บทที่ 500 - ความคิดของไต้มู่ไป๋

บทที่ 500 - ความคิดของไต้มู่ไป๋

"เสี่ยวอู่ ยังไม่ได้แสดงความยินดีเลย ยินดีด้วยที่ทะลุระดับราชทินนามพรหมยุทธ์"

"ฮ่าๆ ทีมของพวกเรา ในที่สุดก็มีราชทินนามพรหมยุทธ์คนที่สองแล้ว"

หูจิ่วขยี้หัวเสี่ยวอู่อย่างมีความสุข ดีใจแทนเธอ

"ยินดีด้วย ยินดีด้วย! พี่เสี่ยวอู่เก่งมาก แป๊บเดียวก็ทะลุระดับแล้ว"

"ใช่ๆ พี่เสี่ยวอู่คราวนี้เก่งขึ้นกว่าเดิมอีก"

หม่าหงจวิ้นและออสการ์ก็ร่วมแสดงความยินดี

"อิอิ ข้าก็แค่โชคดี พอดีถึงคอขวด ได้รางวัลจากการเลื่อนระดับช่วยทะลวงผ่านพอดี" เสี่ยวอู่ทำท่าเลียนแบบหูจิ่ว โบกมือทำท่าถ่อมตัว

"ดูท่าข้าต้องพยายามบ้างแล้ว!" ถังซานกำหมัดแน่น แววตามุ่งมั่น

มาถึงตอนนี้ ความแข็งแกร่งของทุกคนก็มีการเปลี่ยนแปลง

หูจิ่ว วิญญาณยุทธ์โสม พรหมยุทธ์สายอาหารระดับเก้าสิบเจ็ด

เสี่ยวอู่ วิญญาณยุทธ์กระต่ายแสงจันทร์ พรหมยุทธ์สายความเร็วระดับเก้าสิบเอ็ด

ถังซาน วิญญาณยุทธ์หญ้าเงินคราม วิญญาณพรหมยุทธ์สายควบคุมระดับแปดสิบเก้า

ไต้มู่ไป๋ วิญญาณยุทธ์พยัคฆ์ขาว วิญญาณพรหมยุทธ์สายโจมตีหนักระดับแปดสิบสี่

จูจู๋ชิง วิญญาณยุทธ์วิฬารเก้าชีวิต วิญญาณพรหมยุทธ์สายความเร็วระดับแปดสิบเจ็ด

หนิงหรงหรง วิญญาณยุทธ์หอแก้วเก้าสมบัติ วิญญาณพรหมยุทธ์สายสนับสนุนระดับแปดสิบเจ็ด

หม่าหงจวิ้น วิญญาณยุทธ์พญาหงส์ วิญญาณปราชญ์สายโจมตีหนักระดับเจ็ดสิบแปด

ออสการ์ วิญญาณยุทธ์ไส้กรอก วิญญาณปราชญ์สายอาหารระดับเจ็ดสิบแปด

โดยเฉพาะถังซาน ระดับของเขาถึงแปดสิบเก้าแล้ว ขอแค่ทะลุอีกหนึ่งระดับ ก็จะเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์

แถมยังมีวงแหวนเทพประทานให้ใช้อีก ไม่ต้องไปล่าวงแหวนด้วยซ้ำ

"น่าโมโห เทพสมุทรขี้งกชะมัด!"

"ระดับดำหกบททดสอบได้รางวัลแค่นี้เอง!"

ไต้มู่ไป๋กำหมัดแน่น แต่เขาโมโห

ทนดูความแข็งแกร่งของพวกถังซาน เสี่ยวอู่ เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล แต่พวกเขากลับย่ำอยู่กับที่ ความรู้สึกนี้ มันชวนให้น้อยใจจริงๆ

"ใช่ เทพสมุทรลำเอียงเกินไปแล้ว เห็นๆ อยู่ว่าพรสวรรค์พวกเราก็ไม่เลว ทำไมระดับการทดสอบถึงมีแค่ระดับดำหก?" ออสการ์ก็บ่นอุบอย่างแรง

"พอเถอะ ที่นี่คือถิ่นของเทพสมุทร พวกเจ้าบ่นเขา ไม่แน่เขาอาจจะได้ยิน ถ้าเขาใจแคบขึ้นมา ดีไม่ดีอาจจะลงโทษพวกเจ้าเอานะ"

