ตอนที่1 เริ่มต้นลงชื่อเข้าใช้ระบบ กับการรับบ้านสุดหรู

ตอนที่1 เริ่มต้นลงชื่อเข้าใช้ระบบกับการรับบ้านสุดหรู

(เสียงสนทนาทางโทรศัพท์ระหว่างแม่กับลูกชาย)

“หลินฟ่าน ลูกชายแม่...ลูกอายุยี่สิบห้าปีแล้วนะเมื่อไหร่จะพาลูกสะใภ้กลับมาหาแม่ซะทีล่ะ”

“ลูกของเพื่อนแม่มีครอบครัวกันหมดแล้ว ลูกชายแม่ก็หน้าตาดีมากขนาดนี้ แต่ทำไมจนป่านนี้ยังไม่มีแฟนอีก..แม่อยากมีหลานชายตัวอ้วนๆไว้กอดวักคน ก่อนที่แม่จะแก่ไปมากกว่านี้”

"อีกอย่างอยู่ที่เมจิกซิตี้ลูกต้องใช้ชีวิตให้ดี  ถ้ามีปัญหาอะไรก็ต้องบอกแม่ได้นะอย่าเก็บปัญหาไว้คนเดียว และเรื่องเงินหากไม่มีใช้ลูกก็บอกได้แม่พอขายพักได้... แล้วแม่โอนเข้าบัญชีลูกนะ บ๊ายบายจ่ะ..แม่รักลูกนะ "

"ครับแม แต่ว่าแม่ต้องรักษาสุชภาพนะครับ ไม่ต้องห่วงผม"

ในห้องเช่าเล็ก ๆ ของ หลินฟ่าน

และเมื่อหลินฟ่านวางสายจากแม่ของเขา

"อะไรกันเนี่ย แม่พูดถึงแต่เรื่องให้ฉันหาแฟนอีกแล้ว โทรมากี่ครั้งก็พูดแต่เรื่องนี้ จะให้ฉันพาแฟนกลับบ้านเหรอ? แล้วสภาพการเงินแบบนี้เราจะหาแฟนได้จากที่ไหนล่ะในเวลาแบบนี้จะเลี้ยงน้ำผลไม้ใครซักแก้วฉันยังไม่มีเลย"

หลินฟ่าน เรียนจบจากมหาวิทยาลัยมาสามปีแล้ว เขาเช่าห้องเล็ก ๆ และเปิดร้านขายอาหารในมุมลึกเข้าไปของซอยย่านที่ราคาถูกที่สุดในเมจิกซิตี้ ที่แทบจะไม่มีใครรู้จักเลยเป็นเรื่องปกติที่ร้านของเขาไม่มีลูกค้าเลยในบางวันและบางวันก็มีเพียง2-3คนเท่านั้น เช่นนี้ความเป็นอยู่ของเขาตอนจึงนี้ค่อนข้างจะลำบากมาก แม้จะเคยหางานแต่ก็ไม่มีที่ไหนรับเขา แต่เขายังคงพยายามมองโลกในแง่ดี เปิดร้านอาหารอย่างต่อเนื่อง

ที่เมืองเมจิกซิตี้แห่งนี้  หลินฟ่านไม่มีเงินทุนมากพอที่จะสามารถเช่าร้านอาหารในทำเลดีๆได้   อย่างที่รู้ว่าร้านของเขาขายไม่ดีเลยแต่ก็มีลูกค้าคนหนึ่งที่มาทานอาหารที่ร้านบ่อยๆจนกลายเป็นลูกค้าประจำไปแล้ว นั่นคือเซี่ยหว่านชิว ดาราดัง สาวสวยที่มีแฟนคลับทั่วประเทศ

หลินฟ่าน ไม่เคยสนใจเรื่องที่จะมีแฟนในตอนที่ชีวิตเขาแย่แบบนี้ แม้ว่าจะมีสาว ๆ หลายคนที่ตลาดคอยไล่ตามและพยายามเข้ามาทำความรู้จักกับเขาก็ไม่ทำให้เขามีความคิดที่จะเปิดใจคบใคร

