บทที่ 103 ตาต่อตา ฟันต่อฟัน!

บทที่ 103 ตาต่อตา ฟันต่อฟัน!

ชีพจรเทพในผลึกกลืนเทวะ ถูกทะลวงจนครบหนึ่งร้อยเส้นแล้วด้วยผลจากการกลืนกินเศษเสี้ยวผลึกชีวิตเทพมารกายา แต่ทว่า ในตอนนี้ ฉินเฉินไม่ได้ใช้พลังเต็มที่! เขาใช้พลังไปเพียงครึ่งเดียว! พลังจากชีพจรเทพห้าสิบเส้น แถมยังเป็นชีพจรเทพระดับลึกลับ ขั้นต่ำ! พลังการต่อสู้ของฉินเฉิน เพิ่มขึ้นถึงยี่สิบเท่า! หมายความว่า ถ้าใช้พลังเต็มที่ พลังการต่อสู้ของฉินเฉิน จะเพิ่มขึ้นถึงสี่สิบเท่า! แต่ฉินเฉินคิดว่า แค่ยี่สิบเท่า ก็เพียงพอที่จะจัดการลู่เทียนเสวี่ยแล้ว!

อย่างน้อย ก็เพียงพอที่จะรับมือกระบี่นี้!

กลิ่นอายพลังอันบ้าคลั่งระเบิดออกมาจากร่างของฉินเฉิน ทำเอาลู่เทียนเสวี่ยที่กำลังคลุ้มคลั่งชะงักไปชั่วขณะ

“เพลงดาบสายฟ้า กระบวนท่าที่สาม สายฟ้าทะลวงสูญ!!”

ฉินเฉินไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว ไม่แม้แต่จะใช้ความได้เปรียบของวิชานาท่าร่าง เขาเลือกที่จะ... ปะทะซึ่งๆ หน้า!

ด้วยพลังที่เพิ่มขึ้นยี่สิบเท่า ดาบนี้ของฉินเฉินจึงรุนแรงกว่าครั้งไหนๆ! แถม ดูเหมือนการตื่นรู้ของชีพจรเทพ จะช่วยยกระดับวิชายุทธ์ของฉินเฉินให้เข้าใกล้ขั้นสมบูรณ์แบบยิ่งขึ้นไปอีก!

ตูม! เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว พร้อมกันนั้น ร่างของใครบางคนก็ปลิวว่อนออกมาจากจุดปะทะ กระแทกเข้ากับม่านพลังของค่ายกลสายฟ้าสะกดอย่างแรง

อั๊ก! ลู่เทียนเสวี่ยกระอักเลือดออกมา ลมหายใจรวนเรถึงขีดสุด

ลู่เทียนเสวี่ย... แพ้แล้ว? เห็นภาพนี้ ทุกคนตกตะลึงจนตาค้าง

“เป็นไปไม่ได้!!!” เหลียงหงหรูเบิกตากว้าง ตะโกนลั่น เขารู้อานุภาพของกระบี่นี้ดี เขาไม่คิดเลยว่า ลู่เทียนเสวี่ย จะพ่ายแพ้ให้กับฉินเฉิน แถมยังถูกซัดกระเด็นจนกระอักเลือด!

“การตื่นรู้ของสายเลือด! ฉินเฉินเป็นผู้ฝึกยุทธ์สายเลือด!” “พระเจ้าช่วย เขามีไพ่ตายซ่อนอยู่อีกกี่ใบกันแน่?” “กระบี่ที่รุนแรงขนาดนั้น ลู่เทียนเสวี่ยยังแพ้อีกหรือ!” เห็นพลังที่ระเบิดออกมาจากร่างของฉินเฉิน ทุกคนก็รู้ทันทีว่าฉินเฉินเป็นผู้ฝึกยุทธ์สายเลือด แถมระดับสายเลือดต้องไม่ธรรมดาแน่! เพราะพลังที่ระเบิดออกมา มันรุนแรงเกินไป!

