บทที่ 330 - ก่อนรอบเลื่อนชั้น

บทที่ 330 - ก่อนรอบเลื่อนชั้น

"ความจริงเสี่ยวจิ่วก็พูดไม่ผิด ท่านผอ.ฟู่หลันเต๋อเคยบอกว่า รอพวกเราแข่งวิญญาณจารย์จบก็สามารถจบการศึกษาได้ ถึงตอนนั้นคงต้องแยกย้ายกันจริงๆ แต่ข้าคิดว่า ต่อให้แยกย้ายกัน ก็สามารถกลับมาเจอกันได้ทุกเมื่อ เสี่ยวจิ่ว เจ้าว่าจริงไหม?" ถังซานยิ้มบางๆ

"แน่นอน นอกจากลูกพี่ไต้ที่ต้องกลับจักรวรรดิซิงหลัว คนอื่นๆ น่าจะอยู่แถวๆ จักรวรรดิเทียนโต้วนี่แหละ หรงหรง อย่าร้องเลย อย่างน้อยข้ากับเสี่ยวอู่ จู๋ชิง และถังซาน ก็จะอยู่ที่เมืองเทียนโต้ว ถึงตอนนั้นถ้าพวกเราไปเยี่ยมสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ เจ้าอย่าไม่ต้อนรับนะ!" หูจิ่วลูบหัวหนิงหรงหรงปลอบใจ

แม่นางคนนี้ ปกติดูร่าเริง ไม่นึกว่าจะอ่อนไหวง่ายขนาดนี้

"ต้อนรับแน่นอน งั้นตกลงตามนี้นะ!" หนิงหรงหรงเปลี่ยนจากร้องไห้เป็นยิ้มแย้ม รอยยิ้มสดใสเหมือนดอกไม้

"อื้ม ตกลงตามนี้" หูจิ่วยิ้มบางๆ เงยหน้าถาม "แม่นางฟ้าน้อยหรงหรง เป็นไงบ้าง การล่าวงแหวนวิญญาณครั้งนี้ราบรื่นดีไหม?"

"ฮิฮิ มีปู่ดาบกับปู่กระดูกอยู่ด้วย ล่าวงแหวนวิญญาณจะยากอะไร พวกท่านหาพิกัดวงแหวนวิญญาณถัดไปของข้าไว้ตั้งแต่ข้ายังอยู่เลเวลสี่สิบแล้ว รอข้ากลับไปดูดซับอย่างเดียว สบายๆ ถ้าไม่ใช่เพราะมัวแต่เล่นอยู่ที่บ้านไม่กี่วัน ข้าคงกลับมานานแล้ว!"

หนิงหรงหรงเชิดคางอย่างภูมิใจ "ตอนนี้ข้าเลเวลห้าสิบเอ็ดแล้ว ผลการเพิ่มสถานะของทักษะวิญญาณทั้งหมดเพิ่มขึ้นเป็นร้อยละหกสิบ ฮิฮิ ตอนนี้ข้าก็เป็นวิญญาณจารย์สายซัพพอร์ตที่แข็งแกร่งแล้วนะจ๊ะ!"

"ผลทักษะวิญญาณแข็งแกร่งมาก"

ถังซานและคนอื่นๆ มองหนิงหรงหรงด้วยความประหลาดใจ พวกเขาคุ้นเคยกับหอแก้วเก้าสมบัติของหนิงหรงหรงดี และรู้ผลลัพธ์ทักษะวิญญาณของนางชัดเจน แต่พอได้ยินจากปากนางจริงๆ ก็อดประหลาดใจไม่ได้

หนิงหรงหรงตอนนี้เป็นวิญญาณจารย์ห้าวงแหวนแล้ว พละกำลัง ความเร็ว พลังวิญญาณ การป้องกัน การโจมตี ห้าสถานะเพิ่มขึ้นร้อยละหกสิบทั้งหมด ถ้าใส่ทั้งหมดนี้ให้คนคนเดียว การต่อสู้ข้ามระดับก็ไม่ใช่เรื่องยาก

ยิ่งไปกว่านั้น ทักษะวิญญาณของหนิงหรงหรงไม่ได้ใส่ให้ได้แค่คนเดียว ในการต่อสู้แบบทีม บทบาทของนางถึงจะแสดงออกมาได้อย่างสูงสุด

เรียกได้ว่า สมกับเป็นวิญญาณจารย์สายซัพพอร์ตอันดับหนึ่งของทวีป ผลทักษะวิญญาณแข็งแกร่งจริงๆ

"หึหึ ดีที่หรงหรงเจ้ากลับมาแล้ว เสี่ยวซาน การทดลองของเราดำเนินการต่อได้แล้ว เชื่อว่ามีความช่วยเหลือจากหรงหรง ทักษะผสานเจ็ดคนในหนึ่งเดียวของพวกเราต้องสำเร็จแน่" หูจิ่วหัวเราะ

