บทที่ 13: รีไซเคิลรถจี๊ป!
บทที่ 13: รีไซเคิลรถจี๊ป!
“หือ? ภารกิจสำเร็จแบบนี้เลยเหรอ?”
ฉินหยวนประหลาดใจเล็กน้อย
เขาคิดว่าการจะทำภารกิจนี้ให้สำเร็จได้ จะต้องใช้เวลาฝึกฝนอยู่ช่วงหนึ่งเสียอีก!
“ฉินหยวน?”
ฟ่านเทียนเหลยประหลาดใจเมื่อเห็นฉินหยวน!
เขาดีใจจนเนื้อเต้น!
ฟ่านเทียนเหลยเดินเข้าไปหาฉินหยวนอย่างตื่นเต้น มองสำรวจขึ้นๆ ลงๆ ด้วยใบหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อ
“ฉินหยวน เธอ...ฮ่าฮ่า! ดี! ดีมาก! เธอรักษาสัจจะจริงๆ! ฉันดูคนไม่ผิดจริงๆ!”
ฉินหยวนอดไม่ได้ที่จะทำตาแปลกๆ แล้วเบ้ปาก
รักษาสัจจะจริงๆ งั้นเหรอ?
ฟ่านเทียนเหลยหมายความว่ายังไง?
หรือเขาคิดว่าฉันเอาเงินเขาหนีไปแล้ว?
เดิมที...
ฉินหยวนก็ตั้งใจจะให้ดอกเบี้ยฟ่านเทียนเหลยอยู่บ้าง!
เพราะท้ายที่สุดแล้ว
ฉินหยวนไม่ชอบเอาเปรียบคนอื่น!
แต่ตอนนี้...
หึ!
“ฉินหยวน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เธอคือทหารที่แท้จริง!” ฟ่านเทียนเหลยจ้องมองฉินหยวนด้วยสายตาที่ลุกโชน
การได้เจอกับทหารใหม่แบบฉินหยวน!
นับเป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่งในชีวิต!
ฟ่านเทียนเหลยมั่นใจ!
เมื่อเวลาผ่านไป!
หากไม่มีอุบัติเหตุใดๆ เกิดขึ้น!
ฉินหยวนจะต้องกลายเป็นบุคคลสำคัญในกองทัพได้อย่างแน่นอน!
เป็นผู้นำที่แข็งแกร่งของกองทัพในอนาคต!
“แต่...ตึกสูงก็ต้องเริ่มจากพื้นดิน! ฉินหยวน ในฐานะทหารใหม่ เธอยังแทบจะไม่เข้าใจธรรมเนียมและองค์ความรู้ทั่วไปของกองทัพเลย ดังนั้น...ฉันจำเป็นต้องจัดให้เธอไปฝึกฝนกับหน่วยรบระดับล่างเป็นการชั่วคราว เป็นระยะเวลา 1 เดือน เธอคิดว่ายังไง?”
ฟ่านเทียนเหลยจ้องมองฉินหยวนแล้วยิ้มเข้าประเด็นทันที!
ฉินหยวนนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ!
แต่ในกองทัพยังมีคนที่โดดเด่นกว่านี้อีกมาก!
ถ้าจะพูดว่าที่ไหนที่มีหัวกะทิจากทุกสาขาอาชีพมากที่สุด!
ก็ต้องเป็นกองทัพอย่างแน่นอน!
โดยเฉพาะหน่วยรบพิเศษ!
กฎป่าแห่งการคัดเลือกผู้ที่เหมาะสมที่สุดให้อยู่รอดในกองทัพ ทำให้ผู้ที่สามารถอยู่รอดได้ล้วนแต่เป็นราชันย์!
ดังนั้น...
นอกจากทักษะสังหารด้วยไพ่แล้ว ในสายตาของฟ่านเทียนเหลย ฉินหยวนก็ไม่ได้โดดเด่นขนาดนั้น
แค่โดดเด่นกว่าทหารใหม่ทั่วไปมากเท่านั้น ยังไม่เพียงพอที่จะทำให้ฟ่านเทียนเหลยเก็บเขาไว้ในหน่วยรบพิเศษ!
เหลยจ้านประหลาดใจเมื่อได้ยินดังนั้น เขาเลิกคิ้วขึ้นแล้วกล่าวอย่างไม่พอใจ
“ท่านเสนาธิการ ไม่จำเป็นต้องสุภาพกับทหารใหม่ขนาดนั้นก็ได้นี่ครับ? ในฐานะทหาร การเชื่อฟังคำสั่งคือหน้าที่! ทหารใหม่คืออะไร? ทหารใหม่ก็คือทหาร หากเข้ากองทัพมาแล้วไม่รู้วัฒนธรรมของกองทัพเลย ถ้าแม้แต่สามัญสำนึกและมารยาทในกองทัพยังไม่รู้ จะเป็นทหารได้อย่างไร?”
