บทที่ 9 โลกใบเล็กระดับ 3!

บทที่ 9 โลกใบเล็กระดับ 3!

หากโลกใบเล็กมีความสามารถในการหมุนเวียนพลังงานได้ด้วยตนเองและมีอายุขัยที่ยืนยาวเพียงพอ ซูเย่ย่อมเต็มใจที่จะใช้เวลาชั่วนิรันดร์อยู่ภายในพื้นที่ที่ปลอดภัยอย่างสมบูรณ์แห่งนี้

น่าเสียดายที่ความคิดนี้ยังคงเป็นหนทางที่ยาวไกลและยากลำบาก

อย่างไรก็ตาม นั่นไม่ได้หมายความว่าจะไร้ซึ่งความหวังเสียทีเดียว...

อัปเกรด

เพียงแค่ความคิดของซูเย่เคลื่อนไหว ความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ก็เกิดขึ้นภายในโลกใบเล็กทันที

โลกใบเล็กสั่นสะเทือนและขยายตัวออกตามจังหวะที่ลึกลับ

พลังชีวิตที่เปรียบเสมือนบทนำแห่งการเฉลิมฉลองหมุนเวียนอยู่อย่างต่อเนื่องภายในโลกใบเล็ก

พื้นที่ขนาด 20 x 20 x 20 เมตร ขยายตัวออกอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วที่ยากจะเข้าใจ ม่านแสงสีทองซึ่งเป็นขอบเขตของโลกใบเล็กแผ่ขยายออกไปด้านนอกเรื่อยๆ

ในมุมมองภาพรวม พื้นที่ของโลกใบเล็กขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

จนกระทั่งการขยายตัวค่อยๆ หยุดลงในที่สุด

โลกสีครามแห่งนี้กลับคืนสู่ความสงบอีกครั้ง

ซูเย่สังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนว่าชั้นดินของโลกใบเล็กหนาขึ้นเล็กน้อย และเมื่อสัมผัสดู ก็สัมผัสได้ถึงความชื้นที่เพิ่มขึ้น

การเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีเช่นนี้ทำให้รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

ในเวลานั้นเอง ซูซูที่ซ่อนตัวอยู่ในกองหิมะด้วยความหวาดกลัวก็โผล่หัวออกมา

ดวงตาที่ตื่นตัวของมันกวาดมองไปรอบๆ

ดูเหมือนซูซูจะตระหนักถึงบางสิ่ง มันวิ่งไปรอบโลกใบเล็กที่ขยายใหญ่ขึ้นอย่างร่าเริง แผ่ความสุขออกมาประหนึ่งมนุษย์

หนูเกล็ดหิมะเค็มตัวนี้ถือว่าโลกใบเล็กเป็นบ้านของมันไปแล้ว

เมื่อบ้านใหญ่ขึ้น ความสุขของซูซูก็มากล้นจนไม่อาจบรรยาย

มันเกิดความรู้สึกสนิทสนมต่อซูเย่ผู้เป็นจ้าวแห่งโลกใบเล็กขึ้นมาโดยธรรมชาติ

หนูเกล็ดหิมะเค็มใช้ขาสั้นๆ ของมันวิ่งเข้ามาหาซูเย่อย่างกระตือรือร้น

มันนอนหงายท้องโชว์พุงนุ่มนิ่ม รอคอยการสัมผัส

ซูเย่ย่อมไม่ปฏิเสธที่จะลูบคลำซูซูที่น่ารักเช่นนี้

นิ้วของเขาสัมผัสขนสีขาวบริสุทธิ์เบาๆ ความรู้สึกเย็นและนุ่มลื่นทำให้เขาหรี่ตาลงเล็กน้อยด้วยความเพลิดเพลิน

หลังจากเล่นกับซูซูอยู่ครู่หนึ่ง แม้จะยังอยากเล่นต่อ แต่เวลาของซูเย่นั้นมีค่าอย่างยิ่ง เขาไม่มีเวลาว่างพอที่จะเล่นกับซูซูได้ครึ่งค่อนวัน

เมื่อส่งสัญญาณให้หนูเกล็ดหิมะเค็มไปว่ายน้ำในหิมะต่อ ซูเย่ก็เริ่มตรวจสอบสถานะของโลกใบเล็ก

ระดับโลก: ระดับ 3

ขนาดโลก: 40 x 40 x 40 (เมตร)

