บทที่ 250 - ขีดจำกัดทางร่างกาย

บทที่ 250 - ขีดจำกัดทางร่างกาย

ตูม!

วินาทีที่ค้อนดาวตกฟาดลง พลังไร้รูปรุนแรงพุ่งเข้าใส่ หัวค้อนกระแทกพื้น พื้นดินถูกบดขยี้ เกิดหลุมกว้างกว่าห้าเมตรต่อหน้าต่อตา

ในเวลาเดียวกัน ความรู้แจ้งผุดขึ้นในสมองหูจิ่ว เคล็ดวิชาค้อนนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้น และถูกเขาดูดซับทำความเข้าใจ

เพลงค้อนวายุสะบั้น·เคล็ดวิชา สำเร็จแล้ว!

ไม่ต้องดูหน้าต่างระบบบอท เขาก็รู้แล้วว่าหลังเพลงค้อนวายุสะบั้นเลื่อนขั้น ได้ทลายขีดจำกัด ไม่ต้องรวมพลังอีกต่อไป ต่อไปนี้ทุกค้อนจะมีพลังหมื่นจิน ข้อนี้ เกรงว่าแม้แต่ถังเฮ่าก็ทำไม่ได้

รวมเพลงค้อนวายุสะบั้น ทักษะที่เต็มระดับและเลื่อนขั้นแล้วมีทั้งหมดห้าอย่าง

เคล็ดวิชาสมาธิพลังวิญญาณ เลื่อนขั้นเป็น ทำสมาธิ การควบคุมพลังวิญญาณ เลื่อนขั้นเป็น การควบคุม วิชาเสริมประสาทสัมผัสทั้งห้า เลื่อนขั้นเป็น การรับรู้ กระสุนวงจักร เลื่อนขั้นเป็น คาถาพิษ·กระสุนวงจักร เพลงค้อนวายุสะบั้น·เคล็ดวิชา

ที่เหลือ คือพวกที่ยังไม่เต็ม

วิธีใช้อาวุธลับ ระดับเก้า, กายาคงกระพัน ระดับเก้า, หลบหลีกเงาลวง ระดับเก้า, แยกประสาทควบคุม ระดับเจ็ด, กระดิ่งสยบวิญญาณโลกันตร์ ระดับหก, ฝ่ามือมีด ระดับหก, พยัคฆ์ขาวคำรามสังหาร ระดับสี่, คลื่นสั่นสะเทือน ระดับสาม

"ต่อไป ต้องหาทักษะมาบอทอีกสักอย่างแล้วสิ!" ลูบคาง หูจิ่วครุ่นคิด

หลังเพลงค้อนวายุสะบั้นเลื่อนขั้น ช่องว่างก็เหลืออีกหนึ่ง แต่ตอนนี้ไม่มีทักษะให้บอท น่าอายจริงๆ

เดิมทีอาจารย์จ้าวอู๋จี๋ยังมีทักษะอีกเยอะ แต่ก็ไร้ประโยชน์ ค่อนข้างไก่กา ไม่จำเป็นต้องเสียช่องบอทอันมีค่า

"จำได้ว่าบ้านเจ้าไท่หลงเหมือนจะมีทักษะหัตถ์ตีเหล็กอยู่นี่นา! หาทางไปจิ๊กมาดีไหม!"

เมื่อความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น พลังจิตก็แข็งแกร่งขึ้น ความทรงจำของหูจิ่วก็ชัดเจนขึ้น รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ในต้นฉบับเขาก็จำได้

หัตถ์ตีเหล็กนี้ ผลคล้ายกับหัตถ์หยกเร้นลับของถังซาน หลังจากฝึกฝน เวลาใช้ค้อนหนักตีเหล็ก ฝ่ามือจะไม่สึกหรอง่ายๆ และยังป้องกันพิษส่วนใหญ่ได้ เป็นทักษะสนับสนุนชั้นยอดของตระกูลจอมพลังในการตีเหล็ก

ดูแบบนี้ หัตถ์ตีเหล็กก็คือวิชาฝึกกายภายนอกดีๆ นี่เอง!

ไม่ได้หัตถ์หยกเร้นลับของถังซาน เอาหัตถ์ตีเหล็กที่คล้ายกันมาก็ไม่เลว!

