บทที่ 920 - เรื่องราวในอนาคตและบุคคลในอนาคต

บทที่ 920 - เรื่องราวในอนาคตและบุคคลในอนาคต

เซวียเหรินกุ้ยตอบกลับอาจารย์ด้วยน้ำเสียงนอบน้อม

"เรียนท่านอาจารย์ หากมองด้วยสายตาของขุนพลคนหนึ่ง ข้าคิดว่าข่านแห่งถู่ฟานผู้นี้มีความสามารถเพียงระดับกลางเท่านั้นขอรับ"

"เป็นไปได้ว่าเขาอาจจะซ่อนคมเอาไว้ตอนประลองฝีมือ หรือไม่ก็เพราะมีแม่ทัพถู่ฟานคอยอารักขาอยู่รอบด้าน เขาจึงไม่ได้แสดงฝีมือที่แท้จริงออกมา"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ เซวียเหรินกุ้ยก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยถามด้วยความสงสัย

"ท่านอาจารย์ ศิษย์มีเรื่องหนึ่งที่ไม่เข้าใจ เหตุใดท่านถึงได้ดูระมัดระวังและให้ความสำคัญกับถู่ฟานมากขนาดนี้ ดูเหมือนจะเกินกว่ากำลังรบที่แท้จริงของพวกเขาไปมาก..."

หลี่ชิวมองดูสีหน้าตึงเครียดของลูกศิษย์แล้วก็ยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน

เขาทอดสายตามองทิวทัศน์เบื้องหน้าพลางเอ่ยสอนศิษย์ทั้งสองด้วยน้ำเสียงผ่อนคลายแต่จริงจัง

"พวกเจ้าคงเคยได้ยินเรื่องกลยุทธ์เถียนจี้แข่งม้ามาแล้ว กระนั้นหรือ"

"ในยามนี้ต้าถังของเรามีกษัตริย์ที่ปรีชา ขุนนางที่ซื่อตรง และฮองเฮาที่เปี่ยมคุณธรรม กำลังทหารและแสนยานุภาพแข็งแกร่งอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน สิ่งเหล่านี้มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า"

"แคว้นต่างๆ ในซีอวี้ทยอยถูกปราบปราม เส้นทางสายไหมกำลังจะเปิดออกอีกครั้ง ต้าถังของเราจะรุ่งเรืองเฟื่องฟู บ้านเมืองสงบสุข ราษฎรอยู่เย็นเป็นสุข"

"ต้าถังที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ย่อมไม่เกรงกลัวอาณาจักรใดในโลกหล้า"

"ทว่าหลังจากยุคของฝ่าบาท หลังจากยุคของอาจารย์ หรือแม้แต่หลังจากยุคของพวกเจ้าที่เป็นขุนพลรุ่นใหม่ผ่านพ้นไป ชะตากรรมได้กำหนดไว้แล้วว่าสักวันหนึ่งต้าถังจะต้องเข้าสู่ช่วงขาลง"

"ในทางกลับกัน ซงจ้านกานปู้ผู้นี้ถูกลิขิตมาให้เป็นกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของถู่ฟาน"

"ดินแดนของพวกเขากว้างใหญ่ไพศาล ทิศตะวันออกติดต้าถัง ทิศตะวันตกติดซีอวี้ ภายใต้การนำของกษัตริย์เช่นนี้ กำลังพลและเขี้ยวเล็บของถู่ฟานกำลังขยายตัวอย่างรวดเร็ว"

"สิ่งที่น่าหวาดหวั่นยิ่งกว่าคือ ซงจ้านกานปู้ให้ความสำคัญและกระหายที่จะเรียนรู้วิทยาการต่างๆ จากต้าถังเป็นอย่างมาก"

"ไม่ว่าจะเป็นระบบขุนนาง ตัวอักษร กฎหมาย หรือจารีตประเพณี พวกเขาล้วนลอกเลียนแบบและศึกษาจากเราอย่างจริงจัง"

"ไม่ต้องสงสัยเลยว่าภายในหนึ่งหรือสองร้อยปีข้างหน้า ถู่ฟานจะกลายเป็นพยัคฆ์ร้ายที่แข็งแกร่งอย่างหาที่เปรียบมิได้"

"ถึงเวลานั้นเมื่อถู่ฟานเปลี่ยนจากลูกแกะกลายเป็นหมาป่าหิวโซ ส่วนต้าถังของเราที่กำลังเสื่อมถอยเปลี่ยนจากพยัคฆ์กลายเป็นแกะอ้วนพี พวกเราจะเอาตัวรอดได้อย่างไร"

คำสอนของหลี่ชิวทำให้เกาข่านและเซวียเหรินกุ้ยตกอยู่ในภวังค์แห่งความคิด

อันที่จริงยังมีอีกหลายเรื่องที่หลี่ชิวไม่อาจบอกพวกเขาได้ ตามประวัติศาสตร์เดิมนั้นภัยคุกคามจากถู่ฟานที่จะมีต่อต้าถังในอนาคตนั้นรุนแรงยิ่งกว่าภัยจากทูเจี๋ยหรือกบฏอันสื่อเสียอีก

ในปีคริสต์ศักราช 754 กองทัพถังทำศึกใหญ่กับถู่ฟาน แม่ทัพหลี่มี่ตายในที่รบ ทหารกว่าแสนนายถูกสังหารจนหมดสิ้น ถู่ฟานยึดครองเมืองสำคัญมากมายและรุกคืบเข้าประชิดที่ราบเฉิงตู คุกคามเสฉวน

หลังกบฏอันสื่อ ถู่ฟานฉวยโอกาสซ้ำเติม กองทัพถังอ่อนแอจนไม่อาจต้านทาน ดินแดนเหอหล่งและซีอวี้ตกเป็นของถู่ฟานตามลำดับ แม้แต่เมืองหลวงฉางอันก็ยังเคยถูกยึดครอง

