บทที่ 36 เกมเวอร์ชันอัปเดต

บทที่ 36 เกมเวอร์ชันอัปเดต

[โหมดไร้ที่สิ้นสุด: เมื่อรัตติกาลมาเยือน ผู้เล่นสามารถเลือกเข้าสู่โหมดไร้ที่สิ้นสุดเพื่อท้าทายฝูงมอนสเตอร์ที่ถาโถมเข้ามาเป็นระลอกๆ โหมดนี้มีกระดานจัดอันดับเฉพาะ อัปเดตทุก 7 วัน ผู้เล่นจะได้รับรางวัลตามอันดับ!]

[หมายเหตุ: การสังหารมอนสเตอร์ในโหมดนี้ จะไม่ได้รับค่าประสบการณ์! สามารถเลือกออกจากโหมดได้ตลอดเวลา!]

[โหมดจัดอันดับ: ผู้เล่นสามารถจับคู่ต่อสู้กับผู้เล่นอื่นทั่วโลก! ทุกชัยชนะจะได้รับเหรียญตราจัดอันดับ 1 เหรียญ จำนวนเหรียญตราจะเป็นตัวกำหนดอันดับในโหมดนี้! สะสมครบ 10 เหรียญจะเลื่อนขั้น 1 ระดับ และได้รับรางวัลเมื่อเลื่อนระดับ จงมุ่งมั่นไต่อันดับ!]

[การอัปเดตเกมเสร็จสิ้น ขอให้โชคดี!]

............

นอกจากการอัปเดตระบบแล้ว ยังมีโหมดใหม่เพิ่มเข้ามาอีกหลายโหมด ราวกับเกมออนไลน์ทั่วไป

แต่เซี่ยป๋อตระหนักดีว่า สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงส่วนเสริม สิ่งที่สำคัญที่สุดยังคงเป็นความแข็งแกร่งของตัวเอง

บนถนนที่ทอดยาวไร้จุดสิ้นสุดนี้ มีเพียงการก้มหน้าก้มตาฝึกฝนเท่านั้นที่จะช่วยได้

ความแข็งแกร่งเท่านั้น คือหลักประกันในการเอาชีวิตรอด

รายละเอียดการอัปเดตมีเพียงเท่านี้

ระบบแจ้งเฉพาะสิ่งที่เพิ่มเข้ามาใหม่ แต่ไม่ได้บอกเลยว่าโลกหลังจบช่วงสวัสดิการมือใหม่จะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรบ้าง ทุกคนต้องเรียนรู้ด้วยตัวเอง

สิ่งที่เซี่ยป๋อกังวลที่สุดคือระบบแลกเปลี่ยน เมื่ออัตราการดรอปที่สูงลิ่วหายไป ทรัพยากรก็จะเริ่มขาดแคลน

และเขาก็หวังจะใช้ทรัพยากรมหาศาลที่มีอยู่ แลกเปลี่ยนเป็นสิ่งที่ต้องการ

แต่เมื่อเปิดหน้าต่างแลกเปลี่ยนขึ้นมา หัวใจของเขาก็เย็นวาบไปครึ่งหนึ่ง

[จำนวนครั้งในการแลกเปลี่ยนวันนี้: 1/1]

ในหน้าต่างแลกเปลี่ยน รายการที่เขาเคยลงไว้ รวมทั้งรายการของไอ้คนที่เยาะเย้ยเขา หายเกลี้ยง

ซ้ำร้าย จำนวนครั้งในการแลกเปลี่ยนยังถูกจำกัดเหลือแค่วันละครั้งเดียว แผนการที่วางไว้พังทลายลงในพริบตา

เซี่ยป๋อลองทดสอบดูอีกครั้งว่าจำกัดจำนวนของที่แลกด้วยไหม

ผลปรากฏว่าเป็นไปตามคาด การแลกเปลี่ยนหนึ่งครั้ง แลกของได้แค่ชิ้นเดียว

น้ำและน้ำมันก็มีข้อจำกัดปริมาณเช่นกัน

แถมยังมีระบบตรวจสอบราคา ที่จะประเมินมูลค่าของสิ่งที่นำมาแลกเปลี่ยน หากมูลค่าไม่เท่าเทียมกัน การแลกเปลี่ยนจะล้มเหลว