คิดได้ดังนั้น หูจิ่วเก็บค้อนดาวตก ตัดสินใจไปลองหยั่งเชิงไท่หลงดู

พอดีช่วงนี้ ไท่หลงได้ลิ้มรสความหวานของโสมฝึกฝน เลยหาหอพักในโรงเรียนอยู่ ไม่ค่อยกลับบ้าน กลัวเสียเวลาฝึกฝน

แถมปู่เขายังออกคำสั่งให้เขาปกป้องถังซานให้ดี

แบบนี้ เขายิ่งไม่อยากกลับบ้านเข้าไปใหญ่

"ไท่หลง อยู่ไหม!" มาถึงหน้าห้องไท่หลง หูจิ่วเคาะประตู

"พี่จิ่วมาแล้ว เชิญครับ เชิญครับ เดี๋ยวผมรินชาให้!"

พอเห็นหูจิ่ว ไท่หลงก็รีบเชิญเข้ามาอย่างกระตือรือร้น ได้ลิ้มรสความหวานของโสมฝึกฝน สำหรับเขา หูจิ่วคือพระเจ้า

"ไม่ต้องหรอก มีธุระนิดหน่อย!" หูจิ่วโบกมือ ไม่เกรงใจ หาที่นั่งลง แล้วเข้าเรื่อง

"เรื่องอะไรครับ พี่จิ่วว่ามาเลย ขอแค่ผมทำได้ จะไม่ปฏิเสธเลย" ไท่หลงตบหน้าอกรับประกัน

ตระกูลจอมพลังของพวกเขา มีอิทธิพลพอตัวในเมืองเทียนโต้ว เขามั่นใจว่า ขอแค่ไม่ไปแหยมกับราชทินนามพรหมยุทธ์ เรื่องทั่วไปสำหรับเขาไม่ใช่ปัญหา

"ไม่มีอะไรมาก แค่ได้ยินว่า ที่บ้านนายมีทักษะหัตถ์ตีเหล็กสำหรับใช้ตีเหล็กโดยเฉพาะใช่ไหม?" หูจิ่วถาม

"หัตถ์ตีเหล็ก? มีครับ ทำไม พี่จิ่วสนใจเหรอ มันก็แค่ทักษะตีเหล็ก ไม่มีประโยชน์อะไรหรอก" พูดถึงหัตถ์ตีเหล็กของที่บ้าน ไท่หลงทำหน้ายี้

ตอนนั้นถ้าปู่ไม่บังคับให้เรียน เขาคงไม่แล

เขาเป็นแกะดำของตระกูลจอมพลัง ไม่สนใจการตีเหล็ก อยากเป็นแค่วิญญาณจารย์ที่แข็งแกร่ง

"ไม่ต้องสนว่าตีเหล็กไม่ตีเหล็ก ฉันแค่อยากรู้ว่า หัตถ์ตีเหล็กนี้ฉันเรียนได้ไหม?" หูจิ่วโบกมือ คนอื่นมีทักษะก็หวงแหนอย่างกับไข่ในหิน มีแต่ไท่หลงนี่แหละที่รังเกียจ

รอยยิ้มบนหน้าไท่หลงชะงัก พูดอึกอัก "พี่จิ่ว เรื่องนี้ผมตัดสินใจไม่ได้ เดี๋ยวผมขอกลับไปถามปู่ดูก่อน แต่ผมเดาว่าเรื่องนี้ไม่น่ายาก เพราะในตระกูลเราหัตถ์ตีเหล็กก็แค่ทักษะใช้ตีเหล็ก ไม่ใช่ความลับอะไร"

"ได้ งั้นนายกลับไปถามให้หน่อย วางใจเถอะ ถ้าเรื่องนี้สำเร็จ ฉันมีของตอบแทนให้แน่" หูจิ่วให้คำมั่นสัญญา

"ได้ครับ พี่จิ่ว วางใจได้ ผมจะกลับไปเดี๋ยวนี้ พรุ่งนี้ต้องเอาหัตถ์ตีเหล็กมาให้พี่ได้แน่" ได้ยินคำสัญญาของหูจิ่ว ไท่หลงตาลุกวาว ตื่นเต้นทันที

ความก้าวหน้าในการฝึกฝนของพวกถังซานเขาเห็นกับตา ไม่ต้องบอกก็รู้ ที่พวกเขาฝึกได้เร็วขนาดนี้ ต้องเป็นเพราะหูจิ่วแน่

เขารู้ด้วยว่า ในมือหูจิ่วต้องมีโสมฝึกฝนที่ผลดีกว่านี้แน่ เพียงแต่ยังไม่เคยให้เขา

และตอนนี้ โอกาสมาถึงแล้ว!

