บทที่ 550 - รุมกินโต๊ะราชาวาฬปีศาจทะเลลึก

บทที่ 550 - รุมกินโต๊ะราชาวาฬปีศาจทะเลลึก

โฮก! เสียงคำรามยาว

อานุภาพที่น่าหวาดหวั่นระเบิดออกมาจากร่างของหูจิ่ว

ชั้นแสงสีทองไหลเวียนอยู่บนร่างของเขา คลื่นพลังงานรุนแรงแผ่ขยายไปทั่วผืนน้ำ

เสียงคำรามยาวของหูจิ่ว ปลุกสัตว์วิญญาณทะเลที่ว่ายวนเวียนอยู่ในอาณาเขตใกล้เคียงของราชาวาฬปีศาจทะเลลึกให้ตื่นตระหนกในทันที

สายตาประหลาดใจจับจ้องไปที่หูจิ่วซึ่งเจิดจ้าราวกับดวงอาทิตย์ ตกใจในความกล้าบ้าบิ่นของเขา ที่กล้าท้าทายแม้กระทั่งราชาวาฬปีศาจทะเลลึก

กี่ปีมาแล้ว ไม่เคยมีใครกล้ามาอวดเบ่งในอาณาเขตของราชาวาฬปีศาจทะเลลึก

ไม่ต้องพูดเรื่องอื่น แค่ความกล้านี้ ก็คุ้มค่าให้พวกมันนับถือแล้ว

แต่สิ่งที่พวกมันไม่รู้คือ หูจิ่วไม่เพียงแต่จะท้าทายราชาวาฬปีศาจทะเลลึก แต่ยังเตรียมจะล่ามันด้วย

โฮก! ตามหลังเสียงคำรามของหูจิ่ว ถังซานและคนอื่นๆ ที่อยู่ด้านหลังก็ไม่ยอมน้อยหน้า

แต่ละคนปลดปล่อยกลิ่นอายของตัวเองออกมา จิตวิญญาณการต่อสู้ที่รุนแรงถูกปลดปล่อยออกมาอย่างไม่ปิดบัง

ตูม--

วินาทีถัดมา ผิวน้ำใต้เท้าของหูจิ่วและพรรคพวกก็เดือดพล่านขึ้นมาทันที ภายใต้การจ้องมองของทุกคน เสาน้ำขนาดยักษ์กว้างห้าเมตรพุ่งทะลุผิวน้ำขึ้นมา พุ่งตรงเข้าใส่หูจิ่วและพวก

"ฮึ ดูของข้า แสงทองไร้พ่าย!"

ชั่วพริบตานั้น เสี่ยวอู่กระทืบเท้าลงอย่างแรง แสงสีทองชั้นหนึ่งแผ่ขยายออกจากเท้าของนาง ปิดผนึกผิวน้ำทั้งหมดในทันที

และเสาน้ำที่พุ่งเสียดฟ้านั้น ราวกับไม่มีพลังคอยค้ำจุน กลายเป็นละอองน้ำนับไม่ถ้วน โปรยปรายกลับลงสู่ผิวน้ำ

ความสามารถนี้ เป็นความสามารถที่เสี่ยวอู่พัฒนาขึ้นมาจากกายสุวรรณไร้พ่าย เมื่อก่อนทำได้แค่ปกป้องร่างกาย แต่ตอนนี้กลับสามารถใช้ได้อย่างอิสระ อยากจะปกป้องตรงไหนก็ปกป้องตรงนั้น

พลังถูกสกัดกั้น ผิวน้ำสงบลงชั่วครู่ วินาทีถัดมา ก็ระเบิดออกอย่างฉับพลัน

ตูม--

ทักษะไร้พ่ายที่แปลงมาจากกายสุวรรณไร้พ่ายของเสี่ยวอู่แตกกระจาย กลายเป็นจุดแสงนับไม่ถ้วนสลายไปในอากาศ

วินาทีต่อมา ร่างกายอันมหึมาอย่างที่สุดก็ลอยขึ้นสู่ผิวน้ำตามมาติดๆ

ภายใต้แสงอาทิตย์สาดส่อง ดวงตาข้างเดียวที่เหลืออยู่ของราชาวาฬปีศาจทะเลลึกจ้องมองหูจิ่วอย่างเย็นชา ในแววตานั้น แฝงไว้ด้วยความเคียดแค้น

"บนตัวเจ้ามีกลิ่นอายของเทพสมุทร เจ้าหนู หรือว่าเจ้าไม่รู้หรือว่า ไอ้เจ้าเทพสมุทรนั่น คือศัตรูชั่วนิรันดร์ของข้า" คลื่นเสียงประหลาดแผ่ขยายบนผิวน้ำ ประกอบกันเป็นเสียงที่ดูแข็งกระด้างเล็กน้อย

