บทที่ 190 - เขากระหายที่จะพบกู้เจียหนิง

บทที่ 190 - เขากระหายที่จะพบกู้เจียหนิง

◉◉◉◉◉

แผนการสอน กู้เจียหนิงเขียนเสร็จแล้ว

แต่สิ่งที่นางกำลังเขียนอยู่ตอนนี้คืออีกสิ่งหนึ่ง

เป็นหนังสือเกี่ยวกับการบำบัดทางจิตใจสำหรับโรค PTSD

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของฮั่วโพ่ หรือเรื่องของฮว่าเจิ้นหรงในครั้งนี้ กู้เจียหนิงรู้ว่าการแพทย์ในประเทศยังขาดความรู้ในด้านนี้ ไม่มีใครตระหนักว่านี่คือโรค PTSD ไม่ใช่โรคบ้าอะไร

เมื่อไม่สามารถวินิจฉัยโรคได้อย่างถูกต้อง ก็ย่อมไม่สามารถรักษาได้

และในยุคนี้ รวมถึงยุคก่อนหน้านี้ ไม่ได้สงบสุขนัก ดังนั้นทหารและตำรวจที่ป่วยเป็นโรคนี้จึงมีจำนวนไม่น้อย

แต่พวกเขาก็ทำไปเพื่อปกป้องประเทศชาติ

พวกเขาควรจะได้รับเกียรติยศ ถึงแม้จะแก่ชราแล้ว ก็ควรจะมีความสุขในบั้นปลายชีวิต

ไม่ใช่ต้องมาเป็นบ้าเป็นหลัง

นางสามารถรักษาได้ แต่ความสามารถของคนคนเดียวย่อมมีจำกัด

ดังนั้น กู้เจียหนิงจึงยินดีที่จะแบ่งปันทฤษฎีและเทคนิคการรักษาโรค PTSD ออกไป เหมือนกับการรักษาโรคปอด เพื่อให้หมอจำนวนมากขึ้นได้เรียนรู้ และให้ผู้ป่วยจำนวนมากขึ้นได้รับประโยชน์

แต่เรื่องนี้ กู้เจียหนิงยังไม่ได้บอกกับอาจารย์เฉิน

นางตั้งใจจะเขียนความคิดบางอย่างลงมาก่อน แล้วค่อยนำไปให้อาจารย์ดู

ขณะที่กำลังเขียนอยู่ ก็ได้ยินเสียงของคุณยายซางดังมาจากข้างนอก

"หนิงยาโถว รถของบ้านฮว่ามาแล้ว"

"เอ๋ ค่ะ" กู้เจียหนิงตอบ พลางเก็บสมุดที่เพิ่งจะเขียนไปได้เล็กน้อยใส่ลงในกล่องยา นางตั้งใจว่าถ้ามีเวลาก็จะหยิบออกมาเขียน

"หนิงหนิง วันนี้หนูต้องไปคนเดียวนะ ระวังตัวด้วย" เดิมทีคุณยายซางจะไปเป็นเพื่อนนางเหมือนเช่นเคย แต่หลังจากตื่นนอนในวันนี้ คุณยายซางรู้สึกไม่สบาย เป็นหวัดเล็กน้อย

กู้เจียหนิงไม่ยอมให้นางไปเป็นเพื่อน ให้ท่านพักผ่อนอยู่ที่บ้าน

"คุณยายคะ หนูไม่เป็นไรหรอกค่ะ มีรถไปรับส่ง เดี๋ยวพอหนูออกจากบ้านแล้ว คุณยายก็ดื่มยาแล้วไปพักผ่อนนะคะ"

"ได้จ้ะ"

หลังจากกล่าวลากับคุณยายซางเสร็จแล้ว กู้เจียหนิงก็ขึ้นรถ

รถมุ่งหน้าไปยังบ้านฮว่า

ไม่นานก็เข้าสู่เขตบ้านพัก ถึงบ้านฮว่า เริ่มการรักษาของวันใหม่

ส่วนทางด้านนี้ หลี่ถิงเซวียนก็ได้รับข่าวว่ากู้เจียหนิงมาถึงบ้านฮว่าแล้ว

เขานั่งไม่ติดทันที เดินอย่างร้อนรนออกไปข้างนอก

คุณปู่หลี่ที่นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นหรี่ตาลงเล็กน้อย มองดูหลานชายคนโตเดินออกไป รู้สึกสงสัยเล็กน้อย

หลานชายคนโตคนนี้ เขาเลี้ยงมากับมือ เขาก็พอจะรู้จักอยู่บ้าง

ตลอดมา เจ้าเด็กคนนี้มักจะสุขุมเยือกเย็น ดูเหมือนจะเก็บซ่อนอารมณ์ทุกอย่างไว้เป็นอย่างดี ไม่ให้ใครมองเห็นได้ง่ายๆ

