บทที่ 9 ความสัมพันธ์ของผู้คนในบ้านซื่อเหอหยวน

บทที่ 9 ความสัมพันธ์ของผู้คนในบ้านซื่อเหอหยวน

"เสี่ยวหรู ไปทำกับข้าว ทำอาหารดีๆ หน่อยนะ" ฉินต้าซานยื่นถุงที่ใส่เนื้อให้ฉินหวยหรู

"ลุงครับ เรื่องกับข้าวไม่เป็นไรครับ ผมจะพาพวกเขาสองคนไปจดทะเบียนสมรสก่อน" เจียงเหว่ยรีบปฏิเสธ

"เออ ได้" ฉินต้าซานตอบรับทันที

"เราไปกันเลยดีกว่า" เจียงเหว่ยพาฉินหวยหรูและเหออวี่ซูเดินทางออกจากบ้าน ตอนนี้ฉินหวยหรูยังรู้สึกมึนๆ อยู่ เลยเดินตามเจียงเหว่ยไป

"พี่เจียง ไม่ใช่ว่าเราตกลงกันว่าจะไปจดทะเบียนวันพรุ่งนี้เหรอคะ ทำไมถึงเร็วกว่ากำหนดล่ะคะ" ฉินหวยหรูถามด้วยความไม่เข้าใจ

"ก็เพราะว่า..." เหออวี่ซูตอบฉินหวยหรูด้วยความโกรธ

"น้องสะใภ้ หลังจากแต่งงานแล้ว เธอต้องเป็นคนดูแลบ้านนะ อย่าให้ซูจือเป็นคนดูแล เพราะซูจือเขาค่อนข้างจะไร้เดียงสา ใจร้อน และขี้สงสาร ดังนั้นเธอต้องดูแลเขาหน่อย" เจียงเหว่ยกำชับ

"พี่เจียง ผมแย่ขนาดนั้นเลยเหรอครับ" ใบหน้าของเหออวี่ซูซีดลงทันที

"ใช่แล้วล่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า" เจียงเหว่ยหัวเราะออกมา

หลังจากขับรถไปประมาณ 20 กว่านาที เจียงเหว่ยก็เห็นรถล่อคันหนึ่งจอดอยู่ข้างถนน และมีคุณป้าเจียจางซือและคนขับรถล่อกำลังทะเลาะกันอยู่

"นั่นใช่คุณป้าที่มาพูดเรื่องแย่ๆ เกี่ยวกับคุณที่บ้านเมื่อเช้าหรือเปล่าคะ" ฉินหวยหรูมองออกไปข้างนอก พร้อมกับสังเกตและถาม

"ใช่แล้วล่ะ เธอตั้งใจจะมาขัดขวางเธอที่บ้านไง" เหออวี่ซูหัวเราะ

ในเวลาไม่นาน เจียงเหว่ยก็พาคนทั้งสองมาถึงที่ทำการสำนักงานเขต

การจดทะเบียนสมรสในตอนนี้ต้องไปทำที่ที่ทำการสำนักงานเขต ถ้าเป็นคนในชนบทต้องไปหาหัวหน้าหน่อยเป็นคนออกใบรับรอง และการจดทะเบียนสมรสก็ทำที่ที่ทำการสำนักงานเขตเช่นกัน ซึ่งต่างจากในอนาคตที่ต้องไปทำใบรับรองการแต่งงานที่โรงงาน

เจียงเหว่ยรออยู่ในรถสักพัก เหออวี่ซูก็พาฉินหวยหรูออกมา

"ทำเสร็จเร็วขนาดนี้เลยเหรอ" เจียงเหว่ยมองใบทะเบียนสมรสที่ดูเหมือนกับใบประกาศเกียรติคุณในมือของทั้งสองคนและถามด้วยรอยยิ้ม

"เสร็จแล้วครับ ฮิ ฮิ" เหออวี่ซูหัวเราะอย่างเขินๆ

"ไปเถอะ ไปซื้อลูกอมที่ร้านค้าหน่อย แล้วเอาไปแจกให้คนในบ้านซื่อเหอหยวน เลือกวันดีๆ แล้วจัดงานเลี้ยงสักสองโต๊ะ" เจียงเหว่ยชวนทั้งสองขึ้นรถ

"เออ ได้ครับ" เหออวี่ซูเกาหัว

เจียงเหว่ยส่งทั้งสองคนที่ร้านค้า จากนั้นก็ขับรถกลับโรงเรียน แล้วปั่นจักรยานกลับมา เรื่องของเหออวี่ซูก็ถือว่าเสร็จสิ้นแล้ว

เมื่อกลับถึงบ้าน เจียงเหว่ยก็เตรียมที่จะแก้ไขตำราเรียนต่อ

"พี่เจียง กลับมาแล้วเหรอครับ มารับลูกอมงานแต่งหน่อยครับ" ทันทีที่เจียงเหว่ยก้าวเข้าบ้าน เขาก็เห็น