คุณลักษณะ: เปลวเพลิง, ความทรหด

สิ่งมีชีวิตที่มีอยู่: หนอนโซ่อิน, หนอนกินซาก, หนูเกล็ดหิมะเค็ม, มนุษย์

ทรัพยากรน้ำ: ขาดแคลน

ความเข้มข้นของออกซิเจน: เบาบาง

ทรัพยากรดิน: ชั้นดินคุณภาพต่ำกว่าเกณฑ์

อายุขัย: 89 วัน 2 ชั่วโมง / 90 วัน

เงื่อนไขการเลื่อนระดับ: พลังงาน 390 / 2000, สิ่งมีชีวิต 10 ชนิดขึ้นไป, ทรัพยากรน้ำระดับปานกลาง, ความเข้มข้นของออกซิเจนระดับปานกลาง, ทรัพยากรดินระดับทั่วไป

การประเมิน: นี่คือโลกใบเล็กที่เพิ่งกำเนิด แต่ไม่ได้เปราะบางจนเกินไป มันยังขาดความสามารถในการหมุนเวียนพลังงานด้วยตนเองโดยสิ้นเชิง และต้องพึ่งพาโลกหลักในการดำรงอยู่ อายุขัยของมันต่ำอย่างเห็นได้ชัด

จ้าวแห่งโลกใบเล็ก: ซูเย่

สายเลือด: มนุษย์ 100%

สถานะ: ปกติ

ความสามารถ: พรแห่งโลกใบเล็ก (เจ้าสามารถปลดปล่อยพละกำลังได้สิบเท่าจากปกติ ประสาทสัมผัสทั้งห้าได้รับการเสริมประสิทธิภาพเล็กน้อย เมื่อโลกใบเล็กวิวัฒนาการ จะมีการเสริมพลังปลดล็อกมากขึ้น), เปลวเพลิง (อุณหภูมิร่างกายของเจ้าลดลงได้ยาก), ความทรหด (ความอึดของเจ้าเพิ่มขึ้นอย่างมาก และอัตราการสูญเสียพละกำลังลดลง)

การประเมิน: จ้าวแห่งโลกใบเล็กเริ่มมีความสามารถในการต่อสู้ในระดับหนึ่งแล้ว อนาคตสดใส

หลังจากทำความเข้าใจสถานะของโลกใบเล็กโดยคร่าวๆ แล้ว ใบหน้าที่มักจะเย็นชาของซูเย่ก็อดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้ม

แม้เงื่อนไขสำหรับระดับถัดไปจะทำให้เขาแทบหน้ามืด แต่ทุกอย่างก็คุ้มค่า

จากระดับ 2 สู่ระดับ 3 ไม่เพียงแต่พื้นที่ขยายใหญ่ขึ้น แต่ชั้นดินของโลกใบเล็กยังดีขึ้นทีละน้อย

หากคุณภาพดินดีขึ้นกว่านี้ บางทีอาจมีความเป็นไปได้ในการทำเกษตรกรรม?

แรงกระตุ้นที่ไม่อาจจินตนาการได้ปะทุขึ้นจากส่วนลึกของสายเลือด ซูเย่รู้ดีว่าแรงกระตุ้นนี้มีที่มาจากไหน

หลังจากแรงกระตุ้นจางหายไป เขาเริ่มสังเกตการเปลี่ยนแปลงของตัวเอง

เมื่อโลกใบเล็กเลื่อนสู่ระดับ 3 พลังระเบิดของเขาเพิ่มขึ้นเป็นสิบเท่าของระดับก่อนหน้า

แต่จุดสำคัญที่สุดคือประสาทสัมผัสทั้งห้าที่เพิ่มขึ้นเล็กน้อย

ซูเย่หันไปมองหนูเกล็ดหิมะเค็มที่กำลังกระโดดโลดเต้นอย่างตื่นเต้นในหิมะ

ขนสีฟ้าอ่อนของมันดูชัดเจนกว่าเดิม

เสียงอุ้งเท้าเล็กๆ ของมันที่ตัดผ่านน้ำแข็งและหิมะก็ชัดเจนขึ้นเช่นกัน

การเปลี่ยนแปลงของตนเองทำให้ซูเย่เต็มไปด้วยความปิติยินดี

การเพิ่มประสิทธิภาพของประสาทสัมผัสทั้งห้าหมายความว่าความเร็วในการตอบสนองของซูเย่จะได้รับประโยชน์และดีขึ้นในระดับหนึ่ง

ด้วยการเสริมพลังทั้งหมดนี้ ซูเย่สงสัยว่าตอนนี้เขาจะสามารถต่อกรกับหัวหน้าค่ายได้หรือไม่

