บทที่ 19 ฉายาใหม่: อันดับหนึ่งในใต้หล้า

บทที่ 19 ฉายาใหม่: อันดับหนึ่งในใต้หล้า

【คุณเอาชนะมอนสเตอร์ระดับหัวกะทิข้ามขั้นสำเร็จ — องครักษ์มิโนทอร์ ได้รับค่าประสบการณ์ +1500!】 ×5!

【ระดับเพิ่มขึ้นเป็นระดับ 9 ได้รับแต้มสถานะอิสระ 5 แต้ม】

แสงสว่างวาบขึ้น และระดับของหลินเฟิงก็เพิ่มขึ้นเป็นระดับ 9 สำเร็จ

ก่อนหน้านี้ ตอนที่เขาฆ่านักรบมิโนทอร์ ระดับของเขาก็เพิ่มเป็นระดับ 8 แล้ว

ตอนนี้ก็เป็นไปตามครรลองธรรมชาติ

ได้ยินเสียงของระบบ หลินเฟิงก็ทำหูทวนลม

เขายกมือขึ้นป้ายยาพิษใส่อสูรแม่ทัพมิโนทอร์อีกรอบ

จากนั้นใช้ปลายเท้าถีบตัว กระโดดไปทางซ้าย หลบการฟาดขวานยักษ์ของอสูรแม่ทัพมิโนทอร์ได้อย่างฉิวเฉียด

คุณสมบัติเซ็ตของเกราะและโบนัสความเร็วเคลื่อนที่แบบเปอร์เซ็นต์จากฉายา ช่วยเพิ่มความเร็วให้หลินเฟิงอย่างมาก

แม้เลือดเขาจะเยอะจนไม่กลัวการโจมตีของอสูรแม่ทัพมิโนทอร์ แต่ความสะใจที่หลบการโจมตีของคู่ต่อสู้ได้สำเร็จ เป็นสิ่งที่การตั้งรับเฉยๆ ให้ไม่ได้

"เจ้าแมลงจอมเจ้าเล่ห์ รู้จักแต่วิ่งหนีหรือไง? แน่จริงก็มาสู้กันซึ่งๆ หน้าสิ!" อสูรแม่ทัพมิโนทอร์คำรามลั่น ถือขวานยักษ์ในมือ

หลินเฟิง: "เหอะ ฉันเป็นคนความอดทนต่ำ ทนเห็นคนอื่นยั่วยุไม่ได้ซะด้วยสิ"

"ถ้าพูดมาแบบนี้ งั้นฉันก็ตาสว่างแล้ว"

"ก็แค่แลกหมัดกัน ใครกลัวใคร!"

"วันนี้ใครปอดแหกเป็นหลาน!"

หลินเฟิงหยุดเคลื่อนไหวทันที กางแขนออกกว้าง ทำท่าพร้อมบวกเต็มที่

อสูรแม่ทัพมิโนทอร์มุมปากกระตุกเล็กน้อย เผยรอยยิ้มชั่วร้ายดำมืด: มดปลวกตัวจ้อย บดขยี้ง่ายๆ

อสูรแม่ทัพมิโนทอร์พุ่งเข้ามาข้างกายหลินเฟิง โยนขวานยักษ์ทิ้ง มันปักลึกเข้าไปในดิน

จากนั้นมันก็ใช้สองมือคว้าแขนของหลินเฟิง

แล้วดึงอย่างแรง

"ฮึ่ย!"

หลินเฟิงไม่ขยับเขยื้อน

อสูรแม่ทัพมิโนทอร์: "???"

"เกิดอะไรขึ้น? ฉันฉีกมันไม่ออก"

อสูรแม่ทัพมิโนทอร์ทำหน้างง มันมั่นใจในพละกำลังของตัวเองมาก

อย่าว่าแต่ฉีกคนเลย แม้แต่แผ่นเหล็กมันก็ฉีกกระจุยได้สบายๆ

แต่ไอ้หมอนี่มันเป็นบ้าอะไร? ทำอะไรมันไม่ได้เลยสักนิด

อสูรแม่ทัพมิโนทอร์คำรามอีกครั้ง ออกแรงทั้งหมดที่มีอีกรอบ

ครั้งนี้ใช้พลัง 100%

"ฮึ่ย!"

หลินเฟิงก็ยังไม่ขยับเขยื้อน

หลินเฟิง: "..."

