บทที่ 3 สถานการณ์พลิกผันกะทันหัน

บทที่ 3 สถานการณ์พลิกผันกะทันหัน

"เธอทำอะไรน่ะ!"

ชิบะขมวดคิ้ว เขาสัมผัสได้ถึงจักระบนฝ่ามือของเด็กผู้หญิงคนนั้น หากโดนฝ่ามือนี้เข้าไปเต็มๆ ใบหน้าของเขาคงได้เห็นเลือดแน่ ไม่! เห็นเลือดยังถือว่าเบาไปด้วยซ้ำ

นี่มันเนรคุณกันชัดๆ!

ชิบะรู้สึกโกรธขึ้นมาเล็กน้อย

"คนไร้มารยาท!" เด็กผู้หญิงในอ้อมแขนตวาดเสียงใส ก่อนจะตบฝ่ามือเข้าที่ใบหน้าของเขาอีกครั้ง

ยังจะตบอีก!

ชิบะหลบอีกครั้ง แต่คราวนี้หลบช้าไปเล็กน้อย แก้มขวาเจ็บแสบ คาดว่าคงเสียโฉมแล้ว

"เธอ!"

ชิบะโกรธเล็กน้อย แต่เพิ่งจะพูดออกไป ก็รู้สึกได้ว่าจุดประตูเซกำลังค่อยๆ ปิดลง ความเหนื่อยล้าถาโถมเข้ามาเป็นระลอก สองมืออ่อนแรง เด็กผู้หญิงคนนั้นจึงไถลหลุดจากอ้อมแขน

โหมดประตูเซปิดตัวลง

ปริมาณจักระก็กลับคืนสู่ระดับเดิม

แม้ว่าโหมดแปดประตูจะลดภาระของวิชาแปดประตูที่มีต่อร่างกาย แต่โหมดแปดประตูก็ยังมีข้อจำกัด และดูเหมือนว่าตอนนี้ ข้อจำกัดนั้น ก็น่าจะเป็นพลังกายของเขาเอง ถึงอย่างไรเขาก็เป็นเพียงแค่ควบคุมจักระแปดประตู ไม่ได้เปลี่ยนแปลงแก่นแท้ของวิชานี้ ถ้าพลังกายของเขาไม่เพียงพอ ไม่สามารถรักษาสถานะเปิดประตูเซไว้ได้ โหมดแปดประตูก็จะยังคงปิดตัวลง เหมือนกับที่หากไม่มีพลังกาย วิชาแปดประตูก็ไม่สามารถคงอยู่ได้เช่นกัน

เป็นอย่างนี้นี่เอง!

โหมดนี้ ยังมีช่องว่างให้ปรับปรุงอีกสินะ

แม้ความเหนื่อยล้าจะถาโถมเข้ามา แต่ชิบะก็ยังคงวิเคราะห์อย่างใจเย็น และแอบถอนหายใจอย่างโล่งอก

นึกว่าโหมดนี้จะคงอยู่ได้แค่ช่วงสั้นๆ ดูจากท่าทางแล้ว ขอเพียงเขาฝึกฝนไทจุตสึ (กระบวนท่า) ต่อไป เพิ่มพลังกายให้ถึงระดับที่ไกสามารถเปิดประตูที่ 7 ได้สบายๆ โหมดนี้ก็จะกลายเป็นโหมดที่ใช้งานได้ตลอดเวลา และยิ่งพลังกายของเขาเพิ่มขึ้น ระยะเวลาที่คงโหมดแปดประตูไว้ได้ก็จะยิ่งนานขึ้น

บางที อาจจะไม่ต้องรอถึงประตูที่ 7 ก็สามารถกลายเป็นโหมดที่ใช้งานได้ตลอดเวลาแล้ว

และตอนนี้แค่เปิดประตูที่ 3 ก็มีจักระเทียบเท่าระดับกึ่งจูนินแล้ว ถ้าเปิดประตูที่ 4 ได้ ก็จะมีจักระระดับโจนินเลยไม่ใช่เหรอ?

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ชิบะก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที แม้แต่ความเหนื่อยล้าในร่างกายก็ลดลงไปมาก

ที่ทำให้เขาดีใจยิ่งกว่า คือเมื่อโหมดประตูเซคลายลง ร่างกายกลับไม่มีความรู้สึกบาดเจ็บแม้แต่น้อย การระเบิดจักระด้วยหมัดอันรุนแรงเมื่อครู่ ก็ไม่สร้างความเสียหายใดๆ

พูดอีกอย่างก็คือ โหมดประตูเซปลอดภัยอย่างสมบูรณ์!

