บทที่ 80 แค่พวกมดปลวก

เถ้าแก่หวง รู้ตัวดีอยู่แล้วว่าตัวเองขี้เหร่ แต่ถึงจะขี้เหร่ก็ช่างเถอะ ที่สำคัญคือตอนแรกตระกูลจ้าวก็ยังมีเงินอยู่บ้าง ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะยอมยก จ้าวซืออิน ให้เขา

แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่า ตระกูลจ้าวจะ โชคร้ายสุด ๆ ทำธุรกิจจนเจ๊ง แถมยังเกือบจะล้มละลาย

เถ้าแก่หวงเห็นโอกาสทองมาถึง ก็รีบบึ่งมาหาทันที พร้อมเสนอตัวว่าจะ แต่งงาน กับจ้าวซืออิน และถ้าแต่งงานกันแล้ว เขาก็จะออกเงินช่วยให้ตระกูลจ้าว รอดพ้นวิกฤต

กำลังของ ตระกูลหวง ถือว่าไม่เลว ถ้าพวกเขาตั้งใจจะช่วยจริง ๆ ปัญหาของตระกูลจ้าวก็คลี่คลายได้แน่นอน

แม้เถ้าแก่หวงจะขี้เหร่นิดหน่อย แต่บ้านเขารวย! ตระกูลจ้าวมองเห็นแก่เงินก็เลยยอมตกลงแบบจำใจ

เถ้าแก่หวงกำลังรอเป็นเจ้าบ่าวอยู่แล้ว แต่จู่ ๆ ก็เกิดเรื่องพลิกผันแบบนี้ อารมณ์ เขาจะดีได้ยังไงกัน?

ความแค้นมันอัดแน่นอยู่ในอก ทำให้เขาอึดอัดมาก ถ้าไม่ระบายออกมาเขาก็ไม่ยอมแน่

เขาคิดว่าตระกูลจ้าว หยามหน้า และ ล้อเล่น กับเขา ครั้งนี้เขาจะไม่ปล่อยตระกูลจ้าวไว้แน่

เถ้าแก่หวงจึงพาบรรดาเจ้าหนี้บุกมาสร้างความวุ่นวายถึงที่บ้านตระกูลจ้าว

จ้าวซื่อไห่ พยายามพูดจาหว่านล้อมสารพัด แต่ก็ไม่ได้ผลเลย

เพราะเจ้าหนี้พวกนี้ได้รับข่าวมาว่า ตระกูลจ้าวจะล้มละลาย ถ้าตระกูลจ้าวล้มละลายจริง ๆ พวกเขาก็จะไม่ได้เงินคืนแม้แต่หยวนเดียว

ทุกคนตกลงกันไว้แล้วว่าครั้งนี้ ต้องได้เงินคืน ถ้าไม่ได้เงิน พวกเขาก็จะไม่ยอมออกจากบ้านตระกูลจ้าวไปไหนทั้งนั้น

พวกเขาตัดสินใจแน่วแน่แล้ว! ไม่ได้เงิน ไม่กลับ!

เถ้าแก่หวงทำหน้าเยาะเย้ย เขารอดูอยู่ว่าตระกูลจ้าวจะผ่านพ้นวิกฤตนี้ไปได้ยังไง

ถ้าผ่านไปไม่ได้ก็จะยิ่งดีใหญ่ ถึงตอนนั้นเขาก็จะมีโอกาส ได้ตัวจ้าวซืออิน มาครอบครอง

แต่คราวนี้ไม่ใช่การแต่งงานแล้วนะ แต่เป็นการเอาจ้าวซืออินมาเป็นแค่ ของเล่น เท่านั้น

จ้าวซื่อไห่ได้แต่ยิ้มขื่น ๆ เขาจนปัญญาจริง ๆ ที่จะรับมือกับสถานการณ์นี้

เพราะคนเหล่านี้คือเจ้าหนี้ของเขา และตอนนี้เขาก็ ไม่มีเงินคืน มันจึงเป็นปัญหาที่แก้ไม่ตก

จ้าวซื่อไห่เหลือบมองเถ้าแก่หวง แต่ก็ไม่ได้เดินไปอ้อนวอนต่อ เพราะเขารู้ดีว่าต่อให้ คุกเข่า ก็คงไม่มีประโยชน์

สถานการณ์แบบนี้ มีแค่คนเดียวเท่านั้นที่จะช่วยได้

จ้าวซื่อไห่ฉีกยิ้มเอาใจ แล้วเดินเข้าไปหาหลี่ชิงซาน พร้อมกล่าวว่า

“หลานเขย... เอ่อ... เสี่ยวหลี่ พอจะช่วยลุงได้ไหม? ช่วยลุง แก้ปัญหาเฉพาะหน้า นี่ไปก่อนได้ไหม?”

