บทที่ 390 - การแนะนำของเชียนเหรินเสวี่ย

บทที่ 390 - การแนะนำของเชียนเหรินเสวี่ย

เชียนเหรินเสวี่ยให้ความสำคัญกับหูจิ่วเป็นอย่างมาก เพื่อฉลองที่หูจิ่วทะลุระดับวิญญาณพรหมยุทธ์ ถึงกับจัดงานเลี้ยงฉลองอย่างยิ่งใหญ่ แถมยังจัดงานที่ตำหนักรัชทายาทของนางอีกด้วย

ภายใต้การนำของข้าราชบริพาร หูจิ่วมาถึงสถานที่จัดงานก่อนเวลา

เมื่อเขาไปถึง ในห้องโถงก็มีผู้คนมากันไม่น้อยแล้ว คนที่รู้จักกันก็นั่งจับกลุ่มคุยกัน ผลไม้และขนมรสเลิศถูกจัดวางบนโต๊ะ สาวใช้หน้าตาจิ้มลิ้มเดินขวักไขว่ให้บริการในฝูงชนอย่างขะมักเขม้น

หูจิ่วกวาดสัมผัสรับรู้ไปรอบๆ ในใจลอบตื่นตระหนก

เขาพบว่า คนที่มาร่วมงานเลี้ยงล้วนเป็นวิญญาณจารย์ และระดับก็ไม่ธรรมดา ทุกคนล้วนมีระดับห้าสิบขึ้นไป

คนที่ทำให้หูจิ่วสนใจเป็นพิเศษมีสองคน คนหนึ่งเป็นชายชราสูงผอม สูงกว่าสองเมตร รูปร่างผอมเพรียวราวกับหอกที่ตั้งตรงและแหลมคม ยามลืมตาและหลับตา แสงประกายกล้าก็วูบวาบออกมา ที่สำคัญที่สุด เขาพบว่าคนผู้นี้เป็นถึงราชทินนามพรหมยุทธ์

ยิ่งไปกว่านั้น ราชทินนามพรหมยุทธ์ในที่นี้ไม่ได้มีแค่เขาคนเดียว ข้างๆ เขา มีชายรูปร่างปานกลาง ไม่ผอมไม่ดูอ้วน แต่หน้าตาอัปลักษณ์นิดหน่อยกำลังคุยกับชายชราสูงผอมอยู่

จากการตรวจสอบของหูจิ่ว คนผู้นี้ก็เป็นราชทินนามพรหมยุทธ์เช่นกัน

"ดูท่าเชียนเหรินเสวี่ยจะเห็นข้าเป็นคนกันเองจริงๆ"

แค่ขุมกำลังในห้องโถงนี้ เกรงว่าจะเทียบเท่ากับราชวงศ์ได้เลย

ต้องรู้ว่า ต่อให้เชียนเหรินเสวี่ยเป็นองค์รัชทายาท แต่จักรพรรดิเสวี่ยเยี่ยคงไม่ส่งราชทินนามพรหมยุทธ์มาให้นางแน่ ดังนั้นสองคนนี้น่าจะเป็นขุมกำลังลับของนาง

และวันนี้เชียนเหรินเสวี่ยให้เขามาเจอคนเหล่านี้ เจตนาชัดเจนมาก หนึ่งคือเปิดใจกับเขา แนะนำลูกน้องให้เขารู้จัก อีกอย่างคงเป็นการข่มขวัญ

พูดกันตามตรง หูจิ่วก็เป็นแค่วิญญาณพรหมยุทธ์ แม้ในแง่ความสำคัญ จะไม่ด้อยไปกว่าราชทินนามพรหมยุทธ์ แต่ในแง่พลังฝีมือ ยังไงก็เทียบราชทินนามพรหมยุทธ์ไม่ได้

"จุ๊ๆ! แม่นางคนนี้ความคิดเยอะจริง!" หูจิ่วกลับไม่ใส่ใจเรื่องนี้เลยสักนิด

เพราะสิ่งที่เขาสนใจคือตัวเองมาตลอด ไม่เคยคิดจะมาแสวงหาอำนาจอะไรจากนางอยู่แล้ว

ถ้าไม่ใช่เพราะเชียนเหรินเสวี่ยหาหัวใจเทพสมุทรมาให้เขา คาดว่าเขาคงไม่ไว้หน้านางขนาดนี้

การมาถึงของหูจิ่ว ทำให้คนบางกลุ่มในห้องโถงตื่นตัว

คนที่หูไวตาไว ย่อมรู้อยู่แล้วว่าเขาคือพระเอกของวันนี้ พอเห็นสายตาของหูจิ่วกวาดมองมา ต่างพากันพยักหน้ายิ้มแย้ม แสดงความปรารถนาดีต่อเขา

"ฮ่าๆ ท่านคือน้องชายหูจิ่วสินะ ได้ยินองค์รัชทายาทพูดถึงมานานว่าเป็นยอดอัจฉริยะรุ่นเยาว์ที่หาตัวจับยาก แต่ไม่มีวาสนาได้เจอ วันนี้ได้มาเจอ สมคำร่ำลือจริงๆ!" ราชทินนามพรหมยุทธ์หน้าตาอัปลักษณ์ที่นั่งอยู่ตำแหน่งหัวโต๊ะลุกขึ้นยืนเป็นคนแรก พาหูจิ่วไปที่โต๊ะของพวกเขาอย่างกระตือรือร้น

ฮือฮา!

