ตอนที่ 25 วิชาลับที่ถ่ายทอดและกายเซียนขั้นสูงสุด

ตอนที่ 25 วิชาลับที่ถ่ายทอดและกายเซียนขั้นสูงสุด

"ฟุยุ ฝีมือของนายตอนนี้ไปถึงระดับไหนแล้ว?"

ซึนาเดะตกใจอยู่ลึกๆ ไม่นึกเลยว่านินจาในโลกนินจาจะแบ่งระดับความแข็งแกร่งได้ซับซ้อนขนาดนี้

ตกลงว่าอุจิวะ ฟุยุ ก้าวไปถึงขอบเขตไหนกันแน่?

"ตอนนี้ฉันมีความแข็งแกร่งระดับครึ่งก้าวสู่หกวิถีแล้ว"

"อีกก้าวเดียวก็จะกลายเป็นตัวตนระดับหกวิถี"

"แถมเนตรสังสาระของฉันก็ใกล้จะเบิกได้แล้วด้วย"

อุจิวะ ฟุยุไม่ได้ปิดบังอะไรซึนาเดะ เพราะซึนาเดะที่มีค่าความประทับใจเต็มเปี่ยมไม่มีวันทรยศเขาแน่

ส่วนเรื่องจิ้งจอกเก้าหางในท้องเธอ ก็ไม่จำเป็นต้องปิดบังเช่นกัน

"คะ ครึ่งก้าวสู่หกวิถี?"

"เฮือก...!"

ซึนาเดะตกตะลึง คิดไม่ถึงว่าอุจิวะ ฟุยุจะก้าวขาข้างหนึ่งเข้าไปในขอบเขตของหกวิถีแล้ว

นี่มันจะเหลือเชื่อเกินไปหน่อยไหม?

แล้วเมื่อกี้อุจิวะ ฟุยุพูดว่าอะไรนะ?

เนตรสังสาระใกล้จะเบิกได้แล้ว?

"เนตรสังสาระใกล้จะเบิกได้???"

"ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เนตรสังสาระมันโหลขนาดนี้?"

"เริ่มจากอุจิวะ มาดาระ แล้วตอนนี้ก็มาอุจิวะ ฟุยุอีก?"

เก้าหางเบิกตากว้าง พอได้ยินคำพูดของอุจิวะ ฟุยุ ร่างจิ้งจอกของมันก็สั่นสะท้านไปทั้งตัว

"ฉันเคยเห็นคำจารึกบนศิลาในเขตตระกูลอุจิวะ"

"การรวมพลังของตระกูลเซนจูและตระกูลอุจิวะ จะนำมาซึ่งพลังแห่งการสรรค์สร้าง"

"ซึ่งก็คือเนตรสังสาระนั่นเอง"

"เดิมทีตระกูลเซนจูและอุจิวะก็มาจากรากเหง้าเดียวกัน"

"เซียนหกวิถีมีลูกชายสองคน คนหนึ่งชื่ออาชูร่า"

"อีกคนชื่ออินดรา"

"อินดราเป็นลูกชายคนโต สืบทอดเนตรเซียนของเซียนหกวิถี ซึ่งก็คือเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาของพวกเรา"

"ตระกูลอุจิวะของเราคือลูกหลานของอินดรา"

อุจิวะ ฟุยุหันไปมองซึนาเดะแล้วค่อยๆ อธิบาย

"งั้นตระกูลเซนจูของเราก็คือลูกหลานของอาชูร่าคนนั้นเหรอ?"

ซึนาเดะชะงักไปเล็กน้อย ในฐานะสายเลือดหลักตระกูลเซนจู เธอไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย

"ถูกต้อง"

"ตระกูลเซนจูของเธอคือลูกหลานของอาชูร่า"

"อาชูร่าคือผู้สืบทอดที่เซียนหกวิถีเลือก และท่านได้ถ่ายทอดพลังทั้งหมดให้อาชูร่า"

"อินดราที่เป็นลูกคนโตมีพรสวรรค์มากกว่าอาชูร่าจึงไม่ยอมรับ"

"ตั้งแต่นั้นมา สองพี่น้องอินดราและอาชูร่าจึงกลายเป็นศัตรูกัน"

"พวกเขาสู้กันมาหลายปี จนกระทั่งมีการก่อตั้งโคโนฮะ"

"และฉันที่ได้ครอบครองร่างกายของเธอ มันช่วยกระตุ้นเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาของฉัน ความรู้สึกที่ใกล้จะเบิกเนตรได้มันรุนแรงมาก"

อุจิวะ ฟุยุฉีกยิ้มกว้าง

"มะ มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ?"

