บทที่ 154 ตัดจบ TT

ตามที่แจ้งไว้ก่อนหน้านี้ นิยายเรื่องนี้ถูกตัดจบด้วยเหตุผลบางประการ

โดยผู้แต่งทิ้งท้ายไว้ดังนี้ :

สำหรับเนื้อเรื่องของผู้รอดชีวิตทั้งสองคนที่ถูกช่วยออกมา (ครูชายและเลขาหญิง) ที่คุณเป็นห่วง ผมขอแจ้งดังนี้ครับ:

พวกเขาทราบถึงแผนการของกองทัพ และรู้สึกว่าการถูกระเบิดไปพร้อมกับราชันย์ซอมบี้ก็เป็นเรื่องที่ดีแล้ว แม้ว่าพวกเขาจะทำไปเพื่อเอาชีวิตรอด แต่สุดท้ายพวกเขาก็เป็นผู้ที่ให้ความรู้แก่สัตว์ประหลาดตัวนั้น พวกเขาจึงรู้สึกผิดในใจ

เมื่อรอดชีวิตมาได้ พวกเขาตัดสินใจที่จะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่เพื่อช่วยเหลือผู้คนให้ได้มากที่สุด

เมื่อคลื่นซอมบี้ลูกนี้มาถึง ทั้งสองคนไม่ได้อพยพออกไป แต่ขออาสาอยู่ช่วยงาน และในปฏิบัติการสุดท้ายที่สำคัญ พวกเขายังอาสารับบทบาทเป็นเหยื่อล่อ เพื่อดึงดูดและทำลายกลุ่มซอมบี้ขนาดใหญ่ลงได้สำเร็จ ซึ่งเป็นการซื้อเวลาอันมีค่าให้กับกองกำลังที่อยู่แนวหลัง

………

ฝนดาวตกจากนอกโลกได้นำพาเชื้อไวรัสชีวภาพและไฟฟ้าดับทั่วโลกมาสู่โลก อารยธรรมสมัยใหม่ล่มสลายในชั่วข้ามคืน

วันสิ้นโลกมาถึง ซอมบี้เดินกันเกลื่อนกลาด เสียงครวญครางดังไปทั่วท้องฟ้า

ในขณะที่ทุกคนจมดิ่งสู่ความสิ้นหวังและความโกลาหล ฉินเจิง รองผู้ว่าการที่ถูกลดตำแหน่งมายังเมืองชายขอบ กลายเป็นผู้นำคนเดียวที่สามารถจัดการเรื่องราวในเขตนั้นได้

บททดสอบจากการทำงานในตำแหน่งราชการและความฉลาดคู่ไหวพริบ ทำให้เขารักษาสติสุดท้ายไว้ได้ เมื่อกลไกของรัฐหยุดชะงัก ระบบก็ถูกเปิดใช้งานในยามวิกฤต ชี้ทางที่แตกต่างให้แก่เขา

ฉินเจิง ใช้ศาลากลางเป็นฐานที่มั่น ใช้ทหารผ่านศึกเป็นคมดาบ เขาเริ่มรวบรวมผู้รอดชีวิต จัดตั้งระเบียบ ฟื้นฟูการผลิต และพัฒนาเทคโนโลยี

ในขณะที่ผู้รอดชีวิตคนอื่นๆ ยังคงต้องต่อสู้เพื่อแลกกับขนมปังหนึ่งก้อน ในฐานทัพของฉินเจิง รั้วไฟฟ้าก็ถูกติดตั้ง และสายการผลิตของโรงงานอาวุธก็เริ่มส่งเสียงคำราม

ในขณะที่เหล่าผู้มีอิทธิพลยังคงต่อสู้แย่งชิงพื้นที่ในซากปรักหักพัง กองทัพรถหุ้มเกราะของฉินเจิง ก็เริ่มทำการกวาดล้างพื้นที่รกร้าง

การวิวัฒนาการของไวรัสไม่ได้เป็นไปตามยถากรรม แต่ดูเหมือนจะเป็นไปตามรูปแบบบางอย่าง มุ่งไปสู่การสร้างสิ่งมีชีวิตรวมขนาดใหญ่ที่เป็นหนึ่งเดียว

สนามพลังงานลึกลับที่เกิดจากการระเบิดของอุกกาบาตปกคลุมโลก ทำให้ชั้นบรรยากาศแตกตัวเป็นไอออน ระบบดาวเทียมและระบบควบคุมอาวุธนิวเคลียร์ส่วนใหญ่ล้มเหลว แต่ส่งผลกระทบเล็กน้อยต่อรีเลย์, หลอดสุญญากาศ, และวงจรพื้นฐาน

อุกกาบาตไม่ได้นำมาแค่ไวรัสและม่านเลือด แต่ยังประกอบด้วยธาตุแปลกปลอมที่ไม่มีบนโลก ซึ่งเป็นวัสดุหลักสำหรับเทคโนโลยีขั้นสูงในภายหลัง (เช่น นิวเคลียร์ฟิวชัน, ระบบต้านแรงโน้มถ่วง)

ในโลกที่ล่มสลายจากไวรัสอุกกาบาต อำเภออันเหอ คือจุดเริ่มต้น เขาใช้ระบบปณิธานแห่งอารยธรรม รวบรวมผู้รอดชีวิต ฟื้นฟูอุตสาหกรรม เทคโนโลยี และระเบียบทางสังคม ค่อยๆ รวมโลกเป็นหนึ่งเดียว รวบรวมผู้รอดชีวิตเพื่อต่อต้านฝูงซอมบี้และภัยคุกคามจากนอกโลกที่ไม่รู้จัก และในที่สุดก็นำพาอารยธรรมมนุษย์ออกจากโลก ค้นหาต้นตอของภัยพิบัติ และรับรองความยั่งยืนของอารยธรรม

ช่วงความโกลาหลของวันสิ้นโลก รวบรวมทรัพยากรของอำเภอและสร้างฐานที่มั่นคง

ขยายไปยังระดับเมือง รวบรวมประชากรและอุตสาหกรรมในวงกว้าง สร้างระเบียบในพื้นที่เบื้องต้น

รวมเป็นหนึ่งทั้งมณฑล สร้างระบบอุตสาหกรรมและกำลังทหารที่สมบูรณ์ กลายเป็นผู้มีอำนาจ

รวมกลุ่มผู้รอดชีวิตทั้งหมดในประเทศ ก่อตั้ง "คณะกรรมการสูงสุดหัวเซี่ย"

ขยายไปยังทั่วโลก รวมโลกเป็นหนึ่งเดียว พิชิตอารยธรรมผู้รอดชีวิตอื่นๆ ก่อตั้ง "พันธมิตรฟื้นฟูมนุษยชาติ"

แก้ไขต้นตอของไวรัสบนโลก ก่อตั้ง "ประชาคมมนุษย์ชาติร่วมชะตากรรม" สร้างกองยานอวกาศ นำอารยธรรมมนุษย์สู่ดวงดาว

ทั้งหมดนี้คือพันธกิจของกองทัพแห่งความหวัง ภายใต้การนำของฉินเจิง เขาไม่เพียงแต่ยืนหยัดต่อสู้กับวันสิ้นโลกเท่านั้น แต่ยังวางรากฐานแห่งการฟื้นฟูอารยธรรมมนุษย์ครั้งใหม่ เพื่อให้แสงแห่งความหวังยังคงส่องสว่างต่อไปบนดวงดาว และเตรียมพร้อมสำหรับวันที่จะพามนุษยชาติทะยานออกจากโลก เพื่อเผชิญหน้ากับความจริงอันยิ่งใหญ่ของจักรวาล..

(จบตอน)