บทที่ 49 ราชันย์นักสู้คนใหม่!

บทที่ 49 ราชันย์นักสู้คนใหม่!

“ราชันย์นักสู้!” “ราชันย์นักสู้!” “ราชันย์นักสู้!”

เสียงตะโกนดังกึกก้องไปทั่วหอประลองยุทธ์แคว้นเหลยราวกับคลื่นยักษ์ถาโถม วันนี้ มีผู้เข้าชมในหอประลองมากถึงห้าหมื่นคน ทุกคนต่างถูกดึงดูดมา ก็แหม การท้าชิงตำแหน่งราชันย์นักสู้ ไม่ใช่เรื่องที่จะเกิดขึ้นได้บ่อยๆ แถมอีกฝ่ายยังเป็นถึงราชันย์นักสู้รุ่นเก๋าที่ชนะรวดมาสามสิบครั้งเสียด้วย

บนเวทีประลอง หยวนโจวยืนตระหง่านอยู่ตรงกลาง รอการมาถึงของฉินเฉิน ในห้องรับรองวีไอพี หยวนอิงก็นั่งรออยู่ “ฉินเฉิน คราวนี้เจ้าไม่รอดแน่!” หยวนอิงเกลียดฉินเฉินเข้ากระดูกดำ วันนี้ เขาตั้งใจมาดูฉินเฉินถูกพ่อของเขาฆ่าตายด้วยตาตัวเอง

ที่นั่งชมวีไอพีสูงสุด เหลยซานก็นั่งรอการประลองเริ่มเช่นกัน

“ทำไมเฉินฉินยังไม่มาอีก?” “เขาจะไม่มาแล้วหรือเปล่า?” ผ่านไปสักพัก ฉินเฉินก็ยังไม่โผล่หัว ผู้ชมเริ่มกระสับกระส่าย

“คุณชายเฉินฉิน!” เมื่อฉินเฉินเดินเข้าสู่หอประลอง พนักงานต่างรีบเข้ามาทักทาย “นี่หินปราณหนึ่งร้อยก้อน เป็นของเดิมพัน” ฉินเฉินยื่นถุงให้ “ได้ขอรับ” พนักงานรับถุงไป “รีบไปดูกันเร็ว!” พนักงานคนอื่นๆ ต่างรีบวิ่งเข้าไปในหอประลอง ปกติพวกเขาเห็นการต่อสู้จนชินชา แต่ศึกวันนี้ พวกเขาก็ตื่นเต้นไม่แพ้คนดูคนอื่นๆ

“เฉินฉินมาแล้ว!” ทันทีที่เงาร่างของฉินเฉินปรากฏ ผู้ชมในหอประลองก็ระเบิดเสียงเชียร์อย่างบ้าคลั่ง “เฉินฉิน!” “เฉินฉิน!” หลายวันมานี้ ความนิยมในตัวฉินเฉินพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ

จากนั้น ฉินเฉินเดินขึ้นสู่เวทีประลอง สายตาของหยวนโจวพุ่งเข้าใส่ฉินเฉินราวกับพยัคฆ์ร้าย “ในที่สุดก็จะเริ่มแล้ว!” ผู้ชมต่างตั้งตารอ

“วันนี้ คือวันตายของเจ้า!” แววตาของหยวนโจวอำมหิตสุดขีด

“ใครจะเป็นใครจะตาย ให้ฟ้าลิขิต” ฉินเฉินยิ้ม

ตูม! หยวนโจวไม่พูดพล่าม ฟาดดาบยาวในมือใส่ฉินเฉินทันที

“นั่นมัน... ศาสตราวุธระดับสูง?” ฉินเฉินตกใจ ดาบใหญ่ของหยวนโจว มีระดับสูงมาก เท่ากับว่าหยวนโจวมีความได้เปรียบเพิ่มขึ้นโดยไม่รู้ตัว แถมความเร็วของดาบหยวนโจว ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าวิชาดาบของฉินเฉินเลย

“เพลงดาบสายฟ้า กระบวนท่าที่หนึ่ง สะบั้นสายฟ้า!” ฉินเฉินรีบรับมือ

เคร้ง! ดาบปะทะดาบ ฉินเฉินกระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว

“หยวนโจวแข็งแกร่งมาก!” ฉินเฉินอุทานในใจ

“ตายซะเถอะ!!” “ดาบราชันย์ กระบวนท่าที่สอง!” หลังผลักฉินเฉินถอยไปได้ในดาบแรก หยวนโจวไม่รอช้า พุ่งเข้าใส่ฉินเฉินทันที หมายจะฟันฉินเฉินให้ตายในดาบเดียว

“ชีพจรเทพ... ตื่นรู้!” ฉินเฉินไม่ลังเล กระตุ้นพลังชีพจรเทพทันที

“เพลงดาบสายฟ้า กระบวนท่าที่สอง สายฟ้าฟาดนภา!”

ดาบของหยวนโจวน่าสะพรึงกลัวเกินไป

ตูม! คลื่นพลังงานมหาศาลกระจายออกไปรอบทิศทาง ค่ายกลป้องกันรอบเวทีสั่นสะเทือนหึ่งๆ ฝุ่นควันตลบอบอวลบนเวที

“เกิดอะไรขึ้น?” “เฉินฉินตายหรือยัง?” ผู้ชมร้อนรน

“อั๊ก!” ฉินเฉินกระอักเลือดออกมาคำโต หน้าซีดเผือด พลังเทพ! เขาไม่รอช้า กระตุ้นพลังเทพฟื้นฟูพลังและรักษาบาดเจ็บทันที

“เฉินฉินยังไม่ตาย!” “แต่ก็ใกล้ตายเต็มทีแล้ว!” “กระอักเลือดเลย!” ผู้ชมส่งเสียงฮือฮา หยวนโจวสมกับเป็นราชันย์นักสู้ แข็งแกร่งเกินไปแล้ว! นี่มันไม่ใช่ระดับเจ็ดแล้ว เผลอๆ จะแกร่งกว่าระดับแปดด้วยซ้ำ! พูดตามตรง ตอนแรกฉินเฉินประเมินฝีมือหยวนโจวต่ำไปจริงๆ

“แค่กระบวนท่าที่สองเจ้าก็รับไม่ไหวแล้ว แล้วกระบวนท่าที่สามล่ะ?” หยวนโจวแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม

“อะไรนะ? ยังมีกระบวนท่าที่สามอีกหรือ?” “แบบนี้จะสู้ยังไงไหว?” ได้ยินคำพูดหยวนโจว ผู้ชมหน้าถอดสี แค่ท่าสองยังทำฉินเฉินกระอักเลือด แล้วท่าสามฉินเฉินจะเอาอะไรไปรับ?

“ตายซะ! ตายซะ!” ในห้องวีไอพี หยวนอิงตะโกนอย่างบ้าคลั่ง

“ดูท่า ผลจะออกมาแล้วสินะ” บนที่นั่งชมวีไอพี เสี่ยวอ้ายถอนหายใจ เหลยซานขมวดคิ้ว ไม่ได้พูดอะไร

“ดาบต่อไปนี้ ข้าอยากจะรู้นักว่าเจ้าจะเอาอะไรมารับ!” หยวนโจวยิ้มกว้าง “ดาบราชันย์ กระบวนท่าที่สาม!!!”

ครืน! รังสีดาบพุ่งทะยาน เสียงดังสนั่นหวั่นไหว ดาบนี้ รุนแรงมาก รุนแรงกว่ากระบวนท่าที่สองหลายเท่า

“เฉินฉินตายแน่!” “ระดับพลังต่างกันเกินไป” แฟนคลับฉินเฉินต่างพากันถอดใจ เพราะตลอดทางที่ผ่านมา ผลงานของฉินเฉินโดดเด่นเหลือเกิน

วูบ! แต่ทว่า ในวินาทีนั้นเอง พลังที่มองไม่เห็นขุมหนึ่งก็ปรากฏขึ้น

“เกิดอะไรขึ้น?” หยวนโจวยังไม่ทันตั้งตัว พลังที่มองไม่เห็นนั้น ทำให้วิถีดาบของเขาเบี่ยงเบนไปไม่กี่เซนติเมตร