"เหอะๆ ได้ยินมาว่าเมื่อก่อนตาข้างหนึ่งของเจ้าถูกท่านอาวุโสเทพสมุทรควักไป ครั้งนี้ยังไม่จำใส่สมองอีกหรือ?" หูจิ่วถามอย่างสนใจ ท่าทางนั้น ราวกับมั่นใจว่าจะกินโต๊ะราชาวาฬปีศาจทะเลลึกได้แน่นอน

"ดีมาก!" ราชาวาฬปีศาจทะเลลึกโกรธจัด "ดูท่าข้าจะไม่ได้แสดงอานุภาพมานานเกินไป สงสัยว่า บางคนคงจะลืมความน่ากลัวของข้าไปแล้ว เจ้าหนู พลังงานในตัวเจ้าไม่เลวเลย ถ้ากลืนกินเจ้าเข้าไป สงสัยว่าข้าคงจะทะลวงด่านสุดท้ายนั่นได้"

ไอ้ที่เรียกว่าด่านสุดท้าย แน่นอนว่าคือการทะลวงสู่ระดับเทพ

"เอาสิ งั้นเรามาแข่งกัน ดูว่าใครจะกลืนกินใคร พอดีข้าก็รู้สึกว่า พลังงานในตัวเจ้าก็ไม่เลวเหมือนกัน" หูจิ่วยิ้มบางๆ จากนั้นสีหน้าก็เย็นชาลง ในดวงตาแฝงจิตสังหารท่วมท้น

เขากับราชาวาฬปีศาจทะเลลึกไม่ใช่ศัตรูกัน แต่เพื่อเป้าหมายของแต่ละฝ่าย ต่างก็อยากจะฆ่าอีกฝ่าย เพื่อแย่งชิงทุกอย่างของอีกฝ่าย

ดังนั้น ก็ไม่มีอะไรต้องพูดมาก

ลุยเลย!

หูจิ่ววาดมือ ตรีศูลเทพสมุทรปรากฏขึ้นในมือ

ทักษะวิญญาณคลุ้มคลั่งถูกปลดปล่อย พลังเพิ่มขึ้นกว่าห้าร้อยเปอร์เซ็นต์ในทันที พลังวิญญาณบนร่างกลายเป็นรูปร่าง ภายใต้การปกคลุมของแสงพลังวิญญาณสีแดงจางๆ ดูสูงส่งและชั่วร้าย

ตูม--

ในเวลาเดียวกัน ราชาวาฬปีศาจทะเลลึกก็เริ่มเคลื่อนไหว เห็นเพียงร่างมหึมาของมันขยับอย่างรุนแรง น้ำทะเลพลิกคว่ำอย่างรุนแรง หางขนาดใหญ่มหึมาราวกับม่านฟ้าฟาดใส่หูจิ่ว

"ฮ่ะ มังกรทมิฬจุติ!"

"เพิ่มพละกำลัง!"

"เกราะป้องกัน!"

"เพิ่มความเร็ว!"

"โจมตีทะลุทะลวง!"

"โจมตีแยกส่วน!"

วงแหวนวิญญาณบนร่างหูจิ่วสว่างวาบติดต่อกัน ทักษะวิญญาณใดที่เป็นประโยชน์ต่อเขา เขาประเคนใส่ตัวเองรวดเดียวหมด

เผชิญหน้ากับหางที่ราวกับม่านฟ้าของราชาวาฬปีศาจทะเลลึก หูจิ่วไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อย ตรีศูลในมือวาดเป็นดอกไม้ตรีศูล กลายเป็นเงาตรีศูลนับไม่ถ้วนในพริบตา ฟันใส่หางวาฬที่พุ่งเข้ามา!

ฉึก!

ตรีศูลของหูจิ่วมีผลเจาะเกราะและแยกส่วน การฟันครั้งเดียว ถึงกับสร้างบาดแผลนับไม่ถ้วนบนหางของราชาวาฬปีศาจทะเลลึก

ทุกบาดแผลลึกจนเห็นกระดูก

ในเวลาเดียวกัน ถังซานและคนอื่นๆ ก็ไม่ได้ยืนเฉย ต่างใช้ออกด้วยทักษะวิญญาณที่ถนัด ระดมโจมตีใส่ราชาวาฬปีศาจทะเลลึกพร้อมกัน

คมมีดจันทราของเสี่ยวอู่ หญ้าเงินครามและค้อนเฮ่าเทียนของถังซานเผยกายแท้ออกมาพร้อมกัน

ไต้มู่ไป๋ก็แปลงร่างเป็นพยัคฆ์ขาวขนาดยักษ์ หม่าหงจวิ้นแปลงร่างเป็นนกประหลาดสิบหัว เปลวเพลิงลุกโชนบนร่างของเขา