หลินเฟิงเงยหน้าขึ้นถามเรียบๆ "กินข้าวเย็นมารึยัง?"

อสูรแม่ทัพมิโนทอร์: "ฉันจะกินหรือไม่กินมันเกี่ยวอะไรกับแก!"

หลินเฟิง: "ประเด็นของฉันคือ นายไม่ค่อยมีแรงเลยนะ"

"นึกว่ายังไม่ได้กินข้าวมา"

อสูรแม่ทัพมิโนทอร์: "..."

มันรู้สึกเหมือนโดนหยาม

ครั้งล่าสุดที่โดนหยามขนาดนี้ ก็คือครั้งล่าสุดนั่นแหละ

จากนั้นดวงตามันก็ฉายแววดุร้าย: "ไอ้หนู อย่าได้ใจไปหน่อยเลย! เดี๋ยวปั๊ดแสดงพลังให้ดูเดี๋ยวนี้แหละ!"

หลินเฟิง: "เดี๋ยว!"

"อะไร กลัวแล้วหรือไง?" อสูรแม่ทัพมิโนทอร์แสยะยิ้ม

"แต่ต่อให้แกร้องขอชีวิตตอนนี้ ก็เปล่าประโยชน์!"

ทันใดนั้น สายตามันก็กลอกกลิ้ง: "ถ้าแกคุกเข่าโขกหัวให้ฉันสิบทีตอนนี้ ฉันอาจจะพิจารณาปล่อยแกไปก็ได้"

อสูรแม่ทัพมิโนทอร์มองหลินเฟิงด้วยสีหน้าขี้เล่น

วินาทีถัดมา

ปัง—!!

ลูกธนูอาบยาพิษพุ่งปักกลางหน้าผากมันเต็มๆ

อสูรแม่ทัพมิโนทอร์: "ไอ้เชี่ย!"

หลินเฟิง: "เอาล่ะ ต่อกันเถอะ เชิญฉีกร่างฉันด้วยแรงทั้งหมดที่มีเลย ไม่ต้องเกรงใจ"

อสูรแม่ทัพมิโนทอร์: "??!!"

"หึหึ"

ปรากฏว่าวัวก็หัวเราะได้จริงๆ เวลาที่มันพูดไม่ออกสุดขีด

"ไอ้สวะ! ในเมื่อแกรนหาที่ตาย ก็อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ!"

"ฮึ่ย!"

กระทืบสงคราม!

อสูรแม่ทัพมิโนทอร์กระทืบกีบเท้าขวาลงพื้นอย่างแรง!

คลื่นพลังปราณอันน่าสะพรึงกลัวที่มีมันเป็นศูนย์กลาง แผ่ขยายออกไปราวกับสึนามิ

วินาทีที่หลินเฟิงสัมผัสโดนคลื่นพลังปราณนี้ เขาก็ปลิวไปทันที ตัวเลขความเสียหายอันน่าตกใจกว่าหมื่นหน่วยเด้งขึ้นเหนือหัว

นี่ยังไม่จบ อสูรแม่ทัพมิโนทอร์กระทืบเท้าขวาอย่างดุดัน พุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เพียงสองลมหายใจ มันก็มาโผล่ด้านหลังหลินเฟิง

มันล็อคแขนหลินเฟิงแน่น เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นข้างหูหลินเฟิง

"เปลนรก!"

อสูรแม่ทัพมิโนทอร์หมุนตัวอย่างรวดเร็ว ฟาดหลินเฟิงลงกับพื้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า

แต่ละครั้งสร้างความเสียหายกว่า 5000 หน่วย

มองจากไกลๆ เหมือนยางยักษ์กลิ้งไปมา

ฝุ่นตลบอบอวล

การโจมตีปิดท้าย เหมือนจับลูกบาสเกตบอล คือการคว้าหัวหลินเฟิงแล้วกระแทกลงพื้นอย่างรุนแรง

"ตูม!"

แรงกระแทกมหาศาลทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนไปทั่ว

มองดูหลินเฟิงที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง อสูรแม่ทัพมิโนทอร์ทำหน้าสะใจสุดๆ "ไอ้มดปลวก ฉันแค่โชว์พลังนิดหน่อย แกก็รับไม่ไหวแล้ว กระจอกจริงๆ"

อสูรแม่ทัพมิโนทอร์หัวเราะอย่างผู้ชนะ

วินาทีถัดมา

ทว่า ร่างหนึ่งค่อยๆ ลุกขึ้นยืนท่ามกลางฝุ่นควัน

ท่านั้นดูเหมือนกำลังปัดฝุ่นออกจากเสื้อผ้า... ภายใต้สายตาไม่อยากเชื่อของอสูรแม่ทัพมิโนทอร์ ลูกธนูดอกหนึ่งพุ่งออกมาจากฝุ่นควัน ปักเข้ากลางหน้าผากมันเต็มเปา

เล่นคือเล่น แกล้งคือแกล้ง แต่อย่าเห็นการฟาร์มบอสเป็นเรื่องล้อเล่น

บัฟพิษยังต้องเติมเรื่อยๆ

ค่ากายภาพบอสตัวนี้สูงเกินไป และพิษระดับ F ก็อยู่ได้สั้น ต้องเติมทุกยี่สิบวินาทีโดยเฉลี่ย

อสูรแม่ทัพมิโนทอร์: "???"

อสูรแม่ทัพมิโนทอร์ผู้สุภาพ: "แม่มึ..." (ไม่ออกเสียงตัว 'ง')

ทำไมมันยังไม่ตาย? ตัวทำด้วยเหล็กไหลหรือไง?!

พึงระลึกไว้ว่ารอยยิ้มไม่ได้หายไปไหน มันแค่เปลี่ยนที่อยู่

หลินเฟิงหัวเราะเบาๆ เอียงคอถาม "ทำไมไม่ยิ้มล่ะ? หรือว่าเป็นคนยิ้มยากโดยกำเนิด?"

อสูรแม่ทัพมิโนทอร์: "..."

ได้โปรดเถอะสวรรค์ ช่วยแยกแยะคนดีคนชั่วหน่อย!

พระเจ้า ดูเอาเองเถอะ นี่มันชั่วช้าขนาดไหน

รับดาเมจไปขนาดนั้น ยังไม่ตายอีก!

ถ้าไม่เนิร์ฟมัน คนอื่นจะเล่นยังไง?

จนวินาทีที่เลือดหยดสุดท้ายหายไป ดวงตาของอสูรแม่ทัพมิโนทอร์ก็ยังเปิดอยู่

ตายตาไม่หลับ!

【คุณเอาชนะบอสระดับแพลทินัม เลเวล 10 สำเร็จ — อสูรแม่ทัพมิโนทอร์ ได้รับค่าประสบการณ์ +15000】

【ยินดีด้วย! ระดับของคุณเพิ่มขึ้นเป็นระดับ 10 ได้รับแต้มสถานะอิสระ 5 แต้ม】

【ระดับของคุณถึงขีดจำกัดแล้ว ค่าประสบการณ์ที่ได้รับเพิ่มจะถูกสะสมในบ่อประสบการณ์ และคุณจะสามารถเพิ่มเลเวลต่อได้หลังจากเปลี่ยนอาชีพเท่านั้น】

ข้อความแจ้งเตือนจากระบบระดมยิงใส่เขาเหมือนปืนใหญ่

ทว่า หลินเฟิงยิ้มกว้าง "ในที่สุดก็ถึงระดับ 10 รู้ไหมฉันรอวันนี้มานานแค่ไหน?"

ข้อความแจ้งเตือนจากระบบยังไม่จบ

【ติ๊ง!】

【เนื่องจากคุณเป็นคนแรกที่ถึงระดับ 10 กระดานจัดอันดับเลเวลจึงถูกเปิดใช้งาน คุณต้องการซ่อนข้อมูลส่วนตัวหรือไม่?】

หลินเฟิงส่ายหน้า "ไม่ซ่อน"

ทำไมต้องซ่อน?

คนกลัวดัง หมูกลัวอ้วน

ประเด็นคือเขาก็ไม่ได้มองว่าตัวเองเป็นคนอยู่แล้ว ดังแล้วจะทำไม?

【ประกาศเซิร์ฟเวอร์: ยินดีด้วยกับ "ม้านั่งกว้าง" ที่ถึงระดับ 10 เปิดใช้งานกระดานจัดอันดับเลเวลสำเร็จ และได้รับฉายา — อันดับหนึ่งในใต้หล้า】 ×3!

ประกาศเซิร์ฟเวอร์สามครั้งติด เหมือนระเบิดลง จุดประกายความฮือฮาไปทั่วทั้งประเทศมังกรในทันที