ในปี 763 ถู่ฟานยึดเมืองสำคัญได้อีกหลายแห่ง

ในปี 756 ถู่ฟานตีแตกกองทัพทั้งหกและยึดเมืองป้อมปราการสำคัญไปได้อีก

ปี 761 ถู่ฟานยึดเก้าเมืองใหญ่ ปี 763 กองทัพถู่ฟานสองแสนนายบุกตะลุยเข้าประชิดฉางอัน จักรพรรดิถังไต้จงต้องหนีตายอย่างทุลักทุเล

ถู่ฟานยึดฉางอันและตั้งจักรพรรดิหุ่นเชิดขึ้นครองราชย์ ดินแดนฝั่งตะวันออกของเส้นทางเหอหล่งสิบสามเมืองตกอยู่ในมือถู่ฟานจนหมดสิ้น

ปี 777 และ 786 ถู่ฟานยังคงรุกรานและยึดครองเมืองสำคัญทางยุทธศาสตร์ไปเรื่อยๆ ดินแดนซีอวี้ที่หลี่ซื่อหมิน หลี่จิ้ง และหลี่ซื่อจี้ เพียรพยายามบุกเบิกตีมาอย่างยากลำบากในรัชศกเจินกวน ต้องตกเป็นของถู่ฟานอย่างสมบูรณ์...

ภาพความหายนะเหล่านี้น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก ถู่ฟานเรียกได้ว่าเป็นศัตรูคู่อาฆาตของต้าถังอย่างแท้จริง

ราษฎรต้าถังและชาวจงหยวนต้องทนทุกข์ทรมานจากสงครามและการตกเป็นทาสของถู่ฟานอย่างแสนสาหัส

สำหรับคนอื่นอาจไม่รู้สึกอะไร แต่สำหรับผู้หยั่งรู้อนาคตอย่างหลี่ชิว เขาไม่อยากเห็นโศกนาฏกรรมเหล่านั้นเกิดขึ้นเลย

หลี่ชิวพยายามสงบสติอารมณ์ลงก่อนจะเอ่ยสอนศิษย์ทั้งสองด้วยความหวังดี

"เกาข่าน เหรินกุ้ย พวกเจ้าจงจำคำของอาจารย์ไว้ให้ดี ระหว่างประเทศต่อประเทศนั้นมีเพียงผลประโยชน์เท่านั้น"

"โลกนี้ปลาใหญ่กินปลาเล็ก ไม่มีศีลธรรมหรือมิตรภาพที่แท้จริง มีเพียงความแข็งแกร่งของตนเองและพลังที่ทำให้ผู้อื่นยำเกรงเท่านั้น จึงจะเป็นรากฐานแห่งการยืนหยัดในโลกหล้า"

"ตอนนี้พวกเจ้ายังเด็ก แต่ในวันหน้าต้าถังจะต้องถูกส่งต่อให้ไปอยู่ในมือของพวกเจ้า ให้พวกเจ้าเป็นผู้ปกป้องรักษา"

"สิ่งที่พวกเจ้าเห็นในตอนนี้ ทั้งความเป็นมิตร ความนอบน้อม การให้เกียรติ หรือแม้แต่ท่าทีอ่อนน้อมถ่อมตนของกษัตริย์ถู่ฟาน ทั้งหมดล้วนเป็นภาพลวงตา"

"เบื้องหลังสิ่งเหล่านี้ล้วนมีเจตนาแอบแฝง การที่เรามาเยือนถู่ฟานในครั้งนี้ เดิมทีก็มีแผนร้ายซ่อนอยู่"

"วังตะวันออกและองค์รัชทายาทได้ทำข้อตกลงลับกับถู่ฟาน ใช้ช่างฝีมือที่ซงจ้านกานปู้ต้องการมาแลกกับชีวิตของอาจารย์"

"กองทัพถู่ฟานนับแสนที่เราเผชิญหน้าก่อนหน้านี้ก็คือการทำตามสัญญาของพวกเขานั่นเอง"

"เกียรติยศและการต้อนรับที่พวกเจ้าได้รับในตอนนี้ ล้วนสร้างขึ้นบนรากฐานความแข็งแกร่งของกองทัพโยวโจวและตัวเราเอง"

"หากมิใช่เพราะเราเข้มแข็ง ป่านนี้ศีรษะของพวกเราคงถูกตัดไปกองรวมกันเป็นเนินจิงกวน หรือไม่ศีรษะของอาจารย์ก็คงถูกใส่กล่องส่งไปยังวังตะวันออกที่ฉางอันแล้ว"

"ยิ่งไปกว่านั้น แม้แต่ท่าทีอ่อนน้อมที่เราได้รับในขณะนี้ก็ยังแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ของถู่ฟาน"

"อาจารย์เป็นแม่ทัพที่กุมกำลังพลนับแสน เป็นเสนาบดีคนสำคัญของราชสำนัก การที่ถู่ฟานต้อนรับอาจารย์ด้วยพิธีการระดับกษัตริย์เยี่ยงนี้ เมื่อข่าวแพร่สะพัดไปถึงฉางอัน..."

"พวกเจ้าลองคิดดูสิว่าขุนนางเหล่านั้น ผู้ตรวจการทั้งหลาย และโดยเฉพาะองค์รัชทายาท จะมองอาจารย์อย่างไร"

"นี่คือแผนการเปิดเผยที่เหี้ยมโหดที่สุดของถู่ฟาน เป็นการฆ่าด้วยคำสรรเสริญที่หลบเลี่ยงไม่ได้เลย"

[จบแล้ว]