวใช่ไหม?”

“แหงอยู่แล้ว” ฮาร์เก้นหัวเราะขณะมองอาร์ค “แกก็คงไม่คิดจะส่งมอบไข่มุกออกมาไม่ว่าจะอะไรก็ตามใช่ไหม?”

ฮาร์เก้นกระทำเช่นเดียวกับลีโอ เขานำเอาม้วนคัมภีร์ออกมาและเล็งเป้าหมายเอาไว้ที่ไข่มุก เหมือนก่อนหน้านี้ อาร์คก็ยังไม่เข้าใจว่าม้วนคัมภีร์นั่นทำอะไรได้ ทว่าดูเหมือนมันจะไม่ได้สร้างความเสียหายใดขึ้นมา หลังจากนั้น ฮาร์เก้นจึงเหวี่ยงขวานสองมือของมันพุ่งเข้าใส่เขา

นี่มันสถานการณ์ไร้เหตุผลสิ้นดี

‘อะไรของไอ้หมอนี่? อะไรที่ทำให้มันเชื่อมั่นว่าจะยืนหยัดต้านทานเราได้ไหว?’

ฮาร์เก้นเลเวลต่ำกว่าอาร์ค 3 ระดับ อีกฝ่ายย่อมรู้อยู่แล้ว แต่แล้วทำไมถึงคิดว่าจะจัดการอาร์คด้วยตัวคนเดียวได้กัน?

‘หรือจะคิดว่าจัดการเราลงได้เพราะเราอาชีพโจร?’

ถ้าเป็นเช่นนั้นก็นับว่าน่ายินดี อาร์คกำลังเป็นกังวลอยู่เลยว่าจะรับมือผู้เล่นเลเวล 60 กว่าสองคนยังไงดี ถ้าหากคู่ต่อสู้มีคนเดียว กระทั่งว่าอีกฝ่ายเลเวลสูงกว่า เขาก็ยังมีความมั่นใจว่าจะจัดการได้

อย่างรวดเร็ว อาร์คเริ่มเคลื่อนไหวออกขณะเหวี่ยงดาบ

ด้วยเสียงอันหนักอึ้งดังก้อง ทว่าฮาร์เก้นกลับสามารถใช้ทักษะออกได้ทันทีราวกับไม่ได้รับความเสียหายอะไรมากนัก อาร์คปัดป้องการโจมตีเข้าใส่ด้วยดาบของตน แต่ดูเหมือนความเสียหายที่เขาได้รับมันจะเป็นปริมาณที่เกินจะเชื่อ

‘อะ-อะไรเนี่ย? นี่ความเสียหายจากผู้เล่นเลเวล 62 จริง?’

นี่มันแตกต่างกันราวกับพลิกกลับจากที่เขาเคยต่อสู้กับพวกมอนสเตอร์มา อาร์คใช้เนตรแห่งแมวออกจนต้องเผยสีหน้าหนักอึ้ง

‘หา? อะไรกันเนี่ย?’

ด้วยเนตรแห่งแมว เขาเห็นว่าเลเวลของฮาร์เก้นแท้จริงแล้วคือ 71

นอกจากนี้ อีกฝ่ายยังเป็นผู้เล่นฆาตกรอีกด้วย!

เขามั่นใจว่าซิดได้ตรวจสอบเลเวลและค่าสถานะก่อนออกจากหมู่บ้านแล้ว เลเวล 62 กับค่าสถานะปกติทั่วไป แต่เพียงแค่สี่ชั่วโมง ข้อมูลถึงกับเปลี่ยนไปราวพลิกหน้ากระดาษ หลังใช้สมองคิดชั่วครู่ ในที่สุดอาร์คก็เข้าใจสถานการณ์

‘เราติดกับแล้ว ซิดเองก็ร่วมขบวนการนี้ด้วย?’

ซิดเป็นคนตรวจสอบข้อมูล และในเมื่อซิดเป็นคนที่เขาบังเอิญพบเจอ รวมถึงเป็นคนออกปากเรื่องข้อมูลเหล่านั้นออกมา อาร์คจึงเชื่อใจ มันเป็นสถานการณ์โดยทั่วไปที่กระทั่งความขี้ระแวงของอาร์คยังเผลอมืดบอดเชื่อไปโดยสนิทใจ

ท้ายที่สุดแล้ว ทั้งซิดกับลีโอที่กระทำนั่นก็แค่การแสดง!