เหออวี่ซูและฉินหวยหรูถือถุงเดินเข้ามาหา

เหออวี่ซูล้วงลูกอมนมกระต่ายขาวออกมาจากกระเป๋า เจียงเหว่ยมองลูกอมผลไม้ในถุง แล้วก็มองลูกอมนมกระต่ายขาวในมือของตัวเอง

เขารู้สึกเหมือนถูกปฏิบัติอย่างแตกต่าง

"แต่งงานแล้วก็ใช้ชีวิตคู่ให้ดีๆ ล่ะ" เจียงเหว่ยตบบ่าเหออวี่ซู

"พี่เจียงคะ ช่วยเล่าเรื่องคนในบ้านซื่อเหอหยวนให้ฟังหน่อยได้ไหมคะ" ฉินหวยหรูเห็นเจียงเหว่ยกำลังจะเข้าไปในบ้านก็รีบพูดขึ้น

เมื่อครู่เธอลองถามเหออวี่ซูดูแล้ว แต่เหออวี่ซูบอกว่าทุกคนเป็นคนดี แต่เมื่อตอนนั้นเจียงเหว่ยกลับบอกเขาว่าคนในบ้านซื่อเหอหยวนจิตใจซับซ้อนมาก ซึ่งเป็นคำตอบที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

"งั้นเข้ามาสิ ซูจือไปช่วยฉันทำกับข้าวหน่อย" เจียงเหว่ยยื่นถุงซี่โครงหมูที่ซื้อมาให้เหออวี่ซู

"ได้เลยครับพี่เจียง" พูดจบก็รับถุงแล้วเดินเข้าครัวไป

"มา มานั่งนี่สิ" เจียงเหว่ยพาฉินหวยหรูมานั่งที่โต๊ะม้าหินอ่อนใต้ต้นไม้

"ลุงใหญ่ทั้งสามคนในบ้านซื่อเหอยวนของเรา เธอเจอมาหมดแล้วใช่ไหม รู้สึกยังไงบ้าง" เจียงเหว่ยถามตรงๆ

"อืม... ลุงใหญ่คนแรกดูเป็นนักปราชญ์ พูดคุยง่ายดีค่ะ ส่วนลุงใหญ่คนที่สองดูเหมือนเป็นคนดี และลุงใหญ่คนที่สามให้ความรู้สึกที่เคร่งขรึมค่ะ" ฉินหวยหรูนึกทบทวนอย่างตั้งใจแล้วตอบ

"นั่นเป็นแค่เปลือกนอกเท่านั้น ลุงใหญ่คนแรกก็พอใช้ได้ แต่ก็ค่อนข้างขี้เหนียว ลุงใหญ่คนที่สองเป็นคน

เสแสร้ง ชอบใช้คุณธรรมมาบังคับ ส่วนลุงใหญ่คนที่สามเป็นพวกบ้าอำนาจ แต่น่าเสียดายที่การศึกษาต่ำเกินไป"

"เป็นแบบนี้เองเหรอคะ" ฉินหวยหรูพยักหน้า

"ในลานหน้ามีทั้งหมด 5 ครอบครัว ได้แก่ เหยียนปู้กุ้ย, เจิ้งต้าโหย่ว, กัวซื่อ, เหล่าหลิว และฉัน"

"เหยียนปู้กุ้ยไม่ต้องพูดถึง เจิ้งต้าโหย่วทำงานที่โรงงานเหล็กเหอซิงในแผนกช่าง และอยู่ฝ่ายเดียวกับลุงสาม ซึ่งในลานก็ค่อนข้างเข้าข้างลุงสาม กัวซื่อเป็นช่างไม้ฝึกหัด ทำงานกับฉู่เหว่ยหมินที่ลานกลางเลยไม่ค่อยมีใครสนใจ ส่วนเหล่าหลิวค่อนข้างน่าสงสาร ลูกๆ เสียชีวิตหมด เหลือเพียงหลานชายคนเดียวชื่อ หลิวเจีย เป็นคนเงียบๆ และเป็นหมอจีน"

"ลานกลางมี 8 ครอบครัว ได้แก่ ครอบครัวอี้จงไห่, ครอบครัวเจีย, ครอบครัวเธอ, ครอบครัวเฉาหวาง, ครอบครัวเซว่กุ้ย, ครอบครัวจางซาน, ครอบครัวฉู่เหว่ยหมิน และครอบครัวสวี่ตงไหล"

"อันดับแรกคือความสัมพันธ์ระหว่างอี้จงไห่, ครอบครัวเจีย และหญิงชราหูหนวกที่ลานหลัง"

"อี้จงไห่เป็นคนไม่มีลูก เลยรับเจียตงสวี่มาเป็นลูกศิษย์เพื่อจะได้ดูแลเขาในยามแก่ อาจจะเพื่อแสดงความเป็นตัวอย่างที่ดี เขาเลยดูแลหญิงชราหูหนวกที่ลานหลังด้วย"

"ขณะเดียวกันก็เป็นการสร้างบารมีของตัวเองด้วย หญิงชราหูหนวกค่อนข้างดีกับซูจือ อาจเป็นเพราะต้องการสร้างความสัมพันธ์ที่ดี"

