ตอนที่ 5 นี่คือโลกของคนรวยหรือเปล่า

ตอนที่ 5 นี่คือโลกของคนรวยหรือเปล่า

ที่ตลาดสด...

หลินฟ่าน ยังเปิดร้านอาหารเล็ก ๆ เขาจำเป็นต้องซื้ออาหารและเครื่องปรุงรสที่ตลาดอาหาร

แต่ว่า บูกัทติ ที่ หลินฟ่าน ขับนั้นหรูหราเกินไป

บนถนน เจียงเฉิง หลายคนเฝ้าดูฝั่งของ บูกัทติ ด้วยความประหลาดใจ

ที่ เมจิกซิตี้ แห่งนี้ยากมากที่จะเห็นรถสปอร์ตราคาแพงแบบนี้

บูกัทติ ลาโวทูนัวร์ เป็นรถที่หายากมากจึงดึงดูดความสนใจของผู้คนจำนวนมากทั้งเมืองนี่เป็นครั้งแรกที่รถสปอร์ตคันนี้ปรากฏตัว

"ดูสินี่ รถสปอร์ต บูกัทติ ลาโวทูนัวร์ รถคันนี้ราคา 126 ล้าน"

"เห็นรถสปอร์ต 100 ล้านคัน  ฉันไม่เคยเห็นรถสปอร์ตราคา 100 ล้านมาก่อนเลย "

" รถสปอร์ตคันนี้มีจำนวน จำกัด เพียงคันเดียวในโลกแถมยังติดตั้งเครื่องยนต์ 16วาล์ว เทอร์โบ 4 สูบ 8.0 ลิตร ถือเป็นรถสปอร์ตที่มีจำนวน จำกัด ในโลกจริงๆ "

" มันไม่ควรมาอยู่ที่นี่ เป็นเศรษฐี เป็นเซเลป ช่างน่าอิจฉา แต่รถสปอร์ตคันนี้จะอยู่ในตลาดอาหารของเราได้อย่างไร "

" หรือมีเซเลป มาที่นี่เพื่อซื้ออาหาร  แต่ฉันขอถ่ายรูปก่อน ฉันต้องถ่ายเยอะ ๆ บางทีอาจมีรูปเจ้าของรถหล่อ ๆ ด้วย "

"แต่คงเป็นเศรษฐีแก่ๆ   หรือไม่ก็ประธานบริษัทที่ใหญ่โต "

คนพากันมองดูรถสปอร์ตมากขึ้นเรื่อย ๆ แน่นอนว่าไม่มีใครกล้าแตะรถสปอร์ตคันนี้

หลังจาก หลินฟ่าน เดินออกจากตลาดสด เขาก็เห็นผู้คนมากมายรอบ ๆ รถของเขา ถึงเขาเคยชินกับมันมีคนมากมองดูเขาแต่แบบนี้มันก็ลำบากไม่น้อย

หลินฟ่าน ส่ายหัว คราวหน้านั่งรถสามล้อออกมาดีกว่า ขับรถหรูมันสะดุดผู้คนมากเกินไปเขาอยากรวยแต่ไม่ชอบให้มีใครมาจับจ้อง และวุ่นวาย

“ขอทางหน่อยได้ไหมครับ?” หลินฟ่าน มองไปที่ทุกคนเพื่ออยากให้พวกหลีกทางให้

"คุณกำลังพูดถึงอะไรรถคันนี้เป็นของคุณเหรอ ฉันกำลังถ่ายรูป คุณมาซื้อของใช่ไหมคะ"

ผู้หญิงที่แต่งตัวสวยโบกมือของเธอ

“รถคันนี้เป็นของสามีฉันเองหลีกไป อย่าขวางทาง” เสียงของผู้หญิงอีกคนดังขึ้น

"สามีของคุณเหรอครับ?" หลินฟ่าน หยิบกุญแจรถออกมาและกดสวิตช์

ทันใดนั้นไฟท้ายของ บูกัทติ ลาโวทูนัวร์ ก็สว่างขึ้น

หลังจากนั้นประตูรถก็เปิดออกอย่างช้าๆราวกับปีกผีเสื้อที่สวยงาม

บูกัทติ ระดับไฮเอนด์โอ่อ่าหรูหราทั้งคันราวกับมีชีวิตและมันกำลังต้อนรับเจ้าของของมัน

ทุกคนในที่นั้นต่างตะลึง!!

สาวสวยทั้งสองคนนั้นมอง หลินฟ่าน พร้อมกันด้วยความตะลึง

โดยเฉพาะผู้หญิงที่บอกว่านั่นคือรถเป็นสามีของเธอดูละอายใจเล็กน้อย ที่ออกตัวแรงไปเมื่อสักครู่นี้...

ใคร ๆ ต่างก็คิดว่าเจ้าของรถคันนี้น่าจะเป็นคนที่มีอายุมากกว่านี้

แต่ไหนได้... รถสปอร์ตตัวท็อปที่ราคาหลายร้อยล้านกลับกลายเป็นของชายหนุ่ม

"ช่วยหลบหน่อยได้ไหมครับ" เสียงที่อ่อนโยนของ หลินฟ่าน ดังขึ้นและเดินไปข้างหน้า

ผู้คนทั้งหมดที่อยู่ตรงบริเวรนั้นมองไปที่ หลินฟ่าน

การแต่งตัวของ หลินฟ่าน  นั้นเรียบง่ายเสื้อผ้าของเขาที่สวมใส่นั้นหาซื้อได้ตามข้างถนน ในราคาไม่สิบเหรียญเท่านั้นเอง  แต่รถที่ หลินฟ่าน  ขับนั้นเป็นรถสปอร์ตที่มีมูลค่าหลายร้อยล้านหยวน

เจ้าของรถสปอร์ตที่ผู้คนทั้งหลายคิดไว้มันตรงข้าม กับสิ่งที่ หลินฟ่าน เป็นทุกอย่าง

นี่เขาคือ ... ไฮโซจริงหรือ?

" ทำไมรสนิยมการแต่งตัวของเขาแย่ขนาดนี้ล่ะ  ขับรถหรูขนาดนี้ เขาน่าจะแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าแบรนด์เนมไม่ใช่เหรอ?" เสียงพูดคุยของผู้คนที่แยกย้ายจากการมุงดูรถของเขา

นี่คือรถสปอร์ตมูลค่าหลายร้อยล้านหยวนประเด็นคือเมื่อทุกคนเห็น  หลินฟ่าน สาว ๆ หลายคนเหมือนถูกสะกด

" ทำไมเขาถึงหล่อได้ขนาดนี้กันนะ "

"ทำไมโลกนี้มีคนหล่อแบบนี้แถมยังขับรถ บูกัทติ ตัวท็อปอีกด้วย  ฉันขอถ่ายรูปหน่อยได้ไหมคะ"

"คุณอยากจะได้เบอร์โทรศัพท์ฉันไหม?  ฉันอยากรู้จักคุณ ... "

" ถ้ารถคันนี้เป็นของสามีฉันจริงๆและหล่อขนาดนี้ ฉันคงจะโชคดีมาก."

" นี่เหรอชีวิตพวกเศรษฐี? แต่งตัวธรรมดาแบบนี้ มาตลาดซื้ออาหารไปทำเอง งั้นเหรอ?”

เสียงสตาร์ทดังขึ้น และหลินฟ่าน ก็ขับ บูกัทติ หายไปจากสายตาของทุกคน

เมื่อฟังคำพูดของผู้หญิงเหล่านั้นแล้ว หลินฟ่าน ก็แค่อยากจะหนี เพราะรู้สึกว่าถ้าเขาอยู่ที่นั่นต่อเขาอาจจะถูกลวนลามได้  แน่นอนว่า...สาเหตุหลักมาจากความหล่อเกินไปของเขา

หลินฟ่าน ถอนหายใจ….เมื่อก่อนเขาเขาออกมาจ่ายตลาดด้วยรถสามล้อยังมีสาวๆมาจีบอยู่บ่อยครั้ง แต่ตอนนี้เขากำลังขับรถ บูกัทติ เขาย่อมต้องมีสาวๆเข้าหามากขึ้น นั่นเป็นธรรมดา

เมื่อจอดรถติดไฟแดง หลินฟ่าน ก็ลดหน้าต่างลงและมองออกไปนอกหน้าต่างเพื่อสูดอากาศหายใจ

เสียงกรีดร้องของหญิงสาวข้างถนนดังขึ้น!

"เร็ว มาถ่ายรูปกันเถอะผู้ชายคนนั้นหล่อมากและเขาจะเป็นเจ้าชายของฉันในอนาคต"

"รถคันนี้คือ บูกัทติ นี่ ฉันไม่เคยเห็นคนที่ขับรถสปอร์ตและหล่อขนาดนี้เลย”

" พ่อรูปหล่อ อย่าเพิ่งไปนะ ... "

หลินฟ่าน" ... ลาก่อนครับ "

หลินฟ่านไม่ได้ชอบผู้หญิงอายุมาก...

กลุ่มป้าๆเต้นเอโรบิกอยู่เริ่มไล่ตามเขา จนทำให้เขา รู้สึกกลัวป้าพวกนี้

ถ้าเป็นกลุ่มสาวสวยน่ารักๆขายาวๆก็ว่าไปอย่าง ...

หลินฟ่านรีบเหยีบคังเร่งออกไป ป้าเหล่านี้ได้ แต่มองตามและถอนหายใจอย่างผิดหวัง

เมื่อหลินฟ่าน ได้ขับรถสปอร์ตจึงเริ่มรู้สึกถึงความพิเศษของการเป็นคนรวย

ตลอดทางที่ขับรถยนต์คันอื่นๆเว้นระยะห่างจาก รถของเขา ประมาณ 20 ถึง 30 เมตรเห็นจะได้

และเมื่อจอดติดไฟแดงกก็ดุจะยิ่งเป็นจุดสนใจและดึงดูดสายตาจากผู้คนมากขึ้น

แต่ หลินฟ่าน ขับรถไปจนถึงประตูร้านอาหารเล็ก ๆ ของเขาและจอดรถไว้

คราวหน้าฉันจะใช้ชีวิตแบบเงียบ ๆ ดีกว่า หลินฟ่าน ถอนหายใจ….หลังจากออกไปซื้อของที่ตลาดแล้วยังโดยบรรดาป้า ๆ วิ่งไล่ตาม

เมื่อมองไปที่ ชื่อร้านอาหาร ไบ่เว่ยหยวน หลินฟ่าน ก็ยิ้มเล็กน้อย

“ฉันรู้สึกมีความสุขจริง ๆ ตอนอยู่ที่นี่เท่านั้น” เพราะท้ายที่สุดแล้วนี่เป็นร้านที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้เขา และยังเป็นสิ่งที่ทำให้เขาได้ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองหลวง

ในวันที่ร้านเงียบไม่มีลูกค้าเข้ามาเลย  แต่ฉันก็สามารถเจอเธอได้ทุกวันและมันก็เป็นความสุขอีกอย่างที่หนึ่งที่ได้เจอเธอ

"เริ่มงาน!" หลังจาก หลินฟ่าน เปิดประตูเขาทำความสะอาดและเตรียมตัวสักพักจากนั้นก็เริ่มนั่งลงและเล่นโทรศัพท์และฟังเพลง

ไม่มีอะไรทำมากมายนักในแต่ละวัน หลินฟ่าน ไม่รีบเร่ง ไม่ก็ค่อยมีธุระอะไระมากมาย ปกติของชีวิตเขาค่อนข้างจะว่าง ไม่วุ่นวาย

เหตุผลเพราะ ทำเลร้านของเขาไม่ค่อยดี และอาหารก็รสชาติธรรมดา

อย่างไรก็ตามตอนนี้เขายังมีระบบลงชื่อเข้าใช้ บ้านพร้อมรถและเงินฝาก 100,000 สำหรับชีวิตเช่นนี้ หลินฟ่าน ก็ยินดีกับสิ่งเหล่านี้แล้ว

มันเป็นแค่ ..ชีวิตที่ควรจะเงียบสงบ แต่เพราะความน่ารักของเธอทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่างกับเขา

เสียงประตูดังขึ้น

หลินฟ่าน มองไปที่ประตูและเห็นหญิงสาวขายาว ขาวรูปร่างเพรียว สวมหมวกหูแมวน่ารัก มองเขาด้วยดวงตาที่กลมโตของ ผ่านกระจกใสที่ประตูร้านของเขา