‘พวกมันเล็งเราไว้ตั้งแต่แรกแล้ว ไอ้พวกบัดซบ!’

โทสะของเขาเริ่มพวยพุ่งออกมา

‘เราไม่ควรเชื่อใจไอ้พวกผู้เล่นจริงด้วย!’

“เอาล่ะ ปล่อยวางมันไปก่อนแล้วกัน ฉันจะทำให้แกเสียใจที่เชื่อมั่นในเลเวลจนกล้าเผชิญหน้าเพียงลำพังกับฉันคนนี้ คมดาบแห่งความมืด!”

ดาบของแลนเซลเหวี่ยงสะบัดเข้าใส่สีข้างของฮาร์เก้นจนเกิดแสงสีแดงส่องสว่างขึ้น

=====

ท่านโจมตีความเสียหายคริติคอล!

=====

ฮาร์เก้นชักเท้าถอยกลับ กระทั่งว่าสวมใส่เกราะเพลทยังเสียพลังชีวิตไปถึง 10% เพราะการโจมตีครั้งเดียว

“แกจะโชคดีไปแล้วมั้ง แต่ยังไงมันก็ไร้ประโยชน์!”

ฮาร์เก้นยังคงเผยสีหน้ามาดมั่นกับความสามารถของตน

ดูเหมือนอีกฝ่ายจะเชื่อว่าการโจมตีคริติคอลเมื่อครู่เป็นความบังเอิญ ฮาร์เก้นเลเวล 71 อาร์คเลเวล 65 มันยังมีความแตกต่างมากถึง 6 เลเวล

ความแม่นยำและความเร็วโจมตีเหล่านี้เป็นเขาได้มาจากใต้น้ำ!

ทั้งดาบและลูกเตะของอาร์คโรมรันเข้าใส่ราวประกายแสง

ตุบ ตุบ ตุบ ตึง!

ลูกเตะแตกต่างไปจากการโจมตีด้วยดาบ ดาบนั้นมอบให้เพียงแค่ความเสียหาย ทว่าลูกเตะให้ผลสลบหรือไม่ก็มึนงงในอัตราที่กำหนด นอกจากนี้ ศัตรูยังเป็นนักรบที่สวมใส่เกราะหนัก เมื่อใดก็ตามที่เขาเตะออกไปโดยมีสถานะพิเศษเป็นผลลัพธ์ อีกฝ่ายจะไม่อาจทรงตัวได้และด้วยน้ำหนักที่มากนั้นจะทำเอาต้องถอยกลับและซวนเซ

“อะ-อะไรกัน? เกิดอะไรขึ้นกับร่างเรา?”

ฮาร์เก้นตะโกนออกขณะสับสนเพราะผลลัพธ์พิเศษของลูกเตะ

เกราะหนักที่ฮาร์เก้นสวมใส่เป็นเหตุทำให้ไม่อาจตามการเคลื่อนไหวของอาร์คได้ทัน อีกทั้งยังป้องกันตนเองได้ไม่ดีนัก การฝึกฝนการต่อสู้ใต้น้ำทำให้การใช้ดาบของอาร์คเฉียบคมมากขึ้นจนสามารถแทงเข้าไปยังช่องว่างของชุดเกราะได้

นักสู้ที่สวมใส่เกราะหนักไม่ต่างอะไรไปจากปู ข้อต่อของเกราะเป็นจุดที่การป้องกันต่ำที่สุด นอกจากนี้ คมดาบแห่งความมืดของอาร์คยังมีผลไม่สนพลังป้องกันอีกด้วย

แทบจะในทันที พลังชีวิตของฮาร์เก้นเหลือเพียงแค่ 10% เท่านั้น

“ระ-เรื่องบ้าแบบนี้เกิดขึ้นได้ยังไงกัน?”

ต่อหน้าสายตาเจ็บแค้นของฮาร์เก้น อาร์คเงื้อขาของตนขึ้น จากนั้นจึงหยุดกลางอากาศเสี้ยววินาทีที่ก่อนลั่นการปะทะราวสายฟ้าฟาดเข้าใส่กลางกระหม่อมของฮาร์เก้น

ลูกเตะฟาด!