ที่ที่เปลวเพลิงสัมผัส แม้แต่น้ำทะเลยังระเหย

จูจู๋ชิงแปลงร่างเป็นวิฬารเก้าหาง ย่างก้าวด้วยท่วงท่าสง่างาม เข้าใกล้ราชาวาฬปีศาจทะเลลึกอย่างเงียบเชียบ

แม้แต่ออสการ์ ก็เปิดใช้งานความสามารถกระจกเงาจำลอง คัดลอกวิญญาณยุทธ์ของไต้มู่ไป๋ ใช้ออกด้วยกายแท้พยัคฆ์ขาว ในปากรวบรวมบอลพลังงานสีขาวซีด ยิงใส่ราชาวาฬปีศาจทะเลลึกราวกับลูกปืนใหญ่

คนทั้งแปด ต่างใช้วิธีการของตน อาศัยการประสานงานที่รู้ใจ ชั่วขณะหนึ่ง ถึงกับไล่ต้อนราชาวาฬปีศาจทะเลลึกจนไม่มีโอกาสตอบโต้

ฉากนี้ อยู่ในสายตาของเสี่ยวไป๋ที่ชมการต่อสู้อยู่ด้านข้าง ดวงตาของนางเป็นประกายระยิบระยับ ราวกับจะพบว่า ในส่วนลึกของดวงตานาง สะท้อนเงาร่างของหูจิ่วอยู่

การต่อสู้กับราชาวาฬปีศาจทะเลลึก แน่นอนว่าหูจิ่วเป็นกำลังหลัก แค่เขาคนเดียว ก็ดึงความสนใจส่วนใหญ่ของราชาวาฬปีศาจทะเลลึกไปแล้ว

ในสถานการณ์เช่นนี้ ลำพังแค่เขาคนเดียว ก็สามารถกดดันราชาวาฬปีศาจทะเลลึกได้แล้ว

เพียงแต่พวกเสี่ยวอู่กระตือรือร้นเกินไป หูจิ่วเลยปฏิเสธไม่ได้

ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม!

คลื่นยักษ์ถาโถมในอาณาเขตของราชาวาฬปีศาจทะเลลึก ร่างกายอันมหึมาของราชาวาฬปีศาจทะเลลึกเลือดไหลโกรก ย้อมน้ำทะเลจนกลายเป็นสีแดง

เสียงคำรามด้วยความโกรธของราชาวาฬปีศาจทะเลลึก ยิ่งทำให้สัตว์วิญญาณทะเลแถวนั้นตัวสั่นงันงก ว่ายหนีตายไปยังทะเลลึกอย่างตื่นตระหนก อยากจะไปให้พ้นๆ เสียงของราชาวาฬปีศาจทะเลลึกเสียเดี๋ยวนี้

"ฮ่า ตายซะ ข้าจะกลืนกินเจ้า!"

ต่อสู้มาเนิ่นนาน ในที่สุดหูจิ่วก็ฉวยโอกาสกระโดดขึ้นไปบนหลังของราชาวาฬปีศาจทะเลลึก ด้านหลังมีหอกแมงมุมแปดขาที่เปล่งประกายความเย็นเยียบพุ่งออกมา

ทันทีที่แปดหอกแมงมุมปรากฏ ราวกับเห็นเหยื่ออันโอชะ ทิ่มแทงเข้าไปที่หลังของราชาวาฬปีศาจทะเลลึกอย่างอวดดี เริ่มดูดกลืนพลังชีวิตของมันอย่างไม่ปรานี

พลังชีวิตของราชาวาฬปีศาจทะเลลึกนั้นมหาศาลเพียงใด

เพียงแค่เริ่ม หูจิ่วก็สัมผัสได้ถึงพลังชีวิตเข้มข้นที่ส่งผ่านมาทางแปดหอกแมงมุม

พลังชีวิตนี้ แม้จะไม่มีผลอะไรมากนักกับหูจิ่ว แต่ของแบบนี้ ย่อมมีเยอะไว้ก่อนดีกว่า ถึงตัวเองไม่ได้ใช้ ก็ให้คนอื่นได้นี่นา!

เช่น พ่อแม่ของเขา หรือปู่แจ็ค ขอแค่ส่งพลังชีวิตให้พวกเขาสักหน่อย รับรองว่าอายุยืนถึงร้อยปีแน่นอน

โฮก! หางวาฬขนาดยักษ์ของราชาวาฬปีศาจทะเลลึกฟาดลงบนผิวน้ำอย่างแรง ร่างกายอันมหึมาอาศัยแรงนี้ลอยตัวขึ้น เห็นเพียงร่างกายของมันพลิกตัว เอาหลังลง แล้วตกลงมาจากกลางอากาศสูงลิบ

กระแทกผิวน้ำอย่างแรง

ราวกับว่า การทำแบบนี้จะทับหูจิ่วให้ตายได้

มัน... กำลังดิ้นรนเฮือกสุดท้ายแล้ว

(จบแล้ว)