บทที่ 51 - จบการศึกษาก่อนกำหนด

บทที่ 51 - จบการศึกษาก่อนกำหนด

"ฮ่าๆ ไปเถอะ เราเข้าไปข้างในกันก่อน ฉันจะบอกให้นะ ครั้งนี้ฉันเจอทักษะวงแหวนวิญญาณที่เจ๋งสุดๆ รับรองว่านายต้องตกใจแน่"

หูจิ่วเดินเข้าไปกอดคอถังซานแล้วหัวเราะร่า พลางดันหลังเพื่อนซี้ให้เดินเข้าโรงเรียนไปด้วยกัน

"เหรอ! งั้นฉันจะคอยดูแล้วกัน!" ถังซานตอบเสียงเรียบ ไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ แต่ในใจยังเคืองนิดๆ ที่หูจิ่วไม่ยอมพาเขาไปด้วย

หูจิ่วทำเป็นมองไม่เห็นอาการงอนของเพื่อน ก็แหม... ครั้งนี้เสี่ยวอู่ยืนยันหนักแน่นว่าจะไปกันสองต่อสอง โลกส่วนตัวของคู่รักจะให้ใครมาเป็นกขค.ได้ไง!

"หาเวลาว่างๆ เดี๋ยวฉันโชว์ทักษะวิญญาณให้ดู แล้วนายจะรู้เอง" หูจิ่วพูดด้วยความมั่นใจ

...

หลังจากทำเรื่องลงทะเบียนที่โรงเรียนเสร็จ พวกเขาก็กลายเป็นนักเรียนปีสามอย่างเป็นทางการ

คืนนั้น ขณะนอนอยู่บนเตียงในหอพัก จู่ๆ หูจิ่วก็เกิดปิ๊งไอเดียขึ้นมาจนเกือบจะกระโดดตัวลอยด้วยความตื่นเต้น

เขาฉุกคิดขึ้นได้ว่า ในเมื่อหน้าต่างระบบบอทของเขาสามารถบอทสกิลได้ แล้วทักษะ 'คลื่นจิตกระแทก' ที่ติดมากับกระดูกวิญญาณล่ะ!

ถ้าทักษะจากกระดูกวิญญาณสามารถอัปเกรดผ่านระบบบอทได้ นั่นหมายความว่าอายุของกระดูกวิญญาณก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วยหรือเปล่า?

พอคิดได้แบบนี้ เขาก็รีบลุกขึ้นมาทดลองทันทีด้วยความใจร้อน

เพียงแค่คิด หน้าต่างระบบบอทก็ลอยขึ้นมาตรงหน้า

ด้านบนสุดคือช่องบอทสีทองสามช่อง ที่มีวงแหวนวิญญาณทั้งสามของหูจิ่วหมุนวนอยู่ เพื่อเพิ่มอายุของวงแหวน

ด้านล่างเป็นช่องบอทธรรมดาเจ็ดช่อง ห้าช่องถูกใช้งานไปแล้ว เหลือว่างอีกสองช่อง

จิตใจสั่งการ วิธีการใช้ทักษะ 'คลื่นจิตกระแทก' จากกระดูกวิญญาณส่วนหัวก็ไหลเวียนเข้ามาในสมอง

วินาทีถัดมา ในหน้าต่างระบบบอท ช่องที่หกก็เริ่มทำงาน ตัวหนังสือคำว่า 'คลื่นจิตกระแทก' ปรากฏขึ้นในช่องนั้น

แถบความคืบหน้าที่เพิ่งเริ่มจากเลเวลหนึ่งค่อยๆ ขยับขึ้น ผ่านไปไม่นานก็เพิ่มขึ้นมาขีดหนึ่ง

"เป็นอย่างที่คิดจริงๆ ทักษะจากกระดูกวิญญาณก็บอทได้ แต่ไม่รู้ว่าอายุกระดูกวิญญาณจะเพิ่มตามไปด้วยไหม"

สำหรับกระดูกวิญญาณส่วนหัวชิ้นนี้ หูจิ่วไม่ได้ถึงกับพอใจมากนัก แต่ก็ไม่รังเกียจ เพราะยังไงซะ นี่ก็เป็นสิ่งที่เฟิ่นหงสละชีวิตทิ้งไว้ให้

คุณค่าทางจิตใจมันมากกว่าประโยชน์ใช้สอยเยอะ

แถมกระดูกวิญญาณชิ้นนี้ถือเป็นของแถมจากการดูดซับวงแหวนที่สาม ได้สกิลเพิ่มมาอีกหนึ่งอย่าง เขาก็พอใจมากแล้ว

...

"ฮ่าๆ เสี่ยวซาน นายระวังตัวไว้ให้ดีนะ เดี๋ยวโดนฉันอัดจนฟันร่วงจะหาว่าไม่เตือน!"