เป็นระบบที่ประหลาดมาก

เซี่ยป๋อมึนงงไปหมด ระบบนี้ตัดหนทางการต่อรองราคาของพ่อค้าหน้าเลือดออกไปโดยสิ้นเชิง

"จบกัน ระบบแลกเปลี่ยนกลายเป็นขยะไปแล้ว"

หัวใจห่อเหี่ยว มึนงงไปชั่วขณะ

แต่พอลองคิดดูดีๆ นี่มันเกมเอาชีวิตรอดนี่นา ทุกอย่างต้องพึ่งพาตัวเอง

ถ้ามัวแต่หวังพึ่งระบบแลกเปลี่ยน จะเรียกว่าเอาชีวิตรอดได้ยังไง ยิ่งคนที่มีระบบอัปเกรดทรัพยากรอย่างเขา ยิ่งไม่ควรบ่น

เซี่ยป๋อไม่ย่อท้อ เขาโพสต์แลกเปลี่ยนของไปหนึ่งรายการตามโควตาที่มี

พอกลับออกมาดูหน้าต่างแชตโลก ก็พบว่าทุกคนกำลังแตกตื่น

"สุดยอด! ท่านเทพเซี่ยป๋อสุดยอด! คว้าอันดับ 1 ไปถึง 3 บอร์ด!!"

"เชี่ยยย! อันดับ 1 ระยะทาง เป็นผู้หญิงเหรอเนี่ย? ช็อกแป๊บ"

"บ้าเอ๊ย! ไอ้หมอนี่มันได้ที่ 2 บอร์ดความนิยมเฉยเลย! ไอ้คนที่ด่าท่านเทพเซี่ยป๋อเมื่อวันก่อนน่ะ!!"

"เชี่ย! ฉันเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง..."

เซี่ยป๋อกวาดสายตาอ่านข้อความ แล้วก็เข้าใจสถานการณ์ ลีดเดอร์บอร์ดอัปเดตแล้วนี่เอง

เขากดเข้าไปดูบอร์ดอันดับเลเวล อันดับ 1 คือเขาเองแน่นอน

เลื่อนลงมาดู เขาเห็นรูปโปรไฟล์ของชายชราคนนั้น อยู่ที่อันดับ 5

"ตาแก่คนนี้ชื่อ 'โจวกั๋วผิง' สินะ อันดับ 5... สมกับเป็นขิงแก่จริงๆ"

และด้านล่างลงไปอีก เขาเห็นชื่อที่คุ้นเคย

"เฝิงซิน! เธอติดอันดับด้วยเหรอเนี่ย!"

เซี่ยป๋อประหลาดใจ ผู้หญิงคนนี้ติดอันดับ 7 เชียวเหรอ ไม่ธรรมดาจริงๆ

นอกจากเธอแล้ว ยังมีอีกคนที่เขาจำได้แม่น... ไอ้คนที่เยาะเย้ยเขา อยู่อันดับ 8

ลีดเดอร์บอร์ดในเกมนี้ไม่สามารถปกปิดชื่อได้ ทุกคนจึงเปิดเผยตัวตน

มาดูที่บอร์ดความนิยม เซี่ยป๋อครองอันดับ 1 ส่วนอันดับ 2 ตกเป็นของไอ้คนที่เยาะเย้ยเขา

คะแนนความนิยมของมันห่างจากเขามาก แต่ก็นำห่างอันดับ 3 ไปไกลโขเช่นกัน

"เหยียบฉันขึ้นไปสินะ?"

เซี่ยป๋อหรี่ตาลง แววตาฉายแววเย็นชา การเมินเฉยอาจถูกตีความว่าเป็นความอ่อนแอ และอาจทำให้คนอื่นได้ใจ มาเกาะกระแสเขาอีก

ในเมื่อมันทำได้ คนอื่นก็ทำได้

และเขาก็ไม่ได้อะไรเลย นอกจากกลายเป็นบันไดให้คนอื่นเหยียบข้าม

"ตั้งแต่ตอนที่มันประกาศท้าชิงตำแหน่งราชาทรัพยากร มันวางแผนไว้แล้วชัดๆ การกระทำที่ดูเหมือนโง่เขลา กลับเรียกกระแสความนิยมได้มหาศาล ไม่นึกเลยว่าฉันจะโดนหลอกใช้"

เซี่ยป๋อปัดฝุ่นที่กางเกง ดึงดาบเหล็กกล้าขึ้นจากพื้น สายตามองออกไปที่ทุ่งหญ้ากว้างไกล แฝงไว้ด้วยรังสีอำมหิต

"อย่าให้เจอนะ ไม่งั้นจะสอนให้รู้สำนึกว่าอะไรควรทำ อะไรไม่ควรทำ!"

