บทที่ 530 - ข่าวคราวของไต้มู่ไป๋

บทที่ 530 - ข่าวคราวของไต้มู่ไป๋

"ฮ่าๆ ไม่ต้องไปรบกวนพวกเขาหรอก ภารกิจสังหารราชาปีศาจวาฬทะเลลึก ข้ายังไม่รีบทำ อย่างน้อยๆ ก็ต้องรอให้ระดับของข้าถึงเก้าสิบเก้าก่อน"

หูจิ่วลูบหัวหนิงหรงหรงด้วยความเอ็นดู

"และถึงตอนนั้น พวกเจ้าก็น่าจะเติบโตขึ้นมากแล้ว ถ้าจำเป็น ข้าจะเรียกพวกเจ้าไปด้วยกัน"

"จริงเหรอ งั้นรอข้าทะลวงระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ก่อนนะ ถึงตอนนั้นข้าก็จะมีพลังพอช่วยเจ้าได้" หนิงหรงหรงพูดอย่างมีความหวัง

"อืม ไม่มีปัญหา ข้ารอเจ้าได้ จู๋ชิงก็เหมือนกัน พวกเจ้าสองคนใกล้จะเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์แล้ว ถึงตอนนั้นเราไปด้วยกัน" มองดูสายตามุ่งมั่นของจูจู๋ชิง หูจิ่วก็รีบปลอบ

"อื้อ" จูจู๋ชิงได้ยินดังนั้น ก็พยักหน้าหนักแน่น ตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะต้องฝึกฝนให้หนักขึ้น เพื่อจะช่วยหูจิ่วให้ได้

"ฮ่าๆ ดีเลย ข้าก็จะตั้งใจฝึกฝน ถึงตอนนั้นจะช่วยเจ้าทุบราชาปีศาจวาฬทะเลลึกให้ตายคามือ" พอพูดถึงการต่อสู้ เลือดในกายเสี่ยวอู่ก็เดือดพล่าน

อยากจะหาคนมาสู้ด้วยเดี๋ยวนี้เลย

การไปเกาะเทพสมุทรครั้งนี้ ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งวัน สำหรับหูจิ่วแล้ว เหมือนไม่ได้จากไปไหนเลย

แต่ก็ใช่ว่าจะไม่ได้อะไรกลับมา อย่างน้อยก็ผ่านการทดสอบที่แปด และรู้เนื้อหาการทดสอบที่เก้าแล้ว

เมื่อรู้เนื้อหาการทดสอบที่เก้า หูจิ่วก็วางแผนเวลาหลังจากนี้ไว้แล้ว

อย่างแรกคือวงแหวนที่แปดของวิญญาณยุทธ์ที่สอง

เพราะมีระบบบอท วงแหวนวิญญาณสำหรับเขา ยิ่งได้เร็วยิ่งดี

แต่วงแหวนดีๆ และอายุเหมาะสม หาไม่ได้ง่ายๆ

แม้จะมีความสามารถในการรับรู้ การจะหาวงแหวนที่เหมาะสมก็ต้องใช้เวลาไม่น้อย

โชคดีที่หูจิ่วมีความสามารถในการเคลื่อนย้ายพริบตา ระยะทางจึงไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขา

ไม่อย่างนั้น ด้วยความต้องการของเขา คงหาไม่เจอในเร็วๆ นี้แน่

ต่อมา หูจิ่วไปที่จักรวรรดิซิงหลัว

ออสการ์จะแต่งงานกับไป๋เฟิ่งอิง เนื่องจากระยะทางไกลเกินไป เขาจึงต้องไปเชิญด้วยตัวเอง

ด้วยเหตุนี้ หูจิ่วจึงพาคนทั้งคู่ไปวาร์ปไปพร้อมกันเลย

และจุดหมายปลายทาง ก็คือห้องส่วนตัวของไต้มู่ไป๋

"ฮ่าๆ ลูกพี่ไต้ พวกเรามาหาแล้ว"

พอลืมตาขึ้น ออสการ์ตาไวนัก ก็เห็นไต้มู่ไป๋ที่กำลังนั่งทำงานอยู่

"เสี่ยวอ้า พี่เก้า เอ๊ะ สาวสวยคนนี้คือใคร?" เห็นไป๋เฟิ่งอิงที่ดูทะมัดทะแมง ไต้มู่ไป๋ตาเป็นประกาย กระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที

"ลูกพี่ไต้ นี่น้องสะใภ้ท่านนะ อย่ามีความคิดไม่ดีเชียว!" ออสการ์เอาตัวมาบังไป๋เฟิ่งอิงไว้อย่างระแวดระวัง กันสายตาของไต้มู่ไป๋

"น้องสะใภ้? หมายความว่า..." ไต้มู่ไป๋ขยิบตาให้ออสการ์ "ไม่นึกเลยว่าเสี่ยวอ้าจะเก่งขนาดนี้"

"สวัสดี ข้าเป็นลูกพี่ของพวกเขา เรียกข้าว่าลูกพี่ไต้ก็ได้" ไต้มู่ไป๋ทักทายไป๋เฟิ่งอิงอย่างกระตือรือร้น

"เจ้าเสือไต้ ให้โอกาสเจ้าอีกครั้ง เรียบเรียงคำพูดใหม่ซะ" เสียงหูจิ่วดังมาจากด้านหลังไต้มู่ไป๋

ได้ยินเสียงนี้ ไต้มู่ไป๋สะดุ้งโหยง รีบฉีกยิ้มประจบประแจง "พี่เก้า ข้าหมายถึงความหนุ่มแน่นน่ะ ในทีมสื่อไลก์ ข้าแก่สุดไง"

"หึ ถือว่าเจ้ารู้เรื่อง" หูจิ่วนั่งลงบนเก้าอี้หรูของไต้มู่ไป๋อย่างสบายใจ ไขว่ห้างวางมาด

"ชาล่ะ เอาชามา ชาดีๆ นะ"

หูจิ่วปรายตามองไต้มู่ไป๋ ราวกับจะบอกว่าทำไมไม่รู้หน้าที่

"ใช่ ชาๆ ใครอยู่ข้างนอก เอาชาดีที่สุดที่ข้าเก็บไว้มาต้อนรับแขกหน่อย" ไต้มู่ไป๋ตะโกนสั่งออกไปข้างนอกอย่างรู้งาน

ข้างนอกมีสาวใช้หน้าตาจิ้มลิ้มรอรับคำสั่งอยู่แล้ว ได้ยินดังนั้นก็รีบไปเตรียมให้ทันที

ไม่ได้ถามสักคำว่าพวกหูจิ่วโผล่มาจากไหน

"ช่วงนี้เป็นไงบ้าง โดนพ่อเจ้าจัดการบ้างไหม" รอจนชามาเสิร์ฟ หูจิ่วจิบอย่างมีความสุข

จะว่าไป เป็นคนในราชวงศ์นี่ดีจริงๆ อะไรๆ ก็ดีไปหมด

แค่ชานี้ ดื่มแล้วชื่นใจจริงๆ

ไต้มู่ไป๋ยิ้มอย่างภาคภูมิใจ "ฮิฮิ คราวนี้จักรพรรดิพ่อข้าไม่ด่าข้าหรอก หนีออกไปสองสามปี กลับมาเป็นวิญญาณพรหมยุทธ์แล้ว เขาดีใจแทบแย่!"

"แล้วเรื่องสืบทอดเทพ หาเบาะแสได้ไหม?" หูจิ่วถาม

"ไม่มี ข้าถามตาแก่แล้ว เขาบอกว่าจักรวรรดิซิงหลัวไม่มีข่าวคราวเรื่องการสืบทอดเทพเลย สงสัยต้องหาวิธีอื่นทีหลัง" ไต้มู่ไป๋ส่ายหน้า

นึกว่ายังไงก็เป็นถึงหนึ่งในสองจักรวรรดิใหญ่ น่าจะมีสมบัติเก่าเก็บอะไรบ้าง แต่เขาก็ต้องผิดหวัง จักรวรรดิซิงหลัวไม่มีข่าวเรื่องการสืบทอดเทพเลยแม้แต่น้อย

"หึๆ ไม่มีก็ช่างเถอะ รอข้าเป็นเทพแล้วค่อยว่ากัน ไม่แน่รอข้าขึ้นแดนเทพในอนาคต จะหาที่สืบทอดให้พวกเจ้าสักที่สองที่" หูจิ่วยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ

เขาจำได้ว่าในต้นฉบับ ตอนถังซานเป็นเทพ ออสการ์กับหนิงหรงหรงก็ได้สืบทอดเทพ

ในเมื่อออสการ์กับหนิงหรงหรงได้ แสดงว่าพวกไต้มู่ไป๋ก็มีความหวัง

ที่ยังไม่ได้สืบทอด ส่วนใหญ่น่าจะเพราะพรสวรรค์ยังขาดไปนิดหน่อย

และเรื่องพรสวรรค์ เขามีวิธีเปลี่ยน

อย่างมากก็เป็นเทพช้าหน่อย ให้วิญญาณยุทธ์พวกเขาวิวัฒนาการก่อน

ยังไงไต้มู่ไป๋ก็นับว่าเป็นคนที่เขาปั้นมากับมือ อนาคตพาไปแดนเทพด้วย ก็ถือเป็นกำลังรบได้

"จริงสิ พวกเจ้ามานี่คือ?" ส่ายหัวไล่ความคิด ไต้มู่ไป๋หันไปมองออสการ์กับไป๋เฟิ่งอิง

หรือแค่จะพามาให้น้องสะใภ้ในอนาคตมาเจอหน้า?

"แหะๆ ลูกพี่ไต้ เตรียมของขวัญไว้เลย ข้าจะแต่งงานแล้ว!" ออสการ์หัวเราะแห้งๆ หยิบการ์ดเชิญที่เตรียมไว้ออกมา ยื่นให้ไต้มู่ไป๋

"อะไรนะ? แต่งงาน?" ไต้มู่ไป๋มองออสการ์ด้วยความตกตะลึง ผ่านไปครู่ใหญ่ ถึงยกนิ้วโป้งให้

"ไม่นึกเลยว่าในกลุ่มพวกเรา คนที่แต่งงานคนแรกจะเป็นเจ้า ใช้ได้นี่นา เสี่ยวอ้า"

"ฮิฮิ ถ้าไม่รีบ เดี๋ยวเมียหนีทำไง" ออสการ์พูดอย่างเจ้าเล่ห์

ข้างๆ ไป๋เฟิ่งอิงค้อนขวับ

"ฮ่าๆ ได้ ข้าจะเตรียมของขวัญชิ้นใหญ่ไว้ให้ รับรองเจ้าพอใจ" ไต้มู่ไป๋รับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะ

พี่น้องแต่งงาน พี่ใหญ่อย่างเขาจะทำให้น้อยหน้าได้ไง

ยิ่งเขาเป็นองค์รัชทายาทอันดับหนึ่งของจักรวรรดิซิงหลัว ของดีๆ อยากได้เท่าไหร่ก็มีเท่านั้น

ออสการ์เป็นเด็กกำพร้า งานแต่งงานเลยจัดที่สื่อไลก์

เพราะเขาถือว่าโรงเรียนสื่อไลก์เป็นบ้านมาตลอด

คุยเรื่องสัพเพเหระกันสักพัก ก็เริ่มวกเข้าสู่สถานการณ์ปัจจุบัน

เพราะสำนักวิญญาณยุทธ์ ช่วงนี้จักรวรรดิซิงหลัวก็วุ่นวายพอสมควร

ขุมกำลังเล็กๆ บางกลุ่มถูกสำนักวิญญาณยุทธ์ชักจูง แอบไปเป็นสุนัขรับใช้

เรื่องนี้ ไต้มู่ไป๋ถึงกับนำกำลังไปปราบปราม ฆ่าไปไม่น้อย

แต่นั่นก็เป็นการแก้ที่ปลายเหตุ

ทวีปนี้ ช้าเร็วต้องเกิดกลียุค

"ดูท่าลูกพี่ไต้ต้องพยายามหน่อยแล้ว รีบเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์ให้เร็วที่สุด ถึงจะปกป้องสิ่งที่อยากปกป้องในกลียุคที่จะมาถึงได้" หูจิ่วกล่าว

"ใช่ ข้าก็คิดแบบนั้น ข้าจะเตรียมตัวหน่อย พอร่วมงานแต่งเสี่ยวอ้าเสร็จ ข้าก็จะไม่กลับมาแล้ว" ไต้มู่ไป๋เตรียมใจเรื่องนี้ไว้แล้ว

กลับมาคราวนี้ เขาคุยกับพ่ออย่างเปิดอกแล้ว เรื่องบัลลังก์เขาไม่สน ที่เขาต้องการ คือความแข็งแกร่ง

(จบแล้ว)