คำพูดของฟ่านเทียนเหลยในวันนี้...
ผิดปกติอย่างยิ่ง!
ไม่เหมือนกับเสนาธิการผู้บังคับบัญชาเลยแม้แต่น้อย!
เหมือนกับผู้ใหญ่ที่ตามใจลูกหลานเสียมากกว่า
ไม่คาดคิดเลยว่าแค่คำสั่งเดียว!
จะถูกเขาพูดออกมาอย่างนุ่มนวลขนาดนี้
นี่ทำให้เหลยจ้านไม่พอใจอย่างมาก!
เพราะตัวเขาเองยังไม่เคยได้รับการปฏิบัติเช่นนี้เลย
“เหลยจ้าน เธอจะพูดอย่างนั้นไม่ได้ ตามที่เธอพูดมา แล้วเหล่าดวงวิญญาณวีรชนที่ออกรบโดยไม่ผ่านการฝึกฝนอย่างเป็นทางการ...ไม่ใช่ทหารหรือไง?” ฟ่านเทียนเหลยตำหนิทันที
เหลยจ้านตกใจเมื่อได้ยินดังนั้น
เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน!
ว่าฟ่านเทียนเหลยจะโกรธเขาเพราะทหารใหม่คนหนึ่ง?
คำพูดของฟ่านเทียนเหลย...
มันรุนแรงเกินไปแล้วใช่ไหม?
ทหารใหม่คนนี้มีที่มาที่ไปอย่างไรกันแน่?
ถึงกับทำให้ฟ่านเทียนเหลยปกป้องเขาขนาดนี้?
เหลยจ้านเลิกคิ้วขึ้น อุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ
“สิ่งที่ท่านเสนาธิการสอนนั้นถูกต้องแล้วครับ ผมผิดเอง ผมขอโทษสำหรับคำพูดและการกระทำของผม” เหลยจ้านทำได้เพียงรีบยอมรับผิด
ช่วยไม่ได้!
คำโต้กลับของฟ่านเทียนเหลยทำให้เขาพูดไม่ออก!
ทำให้เขารู้...
ว่าคำพูดของตัวเองนั้นมันหุนหันพลันแล่นเกินไปจริงๆ
“เอาล่ะ บ่ายแล้ว เสี่ยวถัง เหลยจ้าน พวกเธอกลับไปก่อนเถอะ ครั้งนี้ฉันจะพาฉินหยวนไปทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมด้วยตัวเอง กินข้าวด้วยกัน แล้วค่อยส่งเขาไปที่หน่วยใหม่ก่อนมืด”
เมื่อเห็นเหลยจ้านก้มหน้ายอมรับผิด ฟ่านเทียนเหลยก็อดไม่ได้ที่จะยิ้ม โบกมืออย่างใจกว้าง แล้วสั่งให้ทั้งสองคนจากไป
“ครับ ท่านเสนาธิการ!”
เหลยจ้านและถังซินอี๋พยักหน้าอย่างเคารพ
ทั้งสองคนรอจนกระทั่งจากไปแล้ว
ฟ่านเทียนเหลยก็ยิ้มอย่างมีความสุข
“ฉินหยวน ยุ่งมานาน คงจะหิวแล้วใช่ไหม? ไปกันเถอะ ลุงฟ่านจะพาเธอไปสัมผัสอาหารของกองทัพ!”
“ได้ครับ!” ฉินหยวนก็ยิ้มบางๆ แล้วเดินตามฟ่านเทียนเหลยออกไป
ส่วนเรื่องคำพูดของเหลยจ้านน่ะเหรอ?
ฉินหยวนไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย
หลังจากผ่านการทดสอบจากคาสิโนมาแล้ว ฉินหยวนในตอนนี้ ถึงแม้จะยังดูอ่อนเยาว์อยู่บ้าง แต่ในจิตวิญญาณของเขา เขาได้ยืนอยู่ในจักรวาลของโลกนี้แล้ว!
จักรวาลแห่งโลกการพนัน!
“ฉินหยวน วันนี้ขาของฉันไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่ เธอจะขับรถไหม?”
ฟ่านเทียนเหลยยิ้มแล้วเดินออกไปกับฉินหยวน มาถึงรถจี๊ปที่อยู่หน้าห้องทำงาน
ในฐานะเสนาธิการ ฟ่านเทียนเหลยมีรถประจำตำแหน่งของตัวเอง!
