บทที่ 6: พวกผู้หญิงตะโกนว่ามันน่ากลัวมาก

บทที่ 6: พวกผู้หญิงตะโกนว่ามันน่ากลัวมาก

ฮึ่ม!”

ซุนเอ๋อร์กัดริมฝีปากด้วยความโกรธ ขณะที่นิ้วมือเรียวเรียวของเธอคลำหาหนังสือโบราณ

บิดาของนาง ให้นางไปอยู่ตระกูลเซียว และบอกแก่ตระกูลว่าท่านกำลังมองหาโอกาสที่จะนำ

จักรพรรดิหยกโบราณทัวเซ่อกลับมา แต่แท้จริงแล้ว เฒ่าาหลิงคนไหนก็ทำได้ แล้วทำไมถึงส่งนาง

ไป

เขาเพียงต้องการให้นางมีวัยเด็กที่แสนธรรมดา ปล่อยให้นางค่อยๆ ผสมผสานเปลวเพลิง

จักรพรรดิทองเพลิงสวรรค์ในสภาพแวดล้อมที่ปราศจากความเครียด และใช้พลังของไฟประหลาด

เผาผลาญสิ่งเจือปนในเลือดของนาง เพื่อให้เลือดของนางมีระดับสูงขึ้น

นางไม่ได้ตั้งใจจะทุ่มเทอารมณ์ให้กับตระกูลเซียวมากเกินไป เพราะนางรู้ว่าไม่ช้าก็เร็วนาง

จะต้องจากไปและไม่มีวันกลับมา และนางจะอยู่ที่นี่เพียงชั่วครู่ แต่ชีวิตย่อมมีเรื่องบังเอิญเสมอ

และซู เซียวก็คือการพบเจอที่ไม่คาดคิดของนาง เขามักจะมีไอเดียแปลกใหม่อยู่เสมอ เก่งเรื่องการ

แต่งเรื่องและเล่านิทาน และไม่เพียงเท่านั้น เขายังทำอาหารเป็นอีกด้วย

สิบปีที่ผ่านมา ท้องของเธอถูกซู เซียวครอบงำ จิตใจของเธอถูกครอบงำด้วยเรื่องราว

เหล่านั้น และด้วยเรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ ที่เกิดขึ้นทั้งกลางวันและกลางคืน การปล่อยเขาไปก็ยากยิ่ง

นัก

แต่เธอก็รู้ว่าตระกูลคงไม่ยินยอมให้เธออยู่กับซู เซียว เธอจึงตัดสินใจกลับเข้าสู่ตระกูลอีก

ครั้ง และแข็งแกร่งขึ้นจนไม่มีใครในตระกูลควบคุมเธอได้ เพื่อนำฉู่เซียวกลับคืนสู่ตระกูลและใช้

ชีวิตร่วมกันตลอดไป

ทันใดนั้น ก่อนที่เธอจะลงมือ เธอก็ได้บันทึกเล่มนั้นมา และรู้ถึงอนาคตอัน “วิเศษ” ของฉู่

เซียว

“ขอข้าดูก่อน พี่ ซู เซียว ว่าเจ้าจะโชคดีแค่ไหนในอนาคต”

ซุนเอ๋อร์หรี่ตาลง เธอยังคงอ่านบันทึกเล่มนั้นต่อไป

[ ผู้คนไม่ควรปักธง ( เดธเฟค ) ก่อนสงคราม ข้าเคยสัญญากับพวกเขาไว้ว่าจะพาพวกเขา

ไปเที่ยวรอบโลกหลังสงคราม แต่ข้าก็ตาย ]

“ธง?”

หญิงสาวที่ถือบันทึกเล่มนั้นต่างงุนงง

นี่เป็นบันทึกที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน เป็นไปได้ไหมว่าเขาได้เรียนรู้มันในอนาคต?