และในขณะที่ชิบะกำลังจดจ่อกับการวิเคราะห์โหมดแปดประตู คุณหนูตระกูลฮิวงะที่ไถลหลุดจากมือของเขาก็กลิ้งลงบนพื้น ก่อนจะพลิกตัวลุกขึ้นยืนทันที แล้วผลักฝ่ามือเข้ามาอย่างดุดัน

ชิบะตกใจตื่นในทันใด ตอนนี้ประตูเซของเขาปิดลง ร่างกายอ่อนแรง แม้ว่าจะสัมผัสได้ถึงฝ่ามือนี้ แต่ก็ไร้เรี่ยวแรงที่จะหลบ

และเมื่อเห็นท่าทางดุดันของคุณหนูคนนั้น กับท่วงท่าของมวยอ่อน มุมปากของชิบะก็กระตุก

ถ้าโดนฝ่ามือนี้เข้าไปเต็มๆ ด้วยสภาพของเขาในตอนนี้ จะทนไหวเหรอ?

ในสถานการณ์แบบนี้ คงทำได้แค่แบบนี้แล้วสินะ!

แววตาของชิบะแน่วแน่ ตัดสินใจเด็ดขาดในใจ

ฝ่ามือมวยอ่อนของคุณหนูโจมตีเข้ามาถึงตัวแล้ว

"อย่าตี! พวกเดียวกัน!"

ใบหน้างดงามของฮิวงะ ยูกินะ เคร่งขรึม ฝ่ามือหยุดอยู่ที่หน้าอกของชิบะ เส้นเลือดข้างดวงตาปูดโปนออกมา ลากยาวจากหางตาไปยังขมับ ในดวงตาสีขาวคู่นั้นปรากฏรูปร่างของรูม่านตาขึ้นมา จ้องมองชิบะที่ยกมือทั้งสองข้างขึ้น

จากนั้น เธอก็มองเห็นนินจาที่นอนคว่ำหน้าอยู่บนพื้น ผ่านมุมมอง 360 องศาของเนตรสีขาว

คือนินจาที่จู่โจมเธออย่างกะทันหันนั่นเอง!

ในทันที เธอก็เข้าใจความสัมพันธ์ของเรื่องราวทั้งหมด

คนคนนี้ ช่วยฉันไว้เหรอ?

เธอมองไปที่หลุมขนาดใหญ่เส้นผ่านศูนย์กลาง 1 เมตร แล้วหันมามองชิบะที่หน้าซีดเผือดขณะจ้องมองฝ่ามือของเธอ เธอก็ขมวดคิ้วทันที!

ที่นี่ไม่มีคนอื่น น่าจะเป็นเขาที่ช่วยฉันไว้ แต่ว่า... คนคนนี้ ดูยังไงก็ไม่เหมือนคนที่มีพลังแข็งแกร่งขนาดนั้นเลย!

หลุมใหญ่นั่น เห็นได้ชัดว่าถูกคนชกหมัดเดียวจนเกิดขึ้น นี่มันพลังมหาศาลขนาดไหนกัน!

และเมื่อมองผ่านเนตรสีขาว ฮิวงะ ยูกินะ สามารถมองเห็นจักระที่ไหลเวียนในร่างกายของชิบะ ดูจากปริมาณแล้ว ธรรมดามาก น้อยกว่าเธอตั้งเยอะ แม้ว่าเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อจะแข็งแรง แต่การจะชกหมัดแบบนั้นออกมา เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!

แต่ในที่เกิดเหตุก็มีแค่เขาคนเดียว ความจริงก็อยู่ตรงหน้า

"เอ่อ... คุณหนูครับ คือว่า..." ชิบะชี้ไปที่ฝ่ามือเรียวที่อยู่ตรงหน้าอก พยายามฝืนยิ้มแบบ "ผมเป็นพวกเดียวกันนะ"

ฮิวงะ ยูกินะ ขมวดคิ้ว คนคนนี้เหรอ? คือคนที่ช่วยฉันไว้จริงๆ เหรอ? ดูไม่แข็งแกร่งเลยสักนิด! ออกจะอ่อนแอมากด้วยซ้ำ!

