เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

สังหารผู้อาวุโสจาง

สังหารผู้อาวุโสจาง

สังหารผู้อาวุโสจาง


“อุ๊บ! ฮ่าๆๆ ฉายาโครตน่ารักเลย ถามหน่อย ใครตั้งให้อ่ะ ก๊ากๆๆ” ราที่ได้ยินชื่อฉายาถึงกับเอามือกุมท้องหัวเราะออกมา

ผู้อาวุโสจางที่ได้ยินก็โกรธ ก่อนจะตะโกนออกมาเสียงดังว่า

“กล้าดูหมิ่นฉายาอันน่าเกรงขามของข้างั้นเรอะ...ละอองวัชระ!”

กล่าวจบร่างกายของผู้อาวุโสจางก็แตกละเอียดกลายเป็นฝุ่นผงฟุ้งไปทั่วท้องนภา

“เจ้ามารเฒ่านั่นบ้าไปแล้ว มันคิดจะฆ่าพวกเราทุกคนเลยรึไง!?” แอนนาขมวดคิ้ว

“ละอองเพชรพวกนั้นมันทำไมเหรอคะ?” เรเชลหันมาถาม

“ใครก็ตามที่สูดหายใจรับพวกมันเข้าไปในร่างกาย ละอองพวกนั้นก็จะพุ่งตัวออกมาทะลุร่างกายเหยื่อจนตาย! ไม่สิ ไม่ต้องสูดดมมันเข้าไปก็สามารถถูกมันโจมตีใส่เหมือนกระสุนเม็ดทรายนับแสนได้แล้ว” ชายหนุ่มผู้มีฐานะเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนวาเรียตอบแทนแอนนา

“ตามนั้นแหละ เจ้ามารเฒ่าตนนี้มันมีความโหดเหี้ยมสุดๆ มันเคยสังหารคนนับพันภายในเวลาไม่กี่วินาที และด้วยความที่มันเป็นละอองทำให้จับตัวได้ยาก ถ้าไม่ได้ปราชญ์วายุมาช่วยขับไล่มันล่ะก็ ยอดผู้เสียชีวิตในตอนนั้นคงมีนับหมื่นคนแน่ และความโหดร้ายของมันที่ขัดกับรูปลักษย์ของพลังที่เป็นละอองเพชรสีรุ้งแสนสวยงามนั่นเลยทำให้มันได้รับฉายาว่า หายนะสีรุ้ง ยังไงล่ะ” แอนนากล่าวเสริมเสียงเครียด

ราฟที่ได้ยินแอนนาพูดก็เกาหัว ดูเหมือนจะเจอตัวน่ารำคาญซะแล้วสิ

ผู้อาวุโสจางมองสีหน้าเคร่งเครียดของทุกคนที่อยู่ที่นี่ก็ยิ้มหยัน

“เลิกความคิดที่จะต่อต้านและตายไปซะให้หมด นอกจากท่านหญิงวาเนสซ่าแล้วข้าก็ไม่สนใจใครทั้งนั้น จงคร่ำครวญเสียให้พอแล้วโทษเจ้าหนุ่มนี่ที่ทำให้พวกเจ้าต้องซวยไปด้วยเถอะ ฮ่าๆๆ”

“ไอ้หมอนี่มันต๊องป่าววะ จะฆ่าทั้งทีดันพูดเป็นต่อยหอยเลย เหอๆ” ราฟยิ้มกระตุกอย่างเหนื่อยใจ ก่อนจะพูดเสียงเอื่อยๆว่า

“งั้นแค่เป่าออกไปก็ได้แล้วใช่มั้ย”

“การจีดการละอองพวกนี้ที่ง่ายที่สุดคือให้ผู้ใช้พลังธาตุลมที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างปราชญ์วายุกสร้างพายุหมุนนับสิบลูกพัดมันให้กระจายออกไปคนละทิศเพื่อสลายอำนาจการทำลายของมันไป ถึงจะสยบผู้อาวุโสจางในครั้งก่อนจนมันต้องหนีไป แล้วเธอจะทำได้เหรอ” แอนนาถามอย่างตื่นเต้น ถ้าเป็นเขาอาจจะทำได้ก็ได้

“ไม่ลองไม่รู้” ราฟยักไหล่ ขณะมองผู้อาวุโสจาง

“พูดมากอยู่นั่นแหละ จะลงมือก็รีบๆหน่อยคุณมารสายแบ๊ว”

“อวดดียิ่งนัก ถึงข้าจะไม่เข้าใจว่าแบ๊วแปลว่าอะไร แต่มันต้องเป็นคำดูถูกข้าแน่ๆ...ย่อมได้ ในเมื่อเจ้าอยากตายเร็วขึ้นข้าก็จัดให้ตามคำขอ”

“ไป!” สิ้นเสียงของผู้อาวุโสจาง ละอองเพชรทั้งหมดก็เคลื่อนตัวพุ่งเข้าใส่พวกราฟอย่างรวดเร็ว

“เอ่อ ทุกคนหาที่เกาะกันเอาเองนะ” ราฟหันมายิ้มให้คนที่เหลือก่อนจะหันไปเงยหน้ามองละอองเพชรที่พุ่งเข้ามา

“ซู๊ดดดดด” ชายหนุ่มผมเทาสูดลมหายเข้าปอดจนก่อให้เกิดลมหมุนเข้าสู่ปากของเขา เพียงแค่สูดลมหายใจก็ทำให้อากาศโดยรอบปั่นป่วนและพุ่งเข้าไปในปากของชายหนุ่มราวกับน้ำวนกลางมหาสมุทร