ก่อนหน้านี้คุณปู่หลี่ยังพอจะเข้าใจเขาได้บ้างจากพฤติกรรมของเขา แต่ในช่วงครึ่งปีมานี้ หลานชายคนโตกลับยิ่งดูลึกลับและเก็บตัวมากขึ้น ทำให้คนอื่นเดาใจไม่ออก

โดยทั่วไปแล้ว ถ้าเป็นแบบนี้ เว้นเสียแต่ว่าจะเคยประสบกับเหตุการณ์ร้ายแรง

แต่หลานชายคนโตก่อนหน้านี้แทบจะอยู่ในสายตาของเขาตลอดเวลา ไม่เคยเจอเรื่องร้ายอะไร และคุณปู่หลี่ก็สบายดีมาตลอด ดังนั้น ทำไมหลานชายคนโตถึงได้เติบโตขึ้นอย่างกะทันหัน เขาก็มองไม่ออก

แต่เขาไม่ได้คิดว่านั่นเป็นเรื่องไม่ดี

คนเราต้องมีการเติบโต ถึงจะยิ่งเป็นผู้ใหญ่ และหนทางในอนาคตก็จะยิ่งเดินไปได้ไกลขึ้น

สิ่งที่ท่านปู่หลี่ไม่รู้ก็คือ ในชาตินี้หลี่ถิงเซวียนไม่เคยประสบกับอะไร แต่ในความฝัน เขาได้ใช้ชีวิตมาแล้วสองชาติ และในสองชาตินั้นก็เคยประสบกับเหตุการณ์ร้ายแรง ถึงแม้ว่านั่นจะเป็นความฝัน แต่เขากลับรู้สึกว่ามันจริงมาก ราวกับได้ประสบด้วยตัวเอง

ดังนั้น จิตใจของหลี่ถิงเซวียนจึงไม่เหมือนเดิมแล้ว

ก็คือวันนี้ ข่าวของกู้เจียหนิง ทำให้เขานั่งไม่ติด

ตอนนี้ท่านปู่หลี่ก็พูดเช่นนั้นเหมือนกัน ว่ามีเรื่องอะไร หรือมีใคร ที่ทำให้หลานชายคนโตแสดงอารมณ์ออกมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

แต่ท่านปู่หลี่สงสัยก็สงสัยอยู่ แต่ก็ไม่ได้ไปสืบหาความจริง

และตอนนี้ หลี่ถิงเซวียนก็มาถึงบ้านฮว่าแล้ว

"เจ้าว่าหลี่ถิงเซวียนของบ้านหลี่มาหรือ" คุณนายฮว่าเพิ่งจะต้อนรับกู้เจียหนิงเสร็จ ไม่คิดว่าจะมีคนมาอีก แถมยังเป็นคนที่คาดไม่ถึง

หลี่ถิงเซวียนของบ้านหลี่คนนี้ ในเขตบ้านพักนี้ แทบจะไม่มีใครไม่รู้จัก

นั่นคือชายหนุ่มที่ยอดเยี่ยมอย่างยิ่ง และก็เป็นผู้สืบทอดที่ท่านปู่หลี่ของบ้านหลี่ตั้งใจจะปลุกปั้น แน่นอนว่าหลี่ถิงเซวียนไม่เพียงแต่หน้าตาดี ตัวเขาเองก็ยอดเยี่ยมมาก

ในวงสังคมระดับนี้ของเมืองหลวง ไม่รู้ว่ามีบ้านกี่หลังที่อยากจะให้ลูกสาวหรือหลานสาวแต่งงานกับหลี่ถิงเซวียน

แต่หลี่ถิงเซวียนคนนี้ ดูเหมือนจะอ่อนโยนดุจหยก แต่จริงๆ แล้วในใจค่อนข้างเย็นชา

ได้ยินว่าเขาเป็นคนรักนวลสงวนตัวมาตลอด ปัจจุบันยังไม่มีคู่ครอง และก็ยังไม่ได้หมั้นหมาย

ถึงแม้ว่าบ้านฮว่าและบ้านหลี่จะอยู่ในเขตบ้านพักเดียวกัน แต่ยกเว้นท่านพ่อฮว่าและท่านปู่หลี่ที่นานๆ ทีจะมีการติดต่อกันบ้าง สองครอบครัวก็ไม่ได้สนิทสนมกัน และก็ไม่ได้ไปมาหาสู่กัน

หลี่ถิงเซวียนคนนี้ก่อนหน้านี้ยิ่งแล้วใหญ่ แทบจะไม่เคยมาเยี่ยมเยียนเลย

การมาเยี่ยมเยียนอย่างกะทันหันนี้ ทำให้คุณนายฮว่ารู้สึกสงสัยและประหลาดใจ

แต่ก็ยังเชิญคนเข้ามา

มองดูชายหนุ่มที่รูปร่างสูงสง่า หน้าตาหล่อเหลา อ่อนโยนดุจไผ่ตรงหน้า คุณนายฮว่าก็ประทับใจมาก

