บทที่ 190 - วงแหวนวิญญาณของถังซาน

บทที่ 190 - วงแหวนวิญญาณของถังซาน

สู้กับจ้าวอู๋จี๋ไปรอบหนึ่ง หูจิ่วก็พอจะเข้าใจระดับความแข็งแกร่งของตัวเองคร่าวๆ

ถ้าลุยเดี่ยว พลังการต่อสู้เทียบเท่ากับจักรพรรดิวิญญาณเลเวลหกสิบ ถ้าใช้ทักษะผสานวิญญาณยุทธ์กับเสี่ยวอู่ พลังการต่อสู้เทียบได้กับมหาปราชญ์วิญญาณที่ไม่ใช้วิญญาณยุทธ์กายแท้

แน่นอน นี่คือในกรณีที่ไม่นับรวมกระดูกวิญญาณและกระดูกวิญญาณส่วนนอก

ถ้านับรวมกระดูกวิญญาณส่วนนอกและลูกไม้อื่นๆ หูจิ่วมั่นใจว่าไร้เทียมทานในระดับจักรพรรดิวิญญาณ

หลังจบการต่อสู้ หูจิ่วก็ได้รับรู้สถานการณ์ของนักเรียนสื่อไหลเค่อคนอื่นๆ ในช่วงที่พวกเขาไม่อยู่

คนแรกคือไต้ลู่ไป๋ ภายใต้การนำของจ้าวอู๋จี๋ เขาได้รับวงแหวนที่สี่จากป่าลั่วรื่ออย่างราบรื่น ทักษะวิญญาณเหมือนกับในต้นฉบับ ชื่อว่า ฝนดาวตกพยัคฆ์ขาว เป็นทักษะโจมตีหมู่

ฝนดาวตกพยัคฆ์ขาว: ใช้ร่างกายเป็นจุดศูนย์กลาง ปล่อยลูกแสงสีทองขนาดเท่ากำปั้นจำนวนนับไม่ถ้วนออกมาโจมตี ดาวตกแต่ละดวงมีพลังโจมตีหนึ่งในสิบของพลังวิญญาณตัวเอง เป็นทักษะโจมตีวงกว้าง และยังสามารถล็อคเป้าคู่ต่อสู้ ระดมยิงเพื่อโจมตีเดี่ยวได้

ทักษะนี้มีขอบเขตการโจมตีกว้าง พลังก็ไม่เบา หูจิ่วลองดูแล้ว เกือบทำลายกายสุวรรณอมตะของเขาได้

หลังจากได้วงแหวน พลังของสมุนไพรอมตะที่ไต้ลู่ไป๋กินเข้าไปก็ถูกปลดปล่อย ตอนนี้เขาเป็นปรมาจารย์วิญญาณยุทธ์สายโจมตีหนักเลเวลสี่สิบหก ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นถึงหกเลเวลเต็มๆ

ยังมีนิ่งรงรง พอกลับไปที่สำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ นางก็ได้รับวงแหวนที่สามอย่างราบรื่น ทักษะวิญญาณคือเพิ่มพลังวิญญาณ เนื่องจากเหตุผลของวิญญาณยุทธ์ พอนางเป็นอัคราจารย์วิญญาณ การเสริมพลังทุกทักษะของนางสูงถึงสี่สิบเปอร์เซ็นต์

เลเวลของนางเพราะกินสมุนไพรอมตะ จึงพุ่งไปถึงสามสิบเจ็ด เป็นคนที่เลเวลเพิ่มมากที่สุดในเก้าประหลาดสื่อไหลเค่อรองจากเสี่ยวอู่

และเพราะวิญญาณยุทธ์หอแก้วเจ็ดสมบัติวิวัฒนาการเป็นหอแก้วเก้าสมบัติ พ่อของนางนิ่งเฟิงจื้อดีใจจนเนื้อเต้น กำหนดให้นางเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งประมุขคนต่อไปทันที

เดิมทีนิ่งเฟิงจื้อไม่กะให้นางกลับมาเรียนที่สื่อไหลเค่อแล้ว แต่นิ่งรงรงไม่ยอม

ฝึกที่สำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติจะไปเร็วเท่าฝึกที่สื่อไหลเค่อได้ยังไง มีโสมฝึกฝนของหูจิ่วอยู่ เลเวลของนางถึงจะเพิ่มเร็วได้

สุดท้าย ขัดใจนิ่งรงรงไม่ได้ นิ่งเฟิงจื้อจึงต้องยอมจำนน ให้นางเรียนที่สื่อไหลเค่อต่อไป

แน่นอนว่าในนั้นต้องมีเหตุผลที่สื่อไหลเค่ออยู่ไม่ไกลจากสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติรวมอยู่ด้วย

