บทที่ 21 แผนล่ามอนสเตอร์อันบ้าคลั่ง

บทที่ 21 แผนล่ามอนสเตอร์อันบ้าคลั่ง

เมื่อเห็นคำแนะนำเหล่านี้ ลมหายใจของเซี่ยป๋อก็ติดขัด เขาจ้องมองทุ่งหญ้าสูงสามเมตรนี้อย่างตื่นตะลึง และตระหนักได้ในทันทีว่า... ที่ที่เขาอยู่ไม่ใช่ขุมนรก!

แต่เป็นแดนสวรรค์!

ตอนนี้เหลือเวลาอีกสามวันก่อนที่ช่วงสวัสดิการมือใหม่จะสิ้นสุดลง!

มอนสเตอร์ในเขตพื้นที่พิเศษจะดรอปไอเทมหายาก ในขณะที่ช่วงสวัสดิการมือใหม่จะเพิ่มอัตราดรอปให้เป็น 100%!

นี่หมายความว่าอย่างไร!

นี่หมายความว่า มอนสเตอร์ทุกตัวที่เขาฆ่าในเขตทุ่งหญ้าสูงนี้ จะต้องดรอปไอเทมหายากออกมาอย่างแน่นอน!

และอัตราดรอปคือร้อยเปอร์เซ็นต์!

ไม่ว่าจะเป็นโลหะหายาก หนังสือทักษะอันทรงพลัง หรือเหรียญตราอาชีพที่จำเป็นต่อการเปลี่ยนคลาส!

"เรามีดาบเหล็กกล้าที่แข็งแกร่ง อาวุธที่ทรงพลัง และทรัพยากรที่เหลือเฟือ..."

เซี่ยป๋อตระหนักได้ในทันทีว่า สถานการณ์ที่เขากำลังเผชิญอยู่คืออะไร!

มันคือพื้นที่อันตราย!

แต่ยิ่งกว่านั้น มันคือ โอกาสที่จะผงาดขึ้นอย่างแท้จริง!

เขาเหลือบมองช่องแชตโลก ไม่มีใครตระหนักถึงการค้นพบนี้ มีแต่พวกที่กำลังคุยเรื่องความเปลี่ยนแปลงของการอัปเลเวลและฟังก์ชันมิติเก็บของ

เซี่ยป๋อคิดว่า อาจมีคนอื่นที่รู้ แต่เลือกที่จะไม่พูด

อีกทั้งเขตพื้นที่พิเศษก็ไม่ใช่สิ่งที่ใครจะหาเจอได้ง่ายๆ ต้องมีน้ำมันเยอะขนาดไหนถึงจะเดินทางมาถึงที่นี่

เขานึกถึงซากรถคันก่อนหน้า ชายคนนั้นน่าจะเป็นผู้โชคดีที่เจอเขตนี้ก่อนใคร แต่น่าเสียดายที่ในเขตพิเศษไม่มีกล่องทรัพยากร แถมมอนสเตอร์ยังแข็งแกร่งกว่าพวกในทุ่งหญ้าปกติมากนัก การใช้แค่ไม้กระบองมาสู้กับมนุษย์วัวก็มีแต่ตายลูกเดียว

ไม่แปลกใจเลยที่เสบียงในรถจะน้อยนิดขนาดนั้น

มอนสเตอร์แข็งแกร่ง ทรัพยากรขาดแคลน อาวุธอ่อนแอ

สำหรับคนอื่น ที่นี่คือขุมนรกแห่งความตาย

แต่สำหรับเขา ที่นี่คือแดนสวรรค์ชัดๆ!

เขามีทรัพยากรเหลือเฟือ สังเคราะห์ดาบเหล็กกล้ามาใช้ได้ แถมยังมีทักษะถึงสองเล่ม ทั้งพลังกายก็แข็งแกร่ง ความเร็วก็อยู่ในระดับที่ใช้ได้

เพียงพอที่จะรับมือกับปัญหาตรงหน้าแล้ว

"ดูท่าจะต้องวางแผนบางอย่างแล้ว!"