คำพูดเดียวของหูจิ่ว ทำเอาไต้มู่ไป๋รีบหุบปากฉับ

"ตั้งใจฝึกฝนเถอะ บนแผ่นดินนี้ ไม่ได้มีแค่การสืบทอดของเทพสมุทรที่เดียว หาดีๆ น่าจะเจอที่อื่นบ้าง" หูจิ่วตบไหล่หม่าหงจวิ้น ปลอบใจส่งๆ

เขาพูดส่งเดช แต่พวกหม่าหงจวิ้นกลับจริงจัง

ตัดสินใจว่าจะออกไปตามหาให้ดีจริงๆ

"พี่เก้า ต่อไปพวกเราจะทำยังไง บททดสอบที่แปดของท่านต้องใช้เวลานานแค่ไหน?" ผ่านการทดสอบแล้ว เสี่ยวอู่เริ่มอยู่ไม่สุข ไม่อยากอยู่เกาะเทพสมุทรต่อแล้ว

"เรื่องการทดสอบพวกเจ้าไม่ต้องห่วง ครั้งนี้เวลาจำกัดนานมาก ตั้งห้าปีแน่ะ ดังนั้นพวกเราเตรียมตัวกลับกันได้ พอว่างเมื่อไหร่ ค่อยกลับมาทำภารกิจให้เสร็จ"

สำหรับการทดสอบต่อไป หูจิ่วไม่กังวลเลย รออีกไม่กี่เดือน เขาก็จะทำตามเงื่อนไขบททดสอบที่แปดได้ครบ จะมาทำภารกิจให้เสร็จเมื่อไหร่ก็ได้

ส่วนบททดสอบที่เก้า คาดว่าคงไม่ยากนัก ด้วยความแข็งแกร่งของเขา เรื่องที่จะทำให้เขาลำบากใจมีไม่มากแล้ว

"เวลาห้าปี? ภารกิจยุ่งยากมากเหรอ?" ถังซานคิดมาก รู้สึกว่าในเมื่อให้เวลานานขนาดนี้ ความยากต้องมหาโหดแน่

"ฮ่าๆ วางใจเถอะ สำหรับคนอื่นอาจจะยากมาก แต่สำหรับข้าเหมือนได้เปล่า ง่ายมาก" หูจิ่วยักไหล่ ทำท่าสบายๆ

"ถ้ามีอะไรให้ช่วยต้องบอกนะ อย่าลืมว่าพวกเราเป็นพี่น้องกัน" ถังซานพูดจริงจัง

"ใช่ ยังมีพวกเราด้วย" ไต้มู่ไป๋ หม่าหงจวิ้น ออสการ์ ก็มองหูจิ่วอย่างจริงจัง

"วางใจเถอะ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ไปกัน วันนี้ข้าเลี้ยงเอง เที่ยวให้สนุกสักวัน พวกเราออกมานานแล้ว สมควรกลับได้แล้ว" หูจิ่วโบกมือ ในใจรู้สึกซาบซึ้งนิดหน่อย

เจ้าพวกหมาน้อยที่เลี้ยงไว้ ในที่สุดก็โตแล้ว

"จริงสิ เสี่ยวอู่ วงแหวนที่เก้าของเจ้ามีทักษะอะไร ร้ายกาจไหม?" เห็นทุกคนยังอยากถามต่อ หูจิ่วเลยเปลี่ยนเรื่อง

"อิอิ วงแหวนที่เก้าของข้าร้ายกาจมากนะ" เสี่ยวอู่ยิ้มอย่างภูมิใจ

"วงแหวนที่เก้าชื่อว่า จันทราถล่มฟ้าสังหาร สามารถยืมพลังแสงจันทร์สังหารศัตรู ระเบิดพลังทำลายล้างสิบเท่า แต่แม้พลังจะมหาศาล แต่ก็กินพลังวิญญาณไม่น้อยเลย"

"พลังทำลายสิบเท่า แกร่งขนาดนั้นเลยเหรอ?" ถังซานมองเสี่ยวอู่ด้วยความอิจฉา

วิญญาณยุทธ์หญ้าเงินครามของเขา แม้จะวิวัฒนาการเป็นจักรพรรดิเงินครามแล้ว แต่ด้านพลังทำลายล้างยังคงเป็นจุดอ่อน เห็นทักษะพลังทำลายล้างสูงๆ ของพวกเสี่ยวอู่แล้วอิจฉามาก

