บทที่ 68 - แยกย้ายกันลุย
บทที่ 68 - แยกย้ายกันลุย
บทที่ 68 - แยกย้ายกันลุย
"เสี่ยวซาน ทักษะใหม่นายเป็นไงบ้าง เจ๋งไหม?" เพื่อทำลายบรรยากาศกระอักกระอ่วน หูจิ่วรีบเปลี่ยนเรื่อง
ไม่เห็นเหรอว่ากลับมาแล้วเสี่ยวอู่ยังก้มหน้างุด หน้าแดงแจ๋อยู่เลย
แน่นอน เขาเดาได้จากสายตาของถังซานแล้วว่าเมื่อกี้เสี่ยวอู่ใช้ข้ออ้างอะไร
ซึ่งเขาอยากจะบอกว่า... เยี่ยมมาก!
"ทักษะที่สามของฉันคือ 'ตาข่ายแมงมุมพิษ' พอใช้แล้วจะยิงใยแมงมุมที่มีความเหนียวหนืดและพิษร้ายแรงออกมา ถ้าโดนพิษนี้เข้าไป ต่อให้เป็นราชาวิญญาณก็ทนไม่ไหว แถมความรุนแรงของพิษจะเพิ่มขึ้นตามระดับพลังของฉันด้วย"
พูดถึงสกิลใหม่ ถังซานก็ยิ้มแก้มปริ การใช้พิษคือของถนัดเขาอยู่แล้ว ได้สกิลนี้มา ความแข็งแกร่งพุ่งพรวด ตอนนี้ถ้าสู้กับหูจิ่วอีกรอบ เขาไม่กลัวแล้ว
"เสี่ยวซาน นายเหลิงไปแล้ว อย่าลืมสิ เดี๋ยวฉันก็ได้วงแหวนที่สี่แล้ว แถมเป็นสายฟื้นฟูด้วย พิษของนายทำอะไรฉันไม่ได้หรอก" เห็นสายตามั่นหน้าของถังซาน หูจิ่วรู้ทันทีว่าคิดอะไรอยู่ เลยเดินไปตบไหล่ข่มขวัญสักหน่อย
"เอาล่ะ ในเมื่อเสี่ยวซานได้ของดีแล้ว เหลือแค่เสี่ยวจิ่วกับเสี่ยวอู่ ไปกันเถอะ รีบหาให้ครบ จะได้กลับไปฉลอง" จ้าวอู๋จี๋ปรบมือเรียกสติทุกคน
"ครับ ผมนำทางเอง" หูจิ่วเปิดใช้งานประสาทสัมผัสทั้งห้า กวาดเรดาร์หาสัตว์วิญญาณ
แต่พอตรวจจับดู เขาก็พบว่าสัตว์วิญญาณโหดๆ หายเกลี้ยง คงเป็นเพราะตกใจกลิ่นอายของเอ้อร์หมิงเมื่อกี้ เลยหนีกันกระเจิง
ยังดีที่เป้าหมายของหูจิ่วบางชนิดเป็นพืช ซึ่งเคลื่อนที่ไม่ได้ หรือช้ามาก เลยหาตัวง่ายหน่อย
หาอยู่สองชั่วโมงจนตะวันใกล้ตกดิน ในที่สุดหูจิ่วก็เจอของดี
"ระวังตัวด้วย แปดร้อยเมตรข้างหน้ามีกลิ่นอายคล้าย 'ต้นสุริยัน' พลังน่าจะประมาณห้าพันปี เหมาะกับวงแหวนที่สี่ของฉันเป๊ะ"
หูจิ่วชะลอฝีเท้า หันมาบอกทุกคน
"ยอดเลย ต้นสุริยันใช้แสงอาทิตย์ขจัดสถานะผิดปกติและรักษาบาดแผลได้ เหมาะกับนายที่สุดเลยเสี่ยวจิ่ว!" เสี่ยวอู่ร้องอย่างดีใจ
เรื่องสัตว์วิญญาณ เสี่ยวอู่รู้ลึกรู้จริงยิ่งกว่าถังซานหรือต้าซือซะอีก (ก็คนในวงการเดียวกันนี่นา)
"ห้าพันปี... รอบนี้พวกเจ้าจะลุยเองอีกเหรอ?" จ้าวอู๋จี๋ถาม
สัตว์วิญญาณห้าพันปี เทียบเท่าปรมาจารย์วิญญาณช่วงปลายเกือบแตะราชาวิญญาณ ถ้าไม่ใช้ท่าหลอมรวมอาจจะตึงมือ
"อาจารย์จ้าว ลืมแล้วเหรอครับ ผมเพิ่งได้ทักษะใหม่มา ขอลองของหน่อย อาจารย์คอยดูอยู่ห่างๆ เถอะครับ" ไม่รอให้หูจิ่วตอบ ถังซานชิงเสนอตัว กำลังเห่อสกิลใหม่ อยากโชว์ของ
เสี่ยวอู่ก็พยักหน้ารัวๆ เรื่องตีกันขอให้บอก
มีแต่หูจิ่วที่ขมวดคิ้ว "ลองน่ะได้ เพราะมันหนีไม่ได้อยู่แล้ว แต่ข้างๆ ต้นสุริยันมีสัตว์วิญญาณอื่นเฝ้าอยู่ด้วย น่าจะเป็นองครักษ์ ระวังตัวกันด้วย"