ซึนาเดะหน้าแดงระเรื่อ คำพูดของอุจิวะ ฟุยุทำให้เธอรู้สึกเขินอาย

"เอาล่ะ ได้เวลาออกไปแล้ว"

"คลาย"

อุจิวะ ฟุยุพยักหน้ายิ้มๆ แล้วคลายคาถาลวงตาทันที

สติสัมปชัญญะของทั้งคู่กลับคืนมา ในโลกความเป็นจริงเวลาผ่านไปเพียงชั่วพริบตา แต่ในภาพลวงตานั้นผ่านไปหลายวันแล้ว

"ฟุยุ ถ้าอุจิวะ มาดาระฟื้นคืนชีพขึ้นมาจริงๆ"

"แล้วเรายังอยู่ในมหาสงครามโลกนินจา ถึงตอนนั้นเราจะเอาอะไรไปสู้กับอุจิวะ มาดาระ?"

"สิบหางเองก็มีพลังระดับหกวิถีแล้ว ถ้ามาดาระกลืนกินสิบหางเข้าไปอีก..."

"เขาจะแข็งแกร่งขนาดไหน?"

ซึนาเดะมองอุจิวะ ฟุยุ การต่อสู้สะเทือนเลื่อนลั่นก่อนหน้านี้ทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองตามไม่ทันแล้ว

ตอนนี้จะมีตัวตนระดับเดียวกับเซียนหกวิถีโผล่มาอีก แล้วจะสู้ยังไงไหว?

"ไม่ต้องห่วง มีฉันอยู่ทั้งคน"

"พอฉันเบิกเนตรสังสาระได้ ฉันก็จะมีพลังระดับหกวิถี"

"ถ้าฉันได้เรียนวิชาเซียนอีก พลังก็จะยิ่งก้าวหน้าไปอีกขั้น"

"ตราบใดที่มีฉันอยู่ จะไม่มีใครทำอันตรายเธอได้"

อุจิวะ ฟุยุมองซึนาเดะแล้วยิ้มบางๆ

"อื้อ"

ซึนาเดะซุกตัวในอ้อมกอดของอุจิวะ ฟุยุ รู้สึกถึงความปลอดภัยที่เปี่ยมล้น

"ฟุยุ ฉันก็อยากเก่งขึ้นเหมือนกัน"

"ตอนนี้ฉันยังอ่อนแอเกินไป ขืนไม่รีบเก่งขึ้น ในอนาคตฉันคงตามนายไม่ทันแน่"

"ฉันจะพยายามให้หนักขึ้นเป็นสองเท่าเลย"

ซึนาเดะพยักหน้า แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

"ดีมาก"

"ประจวบเหมาะเลย ช่วงนี้ฉันคิดค้นวิชาต้องห้ามสำหรับเธอโดยเฉพาะ"

"เดี๋ยวฉันจะสอนให้ตอนนี้เลย"

อุจิวะ ฟุยุยิ้มกว้าง ซึนาเดะในตอนนี้ยังไม่ได้คิดค้นวิชาต้องห้ามของตัวเอง การมอบวิชานี้ให้จะทำให้เธอแข็งแกร่งขึ้น

"วิชาต้องห้าม?"

ซึนาเดะชะงักไป

"ใช่ ดูให้ดีนะ ฉันจะสอนเดี๋ยวนี้แหละ"

อุจิวะ ฟุยุพยักหน้า แล้วใช้วิชาผนึกอิน รวบรวมจักระส่วนใหญ่ไปเก็บไว้ที่หน้าผาก

ซึนาเดะในตอนนี้ยังไม่ได้เรียนรู้วิชาผนึกอิน เดิมทีมันน่าจะเป็นมรดกของตระกูลอุซึมากิ หรือวิชาต้องห้ามที่ย่าของเธอทิ้งไว้ให้

ไม่มีใครเคยเห็นคนใช้วิชานี้มาก่อน และซึนาเดะก็ยังใช้ไม่เป็น

"นี่มัน? ผนึกอิน?"

"ฟุยุ นายเป็นคนคิดค้นผนึกอินงั้นเหรอ?"

ซึนาเดะตกตะลึง มองดูสัญลักษณ์รูปสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัดบนหน้าผากของอุจิวะ ฟุยุอย่างไม่อยากเชื่อสายตา

"อ้าว เหรอ?"

"เธอรู้จักวิชานี้ด้วยเหรอ?"