“เจ้า... อ่อนหัดเกินไป!” มองดูลู่เทียนเสวี่ยที่หน้าซีดเผือด ฉินเฉินเอ่ยเสียงเรียบ คำพูดสั้นๆ สี่คำ แต่บาดลึกเข้าไปในใจของลู่เทียนเสวี่ยราวกับคมมีด

อ่อนหัด? ได้ยินคำนี้ ลู่เทียนเสวี่ยตัวสั่นเทิ้ม นางส่ายหน้าอย่างบ้าคลั่ง “ก่อนอายุสิบหก เจ้ากดขี่ข่มเหงข้ามาตลอด ในวันสืบทอดมรดก พรสวรรค์ของเจ้าก็เหนือกว่าข้า!” “แต่วันนี้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!!” “คนที่แพ้... ต้องเป็นเจ้า!!!”

ลู่เทียนเสวี่ยสติแตกไปแล้ว ความหยิ่งยโสในใจทำให้นางระเบิดอารมณ์ออกมาจนหมดสิ้น

“วิชาสังเวยโลหิต!!” ลู่เทียนเสวี่ยกรีดร้องเสียงแหลม ทันใดนั้น ฉินเฉินก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากร่างของลู่เทียนเสวี่ย

“นางใช้วิชาต้องห้าม!” เห็นดังนั้น เหลียงหงหรูตกใจมาก 《วิชาสังเวยโลหิต》 เป็นวิชาต้องห้ามที่ช่วยเพิ่มพลังได้ในระยะเวลาสั้นๆ แต่ผู้ใช้ต้องแลกมาด้วยผลข้างเคียงที่รุนแรงมหาศาล เห็นได้ชัดว่า ลู่เทียนเสวี่ยจนตรอกแล้ว นางยอมแลกทุกอย่าง! เพื่อที่จะ... เอาชนะฉินเฉิน!

“เพลงกระบี่ชิงเฉียน กระบวนท่าที่สี่ ดาบผ่าสวรรค์!!!” ลู่เทียนเสวี่ยแหงนหน้าคำรามก้องราวกับคนคลุ้มคลั่ง ความเจ็บปวดจากการใช้วิชาต้องห้ามกัดกินร่างกายของนางอย่างหนักหน่วง จากนั้น นางฟันกระบี่ใส่ฉินเฉินเต็มแรง!

“บ้าไปแล้ว! นังผู้หญิงคนนี้บ้าไปแล้ว!” เซิ่งเสวี่ยฝูส่ายหน้าอย่างตื่นตระหนก “นางทำผิดกฎ! นางทำผิดกฎแล้ว! รีบหยุดนางเร็วเข้า!” เซิ่งเสวี่ยฝูตะโกนลั่น รีบพุ่งตัวออกไป ลู่เทียนเสวี่ยในตอนนี้ แข็งแกร่งขึ้นเป็นเท่าตัว เซิ่งเสวี่ยฝูจึงมั่นใจว่าฉินเฉินต้องตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตแน่ ดังนั้น นางต้องหยุดลู่เทียนเสวี่ยให้ได้

“ขออภัย ตามกฎแล้ว ตราบใดที่นางไม่ได้ใช้อุปกรณ์ช่วยเหลือ ก็ไม่ถือว่าผิดกฎ!” ตอนนั้นเอง เจ้าหน้าที่ของหอประลองยุทธ์ก็เข้ามาขวางเซิ่งเสวี่ยฝูไว้ เซิ่งเสวี่ยฝูร้อนรนจนแทบจะบ้าตาย แต่ทว่า... มันสายเกินไปแล้ว กระบี่ของลู่เทียนเสวี่ย กำลังจะฟันลงมาที่ตัวของฉินเฉิน

“ข้าขอย้ำคำเดิม เจ้า... อ่อนหัดเกินไป!” เสียงเย็นชาของฉินเฉินดังขึ้น พร้อมกับกลิ่นอายพลังที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิมระเบิดออกมา คราวนี้ ไม่ใช่แค่ชีพจรเทพห้าสิบเส้น แต่เป็นพลังจากชีพจรเทพระดับลึกลับ ขั้นต่ำ ทั้งหนึ่งร้อยเส้น! เพิ่มพลัง... สี่สิบเท่า!