“ท่าไม่ดีแล้ว” ผู้อาวุโสจางในร่างละอองเพชรกล่าวเสียงเครียด เพราะจากประสบการณ์ของเขา การหมุนของสายลมแบบนี้คือดการเกิดพายุที่รุนแรงซึ่งไม่เป็นผลดีต่อตัวเขา มารเฒ่าไม่รอช้า เขาเพิ่มความเร็วของละอองเพขรทั้งหมดให้ถึงขีดสุดแล้วเปลี่ยนรูปแบบของละอองกลายเป็นกลุ่มหมอกที่มีรูปร่างคล้ายกับฝูงตั๊กแตนสีรุ้งพุ่งเข้าโจมตีใส่ชายหนุ่มผมเทา

ราฟที่สูดลมเข้าไปเต็มปอดก็ย่อตัวลงและกางขาทั้งสองข้าง ก่อนจะเป่าลมที่กักเก็บไว้ออกมา

ฟิ้ววว

ครืนนน

ซูมมม

สิ่งที่เกิดขึ้นคือพายุขนาดใหญ่ที่รุนแรงกว่าที่เขาเคยคำรามเพราะความเจ็บปวดตอนดูดซับพลังงานจากแร่ซูพริลหลายเท่าตัว

เสียงอากาศรอบๆดังออกมาราวกับอสูรวิหกกำลังกรีดร้องเสียงแหลมอยู่บนฟ้า

พายุหมุนที่เกิดจากการเป่าของราฟลอยขึ้นไปปะทะกับละอองเพชรของอาวุโสจางอย่างรวดเร็ว

แรงปะทะของทั้งสองฝ่ายก่อให้เกิดเสียงดังกัมปนาทพร้อมกับคลื่นกระแทกของสายลมที่คมราวกับใบมีดพัดออกไปทุกทิศทางจนทำให้พวกผู้อำนวยการทุกคนต้องเค้นปราณสูงสุดหรือใครที่มียุทธภัณฑ์ป้องกันระดับสูงก็เอาออกมาป้องกันคัวเอง

“โล่แสงศักดิ์สิทธิ์!”

ผู้อำนวยการโรงเรียนวีนัสสร้างโล่แสงสีทองออกมาครอบคลุมร่างของเธอและนักเรียนคนอื่นๆ ทำให้สายลมเหล่านี้ไม่สามารถทำอันตรายใดๆแก่พวกเธอได้

“พลังของระดับ SSS รุนแรงเกินไป ฉันสร้างโล่คุ้มกันได้แค่นี้ ที่เหลือพวกคุณก็ดูแลตัวเองนะ” เธอหันไปพูดกับผู้อำนวยการคนอื่น

“ไม่ต้องห่วงพวกผมหรอกครับ...ฝ่ามือสลายพลัง!”

ผู้อำนวยการโรงเรียนวาเรียยกฝ่ามือออกไปเกิดเป็นคลื่นพลังงานที่เปลี่ยนให้สายลมพวกนั้นถูกลดพลังลงจนกลายเป็นเพียงสายลมเย็นๆธรรมดา

“เหอะ ก็แค่ลมที่แรงกว่าปกติ...กำแพงเพลิง!”

ฝ่ายผู้อำนวยการโรงเรียนเทพสงกรามก็กำหมัดทั้งสองข้างที่มีปราณสีแดงเพลิง ก่อนจะกางฝ่ามือทั้งสองข้างตบลงบนพื้น ก่อให้เกิดเปลวเพลิงความร้อนสูงระเบิดขึ้นกลายเป็นกำแพงไฟต้านรับคมมีดสายลมเหล่านี้จนมันสลายหายไปจนหมด

“ร่างแปลงอินทรีอัสนี...อินทรีสยายปีก!”

ผู้อำนวยการโรงเรียนอาเธน่าเปลี่ยนคัวเองเป็นอินทรีสายฟ้าสะบัดปีกต้านทานสานลมพิฆาตนี้

“พวกคุณโชว์ของกันแล้ว งั้นตาฉันบ้างล่ะน้า...กระบี่หยกเทวะ!” แอนนาพูดก่อนจะยื่นมือไปด้านข้างแล้วมีดาบที่มีใบดาบสีเขียวสดใสออกมา

“สหายแห่งสายลม!” หญิงสาวพูดแล้วชี้ดาบไปด้านหน้า ทันใดนั้นคมมีดสายลมก็พากันพุ่งเข้าไปในใบดาบจนหมด

“สุดยอดดด นี่เหรอพลังของผู้อำนวยการแอนนา ผู้พิทักษ์ระดับ SSS ที่อายุน้อยที่สุด วัลคีรี่! ผู้ใช้พลังมิติ รูปแบบอัญเชิญที่สามารถเรียกยุทธภัณฑ์ในตำนานและปกติที่เคยสัมผัสออกมาได้” หลิวหยางอ้าปากค้าง

“หนึ่งในอาวุธเทพประเภทดาบ กระบี่หยกเทวะหรืออีกชื่อคือกระบี่เทพสายลม อาวุธที่ทำให้สายลมทั้งหมดบนโลกไร้ผล” เคียวยะพูดออกมาด้วยความตื่นเต้น

“ฮี่ๆ อย่าชมกันเยอะซี่ ฉันเขินตัวลอยแล้วนะ” แอนนาในร่างเด็กสาวม้วนตัวไปมา

“...”

จบบทที่ สังหารผู้อาวุโสจาง

คัดลอกลิงก์แล้ว