"ฉันคิดว่าการควบคุมจักระอย่างละเอียดจะช่วยรักษาบาดแผล เพิ่มพลังโจมตี และเพิ่มความเร็วได้"

"แถมยังช่วยเสริมสร้างสมรรถภาพร่างกาย ให้ร่างกายอยู่ในสภาวะสูงสุดตลอดเวลา"

"ฉันเลยคิดวิชานี้ขึ้นมา แต่ยังไม่เคยใช้"

"ตอนนี้ฉันยกให้เธอ"

อุจิวะ ฟุยุอธิบาย

"ฉันรู้จักผนึกอิน เพียงแต่ฉันยังเด็กเลยไม่จำเป็นต้องใช้"

"แต่ถ้าจะให้เรียน ฉันก็เรียนได้ทันที"

ซึนาเดะส่ายหน้า แล้วใช้วิชาผนึกอินทันที ผนึกอินสีฟ้าปรากฏขึ้นที่หว่างคิ้วของเธอ

ทันใดนั้น ร่างกายของซึนาเดะก็ดูเปล่งปลั่งและยืดหยุ่นขึ้น ฟังก์ชันการควบคุมของผนึกอินเริ่มทำงาน

"ซึนาเดะตอนมีผนึกอิน ดูสวยขึ้นไปอีกนะเนี่ย"

อุจิวะ ฟุยุเอ่ยชม

ซึนาเดะหน้าแดง เธอคิดว่าตัวเองสวยพออยู่แล้ว และไม่ได้มีจักระเหลือเฟือให้เก็บสะสม เลยไม่เคยคิดจะใช้

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอลองใช้ และพอได้ยินคนรักชม เธอก็ดีใจมาก

"ต่อไปนะ"

"ซึนาเดะ ดูให้ดี"

จากนั้นอุจิวะ ฟุยุก็เริ่มสอนวิชาเบียคุโกและคาถาสร้างร่างคืนชีพให้ซึนาเดะ

"สะ สุดยอด"

"คาถาสร้างร่างคืนชีพ?"

"นายถึงกับคิดค้นวิชาแบบนี้ออกมาได้เชียวเหรอ?"

"ฟุยุ นายนี่มันสุดยอดจริงๆ"

ซึนาเดะทึ่งในใจ เธออยากคิดค้นวิชาแพทย์ที่แข็งแกร่งกว่านี้มาตลอด แต่ไม่นึกเลยว่าอุจิวะ ฟุยุจะทำได้ก่อน

"อืม เอาไว้ใช้ตอนเจออันตรายนะ"

"มันจะทำให้อายุขัยสั้นลง ดังนั้นอย่าใช้พร่ำเพรื่อ"

อุจิวะ ฟุยุฉีกยิ้ม

"อื้อ เข้าใจแล้ว"

ซึนาเดะพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มหวาน

"ต่อไป ฉันจะช่วยปรับปรุงร่างกายให้เธอ"

อุจิวะ ฟุยุเอื้อมมือไปแตะตัวซึนาเดะ

"ปรับปรุงร่างกาย?"

ซึนาเดะงุนงง เขาถึงขนาดเปลี่ยนสภาพร่างกายคนได้เลยเหรอ?

นี่มันความสามารถอะไรกัน?

"วิชาหยิน-หยาง เป็นวิชาที่ลึกลับที่สุดในโลกใบนี้"

"มันสามารถสร้างชีวิตหรือมอบชีวิตก็ได้"

"เดิมทีตระกูลเซนจูมีกายเซียนอยู่แล้ว แต่ร่างกายของเธอยังไม่ใช่กายเซียนระดับสูงสุด"

"ให้ฉันช่วยนะ"

ลายพระอาทิตย์ปรากฏขึ้นที่นิ้วชี้ขวาของอุจิวะ ฟุยุ เขากดนิ้วลงบนตัวซึนาเดะโดยตรง

"วูบ...!"

ซึนาเดะรู้สึกเหมือนร่างกายถูกห่อหุ้มด้วยความอบอุ่น ราวกับกำลังแช่อยู่ในบ่อน้ำพุร้อน

"อื๊อ?"