"พี่ชูเซียวพูดจาแปลกๆ อีกแล้ว" มีเพียงซุนเอ๋อร์เท่านั้นที่ไม่แปลกใจ

[เทพปีศาจสวรรค์ แข็งแกร่งกว่าที่ข้าคิด ข้าเสียสละวิญญาณแท้จริงเพื่อเผาร่างธรรมะ

ดั้งเดิมเพื่อปลดเปลื้องมัน ข้าแทบจะสู้เขาด้วยแปดเนตรไม่ได้เลย แต่เขาก็เทียบไม่ได้กับเก้าเนตร

เลย ข้าแม้แต่จะตายไปด้วยกันก็ไม่ได้]

เทพปีศาจสวรรค์ ธรรมกายดั้งเดิม แปดเนตร และเก้าเนตร

เหล่าสตรีจดจำคำเหล่านี้ไว้ในใจ บางทีมันอาจจะเป็นประโยชน์ในอนาคตก็ได้

[ในเวลานั้น ข้าคือขอบเขตจ้าวสวรรค์ จุดสูงสุดของวัตถุศักดิ์สิทธิ์ ข้าได้ฝึกฝนพลังวิเศษอัน

หาที่เปรียบมิได้มากมาย และสร้างพระราชวังสวรรค์โบราณขึ้นใหม่ แต่ข้าก็ได้แต่ถอนหายใจ!]

"จ้าวสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์ จุดสูงสุดของวัตถุศักดิ์สิทธิ์?"

เหล่าสตรีพึมพำคำที่ไม่คุ้นเคยนี้

นอกจากซุนเอ๋อร์แล้ว สตรีคนอื่นๆ ต่างคาดเดาว่านี่อาจเป็นตำแหน่งของผู้แข็งแกร่งแห่งโต่

วจุน

เจ้าของบันทึกนี้ ชูเซียว ได้กลายเป็นผู้แข็งแกร่งสูงสุดของทวีปโต่วฉีในอนาคตหรือไม่?

"ท่านเทพสูงสุด อาจเป็นตำแหน่งเดียวกับท่านเทพสูงสุดแห่งวังวิญญาณ จุดสูงสุดของวัตถุ

ศักดิ์สิทธิ์ หรือพลังของพี่ชูเซียวจะถึงจุดสูงสุดของเทพยุทธ์แล้ว?" ซุนเอ๋อร์ทั้งทุกข์ใจและยินดี ทุกข์

ใจ

เพราะอาจมีศัตรูในอนาคตที่แม้แต่ผู้แข็งแกร่งสูงสุดของเทพยุทธ์ก็ไม่สามารถเอาชนะได้ ซึ่ง

อันตรายอย่างยิ่ง

สุขใจเพราะชูเซียวแข็งแกร่งเช่นนี้ ตระกูลย่อมเห็นพ้องต้องกันว่านางและอีกฝ่ายจะร่วมมือ

กัน

ไม่น่าแปลกใจที่เขามีสตรีมากกว่าหนึ่งคนในอนาคต และภรรยาสามคนและนางสนมสี่คนก็

ถือเป็นหนึ่งในมาตรฐานของผู้แข็งแกร่งเช่นกัน

[ แต่ข้าได้เสียสละจิตวิญญาณที่แท้จริงไปแล้ว เหตุใดข้าจึงไม่ตายและกลับมาเกิดใหม่อีก

เล่า? ]

[ หรือว่าการเสียสละตนเองเพื่อปกป้องจักรวาลของข้านั้นถูกยอมรับโดยการจัดอันดับ

แผนภูมิท้องฟ้า และมันทำให้ข้ามีโอกาส? ]

จักรวาล?

ถูกยอมรับโดยการจัดอันดับแผนภูมิท้องฟ้า?

เหล่าสตรีต่างงุนงงและรู้สึกประทับใจ

นี่เป็นอีกชื่อหนึ่งของทวีปโต่วฉีหรือ?

แผนภูมิท้องฟ้ามีพลังในการรบกวนกาลเวลาจริงๆ หรือ?

[ จ้าวสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่บนจุดสูงสุดของวัตถุศักดิ์สิทธิ์ แทบจะมองเข้าไปในมุมหนึ่งของ

แม่น้ำแห่งกาลเวลาอันยาวไกล แต่ไม่สามารถเข้าไปยุ่งเกี่ยวหรือมีอิทธิพลต่อมันได้เลย ]

[เว้นแต่คุณจะได้รับการยอมรับจาก แผนภูมิท้องฟ้าในตำนาน คุณจะมีโอกาสเข้าสู่ อณาจักร

ผู้ปกครอง ? ]

สาวๆ: ?

อณาจักรผู้ปกครอง คืออะไร?