วันนี้ อาศัยจังหวะที่ถังซานไม่ได้ไปตีเหล็ก หูจิ่วเลยลากถังซานมาประลองกระชับมิตรกันสักหน่อย

คนดูแน่นอนว่าต้องเป็นเสี่ยวอู่

"เสี่ยวจิ่ว เดี๋ยวไม่ต้องออมมือนนะ! อัดเจ้าถังซานขี้เก็กนี่ให้หัวบวมเป็นหมูไปเลย" เสี่ยวอู่ชูกำปั้นเล็กๆ เชียร์หูจิ่วอยู่ข้างสนาม กระโดดโลดเต้นอย่างสนุกสนาน

"ดูท่าทาง ครั้งนี้นายคงได้ทักษะเจ๋งๆ มาจริงๆ สินะ!" แววตาของถังซานฉายแววระมัดระวัง

เขารู้นิสัยหูจิ่วดีที่สุด ถ้าไม่มีความมั่นใจเต็มร้อย หมอนี่ไม่มีทางพูดจาโอ้อวดแบบนี้แน่

แต่เขาถังซานเกิดมาไม่เคยยอมแพ้ใคร หูจิ่วจะเก่งแค่ไหน ใครแพ้ใครชนะต้องสู้กันก่อนถึงจะรู้

ตอนนี้หูจิ่วเป็นอัคราจารย์วิญญาณ (3 วงแหวน) ส่วนถังซานเป็นแค่มหาวิญญาณจารย์ (2 วงแหวน) เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหูจิ่วที่มีระดับพลังสูงกว่าหนึ่งขั้นใหญ่ ถังซานจึงชิงลงมือก่อน

เปิดฉากมาก็ใช้ทักษะถนัดทันที

"พันธนาการ!"

"ว้าว! เสี่ยวซาน นายกล้าเปิดก่อนใส่สายซัพพอร์ตอย่างฉันเหรอ ไม่พูดพร่ำทำเพลงเลยนะ"

หูจิ่วกระโดดหลบฉาก พร้อมกับชักค้อนหัวตะปูออกมา ร่ายรำเพลงค้อนวายุสะบั้นทันที

ช่วยไม่ได้ ก็ถ้าต้องเจอกับค้อนดาวตกหนามทุเรียนนั่น ถังซานคงไม่ยอมแลกหมัดด้วยแน่ๆ

"หึ! เสี่ยวจิ่ว นายดูถูกฉันเกินไปแล้ว คิดว่าแค่นี้จะหลบพันธนาการของฉันพ้นเหรอ?"

"ป่าหญ้าเงินคราม จงตื่น!" เพื่อขัดขวางเพลงค้อนวายุสะบั้นของหูจิ่ว ถังซานยอมเปลืองพลังวิญญาณมหาศาล เปลี่ยนลานประลองให้กลายเป็นดงหญ้าเงินคราม

เมื่อเห็นเถาวัลย์หญ้าเงินครามพุ่งขึ้นมาจากพื้นอย่างรวดเร็ว หูจิ่วหัวเราะเบาๆ เปิดใช้งานทักษะ 'เคลื่อนย้ายพริบตา' แวบเดียวก็ไปโผล่ห่างออกไปร้อยเมตร

คราวนี้ ถังซานถึงกับยืนอึ้ง

ที่ระยะไกล หูจิ่วมองดูถังซานที่กำลังทำหน้าเอ๋อ แล้วก็เริ่มเหวี่ยงค้อนวาดวงกลมอย่างใจเย็น ร่ายรำเพลงค้อนวายุสะบั้นต่อ

"เคลื่อนย้ายพริบตาเนี่ยนะ!" ถังซานตกตะลึงสุดขีด เขาอุตส่าห์ทุ่มเทพลังวิญญาณไปตั้งเยอะเพื่อจะล็อกตัวหูจิ่วไม่ให้ใช้เพลงค้อน

แต่ผลคือ... หูจิ่ววาปหนีไปเฉยเลย

พอทักษะเคลื่อนย้ายพริบตาโผล่ออกมา ถังซานก็รู้ทันทีว่าการประลองครั้งนี้เขาแพ้แล้ว

แต่การยอมแพ้โดยไม่สู้ไม่ใช่สไตล์ของเขา

ถังซานผู้ไม่ยอมแพ้ใช้วิชาเคลื่อนไหวเงาพราย ร่างกายพุ่งเข้าหาหูจิ่วราวกับภาพลวงตา

แต่หูจิ่วจะยอมให้จับตัวได้ง่ายๆ เหรอ เขาใช้การควบคุมพลังวิญญาณเสริมพลังที่ขา บวกกับทักษะ 'แปลงโฉม' ปรับเปลี่ยนกล้ามเนื้อน่อง การเสริมพลังสองชั้นนี้ทำให้ความเร็วของเขาเหนือกว่าวิชาตัวเบาของถังซานเสียอีก