ความรู้สึกนี้ทำให้ซึนาเดะเผลอครางออกมา

เธอสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าพลังงานพิเศษบางอย่างในร่างกายกำลังตื่นขึ้น

"กายเซียนคือผู้ครอบครองจักระธาตุหยาง"

"แต่หลังจากผ่านกาลเวลามาหลายรุ่น กายเซียนของเธอก็เจือจางลงไปมาก"

"วันนี้ฉันจะเสริมพลังธาตุหยางในตัวเธอให้พุ่งขึ้นถึงขีดสุด"

อุจิวะ ฟุยุยิ้มเล็กน้อย พลังอำนาจสูงสุดของธาตุหยางมีความสามารถที่หยั่งไม่ถึง

กายเซียนของซึนาเดะในปัจจุบันยังไม่สมบูรณ์แบบ อุจิวะ ฟุยุจึงถ่ายทอดจักระธาตุหยางของตนเองเข้าไป ผสานเข้ากับจักระของเธอ

นี่แตกต่างจากการมอบจักระวิชาหยิน-หยางเพียงครั้งเดียวแบบที่เซียนหกวิถีทำให้กับนารูโตะและซาสึเกะ

แต่อุจิวะ ฟุยุช่วยให้ซึนาเดะผสานรวมกับจักระธาตุหยางขั้นสูงสุดนี้โดยตรง ทำให้ร่างกายของเธอเกิดการเปลี่ยนแปลง

"ตู้ม ตู้ม ตู้ม...!"

ซึนาเดะรู้สึกถึงความปั่นป่วนรุนแรงภายในร่างกาย ความรู้สึกสบายตัวแผ่ซ่านไปทั่ว สภาพร่างกายของเธอยกระดับขึ้น

จักระของเธอพุ่งสูงขึ้นหลายสิบเท่า เป็นพลังมหาศาลอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

"เฮ้อ...!"

อุจิวะ ฟุยุถอนหายใจยาว ครั้งนี้เขาเองก็ใช้พลังไปไม่น้อย คงต้องพักฟื้นสักคืน

"จักระ? จักระของฉัน?"

ปกติซึนาเดะก็มีจักระเยอะอยู่แล้ว แต่พอได้กายเซียนระดับสูงสุด จักระของเธอก็ทวีคูณขึ้นหลายสิบเท่า ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อสำหรับเธอ

"จักระของเธอตอนนี้ไม่น้อยไปกว่าปู่ของเธอแล้ว"

"ส่วนจะใช้วิชาไม้ได้ไหม ขึ้นอยู่กับตัวเธอเอง"

"จริงๆ แล้ววิชาไม้คือการผสานจักระธาตุดินกับน้ำ"

"แต่ความจริงแล้วไม่ใช่แค่นั้น วิชาไม้ที่ปราศจากพลังธาตุหยางขั้นสูงสุดแทบจะไม่มีผลอะไรเลย"

"ต้องมีพลังธาตุหยางขั้นสูงสุดเท่านั้น วิชาไม้ถึงจะมีพลังทำลายล้างที่รุนแรง"

"ไม่อย่างนั้นมันก็ไม่ต่างจากคาถาธาตุอื่นๆ"

"เธอลองพยายามผสานคุณสมบัติจักระธาตุน้ำกับดินให้กลายเป็นไม้ แล้วเติมพลังจักระธาตุหยางขั้นสูงสุดลงไป"

"ถึงตอนนั้น เธอจะใช้วิชาไม้ที่ทรงพลังได้ไม่แพ้ปู่ของเธอแน่"

"พลังระดับนี้แหละที่จะทำให้เธอแข็งแกร่งขึ้นอย่างแท้จริง"

อุจิวะ ฟุยุอธิบายให้ซึนาเดะฟัง

"ผสานคุณสมบัติจักระธาตุน้ำกับดินเหรอ?"

"อื้อ ฉันจะลองดู"

"เรื่องการควบคุมจักระ ฉันค่อนข้างมั่นใจ"

ซึนาเดะพยักหน้า แววตามุ่งมั่น

"อืม พยายามเข้านะ!"

อุจิวะ ฟุยุพยักหน้า ในอดีตเซนจู ฮาชิรามะมีกายเซียนระดับสูงสุด แต่กว่าจะใช้วิชาไม้ได้อย่างเชี่ยวชาญก็ตอนโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว

ตอนนี้ซึนาเดะเพิ่งจะปลุกกายเซียนระดับสูงสุดตื่นขึ้น คงยากที่จะเชี่ยวชาญวิชาไม้ได้ในเร็ววัน

อย่างน้อยต้องใช้เวลาสั่งสมและฝึกฝนหลายปี เว้นแต่พรสวรรค์ของเธอจะสูงส่งจริงๆ ไม่อย่างนั้นก็ยากที่จะสำเร็จ

"ดึกแล้ว กลับกันเถอะ!"

อุจิวะ ฟุยุอุ้มซึนาเดะขึ้น แล้วหายวับไปจากตรงนั้น...