ด้วยอาการมึนงง ฮาร์เก้นลงไปคุกเข่าข้างหนึ่ง ร่างกำลังเรืองแสงสีแดงออกมา

โอกาสดับเบิลคริติคอล!

=====

ด้วยดับเบิลคริติคอล ท่านสามารถสร้างความเสียหายสองเท่าของคริติคอลได้

=====

อาร์คใช้โอกาสนี้สังหารฮาร์เก้นลง

“นะ-นี่มันเป็นไปไม่ได้...”

ขณะที่ยังไม่อาจทำใจได้ ฮาร์เก้นถึงกับโดนบังคับให้ล็อคเอาท์ออกจากเกมไป

=====

ท่านได้สังหารผู้เล่นฆาตกรเลเวล 71

ได้รับค่าชื่อเสียงเพิ่ม 40

=====

หมวกที่ฮาเก้นสวมใส่ร่วงหล่นลงมา

“เดดริค เปลี่ยนร่างเป็นค้างคาวแล้วไปหาซิดกับลีโอ!”

อาร์คอัญเชิญเดดริคออกมาขณะกัดฟันกล่าว

ถ้าหากพวกมันคิดเล่นงานอาร์ค พวกมันก็สมควรที่จะรอคอยอยู่ในบริเวณใกล้เคียงสถานที่ต่อสู้ ไอ้พวกบัดซบเหล่านี้ถึงกับหลอกลวงอาร์ค เขาจึงมีจิตคิดไล่ตามพวกมันกระทั่งถึงขุมนรกเพื่อล้างแค้นพวกมันให้จงได้ ถ้าหากเขาไม่อาจฆ่าพวกมันได้ โทสะของเขาย่อมไม่มีทางลดลง

‘พวกมันไม่อาจให้อภัย!’

“พวกมันอยู่ไม่ไกลขอรับ!”

“นำทางไป”

อาร์คสวมใส่ชุดเกราะผู้พิทักษ์แห่งชาวเงือกที่เก็บเอาไว้และตามเดดริคที่นำทางไป

ชุดเกราะผู้พิทักษ์แห่งชาวเงือกไม่อาจซ่อมแซมได้ด้วยกล่อง หนทางเดียวที่จะซ่อมแซมมันได้คือเวทมนตร์ฟื้นคืน แต่เขาไม่คิดจะใช้เพราะมันยังเป็นเพียงแค่ขั้นกลาง แต่ตอนนี้สถานการณ์ได้เปลี่ยนไปแล้ว

* * *

หลังเข้ามาในป่า เขาพบเห็นภาพที่ประหลาดตาฉากหนึ่ง

เขามั่นใจว่าสองคนนั้นต้องกำลังหัวเราะอย่างโง่งมอยู่เป็นแน่ ทว่าสถานการณ์นี้มันไม่ต่างไปจากก่อนหน้า ซิดยังคงวิ่งหนีราวกับเท้านั้นโดนเปลวเพลิง ลีโอกำลังไล่ล่าตามหลังไปขณะก่นด่าสาปแช่ง คาดว่าลีโอน่าจะโจมตีโดนไปบ้างพอสมควร พลังชีวิตของซิดตอนนี้เหลือเพียงแค่ 30% เท่านั้น

‘อะไรกันเนี่ย? ไม่ใช่ว่าพวกมันเป็นพวกเดียวกัน?’

ขณะนั้นเอง ค้อนของลีโอได้หวดเข้าใส่แผ่นหลังของซิด

มันไม่ใช่การโจมตีที่พ่อค้าจะป้องกันเอาไว้ได้เพราะพลังป้องกันที่น้อยนิดเกินจะเชื่อที่พวกเขามี

ซิดล้มลงพร้อมกับเข้าสภาวะวิกฤตโดยทันที

“บัดซบ แกมันไอ้คนน่ารังเกียจ!”

“เหอะเหอะ ไม่ใช่ว่าพวกเรากำลังสนุกไปกับเกมอยู่หรือไงกัน?” ลีโอเงื้อค้อนของมันขึ้นขณะฉีกยิ้มกว้าง

ขณะนั้นเอง ใบหน้าของลีโอกลับโดนเดดริคเข้าบดบังเอาไว้

“อะ-อะไรเนี่ย? ค้างคาว?”

