บทที่ 23 ดาบเล่มหนึ่งที่ดรอปออกมา

บทที่ 23 ดาบเล่มหนึ่งที่ดรอปออกมา

สองคำสั้นๆ สะท้อนถึงความรู้สึกที่ปั่นป่วนในใจของเซี่ยป๋อ ณ ขณะนี้

"ตำราทักษะอาชีพนี้มันทรงพลังจริงๆ!"

เซี่ยป๋อกำตำราทักษะไว้ในมือ รู้สึกตื่นตะลึงสุดขีด

นักมวย คืออาชีพการต่อสู้ระยะประชิด วิชาหมัดเหล็กนี้จึงสอดคล้องกับคุณสมบัติของอาชีพนักมวยโดยสมบูรณ์

"นี่เป็นลิขิตจากสวรรค์งั้นหรือ? เราได้ตำราทักษะอาชีพเล่มแรกมาครอง แถมยังเป็นเหรียญตราอาชีพที่เราเก็บสะสมได้มากที่สุดอีกด้วย"

เขามองตำราทักษะในมือ รู้สึกเหมือนมีพลังลึกลับบางอย่างเชื่อมโยงเขากับมันเข้าด้วยกัน

เซี่ยป๋อส่ายหัวแล้วยิ้ม การคิดแบบนั้นมันเกินจริงไปหน่อย เรื่องมันง่ายๆ แค่ว่าอาชีพนี้มีความคืบหน้าเร็วที่สุด เก็บเหรียญตราได้เยอะ แถมยังมีตำราทักษะแล้วด้วย

ถ้าอาชีพไหนสังเคราะห์ได้ก่อน เขาก็จะเปลี่ยนไปเป็นอาชีพนั้น

เขากลับขึ้นรถ แล้วอัปเกรดตำราทักษะอาชีพ

[ตำราทักษะอาชีพ: วิชาหมัดแปดทิศ]

[อาชีพที่กำหนด: ปรมาจารย์กั๋วซู่]

[คุณสมบัติ: ความแข็งแกร่ง (STR) +10 ความว่องไว (AGI) +10 ความอึด (VIT) +5]

[ความสามารถติดตัว: ความเชี่ยวชาญพิเศษด้านวิชาการต่อสู้หมัดแปดทิศ]

"วิชาหมัดแปดทิศ!? เป็นวิชาการต่อสู้โบราณ (กั๋วซู่) งั้นเหรอ!?"

เซี่ยป๋อแทบไม่เชื่อสายตา วิชาหมัดเหล็กถูกอัปเกรดเป็นวิชาหมัดแปดทิศอย่างสมเหตุสมผลหรือไม่?

ดูเหมือนจะไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไหร่

"หรือทิศทางการอัปเกรดตำราทักษะอาชีพ จะเป็นไปตามทิศทางการอัปเกรดของตัวอาชีพเอง? ดังนั้นหมัดเหล็กจึงถูกอัปเกรดเป็นวิชาหมัดแปดทิศ"

"วิชาหมัดแปดทิศเป็นวิชาการต่อสู้โบราณ ซึ่งก็สอดคล้องกับการตั้งชื่ออาชีพปรมาจารย์กั๋วซู่"

เซี่ยป๋อคิดทบทวน แล้วเก็บตำราทักษะเล่มนี้ไว้ก่อน

อาชีพปรมาจารย์กั๋วซู่ดึงดูดใจเซี่ยป๋อมาก เพราะความคืบหน้าในการสะสมเหรียญตราก้าวนำอาชีพอื่นไปไกล แต่การเป็นสายต่อสู้ระยะประชิดทำให้เขาต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ

"เอาไว้รอดูว่าอาชีพไหนจะสังเคราะห์ได้ก่อน แล้วค่อยเปลี่ยนอาชีพนั้นก็แล้วกัน"

เซี่ยป๋อเก็บของทั้งหมดเข้าที่

ทันใดนั้น เขาก็สังเกตเห็นว่า มีคนเข้ามาแลกของในระบบเทรด

"น่าสนใจแฮะ เหรียญตราอาชีพนักฆ่า ในที่สุดอาชีพนักฆ่าก็โผล่มาจนได้"

เมื่อเห็นสิ่งที่คู่แลกเปลี่ยนเสนอมา เซี่ยป๋อก็สนใจขึ้นมาทันที

เขาพิมพ์ตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว "ได้ครับ น้ำดื่มบริสุทธิ์ 500 มิลลิลิตร ขนมปังสอดไส้ 10 ห่อ"

เขาให้เสบียงอีกฝ่ายมากเกินความจำเป็น เพื่อสร้างมนุษยสัมพันธ์ที่ดี

เขาไม่ได้มีอะไรมาก มีแค่เสบียงที่เหลือเฟือ ซึ่งพอให้กินไปได้อีกนาน การทำความดี ซื้อใจคนไว้ล่วงหน้าก็ไม่เสียหาย

เขาต้องการให้ทุกคนรู้ว่า เซี่ยป๋อ เป็นคนใจกว้าง!

เขาไม่ได้มีเจตนาอื่นแอบแฝง อนาคตเมื่อมอนสเตอร์แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ การต่อสู้ตัวคนเดียวคงยากลำบาก

การรวมกลุ่มกันเป็นขบวนรถจึงเป็นทางออกที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

เซี่ยป๋อเองก็มีแผนที่จะสร้างขบวนรถของตัวเอง เพราะพลังของคนคนเดียวย่อมสู้พลังของทีมไม่ได้

การโปรยเหรียญด้วยความใจกว้างในตอนนี้ ก็เหมือนการวางรากฐานในอนาคต

การทำให้ทุกคนรู้ว่าเขาเป็นคนใจกว้างและมีเสบียงเหลือเฟือ จะช่วยดึงดูดคนดีๆ เข้ามาได้อย่างแน่นอน

ถ้าหากโชคดี ได้เจอเพื่อนเก่า เพื่อนจากสถานกำพร้า ก็คงจะดีไม่น้อย

แต่เขาก็รู้ว่าโอกาสที่จะได้เจอคนรู้จักจากผู้คนหลายหมื่นล้านคนบนถนนสายนี้มันยากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร

ยิ่งกว่านั้น การรอดชีวิตในช่วงเริ่มต้นก็ยากลำบากแล้ว

เลิกคิดเรื่องไร้สาระนี้ก่อน ตอนนี้ต้องสร้างรากฐานที่แข็งแกร่งสำหรับอนาคต

เซี่ยป๋ออัปเกรดเหรียญตรานักฆ่า

[ยินดีด้วย โฮสต์อัปเกรดสำเร็จ! เหรียญตรานักฆ่า 1 เหรียญ อัปเกรดเป็น เหรียญตราเงามายา 6 เหรียญ!]

[เหรียญตราเงามายา * 6]

[คำอธิบาย: ไอเทมสำคัญสำหรับการเปลี่ยนอาชีพเป็น "เงามายา"!]

[หมายเหตุ: รวบรวมเหรียญตราเงามายาครบ 500 เหรียญ เพื่อเปลี่ยนอาชีพ!]

"อาชีพใหม่มาอีกแล้ว 'เงามายา' เราสะสมไปแล้วห้าอาชีพ ช่างซ่อมรถยนต์, นักล่า, นักรบ, นักมวย, นักฆ่า ถ้าเป็นไปตามกลไกของเกมออนไลน์ จะมีอาชีพซัพพอร์ตเตอร์ (ซัป) หรือแทงก์โผล่มาอีกไหมนะ"

เซี่ยป๋อเริ่มคิดฟุ้งซ่าน ตอนนี้เขามีเหรียญตราอาชีพอยู่เพียบแล้ว

เก็บของทั้งหมดเข้าที่ เซี่ยป๋อถือดาบเหล็กกล้าชั้นเลิศลงจากรถ ไปตัดกอหญ้าสูงๆ มาจำนวนหนึ่ง แล้วนำมาพรางตัวรถที่จอดอยู่

ใช้กอหญ้าหนาๆ คลุมกระจกหน้ารถไว้ เพื่อป้องกันแสงแดดส่องและสร้างพื้นที่มืดสลัวในรถ ทำให้สามารถนอนหลับได้อย่างสบาย

นอกจากนี้ การอำพรางรถในกองหญ้ายังช่วยพรางตาได้อีกด้วย

เขาใช้เวลาไปเกือบชั่วโมงกว่าจะพรางรถเสร็จเรียบร้อย แสงอาทิตย์เริ่มทอแสงจ้าลงสู่พื้นโลก ทำให้พื้นดินแห้งสนิท

เซี่ยป๋อเหนื่อยจนแทบหมดแรง มุดเข้าไปในรถ

เขาเพลียมาก นอนไม่หลับมาตลอดทั้งคืน ในที่สุดก็ได้เวลานอนอย่างสบายใจแล้ว

ภายในรถร่มเย็นและมืดสลัว ไม่มีแสงอาทิตย์ส่องแยงตา

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ตอนกลางวันค่อนข้างปลอดภัย

เขานั่งได้ไม่ถึงนาที ความง่วงก็เข้าครอบงำ เซี่ยป๋อหลับไปทันที แต่ถึงจะหลับ มือของเขาก็ยังกำด้ามดาบเหล็กกล้าแน่น ไม่ยอมปล่อย

เขาหลับสนิทราวกับฟ้าถล่มดินทลาย... ชนิดที่ดาวเดือนหม่นแสง สุริยันจันทราดับลับ

พอตื่นมา ก็เหลือเวลาไม่ถึงสิบกว่านาทีฟ้าก็จะมืดแล้ว

ในรถ เหงื่อออกท่วมตัว

โครกคราก... ท้องร้องประท้วงทันทีที่ตื่น

เขาเปิดประตูรถที่ถูกพรางด้วยกองหญ้าออกไป ล้างหน้าล้างตา

พื้นดินแห้งสนิทจากการถูกแสงแดดแผดเผาตลอดทั้งวัน ไม่มีร่องรอยของฝนตกเมื่อคืนเหลืออยู่เลย

"ดวงอาทิตย์ใจร้ายจริงๆ"

เซี่ยป๋อเคี้ยวขนมปังสอดไส้ ดื่มน้ำตามพลางบ่นอุบ

แต่การนอนครั้งนี้ทำให้เขาสบายตัวสุดๆ

ไม่นานนัก ท้องฟ้าก็มืดลงอีกครั้ง เข้าสู่ค่ำคืนที่สี่ของโลกใบนี้

เซี่ยป๋อยืนพิงรถเก๋งที่ซ่อนอยู่ในกองหญ้า สังเกตการณ์ไปรอบๆ ด้วยความรู้สึกที่สดชื่นเต็มเปี่ยม

ช่วงเวลานี้เป็นช่วงที่ยากลำบากที่สุด ต้องคอยระวังตัวอยู่ตลอดเวลา ค่ำคืนนี้ยาวนานและน่าเบื่อ ไม่มีอะไรทำเลย ถ้าอยู่แบบนี้ไปนานๆ มีหวังได้เป็นบ้าแน่

ยังดีที่มีช่องแชตโลกไว้ดูฆ่าเวลา

"ว้าว! ฉันฆ่ามอนสเตอร์แล้วดรอปหนังสือสกิลมาเล่มนึง เรียนรู้เรียบร้อยแล้วด้วย!"

"คนข้างบนนี่ไอ้หมาบ้าโชคดีชัดๆ! ขอประณาม!"

"พวกเรา! ฮึดหน่อย! เหลือช่วงสวัสดิการมือใหม่อีกแค่สามวัน!"

"นี่มันดึกดื่นแล้วนะ ทำไมช่องแชตยังคึกคักขนาดนี้ ไม่กลัวไอ้ตัวเตี้ยมันย่องมาตุ๋ยหลังเหรอ?"

"เชี่ย! วันเดียวไม่ได้เข้ามาดูโลกเลย มีเทพเลเวล 2 โผล่มาเพียบขนาดนี้แล้วเหรอ!?"

"ทุกอย่างเพื่อฟังก์ชันมิติเก็บของ!!!"

โลกออนไลน์ยังคงวุ่นวายและคึกคัก แม้เวลาจะผ่านมาหลายวันแล้ว

แปะ! เซี่ยป๋อปิดช่องแชตโลกอย่างรวดเร็ว คว้าดาบเหล็กกล้าจ้องมองไปยังทุ่งหญ้าสูงข้างหน้า

คืนนี้ฝนไม่ตก มีแค่ลมพัดแผ่วเบา เสียงกอหญ้าไหวจึงดังชัดเจนขึ้นกว่าเมื่อคืนมาก

แต่เสียง สวบสาบ ที่ดังขึ้นนั้น... ช่างชัดเจนเกินไป

"มอนสเตอร์โผล่มาแล้ว!"

รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของเซี่ยป๋อ เขารีบพุ่งเข้าใส่ทันที!

...

[ดาบยาวเหล็กธรรมดา]

[คำอธิบาย: อาวุธที่ถูกสร้างขึ้นโดยสิ่งมีชีวิตจากชนเผ่าบางเผ่า]

[หมายเหตุ: ไม่มีคุณสมบัติพิเศษ!]

"ฉันดรอปอาวุธมาได้!???"