บทที่ 290 - แปดกระบวนท่าสังหารความว่างเปล่า

บทที่ 290 - แปดกระบวนท่าสังหารความว่างเปล่า

เวลาค่อยๆ ไหลผ่านไป แสงสีแดงที่รุนแรงนั้นค่อยๆ มีแสงสีดำแทรกซึมออกมา แสงสีดำกลายเป็นจุดแสงดาวรวมตัวกันเป็นรูปร่าง ปรากฏเป็นวงแหวนวงหนึ่ง

วงแหวนสีดำสวมลงมา ตกลงบนร่างเสี่ยวอู่ ในตอนแรก มันยังดูไม่ค่อยเข้ากับวงแหวนอีกห้าวงนัก แต่เมื่อแสงสีแดงเข้มข้นขึ้น วงแหวนสีดำก็ค่อยๆ เสถียรขึ้น มันคือวงแหวนวิญญาณหมื่นปีนั่นเอง

เมื่อวงแหวนที่หกปรากฏขึ้น เส้นสายบนร่างกายของเสี่ยวอู่ดูเหมือนจะกลมกลืนกันมากขึ้น ทั้งร่างดูโตขึ้นเล็กน้อย ไม่ว่าจะเป็นหน้าอกหรือสะโพก ดูเหมือนจะอวบอิ่มกลมกลึงขึ้นอีกหน่อย ลักษณะของความเป็นหญิงดูสมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น

ความไร้เดียงสาบนใบหน้าค่อยๆ ลดลง เด็กสาวผู้น่ารักกำลังเติบโตขึ้นอย่างเงียบๆ

ในขณะเดียวกัน เงากระต่ายอรชรด้านหลังของเธอก็ดูมีตัวตนมากขึ้นหลังจากวงแหวนที่หกปรากฏ

ราวกับว่าวินาทีถัดไปจะเปลี่ยนจากความว่างเปล่าเป็นความจริง และมีชีวิตขึ้นมา

ค่อยๆ คลื่นพลังวิญญาณบนร่างเสี่ยวอู่สงบลง ขนตาของเสี่ยวอู่กระพริบเบาๆ แล้วลืมตาขึ้น เผยรอยยิ้มสดใส

"เสี่ยวจิ่ว!"

เสี่ยวอู่กระโดดขึ้นจากพื้นทันที ก้าวเท้าอย่างร่าเริงมาหาหูจิ่ว

หูจิ่วยิ้มพลางขยี้หัวเธอ แล้วถามว่า "ดูจากท่าทางเจ้าแล้ว ผลของทักษะที่หกคงยอดเยี่ยมมากเลยสินะ?"

แม้จะเป็นคำถาม แต่กลับใช้น้ำเสียงมั่นใจ ทักษะที่หกของเสี่ยวอู่ เขาย่อมรู้อยู่แล้ว

และก็เป็นจริง พอได้ยินคำถามของหูจิ่ว เสี่ยวอู่ก็ดีใจเหมือนเด็กๆ

"ทักษะวงแหวนที่หกของข้าเรียกว่า 'แปดกระบวนท่าสังหารความว่างเปล่า' วิวัฒนาการมาจากแปดกระบวนท่าสังหารที่ข้าคิดค้นเอง ตอนใช้ทักษะนี้ ร่างกายข้าจะเข้าสู่สภาวะว่างเปล่าชั่วขณะ ทำให้คนอื่นโจมตีไม่ได้ แถมแปดกระบวนท่าสังหารแต่ละทีจะติดสถานะมึนงงด้วย หมายความว่าถ้าถูกข้าจับได้ ศัตรูแทบจะไม่มีโอกาสหลบหนี กระบวนการนี้จะจบลงก็ต่อเมื่อข้าใช้แปดกระบวนท่าสังหารครบชุด ในระหว่างใช้ท่า ยังป้องกันการโจมตีทางกายภาพหรือพลังงานของศัตรูได้ทั้งหมดด้วย"

ซู้ด!

หูจิ่วสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกใจกับคำแนะนำของเสี่ยวอู่ แม้จะรู้อยู่แล้วว่าแปดกระบวนท่าสังหารของเสี่ยวอู่รุนแรงและทรงพลังมาก แต่ไม่คิดว่าแปดกระบวนท่าสังหารความว่างเปล่าเวอร์ชันอัปเกรดจะร้ายกาจขนาดนี้

มีทักษะนี้ ต่อให้เป็นหูจิ่ว ก็ไม่กล้าพูดว่าจะรับท่าไม้ตายของเสี่ยวอู่ได้ครบชุด

ท่าสังหารชัดๆ!