"เสี่ยวจิ่ว แน่จริงอย่าหนีสิฟะ!" ถังซานตะโกนไล่หลังอย่างหัวเสีย

"ฮ่าๆ ไม่หนีก็โง่สิ รอฉันชาร์จพลังอีกสักสองรอบก่อน แล้วเรามาตัดสินกันในท่าเดียว" หูจิ่วหัวเราะร่าแล้ววาปหนีอีกรอบ

"โว้ย! ไอ้บ้าเอ๊ย เสี่ยวจิ่ว ฉันไม่สู้แล้ว นายเล่นคนเดียวไปเถอะ!" ถังซานเอามือคลำเข็มขัดสะพานแสงจันทร์ที่เอวไปมา สุดท้ายก็ถอนหายใจแล้วปล่อยมือ

อาวุธลับของเขา ไม่ได้มีไว้ใช้กับเพื่อน ยิ่งคนนี้เป็นพี่น้องร่วมสาบาน ต่อให้ต้องยอมแพ้ เขาก็จะไม่มีวันใช้อาวุธลับ

"ฮ่าๆ! เสี่ยวซานเอ๋ยเสี่ยวซาน ในที่สุดนายก็สู้ซึ่งๆ หน้าแพ้ฉันจนได้"

"พูดมั่วซั่ว นั่นเรียกว่าสู้ซึ่งๆ หน้าตรงไหน? มีที่ไหนวาปหนีไปสู้ไปแบบนี้" ถังซานบ่นอุบ

"มีสิ นี่แค่น้ำจิ้มนะ! ไว้เดี๋ยวสกิลเคลื่อนย้ายพริบตาอัปเกรดเมื่อไหร่ ฉันจะไปชาร์จเพลงค้อนวายุสะบั้นรอที่พันลี้ แล้ววาปกลับมาทุบหัวศัตรูทีเดียวจอด นี่แหละวิถีแห่งการสังหารชั้นสูงของจริง"

หูจิ่วจมอยู่ในจินตนาการอันแสนหวานของตัวเอง

...

การที่เอาชนะถังซานจนยอมก้มหัวให้ในการประลองยุติธรรมได้ หมายความว่าความแข็งแกร่งของหูจิ่วก้าวขึ้นไปอีกขั้นแล้ว

ชีวิตในโรงเรียนหลังจากนั้นก็เรียบง่ายไม่มีอะไรหวือหวา

ระหว่างนั้น หูจิ่วได้ยินข่าวที่ทำให้เขาต้องแค่นหัวเราะ

ตามที่ถังซานเล่ามา ดูเหมือนว่าต้าซือจะได้ลองกินหัวไชเท้าเร่งความเร็วการฝึกฝนของเขาไปแล้ว และพลังวิญญาณในร่างกายก็ขยับขึ้นมานิดหน่อยจริงๆ

แต่น่าเสียดาย หนึ่งคือแกไม่มีเงิน สองคือแกหน้าบางเกินกว่าจะมาขอหูจิ่วอีก

ก็แหงล่ะ ตอนแรกแกเล่นปฏิเสธข้อเสนอของหูจิ่วอย่างแข็งขันซะขนาดนั้น ประกาศกร้าวว่าจะไม่มีวันเอาเคล็ดวิชาสร้างพลังวิญญาณมาแลกกับหัวไชเท้าเด็ดขาด

ดังนั้นพอรู้ว่าต้าซือแสดงท่าทีเสียดายให้ถังซานเห็น หูจิ่วเลยได้แต่แสยะยิ้ม

เขา หูจิ่ว ต่อให้ไม่อยากได้ทักษะวิญญาณ ไม่เอาเงิน ก็จะไม่มีวันให้หัวไชเท้ากับต้าซือกินเด็ดขาด

เขาถึงขั้นเตือนถังซานอย่างจริงจังว่า ห้ามเอาหัวไชเท้าส่วนของตัวเองไปให้ต้าซือ

คำขอนี้แม้จะทำให้ถังซานลำบากใจ แต่หัวไชเท้าเป็นของหูจิ่ว ถ้าเจ้าของไม่อนุญาต เขาก็ไม่กล้าให้ซี้ซั้ว

โชคดีที่ต้าซือยังพอจะมียางอายอยู่บ้าง แค่เปรยๆ กับถังซานไม่กี่ครั้ง พอเห็นถังซานไม่ตอบสนอง แกก็ไม่พูดถึงอีกเลย

วันเวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก

เผลอแป๊บเดียว ก็ผ่านไปสองปีแล้ว

ปีนี้ ถังซานพลังวิญญาณแตะระดับสามสิบ เสี่ยวอู่ก็สามสิบเช่นกัน

ส่วนหูจิ่ว ทะลุระดับสี่สิบ กลายเป็นปรมาจารย์วิญญาณที่ยังไม่มีวงแหวนที่สี่

(จบแล้ว)