ก่อนนี้หลินฟ่าน เรียนในโรงเรียนธรรมดาตั้งแต่ชั้นประถมทุกอย่างในชิวิตของเขาห่างไกลความหรูหรามาก แต่ถึงแม้ว่าเขาจะสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวที่เรียบง่ายแสนจะธรรมดามันกลับทำให้เขาดูดีได้โดยไม่ต้องพยายาม  นั่นเพราะผิวพรรณและบุคลิกที่สง่าใบหน้าที่ละมุนของเขา หากเขาจะแอบอ้างเป็นคนรวยก็คงไม่มีใครคิดว่าเขาโกหก

ทุกๆเช้าเขามักจะมองดูตัวเองในกระจกเขามีร่างกายที่สมบูรณ์แบบ ใบหน้าหล่อเหลาที่ไม่มีที่ติ

แต่หลินฟ่านกลับรู้สึกว่าตัวเองมีเพียงความหล่ออย่างเดียว  ความหล่อที่ไม่มีอะไรอวดใครได้เพราะเขาจนเกินไป

"ใช่ฉันหล่อมาก!แต่หล่อแล้วไงล่ะ?"

"ฉันไม่มีเงินพอที่เดทกับสาวซักคนด้วยซ้ำ"

เขาพูดกับตัวเองหน้ากระจกในห้องน้ำด้วยความน้อยใจโชคชะตา

จู่ๆเขาก็ได้ยินเสียงบางอย่างขึ้นมาในหัว เขายืนนิ่งและกรอกตาไปมองรอบๆแต่ก็ไม่มีใครนอกจากตัวเขาเอง หลินฟ่านได้ยินเสียงนั้นชัดขึ้น

ติ๊ง!! พบการเชื่อมต่อโฮสต์เข้าระบบ... "

"ระบบลงชื่อเข้าใช้  ติ๊ง! การเชื่อมต่อสำเร็จแล้ว โปรดเริ่มการลงชื่อเข้าใช้ครั้งแรกโดยเร็วที่สุด"

หลินฟ่าน ได้ยินเสียงข้อมูลบางอย่างเข้ามาในหัวของเขาจากนั้นเขามองไปรอบ ๆ

มีแถวของตัวเลขและข้อความปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา

ผู้ลงชื่อเข้าใช้ระบบ : หลินฟ่าน

ระดับ : เลเวล 1

ความสูง: 182

ทรัพย์สินส่วนตัว: ไม่มี

เงินฝากธนาคาร: 50 หยวน

อาชีพ: ขายอาหาร

ทักษะ พิเศษ: ไม่มี

"ต้องการลงชื่อเข้าใช้หรือไม่?

หลินฟ่าน รู้สึกสับสนลังเลเล็กน้อยเมื่อมองไปที่รายละเอียดที่ระบบแสดงขึ้นมาให้เขาเห็นนี้ แต่ก็เขารู้สึกว่าชีวิตของเขาแย่มากและไม่มีอะไรต้องกลัว

หลินฟ่าน จึงตัดสินใจเลือกลงชื่อเข้าใช้ในระบบดังกล่าวนี้

แล้วก็มีเสียงระบบดังขึ้นอีก

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับผู้ที่ลงชื่อเข้าใช้สำเร็จและคุณได้รับชุดของขวัญเป็น เลคเซ็นเตอร์วิลเลส ในชุมชนลานโบ๋หว่านคอมมิวนิตี้"

"ใบรับรองอสังหาริมทรัพย์ได้ดำเนินการส่งให้กับคลังสินค้าของระบบแล้วจึงแจ้งเพื่อให้ท่านตรวจสอบ"

"ที่ชุมชนลานโบ๋หว่าน ... หั่วซินวิลล่า?" หลินฟ่าน พูดแบบไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่เกิดขึ้น

หากต้องการมีบ้านในเมืองเมจิกซิตี้แห่งนี้ราคาจะเริ่มต้นที่ 2ถึง3ล้านเป็นอย่างต่ำ

และจะได้ราคานี้ในรอบนอกเท่านั้น    และหากเป็นอยู่อาศัยในใจกลางเมืองยิ่งเป็นไปได้ยากสำหรับเขา

แต่ที่เขากำลังได้รับคือวิลล่าในชุมชนระดับไฮเอนด์ที่มีชื่อเสียงของประเทศ ราคาที่อยู่อาศัยที่นี่เริ่มต้นที่ 200,000 หยวนต่อตารางเมตร

