บทที่ 15 - มหาปรมาจารย์วิญญาณ! ทักษะวิญญาณที่สอง ปิดหูขโมยกระดิ่ง!

เมื่อสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงสีหน้าของเชียนเริ่นเสวี่ย เสิ่นหลินก็หรี่ตาลงเล็กน้อย เขาสามารถเดาได้คร่าวๆ ว่าในตอนนี้เชียนเริ่นเสวี่ยกำลังคิดอะไรอยู่

“ท้ายที่สุดแล้ว…”

ความสามารถในการหยุดเวลา... ในทวีปโต้วหลัวระดับต่ำนี้ เป็นเรื่องที่ยอมรับได้ยาก

ยิ่งยอมรับได้ยากเท่าไหร่... ผลกระทบจากการหยุดเวลาที่มีต่อเชียนเริ่นเสวี่ยก็จะยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น...

“ให้ข้าดูข้อมูลของเจ้าหน่อยเถอะ!”

เสิ่นหลินใช้เนตรสอดแนม

[เชียนเริ่นเสวี่ย!]

[สถานะ: องค์หญิงแห่งวิหารวิญญาณยุทธ์!]

[วิญญาณยุทธ์: วิญญาณยุทธ์เทวดา!]

[อายุ: 19!]

[ระดับ: ราชาวิญญาณสงครามระดับ 58!]

[นิสัย: อดทน, เด็ดขาด, เย็นชา, ร้อนแรง!]

[ค่าความชอบ: 26!]

[ความยากในการพิชิตใจ: E!]

[ลักษณะนิสัย: ยึดตัวเองเป็นศูนย์กลาง, ไม่เห็นใครอยู่ในสายตา!]

[จิตใต้สำนึก: คุ้นชินกับการเป็นฝ่ายรับ, ชื่นชอบการถูกฝึกฝน, ปรารถนาที่จะถูกรังแก]

[จุดอ่อนทางนิสัย: ปรารถนาความห่วงใย, ปรารถนาความรัก, ปรารถนาที่จะหาไหล่ให้พึ่งพิง!]

“ไม่เห็นใครอยู่ในสายตา...”

“ช่างสมกับเป็นตัวตนของเจ้าจริงๆ!”

เมื่อเห็นคำอธิบายนิสัยของเชียนเริ่นเสวี่ย เสิ่นหลินก็พึมพำในใจ

“ค่าความชอบก็เพิ่มขึ้นจากเมื่อวานเล็กน้อย”

“เป็นเพราะ...”

“การกระทำที่แข็งกร้าวของข้าเมื่อครู่นี้หรือ”

เสิ่นหลินครุ่นคิด สายตาที่ลึกล้ำมองไปยังใบหน้าที่น่าดึงดูดราวกับเชอร์รี่ของเชียนเริ่นเสวี่ยอีกครั้ง

คุ้นชินกับการเป็นฝ่ายรับ... ชื่นชอบการถูกฝึกฝน, ปรารถนาที่จะถูกรังแก,

ความปรารถนาในจิตใต้สำนึกของเชียนเริ่นเสวี่ยช่างหลากหลายเสียจริง

ต้องบอกว่า... ที่เชียนเริ่นเสวี่ยมีจิตใต้สำนึกที่พิเศษเช่นนี้... น่าจะเกี่ยวข้องกับสภาพแวดล้อมในวัยเด็กของนาง

เห็นได้ชัดว่าเป็นถึงองค์หญิงแห่งวิหารวิญญาณยุทธ์ เป็นอัจฉริยะที่ทุกคนจับตามอง

เพิ่งเกิดมา... มารดาก็สังหารบิดาเสียแล้ว

ในวัยเด็ก ยังต้องเผชิญกับสายตาเย็นชาและความรุนแรงทางอารมณ์ของปี่ปี่ตง

ในสายตาของปี่ปี่ตง... การมีอยู่ของเชียนเริ่นเสวี่ยคือความผิดพลาด

ปี่ปี่ตงต้องการที่จะแก้ไขความผิดพลาดนี้มาโดยตลอด

ดังนั้น ในวัยเด็กไม่ว่าเชียนเริ่นเสวี่ยจะพยายามมากแค่ไหน ในสายตาของปี่ปี่ตงก็ยังด้อยกว่าสาวกธรรมดาคนหนึ่งในวิหารวิญญาณยุทธ์ด้วยซ้ำ

สภาพแวดล้อมในครอบครัวที่บิดเบี้ยวและยึดติด... ได้สร้างจิตใต้สำนึกที่บิดเบี้ยวของเชียนเริ่นเสวี่ยขึ้นมา

รวมถึงจุดอ่อนทางนิสัยด้วย

ปรารถนาความห่วงใย, ปรารถนาความรัก, ปรารถนาที่จะหาไหล่ให้พึ่งพิง...

