บทที่ 6 - ประมุข ท่านคืออสูรใช่หรือไม่

เห็นได้ชัดว่า...

ข้อมูลของเซียวเหยียนไม่ได้มีรายละเอียดมากมายเท่ากับของหลิงชิงจู...

มีเพียงแค่คำแนะนำตัวสั้นๆ

น่าจะเป็นเพราะเป็นเพศเดียวกัน...

จึงไม่มีป้ายข้อมูลอย่างค่าความชอบ, ระดับความยากในการพิชิต, รสนิยมทางเพศ และจุดอ่อนทางเพศ

เรื่องนี้เสิ่นหลินไม่ได้รู้สึกแปลกใจ...

เขาก็ไม่ได้มีรสนิยมชมชอบเพศเดียวกัน...

พูดตามตรง...

การปรากฏตัวของเซียวเหยียนทำให้เสิ่นหลินประหลาดใจเล็กน้อย

“เป็นเพราะแผนที่ดวงดาวเหล่านั้นหรือ”

เสิ่นหลินครุ่นคิด...

อันที่จริง เขาก็ไม่แน่ใจว่าเมื่อครู่เกิดอะไรขึ้น

เขาเปิดห้วงมิติตามคำแนะนำของระบบ...

แล้วก็เผลอไปกดโดนกลุ่มดาวกลุ่มหนึ่ง...

ไม่สิ...

เป็นสองกลุ่มต่างหาก...

จากนั้น เขาก็มาปรากฏตัวในสถานที่อันลึกลับและแปลกประหลาดแห่งนี้

เสิ่นหลินปรากฏตัวขึ้นเกือบจะพร้อมๆ กับเซียวเหยียนและหลิงชิงจู

ที่แตกต่างกันคือ...

ทั่วร่างของเสิ่นหลินถูกปกคลุมไปด้วยไอหมอกลึกลับ และตำแหน่งที่เขายืนอยู่นั้นอยู่ตรงกลาง

เป็นตำแหน่งผู้นำของคนทั้งสาม...

“ผู้อาวุโส การทดลองสิ้นสุดแล้วหรือยัง ท่านจะให้พวกเราออกจากที่นี่ได้หรือไม่”

หลิงชิงจูลองเอ่ยปากถาม...

เมื่อเทียบกับความตื่นตระหนกและความหวาดกลัวของเซียวเหยียน...

หลิงชิงจูดูจะสงบนิ่งกว่าอย่างเห็นได้ชัด...

ในฐานะประมุขน้อยแห่งวังเก้าสวรรค์ไท่ชิง สำนักชั้นยอดแห่งแคว้นเสวียนตะวันออก...

ไม่ว่าจะเป็นความรู้หรือประสบการณ์...

ก็ไม่ใช่สิ่งที่เซียวเหยียนที่ยังอยู่ในเมืองอูถ่านจะสามารถเทียบได้

สำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นกับตนเอง แม้นางจะตื่นตระหนกอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ถึงกับลนลานจนทำอะไรไม่ถูก

อย่างน้อยที่สุด...

หลิงชิงจูเชื่อว่า อาจารย์ของนาง ซึ่งเป็นประมุขวังแห่งวังเก้าสวรรค์ไท่ชิง หากต้องการ ก็สามารถทำเช่นนี้ได้เช่นกัน

ผู้แข็งแกร่งระดับวงล้อสังสาระสามารถสร้างพื้นที่อิสระขึ้นมาได้...

ซึ่งคล้ายคลึงกับห้วงมิติหมอกแห่งนี้...

หลิงชิงจูถึงกับคิดว่า อาจารย์ของนางคงจะรับรู้เรื่องที่นางมาถึงที่นี่แล้ว...

ไม่แน่ว่า...

อีกไม่นานอาจจะตามมาถึงที่นี่...

แน่นอนว่า ก่อนที่อาจารย์จะมาถึง การเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งลึกลับที่มีฝีมือไม่ด้อยไปกว่าอาจารย์ของนาง...

การแสดงความเคารพที่ควรมีเป็นสิ่งที่จำเป็น

“แน่นอน ถ้าเจ้าแน่ใจว่าต้องการจากไป ตอนนี้ข้าก็สามารถส่งเจ้ากลับไปได้”

ท่ามกลางสายหมอกที่ปกคลุม...

[จบแล้ว]