ตอนที่ 585 มุ่งหน้าสู่โลกเทพสรรค์สร้าง

ตอนที่ 585 มุ่งหน้าสู่โลกเทพสรรค์สร้าง นิกายคุมสวรรค์เริ่มเคลื่อนไหว

“ทุกท่าน ข้าขอลา หวังซิว หงเย่ หกหู ไป๋เจ๋อ พวกเจ้าจงอยู่ฝึกบ่มเพาะในตำหนักเทพบรรพกาลให้ดี”

“หากพบเห็นสัญญาณธนูคำสั่งปรากฏขึ้นเมื่อใด แสดงว่ามีสหายเก่าของข้าเหินสู่มหาพันโลก เมื่อนั้นพวกเจ้าจงไปรับเขายังตำหนักเทพบรรพกาล”

ลู่ฉางเซิงกล่าว พลางสั่งกำชับแก่ผู้อื่น

ธนูคำสั่งที่เขากล่าวนั้น เป็นของที่เขาทิ้งไว้ให้กู่อ้าวเทียน หลิวชิงเฟิง เซียนอวิ๋นโหรว และคนอื่นๆ ขณะเหินสู่มหาพันโลก

การเดินทางครานี้ มุ่งไปยังสมุทรสายฟ้าไร้สิ้นสุด กับโลกเทพสรรค์สร้าง เกรงว่าสหายเก่าจะขึ้นสู่มหาพันโลกในระหว่างนั้น แต่ตนจะไม่อาจไปรับได้

“ท่านผู้ทรงเกียรติฉางเซิง โปรดวางใจเถิด” ทุกคนพากันพยักหน้าด้วยความเคารพ

พวกเขาต่างรู้ดี ว่าหากติดตามลู่ฉางเซิงไปก็ไร้ประโยชน์ ไม่เพียงไร้ซึ่งความสามารถช่วยเหลือ ยังอาจนำภัยมาเสียอีก

“ขอให้ท่านผู้ทรงเกียรติฉางเซิงเดินทางโดยสวัสดิภาพ”

“หากท่านพบอันตรายเมื่อใด จงเรียกข้า ข้าทั้งสองปิดผนึกพลังไว้ด้วยวิชาผนึกสวรรค์ ในยามคับขันยังสามารถปลดปล่อยพลังเต็มขีดจำกัดได้อยู่”

จอมสรรค์สร้างไร้ขอบเขตกับจอมสรรค์สร้างสูญตากล่าวอย่างจริงจัง

“อืม”

ลู่ฉางเซิงพยักหน้าในใจ พลางนึกว่านี่แหละคือรากฐานของวิหารจอมสูงสุด

จากนั้น พลังแห่งกฎเวลาและกฎแห่งห้วงมิติก็แปรเปลี่ยนรอบกาย กลายเป็นแสงหนึ่งพุ่งทะยานข้ามระยะพันล้านหลี่ หายลับไปจากตำหนักเทพบรรพกาล

มหาพันโลกกว้างใหญ่ไร้สิ้นสุด แบ่งเป็นห้าแดนใหญ่ ทิศตะวันออก ตะวันตก ใต้ เหนือ และใจกลาง สมุทรสายฟ้าไร้สิ้นสุดตั้งอยู่ในแดนใต้ ส่วนโลกเทพสรรค์สร้างนั้นอยู่กลางมหาพันโลก

ระยะทางระหว่างทั้งสอง ไม่รู้ห่างกันกี่พันล้านปีแสง

ลู่ฉางเซิงตั้งใจจะมุ่งหน้าไปยังโลกเทพสรรค์สร้างก่อน เพื่อพิสูจน์วิถีสรรค์สร้างอันสมบูรณ์

แม้ว่าในสมุทรสายฟ้าไร้สิ้นสุดจะมีเทพสายฟ้าสูงสุดอยู่ และเทพสายฟ้านั้นอาจเป็นศิษย์น้องจื่ออวิ๋นก็ตาม

แต่ทางเดียวที่จักฝ่าฟันได้ คือพึ่งพาพลังของตน

หากเขาเดินทางไปยังสมุทรสายฟ้าไร้สิ้นสุดในตอนนี้ เกรงว่าจะดึงดูดผู้คนจากนิกายคุมสวรรค์ และอาจนำภัยมาสู่ศิษย์น้องจื่ออวิ๋นได้

ถึงแม้เทพสายฟ้าสูงสุดจะเป็นผู้บรรลุขอบเขตสรรค์สร้างโดยแท้ แต่เมื่อต้องเผชิญกับนิกายคุมสวรรค์อันน่าสะพรึงกลัว เกรงว่าก็ยากจะต้านทานไว้ได้