วินาทีนี้ เขาตัดสินใจเด็ดขาด กลับไปแล้วจะเริ่มฝึกฝนค้อนเฮ่าเทียน ให้ค้อนเฮ่าเทียนดูดซับทักษะที่แข็งแกร่ง

พอดีตอนดูดซับวงแหวนยังเพิ่มพลังวิญญาณได้ด้วย แบบนี้ เขาก็จะเลื่อนระดับได้อย่างรวดเร็ว เผลอๆ อาจจะแซงหน้าเสี่ยวอู่ก็ได้

"หึๆ คิดอะไรอยู่ ยิ้มจนปากฉีกแล้ว" หูจิ่วตบไหล่ถังซาน เรียกสติเขาคืนมา

"เฮะๆ ไม่ได้คิดอะไร" ถังซานไม่ได้บอกความคิดตัวเอง เขาอยากจะเก็บไว้เซอร์ไพรส์พวกหูจิ่วทีหลัง!

...

วันรุ่งขึ้น เกือบเที่ยง คณะเดินทางของหูจิ่วถึงตื่น เก็บข้าวของเรียบร้อย ไปหาป๋อไซซีและเจ็ดเสาศักดิ์สิทธิ์พวกพรหมยุทธ์ม้าน้ำ เพื่อบอกลา

ยังไงเวลาทำภารกิจบททดสอบที่แปดก็เหลือเฟือ ทุกคนปรึกษากันแล้ว ตัดสินใจกลับเมืองเทียนโต้ว รอทำภารกิจเสร็จค่อยกลับมาใหม่

หลังจากบอกลา หูจิ่วเปิดใช้งานความสามารถเคลื่อนย้ายทางไกล คณะเดินทางสิบเอ็ดคน รวมเสี่ยวไป๋ ต้าหมิง และเอ้อร์หมิง พริบตาเดียวก็กลับถึงเมืองเทียนโต้ว

ถึงเมืองเทียนโต้ว ถังซานกลับบ้านตัวเอง ไปรวมตัวกับถังเฮ่าและอาอิ๋น

หม่าหงจวิ้นและออสการ์ก็กลับโรงเรียนสื่อไลก์ ไปหาอาจารย์ของพวกเขา

มีแค่ไต้มู่ไป๋ เสี่ยวไป๋ ต้าหมิง และเอ้อร์หมิงที่ไม่มีที่พัก จึงพักอยู่ที่จวนของหูจิ่ว

"พี่เก้า การเคลื่อนย้ายของท่านไปถึงจักรวรรดิซิงหลัวได้ไหม?" ไต้มู่ไป๋ถามหูจิ่วด้วยความอยากรู้

"ได้สิ ตอนนั้นที่บ้านเจ้า ข้าทิ้งเครื่องหมายไว้ วาร์ปไปได้เลย"

"ทำไม เจ้าจะกลับไปเหรอ?" หูจิ่วถามอย่างสงสัย เจ้านี่ ไม่อยากเป็นฮ่องเต้ไม่ใช่เหรอ กลับไปตอนนี้ไม่เท่ากับเอาตัวรอดเข้าปากเสือเหรอ?

"อืม ข้าตัดสินใจจะกลับไปสักหน่อย พอดีจะกลับไปถามที่ตระกูลว่ามีข่าวการสืบทอดเทพเจ้าบ้างไหม ตระกูลเก่าแก่อย่างพวกเรา น่าจะมีบันทึกด้านนี้อยู่บ้าง"

เห็นหูจิ่วได้รับการสืบทอดตำแหน่งเทพ ไต้มู่ไป๋ก็นั่งไม่ติด เขาคิดว่า ด้วยรากฐานของตระกูลตัวเอง ไม่แน่อาจจะมีวิธีเป็นเทพก็ได้!

"งั้นก็ได้ พักสักวัน พรุ่งนี้ข้าจะไปส่งเจ้า" หูจิ่วหมุนสมองดู พบว่าในต้นฉบับไม่มีข่าวเรื่องไต้มู่ไป๋เป็นเทพยังไง ก็เลยปล่อยตามใจเขา

(จบแล้ว)