ในเวลานี้ ซูเซียว หยุดคิดครู่หนึ่ง

การแต่งเรื่องก็เหมือนกับการแสดง ก่อนอื่นคุณต้องหลอกตัวเอง จากนั้นคุณต้องทำให้ผู้คน

รู้สึกถึงการทดแทนเพื่อให้พวกเขาเชื่อ

ซูเซียว ยังคงอยู่ แต่เขาไม่ใช่ เซียว เหยียน นักเดินทางข้ามเวลาจากฉบับการศึกษาภาค

บังคับเก้าปีของฉบับการศึกษาภาคบังคับเก้าปี อีกต่อไป แต่เขากลับคล้ายกับ หลินตัง เวอร์ชัน

Beast Education ที่อยู่ข้างๆ ด้วยการมีอยู่ของเขา เป็นการยากที่จะบอกว่าอนาคตจะพัฒนาไป

อย่างไร

เพียงแค่ใช้เรื่องราวของ เซียว เหยียน เพิ่มเรื่องราวของ มู่เฉิน และ หลิน ตง เล็กน้อย และ

ผสมผสานกับรายละเอียดที่เขาชอบ และมันคือ "อนาคต"

เนื่องจากเนื้อหาในบันทึกจะถูกเปิดเผยต่อผู้อื่น เขาจึงต้องพิจารณาตัวตนของอีกฝ่าย จึงจง

ใจเอ่ยถึงเทพเทียนเซี่ยผู้ซึ่งคุกคามโลกเพื่อสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้กับตนเอง

แต่แค่นี้ยังไม่พอ

[ตอนนี้ข้ายังไม่รู้ความจริงของเรื่องนี้ การแตกสลายของจิตวิญญาณที่แท้จริงทำให้ความ

ทรงจำในอนาคตของข้าไม่สมบูรณ์]

[โชคดีที่ข้าได้รับบันทึกนี้หลังจากเกิดใหม่ ข้าเพียงแค่ต้องบันทึกชีวิตทุกวันเพื่อฟื้นฟูความ

ทรงจำในอนาคต บางทีสิ่งนี้อาจนำข้ากลับมามีชีวิตอีกครั้ง?]

[ความทรงจำในอนาคตจะเป็นสมบัติล้ำค่าที่ไม่อาจจินตนาการได้ วัตถุดิบและสมบัติล้ำค่า

จากสวรรค์ เช่น ทักษะและเทคนิคการต่อสู้จากสวรรค์ และไฟประหลาดบนทวีปโต่วฉี ล้วนเป็น

ของไร้ค่า]

"ฮึดฮัด!"

เหล่าสตรีต่างตกตะลึง

ไม่ว่าสถานะและความแข็งแกร่งของพวกเธอจะเป็นเช่นไร พวกเธอก็รู้ดีถึงระดับการฝึกฝน

และระดับทักษะการต่อสู้ของผู้ฝึกฝนบนทวีปโต่วฉี

ฝึกฝนจิตวิญญาณนักสู้ ควบแน่นพายุโดวฉี ให้กลายเป็นนักยุทธ์ แล้วจึงกลายเป็นคุรุยุทธ์

มหาคุรุยุทธ์ ยอดยุทธ์ ราชันยุทธ์ มหาราชันยุทธ์ ปรมาจารย์ยุทธ์ เซียนยุทธ์ เทพยุทธ์ และจ้าว

จักรวาลยุทธ์

ระดับมหาราชันยุทธ์ นั้นหาได้ยากในจักรวรรดิเจียหม่า ปรมาจารย์ยุทธ์ก็เพียงพอที่จะ

เลี้ยงชีพบนทวีปโต่วฉี ปรมาจารย์เซียนยุทธ์ ปรียบเสมือนมังกรที่มองเห็นได้เพียงจากหัวจรดหาง

สำหรับปรมาจารย์เทพยุทธ์ พวกเขากลายเป็นตำนาน ไม่ต้องพูดถึงจ้าวจักรวาลยุทธ์เลย

ในด้านทักษะการต่อสู้ จักรวรรดิเจียหม่าทั้งหมดอาจไม่สามารถรวบรวมทักษะท้องถิ่น

ระดับต่ำและทักษะการต่อสู้ได้ ปรมาจารย์มหาราชันยุทธ์ใช้ทักษะการต่อสู้ระดับเสวียนระดับสูง

เปลวเพลิงสวรรค์เป็นสมบัติที่นักเล่นแร่แปรธาตุทุกคนในทวีปต้องการ และนักเล่นแร่แปร

ธาตุมีสถานะสูงมากในทวีป

แต่บัดนี้ ชูเสี่ยวกล่าวว่าทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์และเปลิวเพลิงสวรรค์นั้นไร้ค่า

มันเป็นเรื่องที่บ้าคลั่งและเพ้อฝัน หรือเขาจะไปถึงจุดสูงสุดที่เหนือจินตนาการในอนาคต?