ทว่าลู่ฉางเซิงกลับมีความมั่นใจ มั่นใจอย่างที่สุด

ตราบใดที่เขาพิสูจน์วิถีสรรค์สร้างได้ ก็จักปราบปรามสรรพสิ่งทั้งปวง

ไม่ว่านิกายคุมสวรรค์จะเป็นเช่นไร เบื้องหน้าเขา ก็ยากจะก่อคลื่นใดได้เลย

ทว่าในขณะที่ลู่ฉางเซิงเพิ่งออกจากเขตเทือกเขาเทพบรรพกาล เสียงหนึ่งก็พลันดังกึกก้องขึ้นทันที

“ตรึง!”

เสียงนั้นดังสะท้านดั่งสุรเสียงแห่งมหาวิถี ดังกังวานประหนึ่งบัญชาเหนือทุกสิ่ง กระหึ่มไปทั่วทั้งมหาพันโลก

โครมม!

ราวกับเทพสวรรค์เสด็จลงมา ดาราจักรนับล้านล้วนสั่นสะท้าน หมอกควันไร้สิ้นสุดแผ่คลุม เปลี่ยนรูปกลายเป็นฝ่ามือยักษ์ปรากฏเหนือฟ้าของเทือกเขาเทพบรรพกาล

นั่นคือพลังสรรค์สร้าง!

พลังสรรค์สร้างแผ่ซ่านกลบคลุมขุนเขาธาราเป็นพันล้านหลี่ เสมือนเมฆอัสนีดำมืดกำลังก่อเกิด

จอมสรรค์สร้างลงมือแล้ว!

เหล่าสรรพชีวิตทั่วทั้งมหาพันโลกต่างสัมผัสได้ถึงพลังนี้ ล้วนรู้สึกใจสั่นขวัญผวา ขนลุกขนพอง

นี่คือพลังที่น่าหวาดกลัวอย่างยิ่ง นำมาซึ่งความสิ้นหวังอย่างแท้จริง

ภายในตำหนักเทพบรรพกาล สีหน้าของทุกคนที่เพิ่งส่งลู่ฉางเซิงออกเดินทางพลันแปรเปลี่ยน

“แย่แล้ว เป็นนิกายคุมสวรรค์!”

“นิกายคุมสวรรค์ซ่อนตัวจอมสรรค์สร้างไว้ในเงามืดมาโดยตลอด เฝ้ารอเวลาให้ท่านผู้ทรงเกียรติฉางเซิงออกจากเทือกเขาเทพบรรพกาล!”

“ช่างอดทนยิ่งนัก! ยามข้ากับจอมสรรค์สร้างสูญตามาถึง ยังไม่ยอมเคลื่อนไหว เห็นทีพวกมันตั้งเป้าไว้ที่ท่านผู้ทรงเกียรติฉางเซิงเพียงผู้เดียว!”

“พลังนี้ ยิ่งใหญ่ไร้ผู้ต้าน กำจัดทั้งอดีตและอนาคต หรือว่าจะเป็นเจ้านิกายคุมสวรรค์ลงมือด้วยตนเอง!”

“รีบขัดขวาง! ตอนนี้กลไกสวรรค์ถูกบดบัง หากท่านผู้ทรงเกียรติฉางเซิงออกไปแล้ว จะไม่มีใครสามารถคำนวณหาที่อยู่ของเขาได้อีก!”

จอมสรรค์สร้างไร้ขอบเขตกับจอมสรรค์สร้างสูญตาทั้งสองพุ่งทะยานขึ้นฟ้า หมายจะขวางพลังนั้นไว้

ลู่ฉางเซิงกำลังใช้กฎแห่งเวลาและห้วงมิติ เคลื่อนตนด้วยความเร็วพันล้านหลี่ต่อวินาที ก้าวข้ามกาลอวกาศมุ่งไปยังโลกเทพสรรค์สร้าง

แต่แล้ว จู่ๆ เขาก็สัมผัสได้ถึงพลังสะพรึงกลัวถาโถมเข้ามา กลิ่นอายหนึ่งล็อกเป้าเขาไว้แน่นหนา ทำให้เขารู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลเกินกว่าที่เคยเผชิญ