ตูม!

ขณะเดียวกัน การโจมตีอันแข็งแกร่งพลันโลดแล่นเข้าใส่กลางหลังของลีโอ

เขาได้รับชมสถานการณ์จากที่ห่างไกลออกไปก่อนหน้านี้ แต่อาร์คก็ยังครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งจึงค่อยตัดสินใจโจมตีเข้าใส่จากทางด้านหลัง เขาไม่อาจเข้าใจว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้น แต่ตอนนี้เขาคิดว่าพวกมันไม่ใช่ฝ่ายเดียวกันเป็นแน่

ลีโอหันกลับมาพร้อมเผยสีหน้าที่บิดเบี้ยว

“กะ-แก ได้ยังไงกัน...?”

“ไปถามเพื่อนแกตอนคืนชีพเอาเถอะ”

อาร์คไม่คิดปล่อยโอกาสแม้สักนิด โดยทันที เขาลั่นการโจมตีด้วยดาบและมือรัวเข้าใส่

‘ไอ้บ้านี่เลเวล 73 แต่ความสามารถก็ใกล้เคียงกับฮาร์เก้น แต่ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่เคี้ยวยากอะไร’

ลีโอแข็งแกร่งกว่าฮาร์เก้น

อย่างแรก เลเวลของลีโอสูงกว่า อุปกรณ์สวมใส่ก็ดีกว่า นอกจากนี้ เป็นเพราะมันมีโล่ มันจึงไม่ง่ายเลยที่จะเล็งช่องว่างระหว่างชุดเกราะเข้าไปได้

แต่ยังไงลีโอก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอาร์ค

“อะ-อะไรกันเจ้าค้างคาวนี่?”

เดดริคที่ฟื้นคืนความเชื่อมั่นจากอาร์คมาได้ด้วยสภาพสิ้นท่า มันกำลังข่วนเข้าที่ใบหน้าของลีโอจนเกิดแผลขณะที่อีกฝ่ายคิดต่อสู้ด้วยการฟาดฟันค้อนเข้าใส่

ดังคาด หลังอาร์คฝึกฝนให้อย่างหนัก เซนส์การต่อสู้ของเดดริคก็เหนือล้ำยิ่ง ด้วยสถานการณ์ตอนนี้ มันสามารถโจมตีช่วยเหลือสนับสนุนอาร์คได้เป็นอย่างดี ขณะที่เดดริคยังคงโจมตีอย่างต่อเนื่อง ความแม่นยำของลีโอที่จะฟาดฟันค้อนก็ลดลงมหาศาล ขณะที่ไม่อาจโจมตีออกได้ง่ายนักก็ต้องพบกับการสวนกลับอย่างแรง ขณะที่ลีโอเงื้อค้อนของตนขึ้น การโจมตีสวนกลับก็พลันพุ่งผ่านเข้าไประหว่างช่องว่างของโล่แล้ว

ถ้าหากโจมตีสวนกลับสำเร็จ พลังการโจมตีก็จะเพิ่มขึ้นอีก 50%!

ไม่ว่าจะเป็นชุดเกราะที่วิเศษปานใด มันไม่มีทางที่จะรับการโจมตีปกติที่มีพลังถึง 150% ได้เป็นแน่ นอกจากนี้ ชุดเกราะก็ไม่ใช่อะไรที่จะใช้ได้ตลอดไป ชุดเกราะของลีโอพลันแตกกระจายไปในพริบตาขณะที่พลังชีวิตเริ่มร่วงหล่นลงอย่างรวดเร็ว

“บัดซบ! แกตาย!”

ขณะที่โดนกดดันเข้าสู่สภาวะวิกฤต ลีโอจึงนำเอาโพชั่นออกมาใช้งาน

‘โพชั่นฟื้นฟูระดับสูง!’