"อื้ม!" ถังซานกับเสี่ยวอู่พยักหน้าจริงจัง
"งั้นเราอย่าเพิ่งไปยุ่งกับต้นสุริยัน จัดการลูกสมุนก่อนดีไหม?" เสี่ยวอู่เสนอ
"เข้าท่า งั้นตามนี้ ขยับเข้าไปดูใกล้ๆ ก่อนว่ามีตัวอะไรบ้าง" หูจิ่วเห็นด้วย แม้จะสัมผัสได้คร่าวๆ ว่ามีสามตัว แต่เห็นด้วยตาชัวร์กว่า
ทั้งสามใช้วิชาควบคุมพลังวิญญาณพรางตัว ย่องเข้าไปใกล้
"งูหงอนไก่หางหงส์, สัตว์เกราะเกล็ด, เสือดาวเงาปีศาจ ทั้งหมดอายุประมาณสามพันปี ส่วนต้นสุริยันห้าพันปี... แจ็คพอต!" ถังซานเปิดเนตรปีศาจสีม่วง ระบุชนิดแม่นยำ
"เจ้าเกราะเกล็ด ฉันจอง" หูจิ่วเลือกก่อน
"งั้นงูหงอนไก่หางหงส์เป็นของฉัน ฉันจำกัดการบินมันได้" ถังซานรับลูกต่อ
"โอเค งั้นเสือดาวเงาปีศาจเสร็จฉันล่ะ" เสี่ยวอู่กำหมัดแน่น ตื่นเต้นสุดๆ
"อย่าประมาทนะ เสือดาวนั่นเร็วมาก" หูจิ่วเขกหัวเสี่ยวอู่เบาๆ ยัยนี่บ้าพลังกว่าเขาอีก
"ชิ! ดูถูกกันนี่นา เร็วแค่ไหนจะสู้ความพริ้วของฉันได้เหรอ?" เสี่ยวอู่ย่นจมูกใส่
"เฮ้อ เธอนี่นะ!" หูจิ่วส่ายหัวยิ้มๆ
"เสี่ยวจิ่วไม่ต้องห่วง ฉันจะช่วยดูเสี่ยวอู่ให้ ไม่ให้เจ็บตัวแน่นอน" ถังซานรับประกัน
"ใครให้ดูย่ะ! ดูตัวเองเถอะ ไม่แน่ฉันอาจจะเสร็จก่อนนายก็ได้!" เสี่ยวอู่ชูกำปั้นขู่
"พอๆ เลิกเถียงกัน รีบจัดการให้จบๆ ฉันได้วงแหวนแล้วจะได้ถึงคิวเธอไง!" หูจิ่วตัดบท คำพูดนี้ทำเอาเสี่ยวอู่เงียบกริบ
วงแหวนเหรอ? เธอต้องการซะที่ไหน ต้องการข้ออ้างต่างหาก!
"ลุย!"
หูจิ่ว ถังซาน เสี่ยวอู่ สร้างกระสุนวงจักรในมือพร้อมกัน ใช้วาร์ปไปโผล่ตรงหน้าสัตว์วิญญาณทั้งสามตัว
ตูม! ตูม! ตูม!
สามสัตว์วิญญาณโดนรับน้องแบบไม่ทันตั้งตัว มึนงงไปชั่วขณะ ก่อนจะระเบิดความโกรธออกมา
"โฮก..."
"ฟ่อ..."
"กรร..."
พวกมันคำรามลั่น พุ่งสวนกลับทันที
แต่หูจิ่ว ผู้เชี่ยวชาญการตีหัวเข้าบ้าน ตีเสร็จก็ถอยฉากทันที
ก่อนถอย ถังซานสะบัดมือ ปล่อยหญ้าเงินครามพุ่งขึ้นมาขวางทางพวกมันไว้
บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม!
ด้านหลัง ต้นสุริยันไม่ได้นิ่งเฉย ยิงลูกบอลแสงระเบิดเถาวัลย์ของถังซานจนกระจุย
สงครามตะลุมบอนเริ่มขึ้น!
หูจิ่วถอยออกมาพ้นระยะยิงของต้นสุริยัน ใช้ทักษะแปลงโฉมขยายร่างเป็นยักษ์กล้ามโต ควงค้อนดาวตกเริ่มร่ายรำเพลงค้อนวายุสะบั้น
ข้างหน้า สัตว์เกราะเกล็ดพุ่งเข้าใส่ราวกับรถถัง
ตัวมันยาวสามเมตร สูงสองเมตร วิ่งทีแผ่นดินสะเทือน
เกล็ดทองคำของมันแข็งโป๊ก โดนกระสุนวงจักรไปเมื่อกี้มีแค่รอยถลอกนิดเดียว
"ฮ่าๆ เจ้าสัตว์หน้าโง่ เข้ามาเลย มาวัดกันว่าใครจะอึดกว่ากัน!" หูจิ่วตะโกนก้อง เจอตัวแทงค์แบบนี้สิ ถึงจะทุบมันส์มือ!
(จบแล้ว)