เขารู้ทันทีว่า เป็นจอมสรรค์สร้างของนิกายคุมสวรรค์ที่กำลังลงมือกับเขา

พลังศักดิ์สิทธิ์นี้ประหนึ่งฝ่ามือไร้รูปขนาดยักษ์ มุ่งจะจับเขาไว้แน่น หนักหน่วงดั่งขุนเขา มืดมนดั่งคุกไร้ทางหลุดพ้น มิอาจต้านทานได้เลย

ในเวลาเดียวกัน ลู่ฉางเซิงก็พลันตระหนักชัดในหัวใจ ถึงความน่าสะพรึงกลัวของผู้ที่บรรลุขอบเขตสรรค์สร้างอย่างแท้จริง

ครานั้น พระบัญชาแห่งพระพุทธมารดา ยังมิอาจเทียบเคียงได้แม้เพียงเสี้ยวหนึ่งของพลังสรรค์สร้างโดยแท้

แม้แต่จอมสรรค์สร้างเหิงอู่ก็เคยแสดงพลังสรรค์สร้างออกมา ทว่าก็ยังห่างไกลนัก

นี่คือพลังของผู้บรรลุสรรค์สร้างโดยแท้ ผู้หนึ่งที่ไร้เทียมทาน หาใช่เช่นเหิงอู่ หรือผู้อาวุโสใหญ่ที่พลังสรรค์สร้างในดวงดาวกลับหม่นแสง

ณ เบื้องบน หอคอยหลิงหลงลอยเหนือศีรษะของลู่ฉางเซิง แสดงรูปมหาปราสาทเก้าพันชั้น เจิดจ้าด้วยสายแห่งบุญกุศลพันล้านสาย ร่วงหล่นลงมาดังม่านน้ำตก

หอคอยหลิงหลงปรากฏลอยเด่นอยู่เหนือเศียร มีสัตว์เทพทั้งสามสิบสามโคจรรอบอย่างสง่างาม บังเกิดมงคลสูงสุดแห่งยุค

พร้อมกันนั้น บัวเขียวแห่งมหาวิถีก็ปรากฏขึ้น กางคลุมสวรรค์และปฐพี แผ่พริ้วโบกไสว หนุนรับผืนฟ้าแผ่นดินไว้ ช่วยให้ลู่ฉางเซิงหลุดพ้นจากพลังอันน่าสะพรึงนั้น

ครืน! ครืน! ครืน!!!

ในขณะเดียวกัน พลังมหาศาลสองสายพลันแผ่กระจายออกมา ปิดฟ้าบดแสง จมทุกสรรพสิ่ง พุ่งเข้าใส่ฝ่ามือไร้รูปยักษ์นั้น

“ท่านผู้ทรงเกียรติฉางเซิง ท่านรีบไปเถิด พวกเราจะถ่วงเวลาไว้ให้!”

คือเสียงของจอมสรรค์สร้างไร้ขอบเขตและจอมสรรค์สร้างสูญตา

ทันทีที่พวกเขาลงมือ เบื้องบนฟากฟ้า ดวงดาวสรรค์สร้างสองดวงที่เคยหม่นแสงไปแล้ว บัดนั้นกลับสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง แผ่รัศมีเจิดจ้ายิ่งกว่าก่อน ดั่งจะจุดไฟสวรรค์

วิชาผนึกสวรรค์!

ยอดวิชาต้องห้ามแห่งวิหารจอมสูงสุด เป็นวิชาตัดพลังสรรค์สร้างของตน ปิดผนึกไว้ เสแสร้งว่าไร้ชีพดั่งดาราดับสูญ

ยามสำคัญจึงคลายผนึก แผ่พลังผู้บรรลุสรรค์สร้างออกอย่างเต็มที่ ทว่าแลกมาด้วยผลร้ายมหันต์

“เกิดสิ่งใดขึ้น! เหตุใดดวงดาวสรรค์สร้างที่ดับไปแล้วสองดวงถึงกลับเปล่งแสงอีกครั้ง!”

“น่าสะพรึงนัก! ปรากฏสรรค์สร้างพร้อมกันถึงสององค์ในคราเดียว! เกินไปแล้ว!”

“เป็นไปไม่ได้! ไม่มีทาง!”

“หรือว่าเพราะเมื่อครู่มีผู้บรรลุสรรค์สร้างลงมือ จึงปลุกต้องห้ามทั้งสองให้ฟื้นคืน!”

“ปั่นป่วนแล้ว! มหาพันโลกได้ปั่นป่วนแล้ว! หรือว่านี่คือจุดเริ่มแห่งหายนะไร้ประมาณที่เล่าลือกัน!? ว่ากันว่า เมื่อหายนะไร้ประมาณเปิดฉาก โลกก็จักเข้าสู่กลียุคเช่นนี้!”