ชั่วขณะต่อมา พวกเขาก็ได้คำตอบในบันทึก ตราบใดที่เนื้อหาเหล่านี้ไม่เท็จ

[มหาพันโลกอันกว้างใหญ่ ที่ซึ่งมิติต่างๆ ตัดกัน และทุกเผ่าพันธุ์ยืนเคียงข้างกัน เดิมที

ประกอบด้วยทวีปนับพัน แต่บัดนี้เหลือเพียงพันทวีปในมิติหลักที่เรียกว่ามหาพันทวีป]

[มิติหลักเชื่อมต่อกับมิติล่างอันไร้ขอบเขต และทวีปโต่วฉีก็เป็นหนึ่งในนั้น หมื่นปีก่อน

ในช่วงรุ่งเรือง โต่วตี้ปรากฏตัวบ่อยครั้ง แต่รากฐานของมันเทียบได้กับทวีปขนาดกลางเท่านั้น

แม้แต่ปรมาจารย์แห่งโลกก็ยังไม่สามารถกำเนิดได้ ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้มันยังได้รับความเสียหาย

อย่างหนักจากการต่อสู้กับเผ่าพันธุ์ชั่วร้าย แม้แต่จ้าวจักรวาลยุทธ์ที่เทียบเท่ากับอาณาจักรสูงสุดก็

ไม่สามารถกำเนิดใหม่ได้ ]

[ในอนาคต ข้าจะฝ่าด่านจ้าวจักวาลยุทธ์ สำเร็จ ไปสู่จักรวาล และยกระดับไปพร้อมกับทุก

มิติ ก้าวขึ้นเป็นจ้าวโลก จ้าวสวรรค์ และก้าวขึ้นสู่จ้าวสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์ หลังจากสร้างพระราชวัง

สวรรค์โบราณขึ้นใหม่ ข้าจะปกป้องดินแดนที่อยู่ติดกับเผ่าพันธุ์ชั่วร้าย ]

[ ตราบใดที่ข้าฟื้นความทรงจำเหล่านั้น ข้าก็สามารถกลายเป็นโต้วตี้ได้เร็วขึ้น เปิด

ช่องสัญญาณระนาบ ร้องเพลงไปจนถึงจ้าวสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์ และสลักชื่อจริงของข้าไว้ในรายชื่อ

ท้องฟ้า และก้าวขึ้นเป็นจ้าวอมตะแดนปกครองคนแรก! ]

[ หากความทรงจำก่อนตายไม่ลึกซึ้งเช่นนี้ และไพ่ตายที่ข้ามีเฉพาะตอนที่ก้าวขึ้นสู่จ้าว

สวรรค์ยังคงอยู่ ข้าคงไม่กล้าเชื่อว่าทั้งหมดนี้เป็นเรื่องจริง ]

สาวๆ: !!!

น่ากลัวจัง! ?

ปล. ผู้ปกครองระดับสูงสุดในเรื่องตอนนี้

1.จ้าวโลก = Sovereign Realm

2.จ้าวสวรรค์ = Heavenly Sovereign

3.ผู้ปกครอง = Dominion Realm

( อันนี้ไรท์ลองระดับพลังในแฟนฟิค เทียบกับต้นฉบับ ซ้ายคือชื่อในแฟนฟิค ขวา คือชื่อตาม

ต้นฉบับ )

ตามจริงในต้นฉบับ มี ระดับ Genesis Realm ที่เหนือกว่า Dominion Realm อยู่ แต่ในแฟนฟิค

นี้

(อาจจะ) 1.คนแต่งจำสลับกันระหว่างระดับ Dominion กับ Genesis 2.อาจจะยังเก็บ

ระดับ Genesis ไว้เขียนในช่วงหลังเพื่อปูไปให้ได้พลังที่เหนิือกว่า ( ตอนจนถึงตอนล่าสุด 168

ตามต้นฉบับที่ไรท์อ่านมา ยังไม่มีการกล่าวถึงระดับที่สูงกว่า Domion )