ในบรรดาโพชั่นทั้งหมด โพชั่นระดับต่ำจะฟื้นฟูพลังชีวิตได้ 100 หน่วย โพชั่นระดับกลางจะฟื้นฟูพลังชีวิตได้ 300 หน่วย และโพชั่นระดับสูงจะฟื้นฟูพลังชีวิตได้ 500 หน่วย มันไม่มีข้อจำกัดด้านการดื่มโพชั่นฟื้นฟูพลังชีวิต ตราบเท่าที่เงินถึงก็ย่อมสามารถที่จะฟื้นฟูพลังชีวิตเมื่อใดก็ได้ อาร์คไม่เคยสงสัยในระบบนี้ของเกมเลย

ดังนั้นแล้ว ไม่ใช่หมายความว่าจะเป็นอมตะหรอกหรือหากเอาแต่ดื่มโพชั่นระดับสูงโดยไม่ต่างอะไรกับการดื่มน้ำ? ทว่า อาร์คก็พบถึงข้อบกพร่องของระบบดังกล่าว

ในช่วงเวลาที่นำเอาโพชั่นออกมาดื่ม ขณะที่ต้องเปิดกระเป๋าออกและดื่มโพชั่น พวกเขาจะอยู่ในสภาพไร้การป้องกันโดยสมบูรณ์ แน่นอนว่ามันเป็นโอกาสงามที่จะสร้างความเสียหายคริติคอลได้ ท้ายที่สุด กระทั่งว่าพวกเขาดื่มโพชั่นฟื้นพลังชีวิต 500 หน่วยเข้าไป ถ้าหากพวกเขาต้องสูญเสียพลังชีวิตถึง 500 หน่วยขณะที่ดื่มพวกมัน มันก็ไม่ต่างอะไรกับไม่ได้อะไรขึ้นมา

นี่ไม่ใช่ข้อเสียเปรียบเพียงอย่างเดียว หากจงใจคิดแทรกแซงระหว่างที่ผู้เล่นดื่มโพชั่น ถ้าหากสามารถโจมตีเข้าที่มือได้ มันก็เป็นไปได้ที่โพชั่นจะดร็อปลงกับพื้น อาร์คได้เรียนรู้เรื่องนี้ตอนที่เจ้าค้างคาวเข้าไปขัดขวางอันเดลบริเวณปากเพื่อไม่ให้มันดื่มโพชั่นเข้าไปได้

เพราะเหตุนี้ อาร์คจึงไม่เคยคิดใช้งานโพชั่นแม้กระทั่งขณะที่สู้กับมอนสเตอร์ แน่นอนว่าผลลัพธ์เช่นนี้หากมันมีผลขณะเผชิญหน้ากับผู้เล่นด้วยกันได้ มอนสเตอร์ที่ฉลาดมันก็อาจมีความเป็นไปได้เช่นเดียวกัน

‘ไอ้หน้าโง่ มันเป็นไอ้น่าโง่เลเวลสูงชัด ๆ’

“พุ่งปะทะความมืด!”

ที่จริง เดดริคนั้นเลเวลสูงกว่าลีโอในด้านความสามารถในการรับมือสถานการณ์ ออร่าสีดำขลับกำลังพวยพุ่งออกมาจากปากของเดดริคขณะที่เข้าขัดขวางการมองเห็นของลีโอเอาไว้ จากนั้น ขณะที่ลีโอมึนงง เดดริคจึงพุ่งเข้าใส่อย่างสุดแรงจนอีกฝ่ายลอยลิ่ว

“อั่ก! โอ๊ย หัวข้า”

ขณะที่กระหน่ำโจมตี เดดริคที่บินเข้าปะทะนั้นไม่ต่างอะไรกับกำปั้นที่พุ่งเข้าปะทะศีรษะของอีกฝ่าย ลีโอที่เร่งร้อนคิดดื่มโพชั่นต้องสั่นเทิ้มราวกับตกอยู่ในภวังค์

อาร์คออกคำสั่งโดยไม่รีรอ “เจ้างู ไอเทมนั่น! กินมันเข้าไป!”

เจ้างูน้อยที่พันอยู่รอบเอวของอาร์คดวงตาเบิกกว้างขณะแลบลิ้นยาวออกมา ราวกับกบแลบลิ้นจับแมลงวัน มันใช้ลิ้นนั้นม้วนพันเข้ากับโพชั่นและกลืนกินเข้าไป

นี่คือคอมโบประสานของสมุนปีศาจ!