"ทักษะผสานเจ็ดคนในหนึ่งเดียว? หรือจะเป็นอันที่โรงเรียนชางฮุยใช้?" หนิงหรงหรงถามอย่างประหลาดใจ

"ใช่แล้ว หอแก้วเก้าสมบัติของเจ้ามีผลการหลอมรวมวงแหวนใช่ไหม จะสร้างสำเร็จหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว" หูจิ่วพยักหน้า

ความจริงพูดไปแล้วความแข็งแกร่งของพวกเขาก็มากพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องสร้างท่าไม้ตายอะไรอีก นี่ก็แค่หูจิ่วรู้สึกว่ามันน่าสนุก อยากรู้ว่าทักษะผสานเจ็ดคนในหนึ่งเดียวเป็นยังไงเท่านั้น

ยังไงอาจารย์ใหญ่ก็สร้างได้ ไม่มีเหตุผลที่พวกเขาจะทำไม่ได้

วันรุ่งขึ้น ฟู่หลันเต๋อก็พาออสการ์และเมิ่งอีหรานกลับมา ดูจากท่าทางดีใจ เห็นได้ชัดว่าเก็บเกี่ยวผลลัพธ์มาได้

ถึงตอนนี้ นอกจากถังซานและไต้มู่ไป๋ ความแข็งแกร่งของทุกคนมีการเปลี่ยนแปลงไม่น้อย

หูจิ่ว วิญญาณยุทธ์โสม วิญญาณปราชญ์สายอาหารเลเวลเจ็ดสิบสาม

เสี่ยวอู่ วิญญาณยุทธ์กระต่ายอรชร จักรพรรดิวิญญาณสายความเร็วเลเวลหกสิบสาม

ถังซาน วิญญาณยุทธ์หญ้าเงินคราม ราชาวิญญาณสายควบคุมเลเวลหกสิบ

ไต้มู่ไป๋ วิญญาณยุทธ์พยัคฆ์ขาว ราชาวิญญาณสายโจมตีหนักเลเวลหกสิบ

จูจู๋ชิง วิญญาณยุทธ์วิฬารโลกันตร์ ราชาวิญญาณสายความเร็วเลเวลห้าสิบสาม

หม่าหงจวิ้น วิญญาณยุทธ์พญาหงส์ ราชาวิญญาณสายโจมตีหนักเลเวลห้าสิบเอ็ด

ออสการ์ วิญญาณยุทธ์ไส้กรอก ราชาวิญญาณสายอาหารซัพพอร์ตเลเวลห้าสิบเอ็ด

หนิงหรงหรง วิญญาณยุทธ์หอแก้วเก้าสมบัติ ราชาวิญญาณสายซัพพอร์ตเลเวลห้าสิบเอ็ด

เมิ่งอีหราน วิญญาณยุทธ์ไม้เท้าหัวมังกร ราชาวิญญาณสายโจมตีหนักเลเวลห้าสิบเอ็ด

ไท่หลง วิญญาณยุทธ์กอริลลา ปรมาจารย์วิญญาณยุทธ์สายโจมตีหนักเลเวลสี่สิบห้า

เจียงจู วิญญาณยุทธ์คทารักษา อัคราจารย์วิญญาณสายซัพพอร์ตเลเวลสี่สิบสาม

ความแข็งแกร่งระดับนี้ ต่อให้ไม่มีหูจิ่วที่มีเลเวลสูงสุด สื่อไลก์ก็สามารถกดดันสำนักวิญญาณยุทธ์ได้ทุกด้านในเรื่องเลเวล ศึกนี้ ชนะใสๆ

การกดดันด้านเลเวลแบบนี้ ทำให้หูจิ่วหมดอารมณ์จะลงแข่ง ช่วยไม่ได้ เลเวลสูงเกินไป รังแกเด็กมันไม่สนุก

เพียงแต่ คนอื่นในสื่อไลก์ไม่ได้คิดแบบนั้น เกียรติยศแชมป์การแข่งขันวิญญาณจารย์ เพียงพอที่จะจุดไฟนักสู้ของพวกเขา

"เสี่ยวจิ่ว มาซ้อมมือกับอาจารย์หน่อยไหม?" วันสุดท้ายก่อนรอบเลื่อนชั้น จ้าวอู๋จี๋รู้สึกคันไม้คันมือ

การต่อสู้ระหว่างหูจิ่วกับหลิวเอ้อร์หลง เขาได้ยินมาแล้วหลังจากกลับมา พอได้ยินว่าศิษย์สายตรงของตัวเองมีสถิติการต่อสู้ที่น่าทึ่งขนาดนี้ ก็แทบจะดีใจจนตัวลอย