“เพลงดาบสายฟ้า กระบวนท่าที่สอง สายฟ้าฟาดนภา!” ฉินเฉินคำรามลั่น กระบวนท่านี้กินพลังงานเขาไปมาก การใช้ต่อเนื่องเป็นเรื่องยากสำหรับเขา แต่ตอนนี้ ฉินเฉินไม่สนอะไรแล้ว

“แย่แล้ว!” หยวนโจวหน้าเปลี่ยนสี

ฉัวะ! เลือดสดๆ พุ่งกระฉูด

“อ๊ากกก!!” เสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังก้อง เป็นเสียงของหยวนโจว

ตุบ! แขนข้างหนึ่งของหยวนโจว ถูกฉินเฉินตัดขาดกระเด็นตกพื้น

“อะไรนะ?” “พระเจ้าช่วย! ข้าตาฝาดไปหรือเปล่า?” “เป็นไปได้ยังไง!” “เหลือเชื่อเกินไปแล้ว!”

ฟึ่บ! แต่ทว่า ฉินเฉินไม่ได้หยุดมือแค่นั้น 《ย่างก้าวเคลื่อนย้าย》 ทำงานทันที พร้อมกันนั้น ดาบมารโลหิตก็ฟันลงมาอย่างรุนแรง เป็นกระบวนท่า สายฟ้าทะลวงสูญ อีกครั้ง

“ตาย!” ฉินเฉินในตอนนี้ ราวกับปีศาจคลั่ง ดวงตาแดงฉานดุจโลหิต กลิ่นอายพลังน่าสะพรึงกลัว

“ไม่!!!” หยวนโจวยังคงจมอยู่กับความเจ็บปวด ตั้งตัวไม่ทัน กว่าจะรู้ตัว ดาบมารโลหิตของฉินเฉินก็พุ่งเข้ามาถึงตัวแล้ว

ฉับ! เสียงเนื้อฉีกขาดดังขึ้น จากนั้น ทุกคนก็เห็นร่างของหยวนโจว ถูกผ่าออกเป็นสองซีกทั้งเป็น!

ราชันย์นักสู้หยวนโจว ผู้ชนะรวดสามสิบครั้ง จบชีวิตลงภายใต้คมดาบของฉินเฉิน

ติ๋ง! ติ๋ง! เลือดหยดลงจากคมดาบมารโลหิต ฉินเฉินหน้าซีดเผือด เหงื่อท่วมตัว ศึกนี้ ยากลำบากมาก แต่โชคดีที่ฉินเฉินสร้างทะเลจิตสำเร็จ ถ้าไม่มีพลังจิต ดาบเมื่อกี้ของหยวนโจว ฉินเฉินคงรับไว้ไม่ได้ ไม่ต้องพูดถึงการทำให้วิถีดาบเบี่ยงเบนเลย

มองดูศพของหยวนโจว ทั้งหอประลองตกอยู่ในความเงียบงัน แม้แต่กรรมการผู้ประกาศก็ยังตั้งสติไม่ทัน

“ศึกนี้ เฉินฉินชนะ” “ยินดีด้วยเฉินฉิน กลายเป็น... ราชันย์นักสู้คนใหม่แห่งหอประลองยุทธ์แคว้นเหลย!” กรรมการประกาศในที่สุด

เวลานั้น หอประลองที่เงียบกริบ ก็ระเบิดเสียงเชียร์ดังสนั่นหวั่นไหว

“ราชันย์นักสู้!” “ราชันย์นักสู้!” “ราชันย์นักสู้!” ผู้ชมตะโกนเรียกฉายาเกียรติยศของฉินเฉินอย่างบ้าคลั่ง เสียงเชียร์จากคนห้าหมื่นคน ช่างยิ่งใหญ่อลังการ

“กะแล้วเชียว ข้ามองคนไม่ผิด” บนที่นั่งชมวีไอพี เสี่ยวอ้ายอ้าปากค้าง ยังคงตกตะลึง ส่วนเหลยซานยิ้มกว้าง แววตาเต็มไปด้วยความชื่นชม

(จบบท)