และหูจิ่วยังพบว่า ภายนอกสื่อไหลเค่อ มีผู้คุ้มกันลับๆ เพิ่มขึ้นมา คนพวกนี้ล้วนเป็นคนที่นิ่งเฟิงจื้อส่งมา

ถึงตรงนี้ ในสื่อไหลเค่อ นอกจากถังซานที่ยังอยู่ที่ธาราสองขั้ว เลเวลของทุกคนก็เริ่มนิ่งแล้ว

หูจิ่ว วิญญาณยุทธ์โสม ราชาวิญญาณสายอาหารเลเวลห้าสิบสาม

ไต้ลู่ไป๋ วิญญาณยุทธ์พยัคฆ์ขาว ปรมาจารย์วิญญาณยุทธ์สายโจมตีหนักเลเวลสี่สิบหก

เสี่ยวอู่ วิญญาณยุทธ์กระต่ายอรชร ปรมาจารย์วิญญาณยุทธ์สายโจมตีเร็วเลเวลสี่สิบแปด

หม่าหงจวิ้น วิญญาณยุทธ์พญาหงส์ อัคราจารย์วิญญาณยุทธ์สายโจมตีหนักเลเวลสามสิบแปด

ออสการ์ วิญญาณยุทธ์ไส้กรอก อัคราจารย์วิญญาณสายอาหารเลเวลสามสิบแปด

จูจู๋ชิง วิญญาณยุทธ์วิฬารโลกันตร์ อัคราจารย์วิญญาณยุทธ์สายโจมตีเร็วเลเวลสามสิบแปด

นิ่งรงรง วิญญาณยุทธ์หอแก้วเก้าสมบัติ อัคราจารย์วิญญาณสายช่วยเหลือเลเวลสามสิบเจ็ด

เมิ่งอีหราน วิญญาณยุทธ์ไม้เท้าหัวมังกร อัคราจารย์วิญญาณยุทธ์สายโจมตีหนักเลเวลสามสิบแปด

เลเวลของเสี่ยวอู่ กระโดดขึ้นมาเป็นอันดับสองในหมู่นักเรียนสื่อไหลเค่อ

อันดับนี้เสี่ยวอู่ยืนยันด้วยการต่อสู้ นางสู้กับไต้ลู่ไป๋ไปรอบหนึ่ง ต่อหน้าความเร็วชั่วพริบตาและกายสุวรรณไร้พ่ายของนาง ต่อให้ไต้ลู่ไป๋ใช้ฝนดาวตกพยัคฆ์ขาว สุดท้ายก็ต้องพ่ายแพ้ไป

...

เช้าวันรุ่งขึ้น หูจิ่วทิ้งโสมฝึกฝนและโสมวิวัฒนาการไว้ให้ทุกคนในสื่อไหลเค่ออย่างเพียงพอ จากนั้นไปหาฟู่หลันเต๋อ แปลงร่างเป็นวิญญาณยุทธ์แมวอินทรีของเขา บินไปยังธาราสองขั้ว

ครั้งนี้ เขาเตรียมจะไปเก็บตัวฝึกฝนในธาราสองขั้วสักพักเหมือนกับถังซาน ถือโอกาสเอามุกมังกรสองลูกข้างในนั้นมาด้วย

เขามีลางสังหรณ์ว่า มุกมังกรสองลูกนั้นจะมีประโยชน์กับเขามาก

เมื่อหูจิ่วมาถึงธาราสองขั้วอีกครั้ง เขากลับพบว่ากลิ่นอายบนร่างของถังซานแข็งแกร่งขึ้นมาก

"เสี่ยวซาน เจ้าดูดซับวงแหวนที่สี่แล้วเหรอ?" หูจิ่วสีหน้าเปลี่ยนไป นึกถึงความเป็นไปได้หนึ่ง

"ใช่แล้ว ต้องขอบคุณผู้อาวุโสตู่กูที่ช่วย ไม่อย่างนั้นข้าคงไม่ได้รับวงแหวนที่สี่เร็วขนาดนี้!" ถังซานเห็นหูจิ่ว ใบหน้าก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มทันที

หนึ่งเดือนมานี้ นอกจากตู่กูโป เขาไม่เจอใครเลย พอเห็นหูจิ่วมาหา ความดีใจจึงแสดงออกมาทางสีหน้า

"ทักษะอะไร ขอข้าดูหน่อย" รอยยิ้มของหูจิ่วเจื่อนไปนิดหน่อย ความจริงเรื่องวงแหวนที่สี่ของถังซาน เขาเคยคิดไว้บ้างแล้ว การมาธาราสองขั้วครั้งนี้ก็กะว่าจะมาปรึกษาเขาด้วย

แต่คิดไม่ถึงว่า อีกฝ่ายจะดูดซับวงแหวนที่สี่ไปเงียบๆ

"ฮ่าๆ ดูนะ!"

