บทที่ 1: การเผชิญหน้าในโลกใหม่

บทที่ 1: การเผชิญหน้าในโลกใหม่

เมื่อร่วนร่วนพบว่าตัวเองยืนอยู่หน้าโรงแรมแห่งหนึ่ง เธอรู้สึก สับสนเล็กน้อย

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อมือซ้ายของเธอกำกุญแจห้องไว้แน่น และมือขวาถือถุงเสื้อผ้าของตัวเองอยู่

เธอเกร็งตัวอยู่สองสามวินาที จากนั้นก็ตะโกนในใจอย่างเงียบ ๆ สองครั้งว่า "เสี่ยวถง? อ่าถง?...คุณระบบ?"

ไม่มีเจ้าหน้าที่คนใดตอบกลับเธอ

ในฐานะเยลลี่หมี ร่วนร่วนมีความนุ่มนิ่มและเคี้ยวหนึบที่เยลลี่หมีทุกตัวมี ไม่ว่าจะอยู่ในร่างไหน เธอก็มีดวงตาที่บริสุทธิ์และชุ่มชื้นคู่หนึ่งเสมอ ซึ่งกระตุ้นความรู้สึกอยากปกป้องอย่างท่วมท้น

นั่นเป็นเหตุผลที่เธอได้รับเลือกจากระบบการข้ามโลก

ร่วนร่วนอาศัยอยู่ในโลกธรรมดามานานยี่สิบปีก่อนที่จะได้รับโอกาสแรกในการทำภารกิจ อ้างอิงจากนิยายโรแมนติกที่เธอรีบอ่านก่อนภารกิจ เธอเกือบจะแน่นอนว่าเพิ่งใช้เวลาค่ำคืนอันเร่าร้อนกับซีอีโอสุดเผด็จการคนใดคนหนึ่ง ทิ้งธนบัตรสีแดงสดจำนวนหนึ่งปึกไว้บนโต๊ะข้างเตียงก่อนจะจากไป

พวกเขาอาจจะฉีกโพสต์อิทแล้วเขียนอะไรบางอย่าง เช่น "ฝีมือคุณยังไม่ดีพอ" ก็เป็นได้

ร่วนร่วนกำลังนึกถึงพล็อตเรื่องน้ำเน่าที่เธอเคยอ่านมาก่อนเมื่อจู่ ๆ เธอก็ก้มลงมองกระโปรงชุดนักเรียนที่เธอสวมอยู่... และพลันรู้สึกว่านี่อาจเป็น นิยายในรั้วโรงเรียน ก็เป็นได้

ถ้าเป็นนิยายรักในรั้วโรงเรียน พระเอกก็น่าจะเป็นขวัญใจของมหาวิทยาลัย หรือไม่ก็เป็นนักเลงอันธพาลในโรงเรียน

แต่ว่านิยายรักในรั้วโรงเรียนจะมาเกี่ยวข้องกับโรงแรมได้อย่างไรกัน?

เธอเลียริมฝีปากและมองไปรอบ ๆ อย่างกระอักกระอ่วน

ดูเหมือนจะมีบาร์อยู่ไม่ไกลทางด้านซ้าย และมีสี่แยกอยู่ทางด้านขวา ร่วนร่วนเลือกถนนที่มุ่งหน้าไปยังบาร์ตามสัญชาตญาณ

—เพราะนางเอก ซึ่งเป็นนางเอกที่อ่อนโยนและนุ่มนิ่มจากนิยายรักน้ำเน่ารุ่นเก่า ย่อมต้องตัดสินใจที่โง่เขลาบางอย่างที่อาจนำไปสู่อันตรายได้ง่าย

นี่จะทำให้การเริ่มเนื้อเรื่องง่ายขึ้น

แน่นอนว่า เธอเดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็ถูกหยุดเอาไว้

อีกคนหนึ่งรูปร่างสูง ขาเรียวยาว และมีรูปร่างบอบบางคล้ายวัยรุ่น เขามีผมยาวป่าเถื่อน สวมเสื้อแจ็กเก็ตหนัง และประดับไปด้วยโซ่โลหะเต็มตัว ดูเหมือนกับ อวตาร QQ จากโลกที่ร่วนร่วนเคยอยู่—ประเภทที่มีสมาชิก VIP

เด็กหนุ่มสไตล์ QQ Show จ้องมองเธออย่างเฉียบคมและยิ้ม

"สาวน้อย" เขาสะบัดใบปลิวในมือใส่ร่วนร่วน "บาร์ของเรามีกิจกรรมสำหรับ โอเมก้า เท่านั้นวันนี้ ปลอดภัยมาก อยากเข้ามาสนุกหน่อยไหม?"

ร่วนร่วน: "…………"

เธอมีปฏิกิริยาตอบสนองค่อนข้างช้า ใช้เวลาหลายวินาทีในการทำความเข้าใจสิ่งที่อีกฝ่ายพูด

คำว่า "โอเมก้า" หมุนวนอยู่ในความคิดของร่วนร่วนครู่หนึ่ง ก่อนที่เธอจะค่อย ๆ ถามว่า "คุณ...ว่าอะไรนะคะ?"

สมาชิก Red Diamond ผู้ทรงเกียรติคนนั้นหัวเราะเบา ๆ และอดทนพูดซ้ำในสิ่งที่เขาเพิ่งพูดไป