เขาไม่ได้ดูบอร์ดอื่นต่อ บอร์ดอัปเกรดรถยนต์ อันดับ 1 ก็ต้องเป็นเขาอยู่แล้ว รถเขาอัปเกรดเป็นระดับ 2 แล้วนี่นา ส่วนบอร์ดระยะทาง เขาไม่ได้คาดหวัง เพราะมัวแต่ฟาร์มเลเวลอยู่ในเขตทุ่งหญ้าสูง

แม้เลเวลจะเพิ่มมาแค่ 3 แต่ทักษะการต่อสู้ของเขาพัฒนาขึ้นมาก

ถึงอย่างนั้น เซี่ยป๋อก็ตั้งใจว่าจะปั่นระยะทางให้ติดอันดับเหมือนกัน เพราะอันดับ 1 ของทุกบอร์ดมีรางวัลรออยู่

เขาจะกวาดรางวัลทั้งหมดมาครองให้ได้

สตาร์ตเครื่องยนต์ เซี่ยป๋อเหยียบคันเร่งมิด เขาไม่กลัวเปลืองน้ำมันอยู่แล้ว

คนที่ครองอันดับ 1 ระยะทางในตอนนี้คือผู้หญิงชื่อ 'เซี่ยชิงชิง' เลเวล 2 ระยะทางปาเข้าไป 2,000 กว่ากิโลเมตร

ทิ้งห่างอันดับ 2 ไปร้อยกว่ากิโลเมตร

เซี่ยป๋อเห็นชื่อเธอในบอร์ดเลเวลและความนิยมด้วย อันดับสูงใช้ได้ โดยเฉพาะบอร์ดความนิยม ตั้งแต่มีลีดเดอร์บอร์ด ชื่อเสียงของเธอก็พุ่งพรวด

ทุกคนที่ติดอันดับ คะแนนความนิยมจะเพิ่มขึ้นเร็วมาก

แต่เซี่ยป๋อก็ยังนำโด่งด้วยคะแนนที่ทิ้งห่างอันดับ 2 เป็นร้อยล้านแต้ม

"หลังอัปเดต การแข่งขันดุเดือดขึ้นเยอะเลย" เซี่ยป๋อคิดในใจขณะขับรถ

การมีลีดเดอร์บอร์ดหมายถึงการแข่งขัน และการแข่งขันก่อให้เกิดแรงผลักดัน

เกมนี้ดูเหมือนจะไม่ได้สร้างมาเพื่อปั่นหัวมนุษย์เล่นๆ

เหตุผลเบื้องหลังคืออะไร เขาไม่อาจคาดเดา

สิ่งที่ทำได้ตอนนี้คือเอาตัวรอดให้ดีที่สุด

เซี่ยป๋อเลิกคิดเรื่องรกสมอง มุ่งมั่นกับการอัปเลเวลต่อไป

"เอ๊ะ!"

จู่ๆ เขาก็เหยียบเบรกจนตัวโก่ง กล่องทรัพยากรวางอยู่ริมถนน

"ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ"

เซี่ยป๋อถือดาบเหล็กกล้าลงจากรถ ฟันฉับเดียวกล่องก็แตกกระจาย แต่ข้างใน... ว่างเปล่า

"กล่องเปล่า..." เซี่ยป๋อหน้าเสีย เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าช่วงสวัสดิการมือใหม่จบไปแล้ว อัตราดรอปมหาเทพกลายเป็นตำนานไปแล้ว

ไม่ใช่เพราะเขาดวงซวยหรอก

กลับขึ้นรถ ออกเดินทางต่อ

การจะชิงอันดับ 1 ระยะทางไม่ใช่เรื่องง่าย ระยะทาง 2,000 กว่ากิโลเมตร ต้องขับรถติดต่อกันสองวันสองคืนถึงจะทัน

โดยเฉพาะในเกมที่น้ำมันหายากแบบนี้ ผู้หญิงคนนั้นวิ่งมาไกลขนาดนี้ได้ยังไงกันนะ?