แต่พร้อมกันนั้น ก็รู้สึกน้อยใจนิดหน่อย เขารู้สึกว่านอกจากให้ทักษะวิญญาณแก่หูจิ่ว นอกจากเป็นเครื่องมือ เป็นคู่ซ้อมแล้ว เขาก็ไม่ได้ทำหน้าที่อาจารย์เลย

"ดีครับ กำลังจะไปหาอาจารย์พอดี!" หูจิ่วรับปากทันที

ผ่านการฝึกฝนมาหลายวัน เขามีลางสังหรณ์ว่า เทคนิคอาวุธลับและหลบหลีกเงาลวงของเขาขาดอีกแค่นิดเดียวก็จะทะลุระดับแล้ว ถ้ามีคู่ซ้อมสักคน ก็จะยิ่งเร็วขึ้น

"ฮ่าๆ งั้นวันนี้เราสองศิษย์อาจารย์มาสู้กันสักตั้ง ให้ข้าดูหน่อยว่าตอนนี้เจ้าเก่งแค่ไหนแล้ว" จ้าวอู๋จี๋ฉีกยิ้มกว้าง

"หึหึ เจ้าเฒ่าจ้าว อย่าประมาทล่ะ ถ้าแพ้หูจิ่ว เจ้าจะขายขี้หน้าเอานะ" ฟู่หลันเต๋ออิจฉาตาร้อน ทำไมหูจิ่วไม่ใช่ศิษย์เขา ดันโดนเจ้าหมีบื้อนี่ชิงตัดหน้าไปได้

"ฮ่าๆ ผีเฒ่าฟู่ อิจฉาไปเถอะ ถ้าเสี่ยวจิ่วชนะข้าที่เป็นอาจารย์ได้ ข้าดีใจยังไม่ทันไร จะขายหน้าได้ไง ข้าควรภูมิใจต่างหาก" จ้าวอู๋จี๋หัวเราะลั่น

พูดจบ จ้าวอู๋จี๋ก็ไม่ให้เวลาหูจิ่วเตรียมตัว ยกกำปั้นพุ่งเข้าใส่ทันที

"มาได้ดี รับมือ"

กับวิญญาณจารย์สายป้องกันที่แกร่งสุดๆ อย่างจ้าวอู๋จี๋ แถมยังเป็นวิญญาณพรหมยุทธ์ หูจิ่วไม่ต้องออมมืออีกต่อไป ร่างกายเคลื่อนไหวว่องไว เท้าเหยียบย่างก้าวประหลาด ดูไปดูมา กลับมีเงาของย่างก้าวเงาพรายของถังซานอยู่หลายส่วน

ระหว่างนิ้วทั้งสิบ แสงสว่างเป็นเส้นสายกะพริบวูบวาบ วาดวิถีลึกลับ พุ่งเข้าใส่จุดตายบนร่างจ้าวอู๋จี๋อย่างรวดเร็ว ไร้ความปรานี

แสงที่พุ่งออกไปคือมีดบินยาวหนึ่งนิ้ว ถูกเขาซัดออกไปโดยใช้เทคนิคอาวุธลับ

ทักษะฝ่ามือมีดและเทคนิคอาวุธลับ เกิดการประสานงานที่มหัศจรรย์ในมือของหูจิ่ว

มีดบินราวกับไร้ที่สิ้นสุด ระดมใส่ร่างจ้าวอู๋จี๋อย่างเต็มที่

"ฮ่าๆ กายสุวรรณราชันย์พิทักษ์!" เกราะแสงสีทองระเบิดออกจากร่างจ้าวอู๋จี๋ สะท้อนมีดบินอาวุธลับของหูจิ่วออกไปทันที ไม่เพียงแค่นั้น เกราะแสงสีทองยังคงอยู่ ปกป้องร่างกายของเขา

มีดบินที่ถูกสะท้อน ภายใต้การควบคุมของจ้าวอู๋จี๋ ทั้งหมดพุ่งกลับไปหาหูจิ่ว

"หลบหลีกเงาลวง"

หูจิ่วสับขาหลอก สองมือไวปานภาพติดตา โบกสะบัดอยู่ตรงหน้า ชั่วพริบตา ก็สามารถรับมีดบินที่จ้าวอู๋จี๋สะท้อนกลับมาด้วยมือเปล่าโดยใช้เทคนิคอาวุธลับ ไม่เพียงแค่นั้น ขณะที่รับอาวุธลับ ก็ซัดกลับไปหาจ้าวอู๋จี๋อีกครั้ง

"เสี่ยวจิ่ว มีกายสุวรรณราชันย์พิทักษ์ของข้าอยู่ อาวุธลับของเจ้าไม่มีผลหรอก" จ้าวอู๋จี๋หัวเราะร่า

"อาจารย์ นั่นก็ไม่แน่หรอกนะ!" หูจิ่วเผยรอยยิ้มลึกลับบนใบหน้า ทำให้จ้าวอู๋จี๋รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาทันที

(จบแล้ว)