"ร้ายกาจมาก เสี่ยวอู่ของข้า!" หูจิ่วไม่หวงคำชมเลย

"ฮิฮิ!" เสี่ยวอู่ปิดปากหัวเราะคิกคัก เหมือนเด็กที่แอบกินลูกกวาด

หลังจากดูดซับวงแหวน ระดับของเสี่ยวอู่ก็เพิ่มขึ้น กลายเป็นจักรพรรดิวิญญาณสายต่อสู้โจมตีเร็วระดับหกสิบเอ็ด ในบรรดาเก้าประหลาดแห่งสื่อไลก์ ความแข็งแกร่งอยู่อันดับสอง

ในเมื่อมาถึงธาราสองขั้วแล้ว หูจิ่วก็ไม่มาเสียเที่ยว เปิดเขตแดนน้ำแข็งและไฟให้จักรพรรดิเงินครามสักรอบ ช่วยเร่งการเติบโตให้เธอ จากนั้นก็เริ่มรีดไถถังเฮ่าต่อ

เมื่อวานหนิงเฟิงจื้อใจป้ำให้กระดูกวิญญาณแขนขวาห้าหมื่นปีมา ตอนนี้ยังไม่มีช่องบอทว่างให้แขวนเลย พอดีทักษะหัตถ์ตีเหล็กก็อยู่ในขอบเขตการฝึกร่างกาย และฝึกจนสมบูรณ์แล้ว ถือโอกาสนี้ให้ถังเฮ่าช่วยฝึกให้หน่อยดีกว่า

"หัตถ์ตีเหล็กของเจ้า คือทักษะตีเหล็กของตระกูลไท่ทานสินะ!" เห็นการแสดงของหูจิ่ว ในแววตาถังเฮ่าฉายแววรำลึกและความรู้สึกผิด

ตอนนั้นถ้าไม่ใช่เพราะเขา ชีวิตความเป็นอยู่ของตระกูลจอมพลังคงไม่ลำบากขนาดนี้ สำหรับเรื่องนี้ ถังเฮ่ายังคงรู้สึกผิดอยู่

"ครับ นี่หลานชายปู่ไท่ทานให้ข้ามา หลังจากฝึกแล้ว สมรรถภาพร่างกายข้าแข็งแกร่งขึ้น ข้าชอบมาก" หูจิ่วตอบ

"ในด้านการฝึกฝนทักษะที่คิดค้นเอง เจ้ามีพรสวรรค์จริงๆ ด้วยระดับของเจ้าตอนนี้ เทียบได้กับไท่ทานในตอนนั้นแล้ว" ถังเฮ่าพยักหน้า แล้วพูดต่อ "แต่ถ้าอยากจะก้าวหน้าไปอีกขั้น เจ้าหาคนผิดแล้ว ว่ากันตามตรง นี่คือทักษะช่วยตีเหล็ก เจ้าควรพัฒนาผ่านการตีเหล็ก ในด้านนี้ ไท่ทานถึงจะเป็นผู้เชี่ยวชาญ เจ้าควรไปขอคำชี้แนะจากเขา"

"เอ่อ!"

หูจิ่วมองเขาตาละห้อย สรุปคือไม่อยากสอน ขี้เกียจสินะ หาข้ออ้างเยอะแยะทำไม?

แต่ถังเฮ่าไม่ยอมช่วย หูจิ่วก็ไม่บังคับ หลังจากลาอาอิ๋นแล้วก็พาเสี่ยวอู่จากไป

ถังเฮ่าพูดก็ถูก หัตถ์ตีเหล็กเป็นทักษะของตระกูลไท่ทาน อยากก้าวหน้าไปอีกขั้น หาไท่ทานย่อมเป็นทางเลือกที่ดีกว่า ด้วยท่าทีที่เป็นมิตรของตระกูลจอมพลังที่มีต่อเขา การขอคำชี้แนะเรื่องทักษะวิญญาณไม่ใช่เรื่องยาก

พอกลับถึงสื่อไลก์ ยังไม่ทันได้ไปหาไท่ทาน พวกเขาก็ได้รับแจ้งจากฟู่หลันเต๋อ ให้ไปรวมตัวที่ลานฝึก

"อีกไม่กี่วัน การประลองวิญญาณจารย์ระดับสูงแห่งทวีปก็จะเริ่มแล้ว วันนี้ข้าจะอธิบายกฎกติกาให้พวกเจ้าฟังก่อน"

มองดูนักเรียนดีเด่นทั้งสิบเอ็ดคนตรงหน้า ฟู่หลันเต๋อยืนอยู่หน้าพวกเขา พูดด้วยสีหน้าจริงจัง