จะยังไงก็ตาม หลี่ชิงซานก็เป็นแฟนของลูกสาว แถมฐานะทางการเงินก็ดีมาก ขอแค่เขาเต็มใจช่วย ตระกูลจ้าวก็ผ่านพ้นวิกฤตไปได้แน่

หลี่ชิงซานยิ้มเล็กน้อย แล้วพยักหน้าตอบว่า

"ได้ครับ"

ที่จริงแล้ว หลี่ชิงซานก็แค่รอให้จ้าวซื่อไห่เอ่ยปากออกมาเอง ถ้าจ้าวซื่อไห่ไม่พูด เขาก็ตั้งใจจะจัดการเรื่องนี้อยู่แล้ว

เถ้าแก่หวงจับตาดูความเคลื่อนไหวของจ้าวซื่อไห่ตลอด พอเห็นเขาเดินเข้าไปหาชายหนุ่มหน้าใหม่คนหนึ่งด้วยรอยยิ้มเอาใจ เขาก็รู้สึกว่า สถานการณ์เริ่มไม่ชอบมาพากล

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อชายหนุ่มคนนี้มี จ้าวซืออิน ยืนอยู่ข้าง ๆ และดูสนิทสนมกันมาก ยิ่งทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจมากขึ้นไปอีก

ตอนนี้เถ้าแก่หวงเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมจ้าวซืออินถึง ยกเลิกการแต่งงาน ดูท่าจะเป็นเพราะไอ้หนุ่มคนนี้แน่ ๆ

นี่มันคือ ความแค้นที่แย่งเมีย กันชัด ๆ

“ดี! ดีมาก! ที่แท้ก็เป็น ไอ้หนุ่มนี่ เองที่อยู่เบื้องหลัง!” เถ้าแก่หวงคิดในใจอย่างลับ ๆ

เขาหรี่ตาลง สายตาเต็มไปด้วยความ อาฆาตแค้น

หลี่ชิงซานเดินเข้าไปข้างหน้า ตรงไปยังกลุ่มเจ้าหนี้

“พวกคุณ อย่าโวยวาย ครับ ฟังผมพูดหน่อย”

“หนี้สินที่ ลุงจ้าว ติดพวกคุณไว้ ผมจะจ่ายคืนให้เอง”

“พวกเราต้องทำตามขั้นตอนนะครับ เอกสารสัญญากู้ยืม มีไหมครับ? ครบถ้วนหรือเปล่า?”

“เตรียมเอกสารให้พร้อม แล้วเราจะเริ่ม ชำระเงิน กันเลย” หลี่ชิงซานกล่าว

“ไม่มีปัญหาเลย! เอกสารผมเอามาพร้อมแล้ว!” ชายร่างอ้วนคนหนึ่งพูดอย่างดีใจ

“งั้นพวกคุณ เข้าแถว ครับ มาจัดการทีละคน เริ่มจากคุณก่อนเลย” หลี่ชิงซานบอกกับชายร่างอ้วน

จากนั้นหลี่ชิงซานก็หันไปบอกคนในครอบครัวจ้าวว่า: “ช่วยยกโต๊ะเก้าอี้มาหน่อยครับ เราจะ ตั้งโต๊ะทำงาน ตรงนี้เลย”

จ้าวซื่อไห่ เป็นคนแรกที่ได้สติ รีบยกโต๊ะพับมาทันที ซึ่งเป็นโต๊ะที่เหมาะสำหรับใช้ทำงานเอกสารพอดี

คนอื่น ๆ ในตระกูลจ้าวก็รีบนำเก้าอี้มาให้ด้วยความวุ่นวาย

เจ้าหนี้ส่วนใหญ่นำเอกสารติดตัวมาด้วย จึงสามารถจัดการได้ทันที แต่บางคนก็มาอย่างเร่งรีบและไม่ได้นำเอกสารอะไรมาเลย