"เฉาหวาง, เซว่กุ้ย, สวี่ตงไหล, และฉู่เหว่ยหมิน 4 คนนี้ ทำงานที่โรงงานเฟอร์นิเจอร์ ทั้ง 4 คน เป็นกลุ่มเดียวกัน ส่วนจางซานทำงานแผนกเดียวกับอี้จงไห่ เลยเข้าข้างอี้จงไห่"

"จางซานเป็นคนค่อนข้างอ่อนข้อ อี้จงไห่พูดอะไร เขาก็ทำตามหมด"

"ส่วนลานหลังมี 5 ครอบครัว ได้แก่ หลิวไห่จง, สวี่โหย่วไฉ, หญิงชราหูหนวก, เฉียนเหว่ย และเจ้าหย่งจวิน"

"หลิวไห่จงและหญิงชราหูหนวกได้พูดถึงไปแล้ว สวี่โหย่วไฉเป็นคนสวนของบ้านโหลวชิงซานในโรงงานเหล็ก ส่วนภรรยาเป็นคนรับใช้ในบ้านโหลวชิงซาน"

"แต่ล่าสุดได้ยินมาว่ากำลังจะมีการรวมกิจการภาครัฐและเอกชน ทั้งสองคนเลยเตรียมจะกลับบ้านเกิด

ลูกชายของสวี่โหย่วไฉชื่อ สวี่ต้าม่าว เป็นคนเห็นแก่ตัว เป็นคนร้ายจริงๆ"

"เฉียนเหว่ยและเจ้าหย่งจวินทั้งสองคนเคยมีเรื่องบาดหมางกับอี้จงไห่ ความสัมพันธ์เลยแย่มาก ชอบขัดแย้งกันอยู่เสมอ" เจียงเหว่ยเล่ารายละเอียดของบ้านซื่อเหอหยวนให้ฟัง

"รู้สึกว่าความสัมพันธ์มันยุ่งเหยิงกว่าคนในหมู่บ้านฉินเจียถุนของเราอีกนะคะ" ฉินหวยหรูส่ายหัว

"ใช่แล้ว ก่อนอื่นคุยกับซูจือเรื่องนี้ก่อน ช่วงนี้พวกของใช้จำเป็นกำลังเป็นที่นิยมใช่ไหม รีบซื้อไว้เลย ฉันได้ยินคนพูดว่าในอนาคตต้องใช้คูปองถึงจะซื้อได้" เจียงเหว่ยกระซิบแนะนำ

"ฉันรู้แล้วค่ะ" ฉินหวยหรูพยักหน้า

"เตรียมอาหารไว้เยอะๆ ด้วยนะ" เจียงเหว่ยกำชับต่อ

ฉินหวยหรูพยักหน้า

"พี่เจียง กับข้าวเสร็จแล้วครับ" เหออวี่ซูถือจานหมูผัดพริกและข้าวสวยมาวางตรงหน้าเจียงเหว่ย

"ภรรยา ไปกันเถอะ เรากลับบ้านกัน" เหออวี่ซูพาฉินหวยหรูกลับไป

หลังจากเจียงเหว่ยทานข้าวเสร็จ เขาก็แก้ไขตำราเรียนต่อ ตำราเหล่านี้ต้องส่งไปที่แผนกพิมพ์ของโรงเรียน เพื่อพิมพ์ก่อนจึงจะสามารถนำไปใช้ได้

...

ที่หมู่บ้านฉินเจียถุน เจียจางซือกำลังนั่งอยู่ใต้ต้นเอล์มขนาดใหญ่ และมองหาที่ที่พอจะนอนได้ ตอนที่มาถึงวันนี้ เธอก็ทะเลาะกับคนขับรถล่อ พอมาถึงก็เป็นเวลาประมาณหนึ่งทุ่มแล้ว

พอไปถึงบ้านของฉินต้าซาน เธอก็ได้ข่าวว่าฉินหวยหรูไปจดทะเบียนที่เมืองหลวงแล้ว จากนั้นเจียจางซือก็เกิดความขัดแย้งกับฉินต้าซาน เธอตำหนิฉินต้าซานที่รีบแต่งงานลูกสาวเร็วเกินไป สุดท้ายเจียจางซือก็ถูกฉินต้าซานไล่ออกมา ทำให้เจียจางซือไม่มีที่ไป

รถบัสรอบสุดท้ายที่จะกลับเมืองออกตอนหกโมงเย็นแล้ว เมื่อพักที่บ้านของฉินต้าซานไม่ได้ เธอก็พยายามไปขอยืมบ้านคนอื่นเพื่อพักอาศัย แต่เธอก็พบว่าเรื่องที่เธอไม่จ่ายค่าโดยสารให้คนขับรถล่อถูกพูดไปทั่วหมู่บ้านแล้ว ในตอนกลางคืนนั้น ทำให้เจียจางซือไม่มีที่พัก...