เมื่อเห็นสายตาเคลือบแคลงของคุณหนู ชิบะก็ได้แต่ยิ้มขื่น

ช่วยคนอื่นไว้ แต่คนอื่นกลับไม่เชื่อเขา เขารู้สึกจนปัญญาจริงๆ

อย่างไรก็ตาม ฮิวงะ ยูกินะ ที่เรียบเรียงความคิดได้แล้ว ก็ดึงฝ่ามือกลับ ความเย็นชาบนใบหน้างดงามค่อยๆ จางหายไป

"ฉันเข้าใจเธอผิดไป ขอโทษด้วย" เธอโค้งตัวเล็กน้อย "แล้วก็ ขอบคุณที่ช่วยฉันไว้"

ชิบะถอนหายใจอย่างโล่งอก เมื่อเห็นฮิวงะ ยูกินะ ขอโทษและขอบคุณอย่างจริงใจ ความไม่พอใจที่ถูกเข้าใจผิดในใจก็ค่อยๆ หายไป

และในตอนนี้ ชิบะก็มีโอกาสได้พิจารณาคุณหนูตระกูลฮิวงะคนนี้อย่างละเอียด

เธอมีใบหน้าที่งดงาม ราวกับหยกขาว เหมือนตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ ไว้ผมยาวสีดำขลับเป็นมันเงา ยาวถึงเอว แก้มยุ้ยเล็กน้อย สวมชุดคล้ายกิโมโนสีขาว เพียงแต่เปลือยแขน ชายกระโปรงด้านล่างยาวถึง 1 ใน 3 ของต้นขา ยาวกว่ากางเกงรัดรูปเล็กน้อย และภายใต้กางเกงรัดรูปสีดำ ถุงน่องตาข่ายก็ห่อหุ้มต้นขาขาวเนียน 2 ข้าง ข้อเท้าที่ราวกับหยกสวมเกี๊ยะ (รองเท้าไม้) คู่หนึ่ง

เพียงแต่เพราะเมื่อครู่ล้มลงบนพื้น จึงเปรอะเปื้อนฝุ่นดินเล็กน้อย

"แกรก..."

ในตอนนั้นเอง ทางด้านหลุมขนาดใหญ่ก็มีเสียงดังแผ่วเบาขึ้นมา

ทั้งสองคนมองไปอย่างระแวดระวัง

เมื่อมองไป ทั้งคู่ก็ตกใจ

นินจาในหลุมใหญ่นั้น สีผิวกลับกลายเป็นสีเหลืองดิน จากนั้นก็สลายกลายเป็นกองดินเหลืองกองหนึ่ง

ร่างแยกดิน!

ชิบะและฮิวงะ ยูกินะ คิดขึ้นมาพร้อมกัน

"คาถาดิน ฝ่ามือแยกปฐพี!"

ในตอนนั้นเอง พื้นดินด้านหลังของทั้งสองคนก็พลันแยกออกเป็นรอยแตก พุ่งตรงเข้ามาโจมตีทั้งคู่!

เกือบจะพร้อมกัน ทั้งสองคนกระโดดแยกไปทางซ้ายและขวา หลบพ้นในจังหวะที่รอยแตกกำลังจะพุ่งมาถึงตัว

"คาถาดิน คุกเสาหิน!"

ในจังหวะที่ฮิวงะ ยูกินะ กระโดดหลบและลงถึงพื้น รอบตัวเธอก็มีแผ่นหิน 4 แผ่นผุดขึ้นมาทันที ขังเธอไว้ข้างในอย่างแน่นหนา

แย่แล้ว!

ชิบะที่อยู่กลางอากาศเหลือบมองฮิวงะ ยูกินะ แวบหนึ่ง ในใจร้องว่าไม่ดีแล้ว

เป็นนินจาคนนั้น!

ตอนนี้ร่างกายของชิบะอ่อนปวกเปียกไร้เรี่ยวแรง แค่กระโดดหลบฝ่ามือแยกปฐพีก็แทบจะหมดแรงแล้ว หลังจากลงถึงพื้น เกือบจะล้มลงไป เขาขบฟันยืนนิ่ง แต่ขาทั้งสองข้างกลับสั่นเล็กน้อย

ชิบะหันกลับไป สีหน้าเคร่งขรึมลง

ด้านหลังของเขา ปรากฏร่างของนินจาที่ถูกเขาชกไปเต็มๆ คนนั้น

สถานการณ์เลวร้ายสุดๆ!

ชิบะมองไปทางฮิวงะ ยูกินะ ที่ถูกขังอยู่ในกรงหิน 4 ด้านซึ่งอยู่ห่างออกไปทางขวาเล็กน้อย แล้วหันมามองนินจาที่อยู่ตรงหน้า

โหมดประตูเซปิดลง พลังกายหมดเกลี้ยง คุณหนูก็ถูกขัง... ส่วนนินจาคนนี้ ดูจากที่เขาใช้วิชานินจา 2 คาถาต่อเนื่องเมื่อครู่ ไม่ต้องสงสัยเลย ต้องเป็นโจนินแน่นอน!

ช่างเป็น สถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดจริงๆ!