พี่สาวของราฟ

“สายตาแบบนั้น...เธอเริ่มเห็นแล้วใช่มั้ยว่าฉันสุดยอดแค่ไหน หุๆ” ราฟเห็นท่าทีของวาเนสซ่าที่แปลกไปจากเดิมก็ถามด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะหันไปถามแอนนาว่า

“คุณแอนนา ร่างที่เป็นเพชรทั้งร่างของตาแก่นี่ถ้าผมจะขายให้กับสมาคมจะได้มั้ยอ่ะ”

“ฮะ!?”

‘เราลองดูดกลืนพลังเพชรนี่แล้วแต่ไม่ได้ผล สงสัยพลังดูดกลืนของเราจะดูดกลืนได้แค่ปราณ ไม่สามารถดูดกลืนคุณสมบัติทางร่างกายแต่กำเนิดได้ เหมือนกับที่เราดูดกลืนปราณสุริยันจากพัคแทยังแต่เราไม่สามารถรับความสามารถที่ทำให้กลายเป็นแสงได้ เสียดายชะมัด เห้อ คนหล่อเซ็ง’ ราฟคิดในใจพร้อมกับชมตัวเองไปหนึ่งดอก

“เธอจะขายให้สมาคมจริงๆเหรอ” แอนนาถามอย่างตื่นเต้น เพชรที่มาจากร่างของมารวัชระย่อมแข็งแกร่งกว่าเพชรทั่วไปหลายเท่า ถ้าได้มันมาก็คงจะทำให้สมาคมมีอาวุธและชุดเกราะระดับสูงมาเสริมพลังให้สมาชิกใช้ในการทวงคืนพื้นที่จากสัตว์อสูรได้ดียิ่งขึ้น

“ครับ อ้อ แต่ผมไม่ได้ขายโดยตรงนะ ผมจะส่งไปที่โรงประมูลแทน ถ้าสมาคมอยากได้ก็ต้องสู้ราคากันหน่อยนะครับ ฮี่ๆ” ราฟพูดด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน แต่สิ่งที่พูดราวกับพ่อค้าหน้าเลือดที่พร้อมจะรีดไถเงินลูกค้าจนหมดตัว

“…” แอนนาคิ้วกระตุก เจ้าเด็กนี่มันเขี้ยวเอาเรื่อง

“แหมๆ ถ้าเธอจะลงประมูลจริงๆงั้นฉันที่เป็นหนึ่งในผู้บริหารระดับสูงของกิลด์แสงดาราก็คงต้องไปบอกหางกิลด์ให้ร่วมประมูลแล้วล่ะ ของดีแบบนี้ถ้าพลาดไปเสียดายแย่” ผู้อำนวยการโรงเรียนวีนัสคนสวยพูดด้วยรอยยิ้ม

“อะแฮ่ม สำหรับสาวสวยอย่างคุณแล้ว ถ้าอยากได้มันจริงๆเดี๋ยวผมไปตื้บมารวัชระอีกตนมาให้ก็ได้ครับ” ราฟพูดด้วยรอยยิ้มหวาน

“อุ๊ย ปากหวานจังเลยนะเธอเนี่ย ถ้าเธอหามาได้จริงๆเดี๋ยวทีเรียคนนี้จะตกรางวัลให้อย่างงามเลยจ๊ะ”ผู้อำนวยการโรงเรียนวีนัส หรือทีเรียยิ้มหวานพลางชูนิ้วออกมาแตะริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพู

“จะไปหามาให้เดี๋ยวนี้แหละครับ…เห้ยยย” ราฟที่ได้ยินในสิ่งที่ทีเรียบอกรีบพูดและเตรียมบินไปตามหามารวัชระทันที แต่ก่อนที่จะได้ขยับตัวเทเาของเขาก็ถูกแช่แข็งโดยไอเย็นที่แผ่ออกมาจากซายะที่เผยยิ้มเย็นออกมา ข้างๆของเธอมีเรเชลที่รวมเจตดาบไว้ที่มือ และเฟยฮวาที่เปิดฝาขวดทรายออกมา

“ถ้าอยากโดนพวกฉันอัดก็ลองขยับดูสิ” ซายะพูดเสียงเรียบ

“ลองดูมั้ย แล้วอย่าป้องกันพวกฉันเชียวนะ” เรเขลยิ้มเหี้ยม

“ขอโทษนะคะนายท่าน แต่เรื่องนี้ฉันยอมไม่ได้จริงๆ” เฟยฮวายิ้มหวานขณะควบรวบทรายให้กลายเป็นรูปร่างแบบกุญแจมือ

“อึก” ราฟที่เห็นแบบนั้นก็กลืนน้ำลายก่อนยกมือทำท่ายอมแพ้

“ก็ได้ๆ เอาไว้คราวหน้าก็แล้วกันนะครับคุณทีเรีย” ราฟหันไปยิ้มให้ทีเรียที่หัวเราะคิกคักให้พวกเขา

“จ้า”

“เรื่องร้ายๆก็จบลงแล้ว งั้นผมคงต้องขอตัวก่อน เฟยฮวา มานี่ ไปกับฉัน” ชายหนุ่มผู้อำนวยการโรงเรียนวาเรียขยับแว่นมองไปทางเฟยฮวา

“ค่าๆ ฉันไปจริงๆแล้วนะคะนายท่าน เดี๋ยวฉันโทรไปหาน้า” เฟยฮวายิ้มหวานให้ราฟก่อนจะหมุนตัวเดินไปหาชายหนุ่มสวมแว่น และหายตัวเข้าประตูมิติไปในเวลาต่อมา

“ทางฉันก็ไปด้วยดีกว่า” ชายวัยกลางคนผมแดงกล่าวตามมาก่อนจะมองราฟนิ่งๆแล้วหายเข้าประตูมิติไปพร้อมกับวิเวียนและเคียวยะ

“ไว้เจอกันใหม่นะคะคุณราฟ” วิเวียนพูดยิ้มๆ

“…” เคียวยะพยักหน้าให้หลิวหยาง ก่อนจะยิ้มให้ทุกคนที่เหลือ

“ฉันก็ด้วย เจ้าเด็กดื้อ มานี่เลย” ผู้อำนวยการโรงเรียนอาเธน่าพูดก่อนจะหันไปล็อคคอของหลิวหยางที่กำลังกอดขาราฟอยู่

“ไม่! ข้าอยากเรียนวิชากับท่านอาจารย์จนเก่งได้ครึ่งนึงของเขาก็ยังดี ข้าอยากบินได้! อย่ามาห้ามข้านะ…อ๊ากกก” หลิวหยางร้องโวยวายเสียงดังก่อนจะแหกปากดังลั่นเพราะถูกมือของผู้อำนวยการสาวผมบ๊อบสั้นสีเงินเปลี่ยนมือของเธอเป็นสายฟ้าช็อตร่างของเขาที่เป็นผู้ใช้ปราณวารีจนชาไปทั้งตัว ทำให้เธออุ้มนักเรียนของเธอกลับไปอย่างชิลๆ ก่อนไปก็หันมายิ้มให้พวกราฟ

“ไว้เจอกันใหม่นะ ผู้ใช้พลังระดับ SSS ที่อายุน้อยที่สุดคนใหม่ เธอโดนโค่นตำแหน่งแล้วนะ แอนนา ฮ่าๆๆ” หญิงสาวผมเงินกล่าวก่อนจะเดินจากไปพร้อมกับหลิวหยาง

“ฮึ่ย…ยัยฟีบี้นี่ยังพูดจาชวนหาเรื่องเหมือนเดิม” แอนนากำหมัดพร้อมกับคิ้วที่กระตุก เธออยากจะเรียกสายฟ้าแห่งซุสออกมาซัดกับยัยผมเงินนี่ให้รู้กันไปซะเลยว่าใครใหญ่

“คิกๆ ส่วนเธอก็ยังเป็นพวกหัวร้อนง่ายเหมือนเดิมเลยนะ ทั้งที่กลายเป็นผู้ใช้พลังระดับ SSS แล้วแท้ๆ” ทีเรียพูดยิ้มๆ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

“…เห้อ ฉันก็คงต้องกลับโรงเรียนไปพร้อมกับข่าวร้าย คนที่แข็งแกร่งที่สุดของปีนี้นอกจากคนที่ยอมแพ้ออกมาตายกันหมดเลย แถมเอาศพกลับไปไม่ได้เพราะสลายกลายเป็นเลือดหมดอีก” ทีเรียพูดก่อนจะมองไปที่บัลลังค์สีเลือด

“งั้นก็เอาบัลลังค์นั่นกลับไปสิ” แอนนาบอก

“ไม่ดีกว่า ไม่นานบัลลังค์นั่นคงสลายหายไปเพราะผู้ใช้ไม่อยู่แล้ว ถ้าปราณหมดมันก็ไม่เหลืออะไร พวกผู้อำนวยการคนอื่นๆก็คงคิดเหมือนกันเลยไม่ได้หาทางเอาเลือดพวกนั้นกลับ แถมนี่ก็เป็นธรรมเนียมของการแข่งขันนี้ที่ว่าการตายในนี้ถือเป็นที่สุด ไม่สามารถเอาเรื่องใครได้อีกนี่นะ” ทีเรียเอ่ยเสียงเศร้า

“เสียใจด้วยนะ” แอนนาปลอบเธอ

“เสียใจด้วยครับ/นะคะ” ราฟกับพัคแทยังรวมทั้งพวกซายะพูดปลอบเธอเช่นกัน

“ขอบคุณพวกเธอที่เห็นใจนะ งั้นฉันไปดีกว่า ถ้ามีโอกาสก็มาเยี่ยมโรงเรียนของฉันด้วยล่ะ ทุกคนเลย”

“ผมว่าจะไปอยู่แล้ว ก็พี่สาวผมอยู่นั่นนี่” ราฟตอบรับ

“พี่สาว? ใครเหรอ” ทีเรียถาม

“พี่เค้าชื่อเลิฟน่ะครับ คุณรู้จักมั้ย”

“เลิฟ? นักเรียนหญิงผู้ใช้พลังควบคุมวัตถุใช่มั้ย รู้จักสิ เธอเป็นประธานนักเรียนปีสุดท้ายที่วีนัสนี่นา แถมยังเก่งที่สุดในโรงเรียนด้วย เธอเป็นถึงผู้ใช้พลังระดับ SS ที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์เลยนะ ไม่นึกเลยว่าเธอจะเป็นน้องชายของเลิฟ ครอบครัวนี้เก่งกันทั้งบ้านเลยรึไงเนี่ย” ทีเรียพูดอย่างภูมิใจระคนแปลกใจ

‘นอกจากพัคแทยังแล้วยังมีคนที่แข็งแกร่งในระดับ SS ในช่วงอายุเท่านี้อีกเหรอเนี่ย แถมยังเป็นพี่สาวเราอีก โลกกลมจังแฮะ’ ราฟคิดก่อนจะหันไปมองพัคแทยังที่ดูตกใจเช่นกัน