แม้จะรู้อยู่แล้วว่าองค์รัชทายาทให้ความเคารพหูจิ่วมาก แต่ทุกคนก็นึกไม่ถึงว่า แม้แต่ 'พรหมยุทธ์ปักเป้า'  ที่มีนิสัยสันโดษก็ยังเป็นมิตรกับหูจิ่วขนาดนี้

ต้องรู้ไว้ว่า พรหมยุทธ์ปักเป้าเพราะหน้าตาอัปลักษณ์ จึงมักเก็บตัวสันโดษ บวกกับฝีมือสูงส่ง นอกจาก 'พรหมยุทธ์หอกอสรพิษ' ที่ระดับเดียวกันและองค์รัชทายาทแล้ว คนอื่นเขาแทบไม่ชายตามอง

แต่วันนี้กลับสนิทสนมกับหูจิ่ว ทำเอาทุกคนตาค้าง

"เกรงใจไปแล้วครับ ไม่ทราบว่าท่านอาวุโสคือ..." แม้จะเดาได้แล้วว่าเป็นใคร แต่หูจิ่วก็แกล้งทำเป็นไม่รู้

"ฮ่าๆ เป็นข้าที่เสียมารยาทเอง ข้าคือพรหมยุทธ์ปักเป้า ส่วนข้างๆ คือพรหมยุทธ์หอกอสรพิษ พวกเราต่างเป็นที่ปรึกษาขององค์รัชทายาท" พรหมยุทธ์ปักเป้ากล่าวอย่างเป็นกันเอง

เขาไม่กล้าดูถูกหูจิ่ว แถมยังให้ความสำคัญเป็นพิเศษ สำหรับวิญญาณจารย์สายโจมตีหนักอย่างพวกเขา วิญญาณจารย์สายสนับสนุนคือของล้ำค่า ยิ่งไม่ต้องพูดถึงวิญญาณพรหมยุทธ์สายอาหารอย่างหูจิ่ว

ถ้าเจอการต่อสู้ หากได้รับการเสริมพลังจากวิญญาณจารย์สายอาหาร ความสามารถในการต่อสู้ของพวกเขาจะเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ

เพราะความสัมพันธ์กับเชียนเหรินเสวี่ย เขาจึงรู้ถึงผลลัพธ์ทักษะของหูจิ่วมากกว่าคนอื่น โดยเฉพาะโสมคลั่งและโสมแสงศักดิ์สิทธิ์ สองอย่างนี้ อันหนึ่งเพิ่มพลัง อีกอันช่วยชีวิต ล้วนเป็นทักษะเทพที่ยอดเยี่ยม

"ที่แท้ก็เป็นใต้เท้าพรหมยุทธ์ หูจิ่วคารวะทั้งสองท่านครับ" หูจิ่วกล่าวอย่างนอบน้อม

"กันเองน่า มาๆ นั่งคุยกัน" พรหมยุทธ์ปักเป้าดึงหูจิ่วนั่งลงอย่างสนิทสนม

แม้แต่พรหมยุทธ์หอกอสรพิษที่มีสีหน้าเย็นชาตลอดเวลาก็ยังยิ้มและพูดคุยกับหูจิ่วไม่กี่ประโยค

สักพัก องค์รัชทายาทที่แต่งกายหรูหราสง่างามก็เสด็จมา

"ฮ่าๆ ข้าขอแนะนำให้ทุกคนรู้จัก นี่คือน้องชายคนดีของข้า หูจิ่ว งานเลี้ยงวันนี้จัดขึ้นเพื่อเขาโดยเฉพาะ น้องชายข้าคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดา อย่าเห็นว่าอายุน้อย แต่ทะลุระดับกลายเป็นวิญญาณพรหมยุทธ์แล้ว แถมยังเป็นสายอาหารอีกด้วย ต่อไปถ้ามีการต่อสู้ เกรงว่าพวกเจ้าคงต้องพึ่งพาเขาแล้วล่ะ!"