ตั้งแต่วัยเด็กก็ต้องมายังจักรวรรดิเทียนโต่วเพื่อซ่อนตัวตน... วางยาพิษองค์ชายสองพระองค์ของจักรวรรดิเทียนโต่ว

ในสายตาของคนภายนอก เชียนเริ่นเสวี่ยคือตัวแทนของความเย็นชาและเลือดเย็น

แต่นางก็เป็นเพียงเด็กสาวอายุไม่ถึง 20 ปี

นางควรจะได้รับการปรนนิบัติเอาใจใส่อย่างที่ทุกคนจับตามองในวิหารวิญญาณยุทธ์ หรือไม่ก็สนุกกับชีวิตในรั้วโรงเรียนที่สวยงามเหมือนคนวัยเดียวกัน

แต่เชียนเริ่นเสวี่ยกลับเลือกเส้นทางที่ยากที่สุด...

ตั้งแต่อายุยังน้อย... ก็ต้องดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดในราชวงศ์ของจักรวรรดิที่เป็นศัตรู

ดิ้นรนระหว่างความเป็นและความตาย...

แม้ว่าเชียนเริ่นเสวี่ยจะทุ่มเททุกอย่าง อดทนในสิ่งที่คนวัยเดียวกันไม่สามารถทนได้ แต่ผลลัพธ์ก็ยังไม่สมบูรณ์แบบนัก

แม้กระทั่งกลายเป็นเทพเทวดา... ก็ยังเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้

ความล้มเหลวที่เกิดขึ้นตลอดมา คือบทสรุปและคำอธิบายที่ดีที่สุดสำหรับเชียนเริ่นเสวี่ย...

โชคดูเหมือนจะไม่เคยเข้าข้างนางเลย!

ขณะที่ความคิดกำลังไหลเวียน... ผลของการหยุดเวลาก็หายไป

เสิ่นหลินจึงปล่อยข้อมือที่จับไว้อย่างแน่นหนา... เขาไม่คิดว่าเมื่อครู่นี้ตนเองได้เสียเวลาไปกับการหยุดเวลาโดยเปล่าประโยชน์

เขาได้พบจุดอ่อนของเชียนเริ่นเสวี่ยแล้ว...

แม้จะไม่มีการหยุดเวลา... ภารกิจพิชิตใจก็ยังสามารถสำเร็จได้!

อาจเป็นเพราะเมื่อครู่นี้ เสิ่นหลินไม่ได้กระทำการใดๆ ที่ไม่ดี... ความชอบที่เชียนเริ่นเสวี่ยมีต่อเขา... ก็เพิ่มขึ้นเป็น 40!

“เป็นอย่างไรบ้าง ตอนนี้เจ้าคงจะเชื่อคำพูดของข้าแล้วสินะ”

เสิ่นหลินถาม

เมื่อเผชิญกับคำถามของเสิ่นหลิน... เชียนเริ่นเสวี่ยอ้าปากหลายครั้ง แต่ก็กลืนคำพูดกลับลงไป ก้มหน้าลงอย่างจนปัญญา

ก็ใกล้เคียงกับที่ข้าคิดไว้... นางเชื่อคำพูดของข้าจริงๆ!

เชียนเริ่นเสวี่ยยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย กล่าวต่อว่า “ข้าให้เจ้าเลือกสองทางเลือก หนึ่งคือยอมเป็นทาสหญิงของข้าโดยสมัครใจ”

“ในฐานะทาสหญิงของเทพเจ้า!”

“ข้าจะทำให้เจ้าได้ลิ้มรสความสำเร็จที่ไม่เคยมีมาก่อน และความพึงพอใจที่ไม่เคยสัมผัส!”

“แล้วทางเลือกที่สองเล่า...”

เชียนเริ่นเสวี่ยถามด้วยสีหน้าลังเล

“ถูกบังคับให้เป็นทาสหญิงของข้า!”

“แน่นอน ในเมื่อเป็นการถูกบังคับ ผลประโยชน์ที่ข้าพูดถึงเหล่านั้นก็จะไม่มีอยู่จริง ไม่เพียงเท่านั้น ข้าจะทำให้เจ้าเสียชื่อเสียง ทำให้เจ้ากลายเป็นเหมือนสุนัขจรจัด นี่คือการลงโทษที่เจ้าไม่เคารพเทพเจ้า!”

เสิ่นหลินกล่าวอย่างหยอกล้อ

“เจ้า...”

เชียนเริ่นเสวี่ยจ้องมองเสิ่นหลินอย่างตกตะลึง

ขอบตาเริ่มเปียกชื้นขึ้นมา... นางไม่เข้าใจ และรู้สึกน้อยใจมาก

ทำไมกัน... เสิ่นหลินเป็นถึงเทพเจ้าแล้ว ทำไมยังต้องมาเล่นงานนางอีก

ดูเหมือนว่าทุกคนจะไม่ชอบนาง... นางแค่อยากจะทำให้ผู้หญิงคนนั้นเสียใจ แต่เส้นทางนี้กลับยากกว่าที่นางคาดไว้มาก...