ความจริงไท่หลงเดาถูก โสมฝึกฝนที่หูจิ่วให้เขา เป็นแค่แบบหนึ่งเท่าตลอดมา ส่วนพวกถังซาน กินแบบสิบเท่า

เดิมทีทักษะของหูจิ่วสูงสุดเพิ่มได้สิบห้าเท่า แต่เพราะข้อจำกัดทางร่างกาย หูจิ่วเลยไม่ได้ให้พวกเขาใช้

เพราะผลของโสมฝึกฝนดีเกินไป ทำให้เกิดปัญหาอย่างหนึ่ง ไต้มู่ไป๋กับถังซานยังพอไหว ร่างกายแข็งแรงหน่อย แต่พวกหม่าหงจวิ้น จูจู๋ชิง หนิงหรงหรง ออสการ์ ไม่ไหว เพราะความเร็วในการฝึกฝนพลังวิญญาณเร็วเกินไป ร่างกายรับภาระไม่ไหว

การฝึกฝน เป็นกระบวนการที่ค่อยเป็นค่อยไปมาตลอด หากนั่งสมาธิตามปกติ พลังวิญญาณในร่างจะค่อยๆ ปรับปรุงร่างกาย ให้ร่างกายรองรับพลังวิญญาณได้มากขึ้น

แต่เพราะผลทักษะของหูจิ่ว ความเร็วในการสะสมพลังวิญญาณของสื่อไลก์เร็วเกินไป ร่างกายปรับตัวไม่ทัน ทำให้เกิดสถานการณ์น่าอาย

คือหูจิ่วมีโสมฝึกฝนเพียบ แต่พวกเขาไม่กล้าใช้ฝึก กลัวว่าถ้าพลังวิญญาณเพิ่มเร็วเกินไป จะทำให้ตัวเองบาดเจ็บ

สถานการณ์ปัจจุบันคือ ถังซาน ไต้มู่ไป๋ เสี่ยวอู่ สามคนนี้ วันหนึ่งรับได้สี่ราก

หม่าหงจวิ้นกับจูจู๋ชิง เพราะเป็นวิญญาณยุทธ์สัตว์ ร่างกายรับได้ วันหนึ่งสามราก

ที่เหลือ หนิงหรงหรง ออสการ์ และเมิ่งอีหรานแย่สุด วันหนึ่งรับได้แค่สองราก

ด้วยเหตุนี้ ช่วงที่กลับมาโรงเรียน พวกถังซานจึงทุ่มเทเวลาส่วนใหญ่ไปกับการออกกำลังกาย หวังจะเพิ่มความแข็งแกร่งของร่างกาย เพื่อเพิ่มเวลาในการฝึกฝน

กลับเป็นหูจิ่ว ที่ไม่ได้รับผลกระทบจากข้อจำกัดทางร่างกาย

ข้อแรก เขามีวงแหวนหมื่นปีห้าวง ผ่านการเสริมพลัง ร่างกายแข็งแกร่งอยู่แล้ว

ข้อสอง เขาเคยผ่านการชุบตัวในธาราสองขั้ว ด้วยสมรรถภาพร่างกายของเขา อย่างน้อยก่อนระดับเจ็ดสิบ จะไม่ได้รับผลกระทบใดๆ

และยังมีกายาคงกระพัน ผ่านหน้าต่างระบบบอท ทักษะนี้ทำให้ร่างกายเขาแข็งแกร่งขึ้นตลอดเวลา

และช่วงนี้ หูจิ่วก็ตั้งใจฝึกกายาคงกระพัน โดยตั้งเป้าให้เป็นทักษะที่จะเลื่อนขั้นเป็นอันดับต่อไป

(จบแล้ว)