"คุณป้าฮว่า"

"ถิงเซวียนมาแล้วหรือ เข้ามานั่งก่อนสิ"

คุณนายฮว่ารีบให้คนไปรินน้ำชาให้หลี่ถิงเซวียนดื่ม

"ถิงเซวียนมา วันนี้มีธุระอะไรหรือ" หลังจากทักทายกันสองสามคำ คุณนายฮว่าก็เอ่ยปากถาม

จริงๆ แล้วนางไม่รู้ว่าวันนี้หลี่ถิงเซวียนมาทำไม

ตอนนี้ที่บ้าน นอกจากนางแล้ว คนอื่นๆ ในบ้านฮว่าก็ไม่อยู่

ท่านพ่อฮว่ามีตำแหน่งสูงส่ง งานก็ยุ่ง วันแรกที่กู้เจียหนิงมา ท่านก็อยู่แล้ว ก็นับว่ายากแล้ว

ส่วนลูกชายอีกสองคนและสะใภ้ ปกติก็ยุ่งมากเช่นกัน

เพียงแต่ว่า เพราะเป็นห่วงอาการป่วยของลูกชายคนที่สาม จึงนานๆ ทีจะกลับมาบ้าน

และตอนนี้ สถานการณ์ของลูกชายคนที่สามก็คงที่แล้ว พวกเขาย่อมวางใจลงได้มาก สามารถทำงานและดูแลครอบครัวของตัวเองได้อย่างสบายใจ

"คุณป้าครับ ผมได้ยินว่ามีหมอแซ่กู้คนหนึ่งมารักษาให้เจิ้นหรง เพื่อนทหารของผมคนหนึ่งก็มีอาการคล้ายๆ กับเจิ้นหรง ไม่ทราบว่าจะขอพบหมอกู้ได้ไหมครับ" ในเมื่อคุณนายฮว่าถามแล้ว หลี่ถิงเซวียนก็เปิดประเด็นเลย

แต่การที่มีเพื่อนทหารต้องการการรักษา เป็นเพียงข้ออ้างเท่านั้น

เขาก็แค่ตอนนี้อยากจะเจอกู้เจียหนิงใจจะขาด

คุณนายฮว่าถึงบางอ้อ ที่แท้เป็นอย่างนี้นี่เอง

นางไม่ได้แปลกใจที่หลี่ถิงเซวียนจะรู้เรื่องของกู้เจียหนิง เพราะเรื่องนี้ถึงแม้พวกเขาจะปิดบังไว้ แต่บ้านหลี่ที่อยู่ในเขตบ้านพักเดียวกัน ย่อมต้องรู้เรื่องอยู่บ้าง

แน่นอนว่านางก็ไม่คิดว่าหลี่ถิงเซวียนจะโกหก

เพราะหลี่ถิงเซวียนดูเป็นคนที่น่าเชื่อถือมาก

และมีเหตุผลนี้ หลี่ถิงเซวียนถึงได้มาที่บ้านฮว่า คุณนายฮว่าถึงจะรู้สึกว่าเป็นเรื่องปกติ

"ได้สิ แต่ตอนนี้คุณหมอเสี่ยวกู้อยู่ในห้องของเจิ้นหรงกำลังรักษาเขาอยู่ งั้นตอนนี้ฉันจะพาเธอขึ้นไปดีไหม" คุณนายฮว่าเสนอ

แต่ นางคิดว่าที่นางพูดแบบนี้ หลี่ถิงเซวียนจะคิดว่ากู้เจียหนิงกำลังรักษาอยู่ จะปฏิเสธ แล้วก็รออยู่ข้างล่าง

แต่ไม่คิดว่านางจะประเมินความร้อนใจที่อยากจะเจอกู้เจียหนิงของหลี่ถิงเซวียนในตอนนี้ต่ำไป

ดังนั้นวินาทีถัดมา นางก็ได้ยินเสียงตอบตกลงของหลี่ถิงเซวียน

คุณนายฮว่า: ก็ได้ ในเมื่ออยากจะเจอขนาดนั้น งั้นก็อยากจะเจอไปเถอะ

ดังนั้น คุณนายฮว่าจึงพาหลี่ถิงเซวียนขึ้นไปชั้นบน

ชั้นบน กู้เจียหนิงกำลังรักษาฮว่าเจิ้นหรงอยู่จริงๆ ตอนนี้กำลังทำการบำบัดทางจิตใจ

เพราะเหตุผลเรื่องความแตกต่างระหว่างชายหญิง ดังนั้นตอนนี้ที่กู้เจียหนิงรักษาฮว่าเจิ้นหรง จึงไม่ได้ปิดประตูห้องเหมือนครั้งแรกที่มีเสิ่นเจ๋อซีอยู่ด้วย

[จบแล้ว]