เหล่าผู้บ่มเพาะนับไม่ถ้วนอดมิได้ที่จะเงยหน้าขึ้นมอง ต่างจ้องไปยังเวหา ต้องการรู้เหตุผลว่าเหตุใดดาวสรรค์สร้างที่หม่นแสงสองดวงจึงส่องสว่างขึ้นอย่างฉับพลัน

“นั่นคือบัวเขียวแห่งมหาวิถี! เป็นของวิหารจอมสูงสุด! หรือว่านี่คือนิกายคุมสวรรค์ลงมือกับกลุ่มที่หลงเหลือของวิหารจอมสูงสุด! และสองสรรค์สร้างที่ฟื้นคืนก็เพื่อปกป้องพวกเขา!”

“จะเป็นไปได้อย่างไร หรือว่านี่คือตำนานนั้นจริงๆ!?”

“ฮื้มมม หากเป็นจริง เช่นนั้นก็น่าหวาดหวั่นเกินทน!”

บางคนแอบเดาความจริงในเบื้องหลัง แต่ก็รีบกดความคิดนั้นลงทันที มิกล้าเอ่ยออกด้วยหวั่นว่าจะนำภัยร้ายมาสู่ตน

จอมสรรค์สร้างไร้ขอบเขตและจอมสรรค์สร้างสูญตายังคงต่อสู้กับจอมสรรค์สร้างที่ซ่อนตนอยู่ไม่หยุด

แรงกดดันอันหนักอึ้งปานจะข่มลมหายใจยังคงแผ่ซ่านอยู่กลางหาว

ลู่ฉางเซิงหาได้ลังเลไม่ กฎแห่งกาลเวลาและห้วงมิติแผ่ขยายอย่างบ้าคลั่ง เขาเร่งใช้วิชาเคลื่อนย้ายหลายครา เร่งหลบหนีออกไปอย่างรวดเร็ว

เขาหากยังอยู่ต่อ จะยิ่งถ่วงรั้งจอมสรรค์สร้างไร้ขอบเขตและจอมสรรค์สร้างสูญตา เป็นภาระเปล่าๆ

ตราบใดที่เขาหนีไปได้ อีกฝ่ายก็ยากจะปราบทั้งสองได้โดยง่าย

“วันนี้ บุตรแห่งโชคชะตาย่อมต้องตาย”

เสียงหนึ่งพลันดังขึ้น มิได้แฝงด้วยโทสะ แต่กลับเย็นชาไร้อารมณ์ ให้ความรู้สึกสูงส่งเย็นเยียบ ไร้เมตตาเหนือฟ้า

พร้อมเสียงนั้น พลังสรรค์สร้างพลันแผ่กระจาย กลายเป็นม่านปิดกั้นผืนฟ้าแผ่นดิน แปรเป็นข่ายพลังปิดผนึกโลกา มิเหลือช่องว่างให้ลู่ฉางเซิงฝ่าผ่านออกไปได้

“จอมสรรค์สร้างไท่หยวน!”

เมื่อได้ยินเสียงนี้ สีหน้าจอมสรรค์สร้างสูญตาก็พลันเคร่งขรึมขึ้น

ภายในนิกายคุมสวรรค์ มีผู้นำหนึ่ง และรองผู้นำอีกสอง

และจอมสรรค์สร้างไท่หยวนตรงหน้าก็คือหนึ่งในรองเจ้านิกายคุมสวรรค์ในยามนี้

เมื่อครั้งนิกายคุมสวรรค์โค่นล้มวิหารจอมสูงสุด พวกเขาก็เคยประมือกับจอมสรรค์สร้างไท่หยวนผู้นี้มาแล้ว

“เหอะ ต่อให้พวกข้าทั้งสองอยู่ไม่ถึงจุดสูงสุด แต่หากต้องการส่งท่านผู้ทรงเกียรติฉางเซิงออกไป เจ้าก็หยุดมิได้!”

จอมสรรค์สร้างไร้ขอบเขตกล่าวขึ้น พลังสรรค์สร้างแผ่ซ่าน หมายจะฉีกขาดม่านปิดผนึกนี้ให้แตกสลาย ส่งลู่ฉางเซิงออกไป

“เช่นนั้นรึ?” เสียงหนึ่งพลันดังขึ้นอีก

อีกหนึ่งจอมสรรค์สร้างของนิกายคุมสวรรค์ปรากฏตัวขึ้นแล้ว!

(จบตอน)