ถังซานวาดมือ วิญญาณยุทธ์หญ้าเงินครามที่มือขวาลอยออกมา

"กรงขังหญ้าเงินคราม!"

สิ้นเสียงตะโกนเบาๆ หญ้าเงินครามขนาดใหญ่รอบกายก็พุ่งขึ้นมา สานกันอย่างรวดเร็ว ก่อตัวเป็นกรงขัง ห่อหุ้มหูจิ่วไว้ข้างใน แถมยังบีบอัดพื้นที่เข้ามาเรื่อยๆ

"มือมีด!"

หูจิ่วพลิกข้อมือ ควบแน่นคมมีดยาวกว่าหนึ่งเมตรออกมาทันที ฟันฉับๆ ไม่กี่ที กรงขังหญ้าเงินครามของถังซานก็ถูกเขาพังทลายอย่างป่าเถื่อน

"เสี่ยวซาน เจ้าพลาดแล้ว ทักษะนี้แทบไม่มีประโยชน์อะไรเลย" หูจิ่วถอนหายใจด้วยความผิดหวัง

ได้ยินหูจิ่วพูดแบบนี้ รอยยิ้มของถังซานก็แข็งค้าง "ไม่หรอก เจ้าไม่รู้หรอกว่า กรงขังหญ้าเงินครามของข้าความจริงเป็นทักษะควบคุมหมู่ แม้จะขังเจ้าได้ไม่นาน แต่ไม่ใช่ทุกคนจะเก่งเหมือนเจ้านะ"

"เสี่ยวซาน เหมือนกันแหละ การควบคุมแบ่งใจของเจ้าฝึกไปเสียเปล่าหรือไง แค่เอาหญ้าเงินครามมาทำเป็นกรงขัง ด้วยระดับการควบคุมวิญญาณยุทธ์ของเจ้า ต่อให้ไม่ใช้ทักษะวิญญาณ อีกหน่อยก็ทำแบบนี้ได้อยู่ดี"

ส่ายหน้าเบาๆ หูจิ่วรู้สึกเสียดายนิดๆ "เป็นความผิดของข้าเอง เดิมทีข้ากะว่าจะมาปรึกษากับเจ้า ดูว่าจะหาสัตว์วิญญาณธาตุโลหะหรือธาตุสายฟ้า เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งและพลังโจมตีให้หญ้าเงินครามของเจ้าได้ไหม!"

"ธาตุโลหะ ธาตุสายฟ้า!" ถังซานตาลุกวาว สนใจคำพูดของหูจิ่วทันที

"ใช่ ลองนึกถึงพันธนาการ วงแหวนที่หนึ่งของเจ้าสิ มันไม่เพียงเพิ่มความเหนียวให้หญ้าเงินคราม แต่ยังทำให้หญ้าเงินครามมีคุณสมบัติพิษด้วย หลักการเดียวกัน ถ้าหาเจอสัตว์วิญญาณที่มีธาตุโลหะ จะทำให้ความแข็งและความแกร่งของหญ้าเงินครามเพิ่มขึ้นได้ไหม? หรือธาตุสายฟ้า ให้หญ้าเงินครามของเจ้ามีผลทำให้ชา"

"ต่อให้สองอย่างนี้ไม่เหมาะ เจ้าก็กินสมุนไพรอมตะไปแล้ว มีภูมิต้านทานน้ำแข็งและไฟ ถ้าดูดซับวงแหวนที่มีคุณสมบัติสองธาตุนี้ ก็ยังดีกว่ากรงขังหญ้าเงินครามของเจ้านี่นะ!"

ถังซานเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็หัวเราะอย่างสดใส "ไม่เป็นไรหรอก ก็แค่วงแหวนเดียว เจ้าก็รู้ ข้ามีวิญญาณยุทธ์คู่นะ แนวคิดของเจ้าไม่เลวเลย รอข้าเลเวลห้าสิบ ค่อยทำตามแนวคิดเจ้าก็ได้"

"เสี่ยวซาน เจ้ากำลังขิงใส่ข้าใช่ไหม?" หูจิ่วมองดูถังซานที่ไม่ยี่หระอย่างเงียบๆ ในใจรู้สึกหมั่นไส้

พระเอกแล้วไง วิญญาณยุทธ์คู่แล้วไง ยิ่งใหญ่ตายแหละ!

"เปล่า ข้าไม่ได้ทำ!" ถังซานรีบโบกมือ ปฏิเสธพัลวัน

แม้ความจริงจะเป็นแบบนั้น แต่จะเยาะเย้ยพี่จิ่วไม่ได้เด็ดขาด

(จบแล้ว)