เชียนเหรินเสวี่ยเดินก้าวยาวๆ มาข้างกายหูจิ่ว โอบไหล่เขา และแนะนำให้ทุกคนรู้จักอย่างสนิทสนม

วิญญาณพรหมยุทธ์สายอาหาร พอคำแนะนำนี้หลุดออกมา ดวงตาของทุกคนก็สว่างวาบทันที

เดิมทีพวกเขารู้แค่ว่าหูจิ่วเป็นผู้พิทักษ์ใต้สังกัดองค์รัชทายาท แต่ไม่ชัดเจนเรื่องระดับและวิญญาณยุทธ์ ตอนนี้พอได้ยินว่าเป็นวิญญาณพรหมยุทธ์สายอาหาร แทบจะดีใจจนเนื้อเต้น

วิญญาณจารย์สายต่อสู้อย่างพวกเขา มีใครบ้างไม่อยากได้วิญญาณจารย์สายสนับสนุนเก่งๆ!

ถ้ามีวิญญาณจารย์สายอาหารสักคน จะช่วยให้พลังรบของพวกเขาเพิ่มขึ้นหลายเท่า

คราวนี้ ทุกคนต่างโห่ร้องด้วยความตื่นเต้น คำชื่นชมดังระงมไม่ขาดสาย

คำเยินยอต่างๆ นานาหลุดออกมาจากปากคนเหล่านี้ ทำเอาหูจิ่วอารมณ์ดีไปพักใหญ่

รสชาติของการถูกคนรุมเลียนี่ก็ไม่เลวเหมือนกัน

งานเลี้ยงดำเนินไปจนดึกดื่น หูจิ่วถูกคนผลัดกันมาชนแก้วไม่ขาดสาย ต่อให้ร่างกายแข็งแรงแค่ไหน ก็ทนโดนกรอกขนาดนี้ไม่ไหว พองานเลี้ยงเลิก เขาแทบจะเดินไม่ตรงทาง

"ฮ่าๆ น้องหู วันนี้มีความสุขไหม?" เชียนเหรินเสวี่ยไม่ได้ดื่มเท่าไหร่ เพราะไม่มีใครกล้ามอมเหล้านาง

เมื่อทุกคนกลับไปหมดแล้ว เหลือเพียงนางที่ยังอยู่เป็นเพื่อนหูจิ่ว

"ขอบคุณพี่เสวี่ย ท่านเกรงใจกันเกินไปแล้ว" หูจิ่วเอามือสองข้างวางบนไหล่เชียนเหรินเสวี่ย ฉวยโอกาสกินเต้าหู้นางอย่างเนียนๆ

แม้เชียนเหรินเสวี่ยจะปลอมตัวดูเหมือนผู้ชาย แต่ถึงจะเปลี่ยนหน้าตาได้ ลักษณะทางกายภาพบางอย่างก็ยากจะเปลี่ยน

โดนหูจิ่วเบียดเข้ามาใกล้ขนาดนี้ ทำเอาเชียนเหรินเสวี่ยตัวแข็งทื่อ ทำตัวไม่ถูก

แต่ดันปฏิเสธไม่ได้ ใครใช้นางให้ตอนนี้เป็นผู้ชายล่ะ!

เพื่อแสดงความสนิทสนม นางทำได้เพียงปล่อยให้มือซุกซนของหูจิ่ววางอยู่แบบนั้น

"น้องหู ได้ยินว่าเจ้ายังไม่ได้แต่งงานรึ!" จู่ๆ เชียนเหรินเสวี่ยก็เกิดความคิดบางอย่าง จึงเอ่ยถามขึ้น

"หา? ทำไมเหรอ?" หูจิ่วถามอย่างงุนงง ไม่รู้ว่าเชียนเหรินเสวี่ยหมายถึงอะไร

"ฮ่าๆ ไม่มีก็ดี ข้ามีน้องสาวหน้าตาสะสวยอยู่คนหนึ่ง วันหลังข้าจะให้พวกเจ้าเจอกันหน่อย!" ข้อมูลของหูจิ่วนางให้ความสำคัญมาก โดยเฉพาะเรื่องผู้หญิงของเขา ดูจากข้อมูลแล้ว หูจิ่วดูจะสนใจเรื่องผู้หญิงสวยๆ เป็นพิเศษ

นี่ทำให้เชียนเหรินเสวี่ยเกิดความคิดบางอย่าง สำหรับนาง นี่มันจุดอ่อนชัดๆ ชอบคนสวยก็ดีสิ แบบนี้จะได้ใช้จุดนี้ดึงตัวเขามาเป็นพวกได้

"น้องสาว?" ได้ยินคำนี้ หูจิ่วสร่างเมาไปหลายส่วน ในหัวแวบภาพเหตุการณ์ในนิยายที่นางเอกปลอมเป็นชาย แล้วแนะนำตัวเองในฐานะน้องสาวให้พระเอกรู้จัก

เชียนเหรินเสวี่ยพูดแบบนี้ หรือว่านางคิดจะแนะนำตัวเองให้เขารู้จัก?

คิดถึงตรงนี้ หัวใจของหูจิ่วก็ร้อนรุ่มขึ้นมาทันที

(จบแล้ว)