ฉินหยวนตกใจเมื่อได้ยินคำพูดนั้น
“ขอโทษครับท่านเสนาธิการ ผมยังไม่ได้ทำใบขับขี่เลยครับ คงจะยังขับรถไม่ได้ชั่วคราว”
คำถามที่ง่ายที่สุด...
กลับทำให้เขาต้องลำบากใจ!
โดยทั่วไปแล้ว
ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนหลังจบมัธยมปลายเป็นช่วงเวลาที่ดีในการทำใบขับขี่ การลงทะเบียนเป็นกลุ่มยังมีส่วนลดมากมาย
แต่สำหรับฉินหยวนคนก่อน แค่ค่าเล่าเรียนก็เป็นปัญหาแล้ว ไม่ต้องพูดถึงค่าทำใบขับขี่เลย
“หือ? อย่างนั้นเหรอ?” ฟ่านเทียนเหลยก็ตกใจเช่นกัน
ขาขวาของเขา...
เคยถูกยิงในปีนั้น
ปัจจุบัน หลังจากฝึกฝนมานานกว่าสิบปี เขาสามารถเดินได้อย่างสมบูรณ์แบบด้วยขาเทียม แทบจะไม่เห็นความพิการเลย
แต่บางครั้งก็ยังคงมีอาการปวดอยู่
เมื่อบ่ายนี้เอง เขาก็รู้สึกไม่สบายขาอย่างมาก
แต่ด้วยความอดทนที่ไม่ย่อท้อ
เขาก็ยังคงกัดฟัน พยายามไม่ให้คนอื่นเห็นอะไรผิดปกติ
แต่การขับรถเป็นเรื่องใหญ่
หากเกิดอาการปวดขาแย่ลงระหว่างขับรถ แล้วเหยียบคันเร่งผิด เกรงว่ารถคงจะพังยับเยิน
“จริงสิครับท่านเสนาธิการ ถึงแม้ว่าผมจะไม่มีใบขับขี่ แต่ถ้าแค่ขับง่ายๆ ก็พอได้อยู่ครับ หรือจะให้ผมขับช้าๆ ดีไหมครับ?”
เมื่อเห็นเช่นนี้ ฉินหยวนก็เสนอแนะ
เพราะท้ายที่สุดแล้ว
เขาก็อยากจะเข้าไปสัมผัสชีวิตในกองทัพเร็วๆ!
เขาไม่อยากจะอยู่ที่นี่แล้วเสียเวลา!
อันที่จริง
ฉินหยวนยังมีอีกทางเลือกหนึ่ง!
นั่นก็คือ...
รีไซเคิลรถเข้าไปในกระเป๋าระบบในคลิกเดียว!
หลังจากลองมาสองสามครั้งนี้!
ฉินหยวนก็พอจะมีประสบการณ์กับรางวัลจากการเลือกของระบบอยู่บ้าง!
การรีไซเคิลกระเป๋า เกือบทั้งหมดจะได้รับรางวัลเป็นทักษะที่เกี่ยวข้องกับคุณสมบัติของไอเทม!
ดังนั้น...
เมื่อเผชิญหน้ากับทักษะการขับรถ!
หัวใจของฉินหยวนก็คันยิบๆ!
เพราะ
เขาขับรถไม่เป็นจริงๆ!
แต่ในฐานะลูกผู้ชาย!
ทักษะการขับรถจะไม่ได้เรื่องได้ยังไง?
โดยเฉพาะวันนี้ ที่ได้นั่งรถของถังซินอี๋ ซึ่งมีทักษะการขับรถที่เท่ขนาดนั้น!
ฉินหยวนอิจฉามาก!
เขาก็อยากจะมีทักษะการขับรถที่ไม่ธรรมดาเช่นกัน!
“เอาล่ะ ให้เธอลองดู!” ฟ่านเทียนเหลยยิ้ม เขาลูบกระเป๋าของตัวเอง
“ฉันจะกลับไปเอาโทรศัพท์ก่อน เธอรอสักครู่นะ” ฟ่านเทียนเหลยหันหลังแล้วเดินเข้าห้องทำงานไป
“โอ้? นี่เป็นโอกาสแล้ว” ดวงตาของฉินหยวนเป็นประกายเมื่อเห็นสิ่งนี้!
คิดแล้วก็ทำเลย!
อย่างไรก็ตาม เขายังมีช่องระบบเหลืออยู่สองช่อง!
มีของดีให้ใช้ฟรีๆ ไม่ใช้ก็เสียของ!
เมื่อคิดได้ดังนั้น!
ฉินหยวนก็รีไซเคิลรถจี๊ปคันใหญ่มหึมาเข้าไปในช่องระบบในคลิกเดียวทันที!