ตูม! เวลานี้ กลิ่นอายพลังบนร่างของฉินเฉิน รุนแรงราวกับสายฟ้าฟาด บ้าคลั่งถึงขีดสุด วินาทีต่อมา ฉินเฉินฟันดาบสวนกลับไป ไม่หลบ ไม่ถอย! ปะทะซึ่งๆ หน้า!

ตั้งแต่ต้นจนจบ ฉินเฉินไม่เคยคิดถอยหนี! เขาต้องการใช้พลังที่เหนือกว่า บดขยี้ลู่เทียนเสวี่ยให้แหลกคามือ!

ตูม!!! ดาบมารโลหิตของฉินเฉินปะทะกับกระบี่ของลู่เทียนเสวี่ย เกิดคลื่นกระแทกมหาศาลที่ไม่อาจบรรยายได้ ทำเอาค่ายกลสายฟ้าสะกดสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงหลายครั้ง ต้องรู้ก่อนว่า ค่ายกลสายฟ้าสะกดนี้ แม้แต่ผู้ฝึกยุทธ์ระดับปฐพียังทำลายยาก แต่การปะทะกันของฉินเฉินและลู่เทียนเสวี่ย กลับทำให้มันสั่นสะเทือนได้ขนาดนี้ แสดงให้เห็นว่าการปะทะครั้งนี้รุนแรงขนาดไหน

เคร้ง! กระบี่ในมือลู่เทียนเสวี่ยหลุดกระเด็นตกลงพื้น แขนของนางชุ่มโชกไปด้วยเลือด

อั๊ก!! ตามมาด้วยคลื่นกระแทกที่ซัดร่างของนางลอยละลิ่ว กระอักเลือดออกมาคำโต

แพ้แล้ว! ไม่ว่าจะยังไง นางก็แพ้แล้ว! แม้จะทุ่มสุดตัว แม้จะใช้วิชาต้องห้าม 《วิชาสังเวยโลหิต》 นางก็ยังแพ้อยู่ดี! ความแข็งแกร่งของฉินเฉิน เหนือกว่าที่นางคาดการณ์ไว้มาก! นางไม่เคยคิดฝันมาก่อนเลยว่า จุดจบของเรื่องราว จะกลายเป็นแบบนี้

“เป็นไปได้ยังไง?!” ทางฝั่งสำนักกระบี่ชิงเฉียน เห็นภาพนี้ ทุกคนต่างมีสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ แม้แต่เซิ่งเสวี่ยฝูที่กำลังจะพุ่งเข้าไปช่วยฉินเฉิน ก็ยังหยุดชะงักด้วยความตกตะลึง หายใจหอบถี่

“ลู่เทียนเสวี่ย สิ่งที่เจ้าทำกับข้าเมื่อสามเดือนก่อน ข้าจำได้ขึ้นใจ วันนี้ ถึงเวลาที่เจ้าต้องชดใช้แล้ว!” ในขณะที่ทุกคนยังไม่ทันตั้งตัว ฉินเฉินก็ลงมือ เปรี้ยง! หมัดของฉินเฉินกระแทกเข้าที่จุดตาย ไม่ใช่ที่ไหนอื่น แต่เป็น... ตันเถียนของลู่เทียนเสวี่ย!

ตาต่อตา ฟันต่อฟัน!

สามเดือนก่อน ลู่เทียนเสวี่ยทำลายตันเถียนของเขา วันนี้ เขาใช้วิธีเดียวกันเอาคืนนาง ทำลายวรยุทธ์ของนางจนหมดสิ้น ตันเถียนแตกสลาย ระดับพลังของลู่เทียนเสวี่ยลดฮวบลงทันที ขั้นแปด ขั้นหก ขั้นสอง ขั้นหนึ่ง... จนในที่สุด วรยุทธ์สูญสิ้น! ลู่เทียนเสวี่ยในตอนนี้ กลายเป็นคนพิการโดยสมบูรณ์!

“ไม่! ไม่!!!!” ลู่เทียนเสวี่ยที่เพิ่งรู้สึกตัว เบิกตากว้าง กรีดร้องโหยหวนอย่างบ้าคลั่ง

(จบบท)