หลิวเอ้อร์หลงก็ยืนอยู่ข้างเขา ทั้งสองคนตอนนี้เริ่มมีบรรยากาศสามีภรรยาคล้อยตามกันแล้ว โดยปกติ สองคนนี้จะอยู่ด้วยกันตลอด ส่วนจ้าวอู๋จี๋ ตอนนี้เข้าสู่สภาวะเก็บตัว กำลังมุ่งมั่นทะลวงสู่ระดับวิญญาณพรหมยุทธ์

ฟู่หลันเต๋อพูดไปพลาง เดินไปหาหม่าหงจวิ้นที่กำลังสัปหงก แล้วเตะก้นเขาไปทีหนึ่ง โดยที่ตามองไปทางอื่น

"อย่าทำเป็นเล่น กฎคือข้อจำกัด แต่ก็เป็นข้อได้เปรียบที่นำมาใช้ประโยชน์ได้ ในการแข่งขันความแข็งแกร่งสำคัญก็จริง แต่พวกเจ้าก็ต้องรู้กฎทั้งหมดให้ชัดเจน ไม่อย่างนั้น อาจถูกคนอื่นฉวยโอกาสจนความพยายามสูญเปล่าได้"

โดนฟู่หลันเต๋อเตะไปที เจ้าอ้วนแลบลิ้น ไม่กล้าทำตัวเหลาะแหละอีก ตาเล็กๆ เป็นประกาย พอดีเห็นเจียงจูตัวสำรองที่นั่งอยู่ตรงข้าม

มีสาวงามให้มอง เขาตาสว่างขึ้นมาทันที

ไม่ใช่ว่าในเก้าประหลาดแห่งสื่อไลก์ไม่มีสาวงาม ไม่ว่าจะเป็นเสี่ยวอู่ จูจู๋ชิง หนิงหรงหรง หรือเมิ่งอีหราน พวกนางทุกคนสวยกว่าเจียงจูทั้งนั้น แต่เขาก็เจียมตัว เสี่ยวอู่กับจูจู๋ชิงไม่ต้องพูดถึง นั่นเป็นของหวงของหูจิ่ว เขาไม่กล้ามองสุ่มสี่สุ่มห้า

ส่วนหนิงหรงหรงแม่มดน้อยคนนี้ นิสัยเดิมระเบิดออกมา ผลของการมองไปทั่วคือโดนนางจัดการจนน่วม อันนี้เขาก็ไม่กล้ามอง

ส่วนเมิ่งอีหราน อืม ไม่เคยทำหน้าดีๆ ใส่เขาเลย เจ้าอ้วนแม้จะทะลึ่ง แต่ก็มีศักดิ์ศรี ไม่อยากไปยุ่งเกี่ยวกับเมิ่งอีหราน

"การประลองวิญญาณจารย์ระดับสูงแห่งทวีป จัดขึ้นโดยราชวงศ์ของสองจักรวรรดิใหญ่ เทียนโต้วและซิงหลัว โดยมีสำนักวิญญาณยุทธ์เป็นผู้ร่วมจัดการ เป็นการประลองวิญญาณที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในวงการวิญญาณจารย์ ความแข็งแกร่งของผู้เข้าแข่งขัน เป็นรองแค่การคัดเลือกยอดฝีมือของสำนักวิญญาณยุทธ์ ในกฎกติกา มีบางอย่างที่ต้องปฏิบัติตาม ข้อแรก นักเรียนที่ทางโรงเรียนส่งเข้าแข่งขัน ต้องมีอายุต่ำกว่ายี่สิบห้าปี และต้องรักษาจำนวนผู้ลงแข่งในแต่ละรอบให้ครบเจ็ดคน ข้อสอง ในระหว่างการแข่งขัน ให้ถือการแลกเปลี่ยนมิตรภาพเป็นจุดประสงค์ หลีกเลี่ยงการทำให้คู่ต่อสู้พิการให้มากที่สุด และห้ามไม่ให้มีการตายเกิดขึ้นเด็ดขาด หากมีการสังหารคู่ต่อสู้ โรงเรียนนั้นนอกจากต้องรับผิดชอบความเสียหายแล้ว ยังจะถูกขับออกจากการแข่งขันวิญญาณจารย์ด้วย"

"ผอ. ข้อนี้ดูเหมือนจะไม่ค่อยเหมาะสมนะครับ" ไต้มู่ไป๋ยกมือขัดจังหวะฟู่หลันเต๋อ "ทักษะวิญญาณไม่มีตา เกิดพลั้งมือฆ่าไปจะทำยังไง? ถ้าทั้งสองฝ่ายฝีมือพอๆ กัน สู้กันเต็มกำลัง ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการบาดเจ็บล้มตาย"

(จบแล้ว)