เมื่อเห็นว่าวันนี้จะได้เงินคืนแน่ ๆ พวกเขาก็ดีใจจนเนื้อเต้น รีบวิ่งออกไปทันที เห็นได้ชัดว่ากลับไปเอาเอกสารที่บ้าน

หลี่ชิงซานเริ่มจัดการบัญชีของพวกเขา ทีละคน โดยมีจ้าวซื่อไห่คอยช่วยประสานงาน พวกเขาร่วมกันตรวจสอบบัญชี จากนั้นหลี่ชิงซานก็ โอนเงิน ให้ด้วยตัวเอง

เมื่อโอนเงินเสร็จ สัญญากู้ยืม ทั้งหมดก็ถูกหลี่ชิงซานเก็บไป

จ้าวซื่อไห่มองทุกอย่างด้วยสายตาที่ คาดหวัง แต่ก็ไม่กล้าพูดอะไรออกไป

ตอนแรกเขาคิดว่าเขาจะได้สัญญากู้ยืมเหล่านั้นมาเก็บไว้เอง แต่เมื่อเห็นสถานการณ์ตรงหน้า เขาก็รู้ทันทีว่าหลี่ชิงซานจะ ไม่คืนเอกสาร ให้เขาแน่นอน

จ้าวซื่อไห่รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็รู้ว่านี่เป็น ผลลัพธ์ที่ดีที่สุด ที่เขาจะได้รับแล้ว

เถ้าแก่หวงเห็นฉากนี้ก็ถึงกับ กัดฟันกรอด ด้วยความแค้น

เดิมทีเขาพาลูกน้องมาเพื่อ จัดการตระกูลจ้าว แต่สถานการณ์นี้กลับถูกชายหนุ่มคนนี้ แก้เกม ได้อย่างง่ายดาย

เถ้าแก่หวงแสยะยิ้ม แล้วเดินเข้าไปหาหลี่ชิงซาน พร้อมพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า

“น้องชายหน้าใหม่นะเนี่ย! แกเป็นใครวะ ไม่เคยเห็น แกมาก่อนเลย”

“ไม่รู้จักก็เรื่องปกติ เพราะผมก็ไม่รู้จักคุณเหมือนกัน”

“คุณก็มาทวงหนี้เหรอ? งั้นช่วย ไปต่อแถวรอข้างหลัง ด้วยครับ” หลี่ชิงซานตอบกลับอย่างเยือกเย็น

“แกไม่รู้หรือไงว่า จ้าวซืออิน เป็นผู้หญิงที่ฉันเล็งไว้ แถมตกลงจะแต่งงานกับฉันแล้วด้วย!”

“แล้วแกมา แย่งผู้หญิง ของฉันแบบนี้ ไม่ให้เกียรติกันเลยนะ!” เถ้าแก่หวงตบโต๊ะเสียงดัง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่แข็งกร้าว

เขากล้าพูดแบบนี้เพราะเขามี แบ็กดี และ มีเงิน ไม่ใช่แค่รวยธรรมดา แต่ ครอบครัวเขามีอิทธิพล ไม่น้อย

เขาไม่รู้ว่าหลี่ชิงซานเป็นใคร แต่เขาก็กล้าที่จะ ชน กับอีกฝ่าย

“ให้เกียรติงั้นเหรอ? คุณเป็นใคร วะ? ตอนนี้ ไสหัวออกไป ซะ!” หลี่ชิงซานกล่าวอย่างเย็นชา

นับตั้งแต่บ่มเพาะจนสำเร็จ หลี่ชิงซานมองคนอื่น ๆ ราวกับมอง มดปลวก

ตอนนี้มดปลวกตัวหนึ่งกล้ามา อวดเบ่ง ต่อหน้าเขา ความตั้งใจฆ่าก็พลุ่งพล่านออกมาจากใจของหลี่ชิงซานอย่างห้ามไม่ได้

เถ้าแก่หวงรู้สึก เย็นวาบ ไปทั้งตัว ความกลัวเข้าเกาะกุมจิตใจ จนร่างกายถอยหลังออกไปโดยไม่รู้ตัว