เมื่อคิดในใจ... อารมณ์ของเชียนเริ่นเสวี่ยก็ค่อยๆ พังทลายลง

เหมือนเขื่อนแตก น้ำตาก็ไหลออกมาจากดวงตาไม่หยุด

ไหลผ่านแก้ม... หยดลงบนพื้นหินอ่อน แตกสลาย สะท้อนให้เห็นถึงชีวิตที่แตกสลายของนาง

ทันทีที่อารมณ์ของเชียนเริ่นเสวี่ยพังทลายลง... ความสามารถในการปลอมตัวของทักษะวิญญาณชุดเทวดา... ก็ควบคุมไม่อยู่ในทันที

ผมสีทองม้วนเล็กน้อย ใบหน้าที่งดงาม อารมณ์ที่พังทลายดวงตาที่เอ่อล้นไปด้วยน้ำตาของเชียนเริ่นเสวี่ย ก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเสิ่นหลินอีกครั้ง

เสิ่นหลิน: “???”

เมื่อเห็นเชียนเริ่นเสวี่ยร้องไห้ฟูมฟาย... เสิ่นหลินก็งงไปเหมือนกัน

เดี๋ยวนะ... วันนี้ข้าก็ไม่ได้บังคับอะไรเจ้าเลย ทำไมเจ้าถึงร้องไห้ขึ้นมาเล่า...

เจ้าเป็นถึงตัวร้ายของทวีปโต้วหลัวนะ สภาพจิตใจอ่อนแอขนาดนี้เลยหรือ

“ข้าคงจะทำเกินไปหน่อยกระมัง...”

เมื่อมองดูท่าทางที่น่าสงสารของเชียนเริ่นเสวี่ย... เสิ่นหลินก็พึมพำในใจ

จากนั้น... เขาก็ย่อตัวลง เชยคางของเชียนเริ่นเสวี่ยขึ้น กล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า

“อย่ากลัวไปเลย ข้าเป็นเทพเจ้าที่อ่อนโยนมากนะ!”

“การเป็นทาสหญิงของข้าก็ไม่ได้มีอะไรไม่ดี ต่อไปนี้นอกจากข้าแล้ว ก็ไม่มีใครรังแกเจ้าได้อีก ข้าจะช่วยให้เจ้าได้เป็นจักรพรรดินีแห่งจักรวรรดิเทียนโต่วด้วย!”

“ขอแค่เจ้าเชื่อฟัง... ทุกสิ่งที่เจ้าต้องการ ข้าจะช่วยให้เจ้าสมหวัง!”

“จริงๆ หรือ”

เชียนเริ่นเสวี่ยมองเสิ่นหลินด้วยดวงตาที่เอ่อล้นไปด้วยน้ำตา

“จริงสิ! ขอแค่เจ้าเชื่อฟัง เป็นสาวใช้ที่เชื่อฟังและน่ารัก!”

เสิ่นหลินกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“ข้าตกลง...”

เชียนเริ่นเสวี่ยพยักหน้าตอบ

[ติ๊ง—ภารกิจพิชิตใจเชียนเริ่นเสวี่ยสำเร็จ!]

[ค่าความชอบของเชียนเริ่นเสวี่ยเพิ่มขึ้นเป็น 100%!]

[สาวใช้ที่พิชิตใจแล้ว: เสวี่ยเคอ, เชียนเริ่นเสวี่ย!]

[ได้รับรางวัล: ทักษะซ่อนเร้น, ความสุขของเพศตรงข้าม! ในระหว่างที่ดื่มด่ำกับประสบการณ์ร่วมกับโฮสต์ จะได้สัมผัสกับความพึงพอใจและความสุขที่ไม่เคยมีมาก่อน!]

[ได้รับรางวัล: พลังวิญญาณเพิ่มขึ้น]

[ตรวจพบว่าพลังวิญญาณของโฮสต์ถึงระดับ 30!]

[ระบบจะจับคู่วงแหวนวิญญาณให้โฮสต์โดยอัตโนมัติ และเลื่อนระดับเป็นมหาปรมาจารย์วิญญาณ!]

วูม—

พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนของระบบ... พลังวิญญาณที่บริสุทธิ์ก็แผ่ออกมาจากรอบตัวของเสิ่นหลิน

แสงสีทองแดงฉาน... ย้อมทั้งห้องให้กลายเป็นสีแดงฉาน...

นั่นคือสีของวงแหวนวิญญาณวงแรกของเสิ่นหลิน

ทันใดนั้น... แสงสีทองที่บริสุทธิ์ก็แผ่ออกมาจากรอบตัวของเสิ่นหลิน

วงแหวนวิญญาณวงที่สองของเสิ่นหลินก็ปรากฏขึ้นอย่างเงียบๆ

นั่นคือสีทอง... สีทองบริสุทธิ์ บนวงแหวนวิญญาณแกะสลักอักขระลึกลับมากมายราวกับดวงดาวที่เชื่อมต่อกัน

เต็มไปด้วยกลิ่นอายที่ลึกลับและโบราณ

[ยินดีด้วยโฮสต์ได้เลื่อนระดับเป็นมหาปรมาจารย์วิญญาณ และได้รับทักษะวิญญาณที่สอง: ปิดหูขโมยกระดิ่ง!]

[จบแล้ว]