หลังได้เห็นเจ้างูเลียริมฝีปากไปแล้ว ลีโอถึงกับตะโกนออกมาอย่างแตกตื่น

“เฮ้ย! นะ-นั่นมันอะไรกัน?”

“ถามเพื่อ? ยังไงแกก็จะตายอยู่แล้ว คมดาบแห่งความมืด!”

“ไม่!” ลีโอเร่งร้อนยกโล่ขึ้นมาบัง

ทว่าก่อนที่คมดาบของอาร์คจะเข้าถึงตัวโล่ มันกลับมลายหายไป

จากนั้น มันจึงไปปรากฏขึ้นที่หน้าจมูกของลีโอพร้อมกับความเสียหายคริติคอล

โดยไม่สนพลังป้องกัน อีกทั้งยังมีเดดริคที่ครอบครองดาบวิเศษนี้ถูกอัญเชิญออกมา พลังโจมตีมันจึงเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ด้วยเสียงกรีดร้องอันดังก้อง ร่างของลีโอกระเด็นกลับ ร่างนั้นกำลังสั่นเทิ้มจนกระทั่งกระแทกเข้ากับต้นไม้ร่วงลงไปกองกับพื้นจากนั้นจึงค่อยโดนบังคับล็อคเอาท์ออกเกมไป

ได้ทั้งโบนัสชื่อเสียง 40 หน่วย ค้อน กับม้วนคัมภีร์อีกสองที่ดร็อปออกมา

“อะ-อาร์คนิม...!” ซิดที่รับชมอยู่ด้วยความเป็นกังวลพลันส่งเสียงประหลาดใจดังขึ้น

ก็นะ ในเมื่ออาร์คที่เลเวลต่ำกว่าลีโอถึง 8 ระดับกลับเอาชนะมาได้ ย่อมต้องประหลาดใจพอสมควร

“ต้องขอบคุณท่านที่ทำให้ผมรอด ผมเกือบจะโดนปล้นจนล้มละลายไปเสียแล้ว”

หลังรวบรวมสติกลับมาได้ ซิดพลันกระเด้งตัวขึ้นเดินไปยังร่างศพของลีโอ เหตุผลที่ว่าร่างศพทำไมถึงไม่หายไปเป็นเวลายี่สิบสี่ชั่วโมงก็เพราะเป็นสิ่งที่ผู้พัฒนาการเกมกำหนดเอาไว้

“ไอ้ตัวชาติชั่ว! หน้าไม่อาย!”

หลังได้โพล่งโทสะออก ซิดจึงเกาศีรษะขณะหันหน้ามา

“เป็นเพราะผมเลยทำให้อาร์คนิมเดือดร้อนไปด้วย น่าอับอายยิ่งนัก”

จากนั้น อาร์คได้แอบเก็บไอเทมของตนขึ้นมาแล้วค่อยหันศีรษะกลับไป มันไม่มีอะไรอื่นนอกเสียจากสายตาที่เย็นเยียบมองออกไปยังซิด

“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

“หมายถึงอะไรหรือครับ?”

“ซิดนิม ที่โรงเตี๊ยมนายพูดเอาไว้ว่าพวกมันเลเวลต่ำกว่าฉัน นายยังบอกอีกว่าพวกมันไม่ใช่ผู้เล่นฆาตกร ดังนั้นแล้วฉันก็เลยคิด ว่านายกับพวกมันทำงานร่วมกัน”

“ไม่ ไม่ ผมไม่ใช่นะ! ผมเองก็โดนมันหลอก!”

“หลอก? ไม่ใช่ว่าใช้ม้วนคัมภีร์ไปหรือไงกัน?”

“เอ่อ อาร์คนิมอาจไม่ทราบ”

ซิดครุ่นคิดไปชั่วครู่ก่อนที่จะนึกถึงคัมภีร์ที่ลีโอดร็อปเอาไว้

“อย่างแรกเลย ตรวจสอบไอเทมที่ลีโอดร็อปเอาไว้ นั่นจะอธิบายได้เร็วกว่าครับ”

จบบทที่ เล่ม 2 ตอนที่ 7 : ศึกที่สันเขาสีเทา (3)

คัดลอกลิงก์แล้ว