แผนการที่บ้าบิ่นเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ โอกาสที่จะผงาดขึ้นเช่นนี้ จะพลาดไปไม่ได้เด็ดขาด

ทรัพยากรที่เขามีพอให้กินไปได้อีกนาน ถ้าปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดมือไป คงต้องเสียใจไปตลอดชีวิต

เซี่ยป๋อหยิบอาหารมากินในรถอย่างรวดเร็ว บังคับให้ตัวเองตื่น ไม่ยอมให้ความง่วงเข้าครอบงำ

เพราะมีสิ่งที่สำคัญกว่ารออยู่!

เซี่ยป๋อกินอิ่ม กลับมามีแรงอีกครั้ง เขาผลักประตูรถเดินออกไปกลางสายฝนที่กำลังกระหน่ำ

"ฝนตกหนักเกินไป ลมก็แรงเกินกว่าจะกางร่ม ร่มคงปลิวไปแน่ๆ"

เขาตั้งใจจะกางร่มสนามที่เพิ่งได้มา แต่ลมแรงขนาดนี้คงต้านไม่ไหว

ไม่มีทางเลือก ต้องยืนตากฝน สอดส่องมองไปรอบๆ

โชคดีที่ตอนนี้ร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้นมาก ไม่อย่างนั้นคงไม่กล้าเล่นเสี่ยงๆ แบบนี้

"มอนสเตอร์ที่นี่ดรอปของหายาก คงมีอัตราการเกิดไม่สูงนัก คงต้องยืนรอไปเรื่อยๆ"

อัตราการเกิดของมอนสเตอร์ตอนกลางวันต่ำกว่าตอนกลางคืนมาก ดังนั้นการล่าตอนกลางคืนจึงเป็นโอกาสที่ดีที่สุด แม้ว่าความอันตรายจะเพิ่มขึ้นหลายเท่าก็ตาม

แต่ไม่ใช่ทุกคนจะกล้าทำแบบเซี่ยป๋อ

"เรามีสองทักษะ ดาบเหล็กกล้าที่แข็งแกร่ง และเสบียงอีกมากมายมหาศาล เพียงพอที่จะสร้างช่องว่างระหว่างเรากับคนอื่นได้อย่างไม่มีวันตามทันภายในสี่วันนี้! เมื่อถึงตอนนั้น แม้เราจะแสดงความมั่งคั่งออกมา ก็ไม่มีใครกล้าท้าทายด้วยกำลังแล้ว"

ใช่แล้ว! นี่คือ แผนล่ามอนสเตอร์อันบ้าคลั่ง ของเซี่ยป๋อ ถึงจะดูเสี่ยงตาย แต่เขาก็เตรียมพร้อมมาอย่างดีแล้ว

เสบียงพร้อม อาวุธพร้อม ทักษะพร้อม

มันคุ้มค่าที่จะเสี่ยง

ค่าประสบการณ์และไอเทมหายากเหล่านี้

จะทำให้เขาก้าวขึ้นไปเหนือคนทั้งโลกภายในสี่วัน!

ยามค่ำคืนช่างมืดมิด สายฝนเทกระหน่ำ กอหญ้าสูงหนาทึบจนมองไม่เห็นอะไร

การตากฝนจะช่วยให้เซี่ยป๋อมีสติและตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา

ขอแค่ผ่านคืนนี้ไปได้ พรุ่งนี้ค่อยหาเวลานอนชดเชย แล้วตกเย็นก็ออกล่าต่อ

ถึงวันที่สี่ ร่างกายของเขาจะเปลี่ยนไปเป็นคนละคนอย่างแน่นอน!

ค่ำคืนนี้ช่างยาวนาน

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ เงาร่างสีดำผอมเพรียวตัวหนึ่งก็แหวกกอหญ้าสูงออกมา แล้วค่อยๆ ย่องเข้ามาใกล้รถของเซี่ยป๋อ

แต่เซี่ยป๋อไม่ทันสังเกตเห็น แม้เขาจะพยายามมองไปรอบๆ แล้วก็ตาม

เม็ดฝนที่สาดกระหน่ำลงมา ทำให้ระยะการมองเห็นถูกจำกัดอย่างมาก

อีกทั้งเสียงฝนที่ดัง ซ่าๆ ก็ช่วยปกปิดเสียงการเคลื่อนไหวของมอนสเตอร์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

"บัดซบ!"

ทันทีที่เซี่ยป๋อหันหลังกลับ ก็เห็นมอนสเตอร์ตัวนั้นอยู่ตรงไฟท้ายรถแล้ว เป็นเงาร่างผอมเพรียว

เสียงร้องของเซี่ยป๋อทำให้มอนสเตอร์ตื่นตัว พุ่งกระโจนเข้าใส่ด้วยความเร็วที่เขาไม่อาจตอบโต้ได้ทัน

เขาเห็นมันช้าเกินไป แถมมอนสเตอร์ยังเร็วเกินไป โดยเฉพาะกรงเล็บคมๆ ที่พร้อมจะฉีกเนื้อเขา แต่ในเสี้ยววินาทีวิกฤต เซี่ยป๋อก็ยกดาบเหล็กกล้าขึ้นมาป้องกัน เงาดำปะทะเข้ากับร่างของเขาอย่างจัง จนเขาล้มลงกับพื้น

กรงเล็บข้างหนึ่งพุ่งเข้าใส่แขนของเซี่ยป๋อ แต่ถูกดาบเหล็กกล้าขวางไว้ ทำให้คมเล็บกรีดเข้าที่เนื้อหนังเพียงเล็กน้อย ส่วนกรงเล็บอีกข้างพุ่งเข้าใส่ดวงตาของเขาโดยตรง

"บัดซบเอ๊ย! แกหาเรื่องตายเอง!"

เซี่ยป๋อคำรามด้วยความโกรธ อะดรีนาลีนในร่างกายพุ่งพล่าน พลังกายมหาศาลระเบิดออก ผลักร่างมอนสเตอร์กระเด็นออกไปทันที

มอนสเตอร์ตัวนี้เร็วก็จริง แต่พละกำลังอ่อนแอพอๆ กับตอนที่เซี่ยป๋อมีค่าความแข็งแกร่งแค่ 4 แต้มเท่านั้น สู้แรง 10 แต้มของเซี่ยป๋อไม่ได้เลย พริบตาเดียวมอนสเตอร์ก็ถูกผลักออกไป

เซี่ยโบุรีบลุกขึ้น ไม่สนใจความเจ็บปวดที่แขน ง้างดาบเหล็กกล้าฟันผ่าลงไป

ฉัวะ!

มอนสเตอร์ถูกเซี่ยป๋อสังหารอย่างรวดเร็ว

"ฟู่... ฟู่... ให้ตายสิ เกือบไปแล้ว! ถ้าไม่ใช่เพราะดาบเหล็กกล้าช่วยไว้ กรงเล็บนั่นคงเจาะเข้าอกฉันเรียบร้อยแล้ว!"

เซี่ยป๋อเอนหลังพิงรถ หอบหายใจอย่างตื่นตระหนก

หลังจากสงบสติได้แล้ว เซี่ยป๋อก็เก็บของที่ดรอปจากมอนสเตอร์ตัวนั้น

[กุญแจสากลสำหรับหีบเหล็ก * 1]

"นี่มันอะไรกัน?"

เซี่ยป๋อแปลกใจ เพราะไม่มีคำอธิบายใดๆ เป็นแค่กุญแจหน้าตาธรรมดาๆ

เขากดอัปเกรด กุญแจดอกเดียวกลายเป็น 5 ดอก

"น่าจะเป็นกุญแจสำหรับกล่องบางประเภท ตอนนี้คงยังไม่มีประโยชน์"

เซี่ยป๋อเก็บมันไว้ในรถ ตอนนี้ไม่มีประโยชน์ ไม่ได้แปลว่าอนาคตจะไร้ค่า

หลังจากพักสักครู่ เซี่ยป๋อก็ตระหนักว่าระบบความปลอดภัยของเขายังมีช่องโหว่อยู่มาก

แต่ก็เข้าใจได้ เพราะเป็นเวลาดึกดื่น แถมเขาพักผ่อนไม่เพียงพอด้วย

ทว่าเซี่ยป๋อจะนอนตอนนี้ไม่ได้ ต้องรีบคว้าโอกาสนี้ไว้ ห้ามหยุดแม้แต่วินาทีเดียว