ชุมชนแบ่งโซนราคาตามระดับของพื้นที่และพื้นที่วิลล่าแต่ละวิลล่าก็มีความโดดเด่นอย่างชัดเจนสมกับราคาที่เจ้าของบ้านจ่าย

มีอาคารหลายสิบหลังในพื้นที่สูง ครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ มีคุณสมบัติที่สมบูรณ์แบบเฉพาะตัวของบ้านหรูแต่ละหลัง มีระบบรักษาความปลอดภัยชั้นหนึ่งและสภาพแวดล้อมที่สวยงาม  พื้นที่สูงสามารถมองเห็นวิวได้มากกว่า ก็จะมีราคาที่ถูกที่สุดอยู่ที่ 200,000 หยวนต่อตารางเมตรและราคาวิลล่าที่ถูกที่สุดคือ 20 ถึง 30 ล้านหยวน

วิลล่าธรรมดาในชุมชนลานโบ๋หว่านมีมูลค่าหลายร้อยล้าน!

โดยเฉพาะวิลล่ากลางทะเลสาบในเขต ลานโบ๋หว่าน มีมูลค่ามากกว่า 200 ล้านหยวน!

ลานโบ๋หว่านคอมมิวนิตี้ก็ เป็นที่ที่หลาย ๆ คนใฝ่ฝัน แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะสามารถซื้อบ้านได้ที่นี่ ราคา200,000 ต่อตารางเมตร ทำให้ใครหลายคนเอื้อมไม่ถึง

แต่หลินฟ่านกำลังจะเป็นเจ้าของวิลล่าที่หรูหราที่สุดใน ชุมชน ลานโบ๋หว่าน

ขณะที่หลินฟ่านพยายามออกจากระบบ ทันใดนั้นแฟ้มสีแดงก็ปรากฏขึ้นบนโต๊ะที่อยู่ข้างหน้าเขา

หลินฟ่านตกตะลึงหนักมาก ทุกอย่างราวกับเวทมนต์

นี่คือเอกสารกรรมสิทธิ์ครอบครองบ้าน!

เมื่อเห็นแล้ว หลินฟ่าน ผงะไปชั่วขณะและพูดขึ้นมาว่า"นี่ไม่ใช่ความฝันใช่ไหม  ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม"

เขตเป่ยเยิ่น เลขที่ 583 ถนน เฟิ่งเดวี๋ยน …   ลานโบ๋หว่าน วิลเลส หัวซิน วิลล่า

ผู้ครอบครอง  หลินฟ่าน"(ข้อความบนเอกสาร)

เขาเปิดดูใบรับรองอสังหาริมทรัพย์นี้ดูแล้วดูอีกโดนเฉพาะชื่อเจ้าของ หลินฟ่าน

ในขณะเดียวกันเมื่อหลินฟ่านเปิดโทรศัพท์และดูข่าว

เขาตกใจและตื่นเต้นสุดขีด! เมื่อเห็นข่าว...วิลล่าใจกลางทะเลสาบที่มีมูลค่าสูงสุดในชุมชน ลานโบ๋หว่านถูกซื้อโดยเศรษฐีหนุ่มนิรนามซึ่งน่าจะมีมูลค่าไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันล้าน!

ทั้งข่าวและใบรับรองกรรมสิทธิท์อยู่ตรงหน้าเขาจริงๆ เขาเริ่มรู้สึกว่าเรื่องนี้มันเกิดขึ้นกับเขาจริง ๆ แล้ว

เขตเป่ยเยิ่นเป็นแหล่งรวมเศรษฐีและราคาที่อยู่อาศัยของชุมชนลานโบ๋หว่านนั้น ทุกปีจะสูงขึ้นเรื่อยๆ และยิ่งถ้าเป็นวิลล่าก็ย่อมแพงขึ้นไปอีก

กล่าวอีกนัยหนึ่งคุณไม่สามารถซื้อวิลล่าในชุมชนลานโบ๋หว่านหากไม่รวยมากพอ

วิลล่าทุกหลังในย่านนี้เป็นที่อยู่อาศัยระดับไฮเอนด์ของผู้คนใน เมือง เมจิกซิตี้ มันมีมูลค่าสูงลิบลิ่ว และมูลค่าของวิลล่าแห่งนี้ที่อยู่ใจกลางทะเลสาบย่อมต้องมีมูลค่าสูงกว่านั้นมากมาย

ถ้าขายวิลล่านี้ ...อย่างน้อยๆจะได้ 100 ล้าน!

หนึ่งร้อยล้านไม่ได้เยอะไปสำหรับเศรษฐีที่มั่งคั่ง แต่สำหรับหลินฟ่านมันเป็นเงินมากมายมหาศาลทั้งชีวิตนี้ของเขาคงหาไม่ได้แล้ว

หลินฟ่านจะสามารถซื้อบ้านธรรมดาได้อีกสิบหลัง ในเขตชานเมืองและใช้ชีวิตอย่างสุขสบายหรือสร้างบ้านสองชั้นหลังเล็กๆให้พ่อกับแม่ของเขา

ถ้าเป็นแบบนั้นจริง  การสร้างครอบครัวกับใครสักคนก็ไม่ใช่เรื่องยาก

มีภรรยาที่ดีมีลูกหนึ่งถึงสองคน มีบ้านและรถมีอาหารมีเสื้อผ้าดีๆใส่ก็เพียงพอแล้ว

หลินฟ่านมองไปที่เอกสารรับรองกรรมสิทธิ์ในมือของเขาก็รู้สึกว่าวิลล่านี้เป็นของเขาจริงๆ

"ติ๊ง"(เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้น)

"คุณไม่สามารถซื้อ-ขายอสังหาริมทรัพย์หรือรถยนต์และทรัพย์สินอื่น ๆ ที่ได้รับจากระบบนี้ได้ และแหล่งที่มาของสินทรัพย์เหล่านี้ จะเป็นของคุณโดยไม่มีใครเกิดข้อสงสัย

ในจุดประสงค์ของระบบนี้" มันมีไว้สำหรับผู้ที่ต้องการจะได้สัมผัสชีวิตที่ดีขึ้นและมีความสุขในชีวิตเท่านั้น "

เมื่อได้ยินเสียงของระบบหลินฟ่านก็รู้สึกเสียดาย

"ใช่แล้วความฝันที่จะมีรถหรูจะพังทลายและความคิดที่จะเดทกับสาวๆก็หายไป … ทุกอย่างจะหายไปจากความคิด …"

เมื่อหลินฟ่านตั้งสติได้แล้ว เขาก็คิดได้ว่าหากมีระบบที่สามารถลงชื่อเข้าใช้ได้วันละครั้ง บางทีเขาอาจจะลงชื่อเข้าใช้เพื่อให้ได้สิ่งที่ดีขึ้นเรื่อยๆในอนาคตได้

ชื่อของระบบนี้คือระบบเฉินห่าว และเขาจะลงชื่อเข้าใช้มันทุกวัน ถึงเวลานั้นในอนาคตหลินฟ่านสามารถมีอพาร์ทเมนต์หลายสิบห้องให้เช่ามีรถหรูหลายสิบคันและมีสาวๆข้างกายและเพื่อนฝูงหรือคนที่จะสนับสนุนเขาได้อีกมากมาย

อย่างไรก็ตามตอนนี้หลินฟ่านเชื่อในการมีอยู่จริงของระบบนี้แล้ว

หวังว่าสิ่งเหล่านี้จะไม่ส่งผลกระทบต่อความคิดของ หลินฟ่าน ในอนาคตและเขาจะสามารถเก็บค่าเช่าและสร้างกำไรได้ในทุกวันโดยไม่ต้องใช้ชีวิตด้วยความกังวลอีกต่อไป

ซื้อวิลล่าสักหลังขับรถหรู ๆ สักสองสามคันมีเวลาขับเที่ยวชมวิวกับสาว ๆ สัมผัสชีวิตที่ปราศจากความเครียดและสัมผัสแต่ความสุขในชีวิต

บางครั้งก็ออกไปเล่นฟุตบอลกับเพื่อนที่สนิทหรือไปตีกอล์ฟเข้าฟิสเนส ใช้ชีวิตสบายๆ โดยไม่ต้องกังวลกับค่าใช้จ่าย

เป้าหมายของหลินฟ่านคือการมีฐานะที่ดีขึ้นอยู่แบบสงบๆ ไม่ต้องดิ้นรนแข่งขันอะไรกับใคร เพียงเท่านี้ก็ไม่อยากพลาดที่จะลงชื่อเข้าใช้ทุกวันแล้ว