เขาเคยเห็นความสามารถในการต่อสู้ของหัวหน้าค่ายกับตามาแล้ว รวมถึงการผ่าหมาป่าป่าตัวฉกาจเป็นสองท่อนด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว

ตามข่าวลือในค่าย หัวหน้าค่ายเคยกำจัดฝูงสัตว์อสูรที่ทำลายสมบัติของเขาด้วยตัวคนเดียว

วีรกรรมเช่นนี้ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ธรรมดาจะทำได้แน่นอน

หัวหน้าค่ายต้องมีสายเลือดของเผ่าพันธุ์อื่นเป็นแน่

โลกนี้น่าสนใจทีเดียว

ซูเย่จำได้ว่าไป๋และเฮยเคยบอกเขาว่า คนส่วนใหญ่ที่รอดชีวิตในสภาพแวดล้อมที่โหดร้ายได้มักจะมีสายเลือดของเผ่าพันธุ์อื่นปะปนอยู่บ้าง ไม่มากก็น้อย

เขาเองก็สังเกตเห็นจุดนี้แล้ว

ในการเอาชีวิตรอดในดินแดนเยือกแข็งแห่งนี้ ซูเย่รำพึงว่าหากเขาเป็นมนุษย์เลือดบริสุทธิ์ แม้จะมีความทรหดอดทนระดับเดียวกับชาติก่อนที่เป็นศิลปินผู้หิวโหย เขาก็คงตายไปนานแล้ว

ในช่วงสองเดือนที่เขาสูญเสียความทรงจำจากชาติก่อน เขาได้รับการดูแลจากเฮยและไป๋อย่างแท้จริง

หากไม่ใช่เพราะสถานะพิเศษของเฮยในค่าย เขาคงตายไปนานแล้ว

เมื่อนึกถึงเฮยที่ยอมขายตัวเองให้กับพ่อค้าเพื่อช่วยชีวิตเขา ซูเย่ก็กำหมัดแน่น

โชคดีที่เขาจำได้ว่าพ่อค้ารายนั้นเป็นผู้หญิง เขาหวังว่านางจะดูแลเฮยเป็นอย่างดีจนกว่าเขาจะตามไปพบ

ซูเย่ก้าวออกมาจากโลกใบเล็ก กลับสู่ป่าน้ำแข็งเสาหิน

ทุกสิ่งในสายตากลับมาดูรกร้างและหนาวเหน็บอีกครั้ง

ภายใต้แผ่นดินและท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ เสาน้ำแข็งตั้งตระหง่านเรียงราย

โลกใบเล็กเลื่อนสู่ระดับ 3 แล้ว และตอนนี้ซูเย่ก็มีความมั่นใจเล็กน้อยที่จะพาไป๋ออกไปใช้ชีวิตภายนอกค่ายเพียงลำพัง

วันออกเดินทางใกล้เข้ามาทุกที ก่อนจะถึงเวลานั้น ยิ่งมีเสบียงมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี

เขาเก้าวเท้าออกไป ตั้งใจจะเดินสำรวจรอบป่าน้ำแข็งเสาหินต่อ

แต่ทันทีที่ซูเย่ก้าวเท้าขวา วิสัยทัศน์ของเขาก็เปลี่ยนไปกะทันหัน

โลกใบเล็กแข็งแกร่งขึ้น พลังของมันเริ่มส่งผลกระทบต่อโลกหลักอย่างเลือนราง

มันมอบสิ่งต่างๆ ให้แก่เขาผู้เป็นนายมากขึ้น...

พื้นที่: ป่าน้ำแข็งเสาหิน

ความยากในการเอาชีวิตรอด: 60 (1-100 หากเกิน 100 ไม่สามารถตรวจสอบได้)

แหล่งที่มาของความยาก: *** (พลังของโลกใบเล็กไม่เพียงพอ)

ทรัพยากรระดับ 1: ซากสัตว์ระดับต่ำ, ปลา, เมล็ดหญ้าแช่แข็ง

ทรัพยากรระดับ 2: *** (พลังของโลกใบเล็กไม่เพียงพอ)

ทรัพยากรระดับ 3: ***, หนูเกล็ดหิมะเค็ม, *** (พลังของโลกใบเล็กไม่เพียงพอ)

ทรัพยากรระดับสูง: *** (พลังของโลกใบเล็กไม่เพียงพอ)

การประเมิน: ทรัพยากรชีวภาพที่นี่ใกล้จะหมดลงแล้ว สัตว์ประหลาดที่หิวกระหายจะยังคงมุ่งหน้าไปยังที่ที่มีเนื้อต่อไป